tag:blogger.com,1999:blog-6765985958131838732012-01-28T20:34:00.514+08:00(ေျခရာရွပ္ရွပ္မ်ား)Cratonhttp://www.blogger.com/profile/10027938769571376826noreply@blogger.comBlogger3511100tag:blogger.com,1999:blog-676598595813183873.post-76548440718736948852012-01-28T17:58:00.006+08:002012-01-28T20:34:00.525+08:00<div style="text-align: center;">Listen here<br /><iframe src="http://w.soundcloud.com/player/?url=http%3A%2F%2Fapi.soundcloud.com%2Ftracks%2F34787885&amp;show_artwork=true" frameborder="no" height="166" scrolling="no" width="100%"></iframe><br /><br /><br />download mp3 <a href="http://www.box.com/s/y6jhmknbqq3otpq640px" target="_blank"><span style="font-style: italic;">here</span></a><br /><br /><iframe src="http://www.youtube.com/embed/ky_dvIPH3Eo" allowfullscreen="" frameborder="0" height="349" width="425"></iframe><br /></div><br /><br /><div style="text-align: center; font-style: italic; font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">Когда окончится война - Сергей Трофимов<br /></div><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Когда окончится война,</span><br style="color: rgb(0, 153, 0);"><span style="color: rgb(0, 153, 0);">И мальчик выбежит за хлебом,</span><br style="color: rgb(0, 153, 0);"><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Земли коснётся тишина,</span><br style="color: rgb(0, 153, 0);"><span style="color: rgb(0, 153, 0);"> Непостижимая, как небо.</span><br style="color: rgb(0, 153, 0);"><br style="color: rgb(0, 153, 0);"><span style="color: rgb(0, 153, 0);">И в этой хрупкой тишине</span><br style="color: rgb(0, 153, 0);"><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Бог времена и судьбы свяжет,</span><br style="color: rgb(0, 153, 0);"><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Замрут созвездья в вышине</span><br style="color: rgb(0, 153, 0);"><span style="color: rgb(0, 153, 0);">И чей-то голос тихо скажет:</span><br style="color: rgb(0, 153, 0);"><br style="color: rgb(0, 153, 0);"><span style="color: rgb(0, 153, 0);"> "Мама, я вернулся домой,</span><br style="color: rgb(0, 153, 0);"><span style="color: rgb(0, 153, 0);"> Мама, я вернулся живой.</span><br style="color: rgb(0, 153, 0);"><span style="color: rgb(0, 153, 0);"> Бог обещал нам простить всё сполна,</span><br style="color: rgb(0, 153, 0);"><span style="color: rgb(0, 153, 0);"> Когда окончится война,</span><br style="color: rgb(0, 153, 0);"><span style="color: rgb(0, 153, 0);"> Когда окончится война".</span><br style="color: rgb(0, 153, 0);"><br style="color: rgb(0, 153, 0);"><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Когда окончится война,</span><br style="color: rgb(0, 153, 0);"><span style="color: rgb(0, 153, 0);">И мой народ залечит раны,</span><br style="color: rgb(0, 153, 0);"><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Новорождённая страна</span><br style="color: rgb(0, 153, 0);"><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Отбросит мощи великана.</span><br style="color: rgb(0, 153, 0);"><br style="color: rgb(0, 153, 0);"><span style="color: rgb(0, 153, 0);">И вдруг окажется, что жизнь</span><br style="color: rgb(0, 153, 0);"><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Имеет главное значенье,</span><br style="color: rgb(0, 153, 0);"><span style="color: rgb(0, 153, 0);">А мы над пропастью во ржи</span><br style="color: rgb(0, 153, 0);"><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Сражались с собственною тенью.</span><br style="color: rgb(0, 153, 0);"><br style="color: rgb(0, 153, 0);"><span style="color: rgb(0, 153, 0);"> "Мама, я вернулся домой,</span><br style="color: rgb(0, 153, 0);"><span style="color: rgb(0, 153, 0);"> Мама, я вернулся живой.</span><br style="color: rgb(0, 153, 0);"><span style="color: rgb(0, 153, 0);"> Бог обещал нам простить всё сполна,</span><br style="color: rgb(0, 153, 0);"><span style="color: rgb(0, 153, 0);"> Когда окончится война,</span><br style="color: rgb(0, 153, 0);"><span style="color: rgb(0, 153, 0);"> Когда окончится война".</span><br style="color: rgb(0, 153, 0);"><br style="color: rgb(0, 153, 0);"><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Когда окончится война</span><br style="color: rgb(0, 153, 0);"><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Единой верой в милосердье,</span><br style="color: rgb(0, 153, 0);"><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Любовь останется одна</span><br style="color: rgb(0, 153, 0);"><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Для всех религией последней.</span><br style="color: rgb(0, 153, 0);"><br style="color: rgb(0, 153, 0);"><span style="color: rgb(0, 153, 0);">И век из века без любви</span><br style="color: rgb(0, 153, 0);"><span style="color: rgb(0, 153, 0);">На этой маленькой планете</span><br style="color: rgb(0, 153, 0);"><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Мы были вовсе не враги,</span><br style="color: rgb(0, 153, 0);"><span style="color: rgb(0, 153, 0);">А просто брошенные дети.</span><br style="color: rgb(0, 153, 0);"><br style="color: rgb(0, 153, 0);"><span style="color: rgb(0, 153, 0);"> "Мама, я вернулся домой,</span><br style="color: rgb(0, 153, 0);"><span style="color: rgb(0, 153, 0);"> Мама, я вернулся живой.</span><br style="color: rgb(0, 153, 0);"><span style="color: rgb(0, 153, 0);"> Бог обещал нам простить всё сполна,</span><br style="color: rgb(0, 153, 0);"><span style="color: rgb(0, 153, 0);"> Когда окончится война,</span><br style="color: rgb(0, 153, 0);"><span style="color: rgb(0, 153, 0);"> Когда окончится война".</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/676598595813183873-7654844071873694885?l=www.cratonblogger.com' alt='' /></div>Cratonhttp://www.blogger.com/profile/10027938769571376826noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-676598595813183873.post-19663148640643721762012-01-20T01:01:00.006+08:002012-01-20T01:06:05.658+08:00<span style="color: rgb(0, 153, 0);">အမ်ားၾကီးေျပာင္းလဲမသြားပါဘူး</span><br style="color: rgb(0, 153, 0);"><span style="color: rgb(0, 153, 0);">အဲ့ဒီလမ္းသြယ္ကေလးေပၚ...</span><br style="color: rgb(0, 153, 0);"><span style="color: rgb(0, 153, 0);">တခါမွ ေလွ်ာက္မၾကည့္ခဲ့ဘူးလို႔ သေဘာထားလိုက္ရံုေလးနဲ႔</span><br style="color: rgb(0, 153, 0);"><span style="color: rgb(0, 153, 0);">မက္မက္ေမာေမာ ေမႊးခဲ့ဖူးတဲ့ပန္းေတြကို</span><br style="color: rgb(0, 153, 0);"><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ထင္ေၾကးတစ္ခုအျဖစ္ ႏိုးထပစ္လိုက္တယ္။ ။</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">Craton</span><br />ဇန္နဝါရီ ၁၉ ၂၀၁၂<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/676598595813183873-1966314864064372176?l=www.cratonblogger.com' alt='' /></div>Cratonhttp://www.blogger.com/profile/10027938769571376826noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-676598595813183873.post-46740463853206269942012-01-17T07:31:00.005+08:002012-01-17T08:04:56.317+08:00<span style="color: rgb(0, 102, 0);">ေကာင္းကင္ဘံုက ခုန္ခ်လာတဲ့ႏွင္းေတြ ၾကြၾကြရြရြနဲ႔ လွလို႔ကိုမဆံုးႏိုင္</span><br style="color: rgb(0, 102, 0);"><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ေဖြးခနဲဝဲက်လာတဲ့ အျဖဴမေလးရဲ႕ အိစက္စက္ ဆံႏြယ္ေတြလိုမ်ဳိး</span><br style="color: rgb(0, 102, 0);"><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ယိမ္းတိုက္ေနတ့ဲ ထင္းရွဴးပင္ထိပ္ဖ်ားေတြမွာ အသီးသီးတြဲခိုလို႔..၊</span><br style="color: rgb(0, 102, 0);"><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ေငြႏွင္းျဖဴကသန္႔စင္တယ္ဆိုတဲ့ သီခ်င္းကို</span><br style="color: rgb(0, 102, 0);"><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ကိုယ္ ရိုးရိုးေလးပဲ ဖြင့္ထားလိုက္တယ္</span><br style="color: rgb(0, 102, 0);"><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ျပတင္းကိုလည္း သူနဲ႔အတူ ဖြင့္ေပးထားတယ္</span><br style="color: rgb(0, 102, 0);"><span style="color: rgb(0, 102, 0);">သံစဥ္နဲ႔ႏွင္းေတြ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ကူးလူးေမ်ာယွက္ၾကပါေစကြာ..၊</span><br style="color: rgb(0, 102, 0);"><span style="color: rgb(0, 102, 0);">အဲ့ဒီ တစ္ေပါက္ခ်င္းတစ္လံုးခ်င္းလြင့္က်လာတဲ့ ေဆာင္းႏွင္းျဖဴေတြမွာ</span><br style="color: rgb(0, 102, 0);"><span style="color: rgb(0, 102, 0);">မင္းအေပၚသတိရျခင္းေတြ ပါေနတယ္</span><br style="color: rgb(0, 102, 0);"><span style="color: rgb(0, 102, 0);">သူတို႔ကႏွစ္ဆေၾကြတတ္ရင္ ကိုယ္က မင္းကို ေလးဆေၾကြတယ္</span><br style="color: rgb(0, 102, 0);"><span style="color: rgb(0, 102, 0);">သူတို႔ကေျခာက္ဆလွတတ္ရင္ မင္းက ဒါထစ္ရွစ္ဆလွတယ္။</span><br style="color: rgb(0, 102, 0);"><span style="color: rgb(0, 102, 0);">အခု.. ဂြမ္းဖတ္ေတြလိုညက္ေနတဲ့ ႏွင္းေတြ... ကိုယ့္လက္ကေလးနဲ႔လွမ္းဆုပ္ထားတယ္</span><br style="color: rgb(0, 102, 0);"><span style="color: rgb(0, 102, 0);">မင္းသာ ကိုယ့္လက္ကေလးကို ခုေနဆုပ္ကိုင္ထားရင္ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းမလဲ..</span><br style="color: rgb(0, 102, 0);"><span style="color: rgb(0, 102, 0);">သူတို႔ကေတာ့ ေအးတယ္ ျမတယ္ သန္႔တယ္ </span><br style="color: rgb(0, 102, 0);"><span style="color: rgb(0, 102, 0);">မင္းကေတာ့ ေႏြးမယ္ ေထြးမယ္ စိမ့္ေနေအာင္ၾကင္နာမယ္</span><br style="color: rgb(0, 102, 0);"><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဟုတ္တယ္မလား?</span><br style="color: rgb(0, 102, 0);"><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ရာသီဥတုက ကိုယ့္ဖက္မွာရွိေပမဲ့</span><br style="color: rgb(0, 102, 0);"><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဒီအခ်ိန္ ေကာ္ဖီညိဳတစ္ခြက္ထက္ မင္းကိုပဲ ပိုလိုအပ္တာပါ၊</span><br style="color: rgb(0, 102, 0);"><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဟာ.. ဖြင့္ထားတဲ့သီခ်င္းဆံုးလို႔ သူ႔ဟာသူေျပာင္းသြားျပီ...</span><br style="color: rgb(0, 102, 0);"><span style="color: rgb(0, 102, 0);">အဲ့ဒီ "California King Bed" လိုအျဖစ္မ်ဳိးနဲ႔ ကိုယ့္ကိုမေဆြးေစခ်င္</span><br style="color: rgb(0, 102, 0);"><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဒီႏွင္းေတြအရည္မေပ်ာ္ခင္ ကိုယ့္ရင္ခြင္ထဲ မင္းလာ..။ ။</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">Craton</span><br />ဇန္နဝါရီ ၁၆ ၂၀၁၂<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/676598595813183873-4674046385320626994?l=www.cratonblogger.com' alt='' /></div>Cratonhttp://www.blogger.com/profile/10027938769571376826noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-676598595813183873.post-90209867207936791942012-01-06T07:12:00.004+08:002012-01-06T07:17:01.382+08:00<div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-size:130%;" >(ဆံုးေအာင္ဖတ္ျပီးမွ ေဝဖန္သံုးသပ္ပါ၊ ဆင္ျခင္ပါ။ ဆံုးေအာင္ထိမဖတ္ႏုိင္ဘဲနဲ႔ လိုရာကို ၾကိဳဆြဲမေတြးဖို႔နဲ႔၊ သေဘာမေပါက္ေသးဘဲ ထင္ရာျမင္ရာမသတ္မွတ္မိဖို႔ အေရးၾကီီးပါတယ္။ နားလည္ေအာင္ ေစ့ေစ့စပ္စပ္ စိတ္စူးစိုက္ျပီးဖတ္ရမယ့္ ပို႔စ္တစ္ခုျဖစ္ပါတယ္)</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;">ေနာက္ဘဝအတြက္ ဘယ္ကံ အက်ဳိးေပးမလဲ?</span><br /><br />သတၱဝါေတြရဲ႕ ကိုယ္အျပဳ ႏႈတ္အေျပာ စိတ္အၾကံေတြမွာ အက်ဳိးေပးႏိုင္ေလာက္ေအာင္ အင္အားေကာင္းတဲ့ ေစ့ေဆာ္မႈ နာမ္ဓါတ္တစ္မ်ဳိးရွိပါတယ္။ အဘိဓမၼာသေဘာအရ သူ႔ကို <b>“ေစတနာ”</b>လို႔ သတ္မွတ္ပါတယ္။ ဒီေစတနာကိုပဲ <b>“ကံ”</b> လို႔လည္း ေခၚပါတယ္။ ဒီေစတနာေတြဟာ နာမ္သဘာဝမို႔ ျဖစ္ပ်က္ကြယ္ေပ်ာက္သြားေပမဲ့ သတၱိကေတာ့ က်န္ေနခဲ့ပါတယ္။ အဲ့ဒီကံ သတၱိေတြဟာ အရိပ္လိုပဲ သတၱဝါေတြနဲ႔အတူ ပါေနပါတယ္။<br /><br />သတၱဝါတစ္ဦးတစ္ဦးမွာ ကံတရားေတြ ေျမာက္ျမားစြာပါရွိေနပါတယ္။ ကံေတြဘယ္ေလာက္မ်ားသလဲဆိုတာ ဒီတစ္ဘဝတာနဲ႔ပဲ ေလ့လာၾကည့္ၾကဦးစို႔။<br /><br />မနက္အိပ္ရာထကတည္းက ညအိပ္ရာဝင္တိုင္ေအာင္ တစ္ေန႔တာအတြင္း ျပဳလုပ္ေျပာဆို ၾကံစည္မႈေတြ အမ်ားၾကီးပါ။ ဒီကိစၥအမ်ားစုဟာ စိတ္ဦးေဆာင္မႈေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚလာရတဲ့အရာေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ “စိတ္ဟာ မ်က္စိတစ္မွိတ္ခန္႔မွာ ကုေဋေပါင္းတစ္သိန္းမကတဲ့ အေရအတြက္နဲ႔ ျဖစ္ပ်က္တယ္” လို႔ က်မ္းဂန္မ်ားမွာ မိန္႔ဆိုၾကပါတယ္။ စိတ္ႏွင့္အတူျဖစ္ပ်က္တာမို႔ ေစတနာလည္ ကုေဋေပါင္းတစ္သိန္းမက ျဖစ္ပ်က္တယ္လို႔ သိႏိုင္ပါတယ္။ မ်က္စိတစ္မွိတ္ခန္႔မွာ ကံတရားေတြ ဒီေလာက္မ်ားျပားေနရင္ တစ္ေန႔တာအခ်ိန္အတြင္းမွာ ဘယ္ေလာက္မ်ားေလမလဲ ေတြးၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္။ မ်က္စိႏွင့္ျမင္ေကာင္းတဲ့အရာ မဟုတ္လို႔သာပါ။ ေစတနာကံတစ္ခုစီကို စပါးေစ့တစ္ေစ့စီနဲ႔ ႏိႈင္းေျပာရရင္ တစ္ေန႔တာအတြင္း ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တဲ့ ေစတနာကံေတြဟာ တင္းေပါင္းမ်ားစြာ စုပံုထားတဲ့ စပါးပံုၾကီးတစ္ခုေလာက္ ရွိပါလိမ့္မယ္။<br /><br />ဒါက တစ္ေန႔တာအဖို႔သာ ရွိပါေသးတယ္။ တစ္သက္တာလံုး ျပဳလုပ္ေျပာဆို ၾကံစည္မႈမွာပါတဲ့ကံေတြ၊ သံသရာတေလွ်ာက္က ပါလာတဲ့ ကံေတြနဲ႔ဆိုရင္ သတၱဝါတစ္ဦးတစ္ဦးမွာ ကံေတြ ဘယ္ေလာက္မ်ားျပားလိုက္မလဲ ေတြးၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္။<br /><br />ရဟႏာၱအျဖစ္ႏွင့္ ဘဝဇာတ္သိမ္းသူမဟုတ္ရင္ သတၱဝါတိုင္းဟာ ဘဝသစ္တစ္ခုမွာ ျဖစ္ၾကရပါတယ္။ လူ နတ္ ျဗဟၼာ တိရစာၦန္ ငရဲသား စသည္ျဖင့္ေပါ့။ ဘဝသစ္မွာ ျဖစ္ၾကရျပီဆိုရင္လည္း သတၱဝါေတြႏွင့္ပါလာတဲ့ ကံမ်ားစြာထဲက ကံတစ္ခုခုအက်ဳိးေပးအတိုင္း ျဖစ္ၾကရတာသာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေတာ့ -<br /><br /><b>“ဒီေလာက္မ်ားျပားလွတဲ့ကံေတြထဲက ဘယ္ကံက ေနာက္ဘဝအတြက္ အက်ဳိးေပးမလဲ။ ဘယ္ကံက ေနာက္ဘဝသစ္ကို ဖန္တီးေပးမလဲ” </b>ဒီကိစၥဟာ အလြန္စိတ္ဝင္စားစရာျဖစ္ပါတယ္။ မိမိႏွင့္ တိုက္ရိုက္ပတ္သတ္ေနတာမို႔ အထူး နားလည္ထားသင့္တဲ့အရာ ျဖစ္ပါတယ္။ အာသေဝါကင္းကြာ ရဟႏာၱမဟုတ္ေသးသူမွန္သမွ် ေနာက္ဘဝဆိုတာ ပက္ပင္းေတြ႔ၾကရမယ့္ကိစၥ မဟုတ္လား။ ကံရဲ႕အက်ုဳိးေပး သေဘာသဘာဝကို နားလည္ထားပါမွ ၾကိဳတင္ျပင္ဆင္သင့္တာေတြ ျပင္ဆင္ႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။<br /><br />အမ်ားစုဟာ ကံႏွင့္ ကံအက်ဳိးေပးကို ယံုၾကည္ၾကပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အခ်ဳိ႕အခ်ဳိ႕ ကံႏွင့္ ကံအက်ဳိးေပးမႈေတြမွာ ၾကိဳတင္ျပဳျပင္လို႔ရတယ္ဆိုတဲ့ အပိုင္းက်ေတာ့ အသိအျမင္ အားနည္းသြားၾကပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ <b>ကံတရားအတိုင္းပဲ</b> ဆိုတဲ့စကားကို တြင္တြင္သံုးျပီး ဖာသိဖာသာ ေနတတ္ၾကပါတယ္။ ကံႏွင့္ကံရဲ႕ အက်ဳိးေပးကိစၥမွာ ၾကိဳတင္ျပင္ဆင္လုိ႔ရတဲ့အရာ အမ်ားအျပားရွိပါတယ္။<br /><br />ကံတရားကို ၾကိဳတင္ျပင္ဆင္မႈႏွင့္ မိမိရဲ႕ ေနာက္ဘဝကိစၥေတြကို မေလ့လာမီ -<br />- ကံအမ်ဳိးအစား<br />- ေနာက္ဘဝအတြက္ ကံအက်ဳိးေပး - သေဘာသဘာဝကို အရင္ေလ့လာၾကည့္ရေအာင္။ သုတၱန္ေဒသနာေတာ္နည္းအရ ကံတရားေတြကို -<br /><br /><b>(၁) စြမ္းရည္သတၱိ</b><br /><b> (၂) အခြင့္သာမႈ</b><br /><b>(၃) ကာလအနီးအေဝး</b> - ဆိုျပီးေတာ့ က်မ္းဂန္ေတြမွာ အေျခအေနအလိုက္ အုပ္စု(၃)မ်ဳိး ခြဲျပထားတာ ေတြ႔ရပါတယ္။<br /><br />ဒီထဲက (၁) စြမ္းရည္သတၱိသေဘာကို ၾကည့္ၾကစို႔-<br /><br />(က) အခ်ဳိ႕ကံေတြဟာ ကိုယ္တိုင္က ေနာက္ဘဝပဋိသေႏၶ (ဘဝသစ္) ကိုျဖစ္ေစတဲ့ စြမ္းရည္သတၱိမ်ဳိး ရွိၾကပါတယ္။ အခ်ဳိ႕ကေတာ့ ပဝတၱိအခါမွာ အေကာင္း-အဆုိး အမ်ဳိးမ်ဳိးကို ကိုယ္တိုင္ျဖစ္ေစတဲ့ စြမ္းရည္သတၱိ ရွိိၾကပါတယ္။ ပဝတၱိဆိုတာ ပဋိသေႏၶႏွင့္ စုတိတို႔အၾကား တစ္ဘဝတာ ကာလကို ေခၚတာပါ။ ဒီလို ပဋိသေႏၶအခါ ပဝတၱိအခါေတြမွာ ကိုယ္တိုင္ျဖစ္ေစႏိုင္တဲ့ကံကို <b>“ဧနကကံ”</b> လို႔ ေခၚပါတယ္။<br /><br />(ခ) အခ်ဳိ႕ကံေတြကေတာ့ ကိုယ္တိုင္ျဖစ္ေစႏိုင္စြမ္းမရွိ</div> <div style="text-align: justify;" id=":118"><wbr>ၾကပါဘူး၊ အျခားကံက အက်ဳိးေပးထားတာကို အက်ဳိးေပးသန္ေအာင္၊ အက်ဳိးေပးၾကာရွည္တည္တံ့ေအာင္ ကူညီေထာက္ပံ့ေပးၾကပါတယ္။ ဒီလိုကံကို <b>“ဥပတၳမ ၻကကံ”</b> လို႔ ေခၚပါတယ္။<br /><br />(ဂ) အခ်ဳိ႕ကံေတြကေတာ့ အျခားကံတစ္ခုခုက အက်ဳိးေပးထားတာကို အက်ဳိးေပးအားမေကာင္းေအာင္၊ ၾကာရွည္မခံေအာင္ ကပ္ျပီးႏွိပ္စက္တတ္၊ အားနည္းေအာင္လုပ္တတ္ၾကပါတယ္။ ဒီလိုကံမ်ဳိးကို <b>“ဥပပီဠကကံ”</b> လို႔ ေခၚပါတယ္။<br /> <br />ဒီ ဥပတၳမ ၻက - ဥပပီဠက ကံေတြရဲ႕သေဘာကို နားလည္သေဘာေပါက္ၾကလို႔ မိဘေကာင္း ဆရာေကာင္း မိတ္ေဆြေကာင္းေတြက ဒါနစတဲ့ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈေတြကို တတ္စြမ္းသမွ် ျပဳလုပ္ဖို႔ မေကာင္းမႈဆိုရင္ ေဝးေဝးေရွာင္ဖို႔ အားေပးၾက တိုက္တြန္းၾက လမ္းညႊန္ၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။<br /> <br />ပစၥဳပၸၸၸန္မွာ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈလုပ္ေနျခင္းဟာ ေရွးေရွးကပါလာတဲ့ ကုသိုလ္ကံေတြ အက်ဳိးေပးခြင့္ရေအာင္ ဖန္တီးေပးရာေရာက္ပါတယ္။ ဒါတင္မကဘူး ယခုဘဝရရွိထားတဲ့ေကာင္းက်ဳိးေတြ အားနည္းေနရင္ အက်ဳိးေပးသန္ေအာင္၊ ၾကာရွည္တည္တံ့ေအာင္၊ ေဆာင္ရြက္ေပးရာေရာက္ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ အတိတ္ကပါလာတဲ့အကုသိုလ္ကံေတြ အက်ဳိးေပးခြင့္မရေအာင္ ပိတ္ပင္တားဆီးထားရာ ေရာက္ပါတယ္။ ယခုဘဝ ခံစားေနရတဲ့ မေကာင္းက်ဳိးေတြ ၾကာရွည္မခံေအာင္ အက်ဳိးေပးမသန္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေပးရာေရာက္ပါတယ္။<br /> <br />အကုသိုလ္အရာမွာလည္း ဒီအတိုင္းပါပဲ။ လက္ရွိဘဝမွာ သူ႔အသက္သတ္မႈ သူ႔ဥစၥာခိုးမႈစတဲ့ မေကာင္းမႈျပဳလုပ္ေနျခင္းဟာ ေရွးေရွးကပါလာတဲ့ ကုသိုလ္ကံေတြ အက်ဳိးေပးခြင့္မရေအာင္ ဖန္တီးေပးရာေရာက္ပါတယ္။ ယခုဘဝ ၾကံဳေတြ႔ေနရတဲ့ မေကာင္းက်ဳိးေတြ ၾကာရွည္တည္တံ့ေအာင္၊ အက်ဳိးေပးအားေကာင္းေအာင္ ျပဳလုပ္ေပးရာ ေရာက္ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ အတိတ္ကပါလာတဲ့ ကုသိုလ္ကံေတြ အက်ဳိးေပးခြင့္မရေအာင္ တားဆီးထားရာေရာက္ပါတယ္။ လက္ရွိဘဝ ရရွိေနတဲ့ေကာင္းက်ဳိးေတြ အက်ဳိးေပးမသန္ေအာင္၊ ၾကာရွည္မခံေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေပးရာေရာက္ပါတယ္။<br /> <br /><b>“ေရလာေျမာင္းေပးလုပ္တယ္”</b> ဆိုတဲ့စကားဟာ ဒီကံေတြရဲ႕ အက်ဳိးေပးမႈႏွင့္ အမ်ားဆံုးသက္ဆိုင္တဲ့စကားပါ။ ေရကိုလိုခ်င္သူဟာ ေရရွိတဲ့ေနရာကေန မိမိေရာက္ေစလိုတဲ့ေနရာသို႔ ေရေရာက္လာဖုိ႔ ေျမာင္းတူးေပးရပါတယ္။ ေျမာင္းတူးေပးလိုက္ေတာ့ ပင္ကိုယ္က ေရမေရာက္တဲ့ေနရာသို႔ ေရေတြဝင္ေရာက္လာပါတယ္။ တကယ္လို႔ ပင္ကိုယ္က ေရအလာနည္းေနရင္လည္း မ်ားမ်ားလာပါတယ္။ ေရအားေကာင္းရင္ေကာင္းသေလာက္ ေရစီးလမ္းတေလွ်ာက္ အတားအဆီး အပိတ္အဆိို႔ေတြကို ဖယ္ရွားေက်ာ္လႊားျပီး ဝင္လာတတ္ပါတယ္။<br /> <br />ဒီဥပမာအတိုင္းပါပဲ ယခုဘဝ ကုသိုလ္ အကုသိုလ္လုပ္ေနတာဟာ ေျမာင္းတူးေနတာႏွင့္ တူပါတယ္။ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈလုပ္ေနရင္ ပင္ကိုယ္က အက်ဳိးေပးခြင့္မရေသးတဲ့ ကုသိုလ္ကံေတြ အက်ဳိးေပးခြင့္ရလို႔ ေကာင္းက်ဳိးေတြဝင္လာပါတယ္။ အက်ဳိးေပးအားနည္းေနရင္ အားေကာင္းလာပါတယ္။ အားေကာင္းရင္ေကာင္းသေလာက္ အကုသိုလ္ကံရဲ႕ မေကာင္းက်ဳိးအပိတ္အဆို႔ အတားအဆီးေတြကို ဖယ္ရွားေက်ာ္လႊားျပီး ေကာင္းက်ဳိးေတြ ဝင္ေရာက္လာပါတယ္။<br /> <br />အကုသိုလ္မႈ လုပ္ေနရင္လည္း ဒီအတိိုင္းပါပဲ။ ပင္ကိုယ္က အက်ဳိးေပးခြင့္မရေသးတဲ့ အကုသိုလ္ကံေတြ အက်ဳိးေပးခြင့္ရသြားလို႔ မေကာင္းက်ဳိးေတြ ဝင္လာပါေတာ့တယ္။ ဒါေၾကာင့္ “ေရလာေျမာင္းေပး”ဆိုတဲ့စကားကို ဒီကံေတြရဲ႕ အက်ဳိးေပးသေဘာႏွင့္ အမ်ားဆံုးသက္ဆိုင္တယ္လို႔ ေျပာရတာပါ။<br /> <br />(ဃ) အခ်ဳိ႕ကံေတြကေတာ့ အျခားကံေတြ လံုးဝအက်ဳိးမေပးႏိုင္ေအာင္၊ တကယ္လို႔ အက်ဳိးေပးေနရင္လည္း လံုးဝပ်က္စီးသြားေအာင္ ဖ်က္ဆီးႏိုင္စြမ္းရွိၾကပါတယ္။ ဒီလိုကံမ်ဳိးကိုေတာ့ <b>“ဥပဃာတကကံ”</b> လို႔ ေခၚပါတယ္။<br /><br />ျပဆိုခဲ့တာေတြဟာ ကံေတြရဲ႕ လုပ္ေဆာင္ႏိုင္မႈစြမ္းရည္အရ (၄)မ်ဳိးခြဲျပတာျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာလိုအက်ဥ္းခ်ဳပ္မွတ္လိုရင္ -<br /> <b>(က) ကိုယ္တိုင္ျဖစ္ေစႏိုင္တဲ့ကံ၊<br />(ခ) ေထာက္ပံ့ေပးတတ္တဲ့ကံ၊<br />(ဂ) အားနည္းေအာင္လုပ္တတ္တဲ့ကံ၊<br />(ဃ) တားျမစ္ဖ်က္ဆီးတတ္တဲ့ကံ</b> - လို႔ မွတ္ႏိုင္ပါတယ္။<br /><br />နံပါတ္(၂) အခြင့္သာမႈသေဘာကို ၾကည့္ၾကဦးစို႔ -<br /> (က) အခ်ဳိ႕ကံေတြဟာ ေနာက္ဘဝပဋိသေႏၶက်ဳိးကို ေသခ်ာေပါက္ ေပးတတ္ၾကပါတယ္။ သူတို႔အက်ဳိးေပးမယ့္ကိစၥကို အျခားကံေတြ အတားအဆီး အပိတ္အပင္ လုပ္လို႔မရႏိုင္ေအာင္ အထူးအားေကာင္းၾကပါတယ္။ အဲဒီလိုကံမ်ဳိးကို <b>“ဂရုကံ”</b> လို႔ ေခၚပါတယ္။<br /><br /> (ခ) ေသဆံုးခါနီး ကပ္ျပီးျပဳလုပ္တဲ့ကံ။ ဒါမွမဟုတ္ ဟိုေရွးေရွးကတည္းက လုပ္ခဲ့တာျဖစ္ေပမဲ့ ယခုမွ လုပ္ေနရသလို ေသခါနီးမွာ ထင္ထင္ရွားရွား ေပၚလာတဲ့ကံေတြလည္း ရွိပါတယ္။ သူ႔ကို <b>“အာသႏၷကံ”</b> လို႔ ေခၚပါတယ္။<br /><br />(ဂ) ႏွစ္ရွည္လမ်ား ေန႔စဥ္ရက္ဆက္ ျပဳလုပ္ထားတဲ့ကံေတြ၊ တစံုတခုျပဳလုပ္ျပီးေနာက္ ႏွစ္ရွည္လမ်ား သတိတရျဖစ္ေနတဲ့ကံေတြလည္း ရွိပါတယ္။ သူ႔ကို <b>“အာစိဏၰကံ”</b> လို႔ ေခၚပါတယ္။<br /> <br />(ဃ) ဂရုသံ အာသႏၷကံ အာစိေဏၰကံ အဆင့္သို႔မေရာက္ဘဲ အမွတ္မထင္ျပဳလုပ္မိတဲ့ ကံေတြလည္း ရွိပါတယ္။ သူ႔ကို <b>“ကဋတၱာကံ”</b> လို႔ ေခၚပါတယ္။<br /><br />ဒါေတြဟာ အက်ဳိးေပးအခြင့္သာမႈအရ (၄)မ်ဳိးခြဲျပတာ ျဖစ္ပါတယ္။ အက်ဥ္းမွတ္မယ္ဆိုရင္ -<br /> <b>(က) ၾကီးေလးတဲ့ကံ၊<br />(ခ) အနီးကပ္ျပဳတဲ့ကံ၊<br />(ဂ) အေလ့အက်င့္ကံ၊<br />(ဃ) သာမညကံ</b> - လို႔ မွတ္ႏိုင္ပါတယ္။<br /><br />နံပါတ္(၃) ကာလအနီးအေဝးသေဘာအရ ၾကည့္ၾကဦးစို႔ -<br /><br />(က) ကုသိုလ္အရာမွာျဖစ္ေစ၊ အကုသိုလ္အရာမွာျဖစ္ေစ လက္ရွိဘဝမွာပဲ ခ်က္ခ်င္းလက္ငင္း အက်ဳိးေပးတတ္တဲ့ကံေတြ ရွိပါတယ္။ သူ႔ကို <b>“ဒိ႒ဓမၼေဝဒနီယကံ”</b> လို႔ ေခၚပါတယ္။<br /><br />ကုသိုလ္အရာဆိုပါစို႔။ ဥပမာ - ကႆပဘုရားရွင္ကို ဆြမ္းလွဴလို႔ ဆင္းရဲသားမဟာဒုဂ္ ခ်က္ခ်င္းသူေဌးျဖစ္မႈ၊ အရွင္သာရိပုတၱရာမေထရ္ျမတ္ကို ဆြမ္းလွဴလို႔ ဆင္းရဲသားပုဏၰတို႔ဇနီးေမာင္ႏွံ ခ်က္ခ်င္းသူေဌးျဖစ္မႈ၊ အရွင္မဟာကႆပကို ဆြမ္းလွဴလို႔ ကာကဝလိယတို႔ ဇနီးေမာင္ႏွံ ခ်က္ခ်င္းသူေဌးျဖစ္မႈ စသည္ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />အကုသိုလ္အရာမွာ ဥပၸလဝဏ္ေထရီကို မေတာ္မတရားျပဳက်င့္လို႔ နႏၵလုလင္ ေျမမ်ဳိခံရမႈ၊ ထမင္းပြဲမွာ အမဲသားမပါတာေၾကာင့္ အနီးမွာရွိတဲ့ ႏြားရဲ႕လွ်ာကိုျဖတ္ျပီး မီးကင္စားလို႔ နႏၵႏြားသတ္သမား ခ်က္ခ်င္းလွ်ာျပတ္က်မႈ စသည္ေတြျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />(ခ) ဒီဘဝမွာ အက်ဳိးမေပးေသးဘဲ ဒုတိယဘဝက်ေတာ့မွ အက်ဳိးေပးတတ္တဲ့ ကံလည္း ရွိပါတယ္။ သူ႔ကို <b>“ဥပပဇၨေဝဒနီယကံ”</b> လို႔ ေခၚပါတယ္။<br /><br />(ဂ) ယခုဘဝ၊ ဒုတိယဘဝမွာ မဟုတ္ဘဲ တတိယဘဝမွစလို႔ နိဗၺာန္မရမီကာလအတြင္းမွာ အခြင့္သင့္သလို အက်ဳိးေပးတတ္တဲ့ ကံေတြလည္း ရွိပါတယ္။ သူ႔ကို <b>“အပရာပရိယ ေဝဒနီယကံ”</b> လို႔ ေခၚပါတယ္။<br /><br />(ဃ) အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးေၾကာင့္ အက်ဳိးမေပးေတာ့တဲ့ ကံေတြလည္း ရွိပါတယ္။ သူ႔ကိုေတာ့ <b>“အေဟာသိကံ”</b> လို႔ ေခၚပါတယ္။<br /><br />အေဟာသိကံႏွင့္ပတ္သက္လု႔ိ သိထားသင့္တဲ့ အခ်က္တခ်ဳိ႕ ရွိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ နည္းနည္းေလ့လာၾကည့္ရေအာင္။<br /><br />ကုသိုလ္ကံအရာ ဆိုၾကပါစို႔။ ဥပမာ - စတုတၳစ်ာန္တိုင္ေအာင္ ရရွိထားသူဟာ အဲဒီစ်ာန္နဲ႔ကြယ္လြန္ခဲ့ရင္ စတုတၳစ်ာန္ကံက ေသခ်ာေပါက္အက်ဳိးေပးလို႔မို႔ စတုတၳစ်ာန္ ျဗဟၼာ့ဘံုမွာ ျဖစ္ရပါတယ္။ ဒီပုဂိၢဳလ္ဟာ ပဌမစ်ာန္ ဒုတိယစ်ာန္ တတိယစ်ာန္ေတြကိုလည္း ရရွိထားသူပါ။ အဲဒီစ်ာန္ကံေတြဟာ ပဌမစ်ာန္ ဒုတိယစ်ာန္ တတိယစ်ာန္ ျဗဟၼာ့ဘံုေတြမွာ အက်ုိးေပးမွာျဖစ္ေပမဲ့ သူတို႔ထက္အားေကာင္းတဲ့ စတုတၳစ်ာန္ကံက အက်ဳိးေပးလိုက္လို႔မို႔ အက်ဳိးမေပးႏိုင္ ျဖစ္သြားပါတယ္။<br /><br />အကုသိုလ္ကံအရာမွာ ပဥၥာနႏ ၱရိယကံငါးပါးလံုးကို က်ဴးလြန္ထားသူဆိုၾကပါစို႔။ အျပစ္အၾကီးဆံုး သံဃေဘဒကကံ အက်ဳိးေပးတာေၾကာင့္ ငရဲသို႔ေရာက္ရပါတယ္။ က်န္တဲ့ကံေလးခုကေတာ့ ပဋိသေႏၶက်ဳိးေပးခြင့္မရွိ ျဖစ္သြားပါတယ္။ ျပဆိုခ့ဲတာေတြက ေနာက္ဘဝမွာ ပဋိသေႏၶက်ဳိးကိုေသခ်ာေပါက္ေပးမွ<wbr>ာျဖစ္ေပမဲ့ မေပးႏိုင္ေတာ့တာကို ရည္ရြယ္ေျပာတာပါ။ ပဝတၱိကာလမွာေတာ့ အက်ဳိးေပးႏိုင္ပါေသးတယ္။ အခ်ဳိ႕အခ်ဳိ႕ကံေတြကေတာ့ လံုးဝအက်ဳိးမေပးေတာ့တာလည္း ရွိပါတယ္။<br /><br />ဥပမာ - အရွင္အဂုၤလိမာလမေထရ္ကို ၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္။ မေထရ္ေလာင္းဟာ ဒီဘဝမွာပဲ လူေပါင္းမ်ားစြာကို သတ္ျဖတ္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ရဟႏာၱျဖစ္ေတာ္မူသြားလို႔ ေနာက္ဘဝမရွိေတာ့ပါဘူး။ ဒီေတာ့ လူသတ္မႈ အကုသိုလ္ကံေတြ ေနာက္ဘဝပဋိသႏၶက်ဳိး၊ ပဝတၱိက်ဳိးကို လံုးဝမေပးႏိုင္ျဖစ္သြားပါတယ္။ အေဟာသိကံ ဆိုတာ အဲဒီသေဘာပါ။<br /><br />ဒါေတြဟာ အက်ဳိးေပးမႈကာလ အနီးအေဝးအရ ကံေတြကို (၄)မ်ဳိးခြဲျပတာ ျဖစ္ပါတယ္။ အက်ဥ္းမွတ္မယ္ဆိုရင္ -<br />(က) လက္ရွိဘဝမွာ အက်ဳိးေပးတဲ့ကံ၊<br />(ခ) ဒုတိယဘဝမွာ အက်ဳိးေပးတဲ့ကံ၊<br />(ဂ) တတိယဘဝမွစျပီး နိဗၺာန္မရမီၾကားကာလမွာ အက်ုဳိးေပးတဲ့ကံ၊<br /> (ဃ) လံုးဝအက်ဳိးမေပးေတာ့တဲ့ကံ - လို႔ မွတ္သားႏိုင္ပါတယ္။ ျပဆိုခဲ့တာေတြဟာ ကံအမ်ဳိးအစားကို အက်ဥ္းသေဘာ ေလ့လာၾကည့္တာ ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />ဆက္ျပီးေတာ့ - သတၱဝါေတြရဲ႕ေနာက္ဘဝကို ဘယ္ကံက စီမံေပးသလဲ၊ ဘယ္ကံကေပးတဲ့ အက်ဳိးကို ခံစားရဖို႔နီးစပ္သလဲ ဆိုတဲ့ကိစၥကို ေလ့လာၾကည့္ၾကဦးစို႔။<br /><br />ေနာက္ဘဝ ပဋိသေႏၶအက်ဳိးေပးကိစၥမွာ အမွတ္(၃)အခြင့္သာမႈကံအုပ္စုက အမ်ားဆံုးသက္ဆိုင္တာမို႔ အဲဒီကံအုပ္စုႏွင့္ ေလာလာၾကည့္ၾကရေအာင္။ ဒီအုပ္စုထဲက အခြင့္အလမ္းအားအသာဆံုးကံဟာ “ဂရုကံ” ပါပဲ။ ဂရုကံ-ဆိုတာ အျခားကံေတြ ပိတ္ပင္တားျမစ္လို႔မရေလာက္ေအာင္ အင္အားၾကီးမားတဲ့ကံျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာခဲ့ျပီးျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />ဥပမာ - ကုသိုလ္အရာမွာဆိုရင္ ရူပစ်ာန္ကံ၊ အရူပစ်ာန္ကံေတြေပါ့။ ပဌမစ်ာန္နဲ႔ကြယ္လြန္သူဟာ ေနာက္ဘဝ ပဌမစ်ာန္ျဗဟၼဘံုမွာျဖစ္ရဖို႔ ေသခ်ာပါတယ္။ ဒုတိယစ်ာန္ စသည္နဲ႔ကြယ္လြန္သူေတြလည္း ဒီအတိုင္းပါပဲ။ ဒုတိယစ်ာန္ျဗဟၼာဘံုစသည္မွာ ျဖစ္ရဖို႔ ေသခ်ာပါတယ္။ ဒီလိုျဖစ္ခ့ဲတဲ့ သာဓကရွိသလား-လို႔ေမးရင္ အမ်ားၾကီးပါလို႔ ေျပာရမွာပါ။<br /><br />ဘုရားအေလာင္းေတာ္ ေတာထြက္ျပီးေနာက္ တရားနည္းခံခဲ့တဲ့ အာဠာရ ရေသ့ဟာ အရူပ အာကိဥၥညာယတနစ်ာန္ကို ရရွိိထားသူျဖစ္လို႔ ကြယ္လြန္တဲ့အခါ အာကိဥၥညာယတနဘံုမွာ ျဗဟၼာျဖစ္သြားတဲ့ျဖစ္ရပ္၊ ဥဒကရေသ့လည္း အရူပ ေနဝသညာနာသညာယတနစ်ာန္ကို ရရွိထားသူျဖစ္လို႔ ကြယ္လြန္တဲ့အခါ ေနဝသညာနာသညာယတနဘံုမွာ ျဗဟၼာျဖစ္သြားတဲ့ျဖစ္ရပ္ေတြဟာ ထင္ရွားတဲ့ သာဓကေတြပါ။<br /><br />အကုသိုလ္အရာဆိုရင္ ပဥၥာနႏ ၱရိယကံ ျဖစ္ပါတယ္။ အမိကိုသတ္သူ၊ အဖကိုသတ္သူ၊ ရဟႏာၱကိုသတ္သူ၊ ဘုရားရွင္ကို ေသြးစိမ္းတည္ေအာင္လုပ္သူ၊ သံဃာသင္းခြဲသူဟာ ေနာက္ဘဝ ငရဲေရာက္ဖို႔ ေသခ်ာေပါက္ပါပဲ။ သာဓကေနနဲ႔ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ - သံဃာသင္းခြဲလို႔ အရွင္ေဒဝဒတ္ အဝီစိငရဲသို႔ေရာက္သြားတဲ့ျဖစ္<wbr>ရပ္၊ ဖခင္ဗိမၺိသာရမင္းကိုသတ္လို႔ အဇာတသတ္မင္း အဝီစိငရဲရဲ႕ အျခံအရံ ေလာဟကုမီ ၻငရဲသို႔ ေရာက္သြားတဲ့ျဖစ္ရပ္ေတြဟာ ထင္ရွားတဲ့ သက္ေသအေထာက္အထားေတြပါပဲ။<br /><br />ဒီေနရာမွာ အထူးနားလည္ထားသင့္တဲ့ အေၾကာင္းအရာတစ္ခု ရွိပါတယ္။ “နိယတမိစာၦဒိ႒ိကံဟာ ဂရုကံထဲမွာပါဝင္တယ္” လို႔ က်မ္းဂန္မွာ တိုက္ရိုက္ေဖၚျပမထားေပမဲ့ အက်ဳိးေပးေသခ်ာလို႔မို႔ ပညာရွင္မ်ားစြာက ဂရုကံထဲ ထည့္သြင္းမိန္႔ဆိုေတာ္မူၾကပါတယ္<wbr>။ ဒီအယူဝါဒရွိေနရင္ ေနာက္ဘဝမွာ ငရဲသို႔ေရာက္ဖို႔ ေသခ်ာေပါက္ပဲလို႔ ဆိုလိုတာျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />နိယတမိစာၦဒိ႒ိဟာ ဘဝအတြက္ အေရးၾကီးတဲ့အရာမို႔လို႔ အေျခခံသေဘာေလာက္ေတာ့ နားလည္ထားသင့္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အက်ဥ္းခ်ဳပ္ျပီး ေလ့လာၾကည့္ၾကရေအာင္။ နိယတမိစာၦဒိ႒ိ (၃)မ်ဳိး ရွိတယ္္လို႔ က်မ္းဂန္ေတြမွာ မိန္႔ဆိုၾကပါတယ္။ အဲဒါေတြက -<br /><br /> (၁) လက္ရွိဘဝ ေကာင္းတာပဲလုပ္လုပ္၊ မေကာင္းတာပဲလုပ္လုပ္ ေနာက္ဘဝမွာ ေကာင္းက်ဳိး မေကာင္းက်ဳိး ခံစားရတာမရွိဘူး - လို႔ ယံုၾကည္လက္ခံတဲ့ အယူဝါဒျဖစ္ပါတယ္။ (ေနာက္ဘဝဆိုတာ မရွိဘူး ဒီဘဝျပီးရင္ျပီးျပီ - ဆိုတဲ့ ယံုၾကည္လက္ခံမႈဟာ ဒီအယူဝါဒထဲ အက်ံဳးဝင္ပါတယ္)။ ဒီလို ေကာင္းမေကာင္းကံရဲ႕ ေကာင္းက်ဳိးမေကာင္းက်ဳိးေပးတဲ့<wbr>ကိစၥကို လက္မခံတဲ့အယူကို <b>“နတၳိက မိစာၦအယူ”</b> လို႔ ေခၚပါတယ္။<br /><br />က်မ္းဂန္ေတြမွာ ဒီအယူဝါဒရဲ႕ သေဘာသဘာဝကို အက်ယ္မိန္႔ဆိုထားၾကပါတယ္။ ဒီမွာေတာ့ လိုရင္းေလာက္ပဲေျပာရေအာင္။ ၾကီးၾကီးက်ယ္က်ယ္ေပးလွဴသည္ျဖစ္ေ<wbr>စ၊ နည္းနည္းပါးပါး ေပးလွဴသည္ျဖစ္ေစ အဲဒီလိုေပးလွဴမႈေၾကာင့္ ေကာင္းက်ဳိးခံစားရတယ္ရယ္လိ႔ု မရွိဘူး၊ ေကာင္းတာပဲလုပ္လုပ္၊ မေကာင္းတာပဲလုပ္လုပ္ ေကာင္းက်ဳိးမေကာင္းက်ဳိးကို တိုက္ရိုက္ျဖစ္ေစ သြယ္ဝိုက္လို႔ျဖစ္ေစ ခံစားရတယ္ရယ္လို႔မရွိဘူး၊ ဟိုဘက္ဘဝမွာရွိေနသူအတြက္ ဒီဘက္ဘဝဆိုတာ မရွိသလို၊ ဒီဘက္ဘဝေရာက္ေနသူေတြအတြက္ ဟိုဘက္ဘဝဆိုတာ မရွိဘူး၊ မိဘကိုျပဳစုလုပ္ေကြ်းလို႔ ေနာင္အခါ ေကာင္းက်ဳိးခံစားရတယ္ရယ္လို႔မရွ<wbr>ိဘူး၊ နတ္ေတြ၊ ျဗဟၼာေတြ၊ ကိုယ္က်င့္သီလႏွင့္ျပည့္စံုျပီး ဒီဘဝေနာက္ဘဝကို သိျမင္တဲ့ ပုဂိၢဳလ္ထူးေတြရွိတယ္ဆိုတဲ့ ယံုၾကည္မႈဟာလည္း မွားယြင္းမႈသာျဖစ္တယ္၊ အထင္မွ်သာျဖစ္တယ္ - လို႔ ယံုၾကည္လက္ခံမႈေတြ ပါဝင္ပါတယ္။<br /><br />(၂) လက္ရွိဘဝ ေကာင္းတာပဲလုပ္လုပ္၊ မေကာင္းတာပဲလုပ္လုပ္ ေကာင္းမႈမေကာင္းမႈရယ္လို႔ လုပ္ရာမေရာက္ဘူး။ ေကာင္းမႈမေကာင္းမႈလုပ္ရာေရာက္<wbr>တယ္ဆိုတာ အထင္မွ်သာျဖစ္တယ္ - လို႔ ယံုၾကည္လက္ခံတဲ့ အယူဝါဒျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />ဒီအယူဝါဒရဲ႕ သေဘာသဘာဝကိုလည္း အက်ဥ္းသေဘာၾကည့္ရေအာင္ -<br /> ဒီအယူဝါဒမွာ “သူ႔အသက္ ကိုယ္တိုင္သတ္သည္ျဖစ္ေစ၊ သူတပါးကို အသတ္ခိုင္းသည္ျဖစ္ေစ မေကာင္းမႈျပဳရာမေရာက္ဘူး၊ ဒါနမႈစသည္ေတြမွာလည္း ကိုယ္တိုင္လုပ္သည္ျဖစ္ေစ၊ သူတပါးကို အလုပ္ခိုင္းသည္ျဖစ္ေစ ေကာင္းမႈျပဳရာမေရာက္ဘူး” စတဲ့ ယံုၾကည္လက္ခံမႈေတြ ပါဝင္ပါတယ္။ ဒီလို အေၾကာင္းကံတရားကို လက္မခံတဲ့အယူကို <b>“အကိရိယ မိစာၦအယူ”</b> လို႔ ေခၚပါတယ္။<br /> ံ<br />(၃) အက်ဳိးေပးတတ္ပါတယ္ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းကံတရားလည္းမရွိ၊ အေၾကာင္းကံတရားက အက်ဳိးကိုျဖစ္ေစတယ္ဆိုတာလည္း မရွိဘူးလို႔ အေၾကာင္းအက်ဳိး ႏွစ္မ်ဳိးလံုးကို လက္မခံတဲ့ အယူဝါဒျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />ဒီအယူဝါဒမွာ “သူ႔အသက္သတ္မႈစတဲ့ အကုသိုလ္ေၾကာင့္ ညစ္ႏြမ္း(မေကာင္းက်ဳိးခံစားရ)မႈ<wbr>လည္း မရွိ၊ ဒါနျပဳလုပ္မႈစသည့္ကုသိုလ္ေၾကာင္<wbr>့ ျဖဴစင္(ေကာင္းက်ဳိးခံစားရ)မႈလည္<wbr>း မရွိ၊ သတၱဝါတိုင္းရဲ႕ သံသရာသက္တမ္းဟာ ကမာၻေပါင္း ရွစ္သန္းေလးသိန္းသာရွိတယ္ (မူလကတည္းက သတ္မွတ္ျပီးသားျဖစ္တယ္)၊ လူမိုက္ဆိုျပီး သံသရာရွည္တာ၊ ပညာရွိဆိုျပီး သံသရာတိုတာ မရွိဘူး၊ ကမာၻေပါင္းရွစ္သန္းေလးသိန္း သက္တမ္းကုန္ရင္ သံသရာမွလြတ္ျပီ” (သတ္မွတ္သက္တမ္းကုန္ရင္ ဘဝျပတ္ျပီ) စတဲ့ ယံုၾကည္လက္ခံမႈေတြ ပါဝင္ပါတယ္။ ဒီလိုအေၾကာင္းအက်ဳိး ႏွစ္မ်ဳိးလံုးကို လက္မခံတဲ့အယူကို <b>“အေဟတုက မိစာၦအယူ”</b> လို႔ ေခၚပါတယ္။<br /><br />ဒီအယူဝါဒေတြထဲက တစ္မ်ဳိးမ်ဳိးကို ယံုၾကည္လက္ခံသူဟာ ေနာက္ဘဝ ငရဲသို႔ေရာက္ရမွာ အေသအခ်ာပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္ ဒီနိယတမိစာၦအယူကိုလည္း ပညာရွင္မ်ားက ဂရုကံထဲ ထည့္သြင္းထားၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။<br />ဒါက နိယတမိစာၦဒိ႒ိႏွင့္စပ္လို႔ အက်ဥ္းသေဘာ ေလ့လာၾကည့္တာပါ။ အက်ယ္သိခ်င္ရင္ေတာ့ က်မ္းဂန္ေတြမွာ ျပဆိုထားတာ အမ်ားအျပားပါပဲ။ ေလ့လာၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္။<br /><br />ဒါေၾကာင့္ ယဥ္ေက်းတဲ့လူ႔ပတ္ဝန္းက်င္အတြင္း လူသားတစ္ေယာက္အျဖစ္ ခဏတာေရာက္လာခ်ိန္မွာ ဒီကံငါးပါးကို မက်ဴးလြန္မိဖို႔ အေရးၾကီးသလို နိယတမိစာၦအယူကို လက္မခံမိဖို႔လည္း အထူးလိုအပ္ပါတယ္။<br /><br />ဆက္ျပီး ဒုတိယအခြင့္အလမ္းရွိတဲ့ကံကို ၾကည့္ၾကစို႔။ ေနာက္ဘဝအတြက္ ေသခ်ာေပါက္အက်ဳိးေပးမယ့္ ဂရုကံမရွိရင္ေတာ့ ဒုတိယအခြင့္အသာဆံုးက ကြယ္လြန္ခါနီးမွာျပဳလုပ္တဲ့၊ ဒါမွမဟုတ္ သတိတရျဖစ္လာတဲ့ “အာသႏၷကံ” ပါပဲ။<br /><br />ကုသိုလ္ေရးနဲ႔ေျပာရရင္ - ေသဆံုးခါနီးမွာ ဘုရားအာရံုျပဳမႈ၊ တရားနာမႈ၊ တရားႏွလံုးသြင္းမႈ၊ ပန္းဆီမီးစသည္ လွဴဒါန္းမႈစတဲ့ ကုသိုလ္ေရးအလုပ္ေတြ။ အကုသိုလ္ေရးနဲ႔ေျပာရရင္ - အကုသိုလ္အလုပ္ကိုလုပ္ေနစဥ္ အေၾကာင္းတစံုတရာေၾကာင့္ ေသဆံုးၾကမယ့္သူမ်ားအဖို႔ လုပ္ေနဆဲမုဆိုးအလုပ္ တံငါအလုပ္စသည္ေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ ဒီဘဝ ဟိုအတိတ္ဘဝေတြက ျပဳလုပ္ေျပာဆို ၾကံစည္ခဲ့တာကို ယခု လုပ္ေနရ ေျပာေနရ ၾကံေနရသလို ေသခါနီးမွာ ထင္ထင္ရွားရွား ထင္ျမင္လာမႈေတြ ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />အာသႏၷကံသေဘာကို နားလည္သူေတြက တစ္ဦးတစ္ေယာက္အတြက္ ကြယ္လြန္ခါနီးမွာ ဘုရားတရားကိုအာရံုျပဳဖို႔၊ တစ္သက္တာမွာျပဳလုပ္ခဲ့တဲ့ ဒါနေကာင္းမႈ၊ သီလေကာင္းမႈ၊ ဘာဝနာေကာင္းမႈေတြကို အာရံုျပဳဖို႔ ေဟာေျပာေပး သတိေပးတတ္ၾကပါတယ္။ ဒါဟာ အာသႏၷကံေကာင္းတစ္ခုျဖစ္ေစဖို႔ ရည္ရြယ္ျပဳလုပ္ၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။ အာသႏၷကံေကာင္းျဖစ္ေစဖို႔ ေဆာင္ရြက္ခဲ့ၾကတဲ့ သာဓကေတြ က်မ္းဂန္ေတြမွာ အမ်ားအျပားေတြ႔ရပါတယ္။<br /><br />တစ္ခါက သီဟိုဠ္ကြ်န္း ေသာဏဂိရိေတာင္ေပၚေက်ာင္းမွာ ေသာဏမေထရ္ျမတ္ သီတင္းသံုးေနထိုင္ေတာ္မူပါတယ္။ မေထရ္ျမတ္ရဲ႕ ခမည္းေတာ္ကေတာ့ မုဆိုးအလုပ္နဲ႔ အသက္ေမြးသူပါ။ အရြယ္ေကာင္းစဥ္က ေခြးတစ္သိုက္ႏွင့္အတူ ေတာလည္ျပီး ရတတ္ရာရာသားေကာင္ေတြကို ဖမ္းဆီးသတ္ျဖတ္ ေရာင္းခ်အသက္ေမြးပါတယ္။ အသက္အရြယ္ၾကီးလာတဲ့အခါမွာေတာ့ သားရဟန္းဆီလာျပီး ရဟန္းဝတ္ေနပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ေနလာလိုက္တာ ေသခါနီးက်ေတာ့ မုဆိုးလုပ္ခဲ့စဥ္က အာရံုေတြ ထင္လာပါေတာ့တယ္။ ေခြးၾကီးေတြ ေတာင္ေျခမွထြက္လာျပီး သူ႔ကို လိုက္ကိုက္ေနၾကတယ္လို႔ ထင္လာတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေျခာက္ပါဦးဟဲ့သားရဲ႕လို႔ ေအာ္ဟစ္ေျပာဆိုေနတယ္။ ဒါနဲ႔ သားရဟန္းက ဦးပဥၥင္းၾကီး ဘာျဖစ္တာလဲလို႔ေမးေတာ့ ေခြးၾကီးေတြ လာေနၾကျပီ ေျခာက္ပါဦးလို႔ ျပန္ေျပာသတဲ့။<br /><br />သားရဟန္းက ဦးပဥၥင္းၾကီး ငရဲနိမိတ္ေတြထင္ေနျပီလို႔သိတာႏွ<wbr>င့္ ကိုရင္ေတြကို ပန္းအခူးခိုင္းလိုက္ပါတယ္။ ရသမွ်ပန္းေတြကို ေသေသသပ္သပ္ ၾကည္ညိဳဖြယ္ျဖစ္ေအာင္စီမံျပီး မဟာေစတီမွာ ပ့ူေဇာ္ပါတယ္။ ဦးပဥၥင္းၾကီးကိုလည္း ခုတင္္ႏွင့္အတူ ေစတီရင္ျပင္သို႔ သယ္ယူလာပါတယ္။ ပူေဇာ္ထားတဲ့ပန္းေတြအနားမွာ ဦးပဥၥင္းၾကီးကိုခ်ထားျပီး “ဦးပဥၥင္းအတြက္ ဘုရားမွာ ပန္းေတြပူေဇာ္ထားတယ္။ ဘုရားကိုအာရံုျပဳပါ” လို႔ အသိေပးျပီး ဘုရားဆီအာရံုေရာက္လာေအာင္ သားရဟန္းက အနားကေန ေျပာေပးေနပါတယ္။ မၾကာမီမွာ “သားေရ ဖယ္ေပးပါ၊ ဖယ္ေပးပါ၊ သင့္မိေထြးေတြ လာေနၾကျပီ” လို႔ ေျပာေျပာဆိုဆို ကြယ္လြန္သြားပါတယ္။ ဒါဟာ နတ္သမီးအာရံုေတြထင္လာလို႔ ေျပာတဲ့စကားမို႔ နတ္ျပည္သို႔ေရာက္သြားေၾကာင္း သိႏိုင္ပါတယ္။ ဒီလိုသာဓကေတြကိုၾကည့္ျပီး ေသခါနီးကာလမွာ အာရံုေကာင္း နိမိတ္ေကာင္းေတြျဖစ္ေစဖို႔ သတိေပး ေဟာေျပာေပးမယ့္ မိတ္ေဆြေကာင္းလိုတယ္လို႔ ေျပာတတ္ၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />ဒါေပမဲ့ ဒီျဖစ္ရပ္ေတြဟာ ျဖစ္ခြင့္ရွိတယ္ဆိုတဲ့သေဘာကို ျပဆိုတာပါ။ သတၱဝါေတြ ေသခါနီးမွာ မ်က္စိ နား စသည္ေတြရဲ႕ အာရံုယူႏိုင္မႈဟာ အလြန္အားနည္းသြားတတ္ပါတယ္။ မ်က္စိပါလ်က္ႏွင့္မျမင္၊ နားပါလ်က္ႏွင့္မၾကားဆိုတာ ဒီလိုအခါမ်ဳိးကို ေျပာတာပါ။ အထူးသျဖင့္ ျပင္းထန္တဲ့ေရာဂါတစ္မ်ဳိးမ်ဳိး ခံစားေနရသူေတြ၊ ေမ့ေမ်ာေနသူေတြဟာ ပတ္ဝန္းက်င္က အသိေပး သတိေပးမႈေတြကို မသိႏုိင္ၾကေတာ့ပါဘူး။ ဒီအေျခအေနမ်ဳိးဆိုရင္ေတာ့ ပတ္ဝန္းက်င္က လုပ္ေဆာင္ေပးမႈဟာ အာသႏၷကံျဖစ္ဖို႔ အခြင့္အလမ္း အားနည္းသြားပါတယ္။ ဒါက ဒုတိယအားေကာင္းတဲ့ အခြင့္အလမ္းေပါ့။<br /><br />တကယ္လို႔ အာသႏၷကံ အက်ဳိးမေပးခဲ့ရင္ တတိယအခြင့္အလမ္းအားေကာင္းတာက ႏွစ္ရွည္လမ်ားျပဳလာခဲ့တဲ့၊ ဒါမွမဟုတ္ တစ္ၾကိမ္တစ္ခါျပဳလုပ္ေပမဲ့ စြဲစြဲျမဲျမဲ သတိတရျဖစ္ေနတဲ့ “အာစိဏၰကံ” ပါပဲ။<br /><br />ကုသိုလ္အရာနဲ႔ေျပာရရင္ ေန႔စဥ္ရက္ဆက္ျပဳလုပ္ထားတဲ့ ဒါနမႈ၊ သီလမႈ၊ ဘာဝနမႈေတြ။ အကုသုိလ္အရာဆုိရင္ ေန႔စဥ္လိုလို ရက္ရွည္လမ်ားျပဳလုပ္ထားတဲ့ သူ႔အသက္သတ္မႈ၊ သူ႔ဥစၥာခိုးယူမႈ စသည္ေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါ့ျပင္ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈတစ္ခုလုပ္ျပီး မၾကာမၾကာ သတိရဝမ္းေျမာက္ေနမႈ၊ အကုသိုလ္မႈတစ္ခုလုပ္ျပီး မၾကာမၾကာ ေနာင္တရ စိတ္ဆင္းရဲေနမႈ စသည္တို႔ ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />သဘာဝႏွင့္ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ ႏွစ္ရွည္လမ်ား ျပဳမူလုပ္ေဆာင္ခဲ့တာေၾကာင့္ အာစိဏၰကံဟာ အာသႏၷကံထက္ ပိုမိုအင္အားေကာင္းပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ က်မ္းဂန္ေတြမွာ အာသႏၷကံကို ဦးစားေပးျပီး ဒုတိယအခြင့္သာတဲ့ေနရာမွာ ျပဆိုထားၾကပါတယ္။ ဒီလိုျပဆိုရတာကလည္း ဘဝတစ္ခုအတြက္ အက်ဳိးေပးခါနီးဆဲဆဲမွာ သူက ရုတ္တရက္ဝင္ေရာက္ အက်ဳိးေပးတတ္လို႔ပါ။ ဒါက တကယ္လို႔ အာသႏၷကံ ရွိခဲ့ရင္ဆိုတဲ့သေဘာႏွင့္ ျပဆိုတာျဖစ္ပါတယ္။ အမ်ားအားျဖင့္ကေတာ့ အာစိဏၰကံကသာ အက်ဳိးေပးခြင့္ရဖို႔ ပိုမ်ားပါတယ္။<br /><br />အေၾကာင္းကေတာ့ သတၱဝါေတြဟာ ဘဝေပးအေျခအေနအရ ေကာင္းတဲ့အလုပ္၊ မေကာင္းတဲ့အလုပ္ေတြႏွင့္ ႏွစ္ရွည္လမ်ား၊ ရုန္းကန္လႈပ္ရွားျပီး ဘဝရပ္တည္ၾကရပါတယ္။ ဒီေတာ့ စိတ္မွာ ႏွစ္ရွည္လမ်ား စြဲျမဲေနတဲ့ အာရံုသာထင္လာဖို႔ ပိုျပီးအခြင့္အလမ္းမ်ားပါတယ္။<br /><br />ဥပမာ - ေတာင္ဘက္သို႔ ကိုင္းညြတ္ေနတဲ့ သစ္ပင္တစ္ပင္ဆိုပါစို႔။ သူ႔သေဘာဝအေလ်ာက္ လဲမယ္ဆိုရင္ ဒီသစ္ပင္ ေတာင္ဘက္သို႔လဲမွာ အေသအခ်ာျဖစ္ပါတယ္။ ေလမုန္တိုင္းတိုက္လို႔ ဒါမွမဟုတ္ လူေတြက အျခားတစ္ဘက္သို႔ လဲေအာင္လုပ္လ္ို႔ စတဲ့ ပေယာဂတစ္ခုခုေၾကာင့္သာ အေျခားတစ္ဘက္သို႔ လဲႏိုင္ပါတယ္။<br /><br />ဒီအတိုင္းပါပဲ။ ႏွစ္ရွည္လမ်ား စိတ္မွာစြဲထင္ေနတဲ့ အာစိဏၰကံအာရံုေတြသာ ေသခါနီးထင္လာဖို႔ မ်ားပါတယ္။ သားသမီးေတြ မိတ္ေဆြေတြစတဲ့ နားလည္သူေတြက စီမံေပး ေဟာေျပာေပးလို႔ ၾကားျဖတ္အာရံုတစ္ခု အစားထိုးဝင္ေရာက္လာမွသာ အာရံုေျပာင္းသြားပါလိမ့္မယ္။ ဒီလိုမဟုတ္ရင္ အာစိဏၰကံ အာရံုသာထင္ေနဖို႔ မ်ားပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အာစိဏၰကံေကာင္းတစ္ခုရွိေနဖို႔ အထူးလိုအပ္ေၾကာင္း သတိျပဳသင့္ပါတယ္။<br /><br />ဂရုကံလည္းမရွိ၊ ေသခါနီးမွာ အာသႏၷကံ အာစိဏၰကံလည္း အက်ဳိးမေပးရင္ေတာ့ အတိတ္ဘဝေတြ ဒါမွမဟုတ္ လက္ရွိဘဝမွာ အမွတ္မထင္ျပဳလုပ္ခဲ့တဲ့ ကံတစ္ခုခုက အက်ဳိးေပးတတ္ပါတယ္။ ဒါဟာ စတုတၳအေနျဖင့္ အခြင့္အလမ္းအားေကာင္းတဲ့ <b>“ကဋတၱာကံ”</b> ပါပဲ။ ဒါေတြဟာ သတၱဝါအားလံုးႏွင့္သက္ဆိုင္တဲ့ ေနာက္ဘဝအတြက္ ကံအက်ဳိးေပးသေဘာေတြပါ။<br /><br />သတၱဝါေတြရဲ႕ ဘဝသစ္အတြက္ ကံအက်ဳိးေပးသေဘာကို အၾကမ္းဖ်င္း ေလ့လာခဲ့ျပီးပါျပီ။ ေနာက္ဘဝကိစၥဟာ ရဟႏာၱမျဖစ္ေသးသူမွန္သမွ် အားလံုးႏွင့္သက္ဆိုင္ေၾကာင္း ေျပာခဲ့ျပီးျဖစ္ပါတယ္။ ရဟႏာၱမဟုတ္ေသးရင္ေတာ့ မိမိတို႔လည္း ေရွာင္ပုန္းလို႔မရဘဲ ေနာက္ဘဝကိစၥနဲ႔ မလြဲမေသြ ၾကံဳၾကရမွာ အေသအခ်ာပါပဲ။ ဒီေတာ့ မိမိကိုယ္မိမိ တကယ္ခ်စ္ရင္ အနာဂတ္ဘဝအတြက္ ျပင္ဆင္သင့္တာကို ၾကိဳတင္ျပင္ဆင္ထားဖို႔ အထူးလုိအပ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ မိမိတို႔ရဲ႕ လက္ရွိဘဝအေျခအေနရယ္၊ ဘယ္လိုၾကိဳတင္ျပင္ဆင္သင့္တယ္ဆို<wbr>တဲ့ အပိုင္းရယ္ကို ေဝဖန္သံုးသပ္ၾကည့္ၾကစို႔။<br /><br />အမ်ားစုဟာ စ်ာန္ရသူမ်ား မဟုတ္ၾကေလေတာ့ အက်ဳိးေပးဖို႔စ်ာန္ကံ မရွိပါဘူး။ အကုသိုလ္ဘက္ကိုၾကည့္ျပန္ရင္လည္း အမိသတ္အဖသတ္စတဲ့ ပဥၥာနႏ ၱရယကံကို က်ဴးလြန္သူဆိုတာ အလြန္နည္းပါတယ္။ မရွိသေလာက္ ရွားရွားပါးပါးပါ။ နိယတမိစာၦဒိ႒ိႏွင့္ ၾကည့္ျပန္ရင္လည္း “ေကာင္းတာလုပ္ရင္ေကာင္းက်ဳိး၊ မေကာင္းတာလုပ္ရင္ မေကာင္းက်ဳိးခံစားရမယ္” လို႔ ကံႏွင့္ကံရဲ႕အက်ဳိးကို ယံုၾကည္သူေတြသာ ျဖစ္ၾကပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဂရုကံအက်ဳိးေပးဖို႔ဆိုတာ မရွိဘူးလို႔ေျပာႏိုင္ေလာက္ေအာင္ နည္းပါးပါတယ္။<br /><br />အက်ဳိးေပးဖို႔ရာ ဂရုကံမရွိရင္ ဒုတိယျဖစ္တဲ့ အာသႏၷကံ အခြင့္အလမ္းႏွင့္ ၾကည့္ၾကစို႔။<br /><br />ကားေမွာက္လို႔ ေရနစ္လို႔ လုပ္ၾကံခံရလို႔ စသည္ျဖင့္ ရုတ္တရက္ေသဆံုးရမႈေတြ ရွိတတ္ပါတယ္။ ဒီကိစၥေတြမွာ ရုတ္တရက္ၾကံဳေတြ႔ရတဲ့ အာရံုေတြႏွင့္သာ ေသဆံုးၾကရဖို႔ မ်ားပါတယ္။ ဒီလိုျဖစ္ရပ္ေတြမွာ ၾကိဳတင္ျပင္ဆင္ခြင့္မရလို႔ ကံတရားအတိုင္းပဲ ထားၾကပါစို႔။ ဘယ္လိုမွ ျပင္ဆင္ခြင့္ မရတာဘဲကိုး။<br /><br />အသက္အရြယ္အရျဖစ္ေစ၊ ေရာဂါအေျခအေနအရျဖစ္ေစ ေသရေတာ့မယ္လို႔ သိလာတဲ့အခါမွာေတာ့ ၾကိဳတင္ျပင္ဆင္ဖို႔ အခြင့္အလမ္းရတတ္ၾကတယ္။ ဒီအခြင့္အလမ္းေတြက -<br />(၁) နားလည္သူေတြ စီမံေပး ေဟာေျပာေပးလို႔ ေကာင္းတဲ့အာရံုတစ္ခုခုကို အာရံုျပဳဖို႔ အခြင့္အေရး ရတတ္ပါတယ္။<br /> (၂) မိမိရဲ႕ ပင္ကိုယ္အသိနဲ႔ ဘုရားအာရံု တရားအာရံု ဒါနမႈ သီလမႈစသည္ေတြကို အာရံုျပဳေနဖို႔ အခြင့္အေရးရတတ္ပါတယ္။<br /><br />ဒါေတြဟာ အာသႏၷကံေကာင္းျဖစ္ေအာင္ ျပင္ဆင္ႏိုင္တဲ့ အခြင့္အလမ္းေတြပါပဲ။ ဒီထဲက မိမိေသခါနီးမွာ စီမံေပး၊ ေဟာေျပာေပးမယ့္သူ ရွိမယ္မရွိဘူဆိုတာ အာမခံခ်က္ရွိတဲ့ကိစၥမွ မဟုတ္ဘဲ။ ဘယ္ေနရာ ဘယ္အခ်ိန္မွာ ဘယ္လိုအေျခအေနမ်ဳိးႏွင့္ ေသရမယ္ရယ္လုိ႔ သိႏိုင္ၾကတာမွ မဟုတ္တာ။ ဒါေၾကာင့္ ေသခါနီးမွာ သူတပါးရဲ႕ စီမံေပးမႈ၊ ေဟာေျပာေပးမႈကို အားကိုးဖို႔ဆိုတာ မေရရာတတ္တဲ့ကိစၥ ျဖစ္ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ - ေသခါနီးက်ေတာ့မွ ေကာက္ကာငင္ကာ ဘုရားအာရံု တရားအာရံုကိုယူဖို႔၊ ဒါနမႈ သီလမႈေတြကို အာရံုျပဳဖို႔ဆိုတာ လြယ္တဲ့ကိစၥမွ မဟုတ္ဘဲ။ လက္ရွိမွာပဲ ဒီလိုအာရံုကို ရုတ္တရက္ယူႏိုင္သလားလို႔ မိမိကိုယ္ ျပန္သံုးသပ္ၾကည့္ပါ။ ၾကိဳတင္အေလ့အလာလုပ္ထားပါမွ ျဖစ္ႏိုင္ေျခရွိမယ့္ကိစၥပါ။ ဒီလို ၾကိဳတင္အေလ့အလာလုပ္ထားတယ္ဆိုတာ “အာစိဏၰကံ” ပါပဲ။<br /><br />ဒီေတာ့ တတိယအခြင့္အလမ္းအားေကာင္းတဲ့ အာစိဏၰကံဟာ မိမိအနာဂတ္ဘဝအတြက္ ဘယ္ေလာက္အေရးပါတယ္ဆိုတာ သတိျပဳမိေလာက္ပါျပီ။ ဆက္ျပီး ေလ့လာၾကည့္ၾကစို႔။<br />အာစိဏၰကံဆိုတာ ႏွစ္ရွည္လမ်ား အစဥ္တစိုက္လုပ္ခဲ့ရတဲ့ အလုပ္။ ဒါမွမဟုတ္ တစ္ၾကိမ္တစ္ခါ လုပ္တာျဖစ္ေပမဲ့ စြဲစြဲျမဲျမဲ သတိတရျဖစ္ေနတဲ့ကံလို႔ ေျပာခဲ့ျပီးပါျပီ။<br /><br />ေနာက္ဘဝဆိုတာ မလြဲမေသြၾကံဳရမွာမို႔ ေကာင္းတဲ့ဘဝသစ္တစ္ခုမွာျဖစ္ႏို<wbr>င္ဖို႔ ေကာင္းတဲ့အာစိဏၰကံ တစ္ခုခုရွိေနေအာင္ ၾကိဳးစားထားသင့္ပါတယ္။ အေလ့အက်င့္အားေကာင္းရင္ အားေကာင္းသေလာက္ အာရံုယူရမႈ လ်င္ျမန္တာေၾကာင့္ အလ်င္အျမန္အာရံုယူႏိုင္ေအာင္အထိ<wbr>ိ အေလ့အလာ လုပ္ထားသင့္ပါတယ္။ အခ်ဳိ႕က အသက္ငယ္ေသးတယ္၊ ေနာက္မွလုပ္မယ္၊ အခ်ိန္မရေသးလို႔ စသည္ျဖင့္ ဆင္ေျခအမ်ဳိးမ်ဳိးေပးျပီး အခ်ိန္ဆြဲတတ္ၾကတယ္။ ေသျခင္းတရားက ငယ္သူၾကီးသူရယ္လုိ႔ ေရြးမေနတာကို လူတိုင္းနားလည္ျပီးသားပါ။ အသက္ငယ္ေသးလို႔ အခ်ိန္မရေသးလို႔ စသည္ျဖင့္ မိမိက သက္သက္ညႇာညႇာ အခ်ိန္ေပးေပမဲ့ ေသျခင္းတရားက ဒီလိုနားလည္မႈရွိတာမ်ဳိးမွ မဟုတ္ဘဲ။ ခြင့္လႊတ္သက္ညႇာတတ္တာမွ မဟုတ္ဘဲ။<br /><br />မေကာင္းတဲ့ကံတစ္ခုခု အက်ဳိးေပးခြင့္ရသြာလို႔ အပါယ္ေလးပါးေရာက္သြားရင္ေတာ့ ခံေပေရာပဲ။ အပါယ္ေလးပါးေရာက္သြားျပီဆုိရင္ ေကာင္းတဲ့အာစိဏၰကံလုပ္ဖို႔ အခြင့္အလမ္း မရွိသေလာက္ ျဖစ္သြားပါျပီ။ ငရဲေရာက္ေနသူ ျပိတၱာျဖစ္ေနသူ အသူရကာယ္ျဖစ္ေနသူ ေခြး ဝက္ ၾကက္စသည္ျဖင့္ တိရစာၦန္ျဖစ္ေနသူေတြရဲ႕ အေျခအေနကို ေတြးၾကည့္ပါ။ ေန႔စဥ္ၾကံဳေတြ႔ေနရတဲ့ ဘဝဆင္းရဲရယ္၊ ယခုလို အသိဉာဏ္မ်ဳိး မရွိႏိုင္တာရယ္ေၾကာင့္ အပါယ္ေလးပါးက ျပန္လြတ္ဖို႔ကိစၥဟာ အေတာ္ခက္သြားပါျပီ။ ဒီသေဘာကို သိေစခ်င္လို႔ ရွင္ေတာ္ဘုရားက လိပ္ကန္းၾကီးဥပမာေပးျပီး လူ႔ဘဝကိုရဖို႔ ခက္ခဲေၾကာင္း ေဟာေတာ္မူခဲ့တာပါ။ ဒီအေၾကာင္းကို ကာဏကစ ၦေပါပမသုတ္မွာ ေတြ႔ႏိုင္ပါတယ္။ သူသူငါငါ ၾကားဖူးၾကတာမို႔ အက်ယ္မေျပာေတာ့ပါဘူး။<br /><br />အာစိဏၰကံျပီးေတာ့ စတုတၳအခြင့္အလမ္းအားေကာင္းတဲ့ ကဋတၱာကံႏွင့္ ေလ့လာၾကည့္ၾကစို႔။<br /><br />ေကာင္းတဲ့အာစိဏၰကံျဖစ္ေစ မေကာင္းတဲ့အာစိဏၰကံျဖစ္ေစ အက်ဳိးေပးခြင့္မသာရင္ေတာ့ အတိတ္ဘဝေတြ၊ ဒါမွမဟုတ္ လက္ရွိဘဝမွာ အမွတ္မထင္ျပဳလုပ္ထားတဲ့ ကံေတြရွိပါတယ္။ ဒီကံေတြထဲက ကံတစ္ခုခုအက်ဳိးေပးပါလိမ့္မယ္။ ဒါက “ကဋတၱာကံ”ရဲ႕ အက်ဳိးေပးမႈျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />သတၱဝါေတြအတြက္ အခ်စ္ဆံုးသူကို ညႊန္ျပပါဆိုရင္ မိမိကိုယ္သာ ညႊန္ျပရမွာပါ။ မိမိကိုယ္ခ်စ္မွန္းသိရင္ တကယ္ခ်စ္ရာေရာက္ေအာင္လုပ္တတ္ဖို<wbr>႔ အေရးၾကီးပါတယ္။ လက္ရွိဘဝတင္မဟုတ္ဘဲ အနာဂတ္အထိေမွ်ာ္ေတြးျပီး ခ်စ္တတ္ဖို႔ လိုပါတယ္။ ညီႏွင့္အကို ေမာင္ႏွင့္ႏွမ ဆရာႏွင့္တပည့္ ဘယ္ေလာက္ ခ်စ္တယ္ခင္တယ္ေျပာေျပာ ကိုယ္ေရးၾကံဳလာျပီဆိုရင္ ကိုယ့္ဘက္ဆြဲတတ္ၾကျမဲပါ။ ဇနီးႏွင့္ခင္ပြန္း ဘယ္ေလာက္ခ်စ္ပါတယ္ဆိုဆို မိမိေလာက္မခ်စ္ႏိုင္ၾကပါဘူး။ မိမိကိုယ္သာ အသားေပးၾကတာပါ။ ဥပမာေျပာရရင္ ေကာသလမင္းၾကီးကို ၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္။<br /><br />တစ္ခါက ေကာသလမင္းၾကီးႏွင့္ မလႅိကာမိဖုရားတို႔ဟာ နန္းေတာ္အိပ္ေဆာင္မွာ ညအိပ္ခါနီး ေရာက္တတ္ရာရာ ေျပာေနမိၾကပါသတဲ့။ ဒီလိုေျပာေနၾကရင္း ေကာသလမင္းၾကီးက “ဘယ္သူ႔ကို အခ်စ္ဆံုးလဲ” လို႔ ေမးပါတယ္။ ေမာင္ေတာ္ဘုရားကို အခ်စ္ဆံုးပါဆိုတဲ့အေျဖကို မလႅိကာေပးလိမ့္မယ္လို႔ ဘုရင္ေကာသလ ထင္ခဲ့ပါတယ္။ ေမွ်ာ္လည္းေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီလိုအေျဖမ်ဳိးက ေလာကမွာ ခ်စ္ၾကသူေတြခ်င္း ေျပာရိုးဆိုစဥ္မဟုတ္လား။ ဒီေတာ့ ဘုရင္ၾကီးလည္း ေမွ်ာ္လင့္ေပမေပါ့။ ဒါေပမဲ့ ဒီေနရာမွာ ဘုရင္ၾကီးေမွ်ာ္လင့္သလို မဟုတ္ခဲ့ဘူး။ မလႅိကာမိဖုရားက “သူ႔ကိုယ္သူ အခ်စ္ပါ” လို႔ ေျဖလိုက္တယ္။ ဘုရင္ၾကီး အေတာ္အခံရခက္သြားတယ္။ စိတ္ေကာက္သြားလိုက္တာ ရက္အတန္ၾကာေအာင္ မိဖုရားၾကီးကို မေခၚႏိုင္ မေျပာႏိုင္ျဖစ္သြားတဲ့အထိပဲ။<br /><br />ျပီးေတာ့ - အႆကဘုရင္ၾကီးရဲ႕ ျဖစ္ရပ္ကလည္း ရွိေသးတယ္။<br /><br />တစ္ခါက အႆကဘုရင္ၾကီးမွာ အသက္ကလည္းငယ္၊ ရုပ္ကလည္းအလြန္လွျပီး ဘုရင္ၾကီးအေပၚလည္း အလြန္အလိုက္သိတတ္တဲ့ မိဖုရားတစ္ဦးရွိတယ္။ နာမည္က “ဥပရိေဒဝီ”တဲ့။ ဘုရင္ၾကီး အလိုလိုက္ အခ်စ္ပိုရတဲ့ မိဖုရားေပါ့။ အရြယ္ေကာင္းစဥ္မွာပဲ မိဖုရား ရုတ္တရက္ ကြယ္လြန္သြားပါေရာ။ ဘုရင္ၾကီး ဘာေျပာေကာင္းမလဲ မိဖုရားစိတ္ႏွင့္ မအိပ္ႏိုင္ မစားႏိုင္ ပူေဆြးေသာက အၾကီးအက်ယ္ျဖစ္ရတယ္။ မိဖုရားအေလာင္းကို မပစ္ရက္လို႔ နန္းေတာ္ထဲမွာပဲ ထားတယ္။<br /><br />ဒီအခ်ိန္မွာ အေလာင္းေတာ္ရေသ့ဟာ ဟိမဝႏာၱကေန ဘုရင့္ဥယ်ာဥ္ေတာ္သို႔ ေရာက္လာပါတယ္။ မိဖုရားၾကီး ဘယ္ဘဝကိုေရာက္ေနတယ္ဆိုတာ ေျပာႏိုင္ေၾကာင္း လုလင္ငယ္တစ္ဦးကို အမိန္႔ရွိလိုက္ပါတယ္။ လုလင္ငယ္က ဘုရင္ၾကီးကို သံေတာ္ဦးသြားတင္ေတာ့ ဘုရင္ၾကီးလိုက္လာျပီး မိဖုရားၾကီးရဲ႕ တမလြန္ဘဝကိုေျပာျပဖို႔ ေတာင္းပန္ပါတယ္။ အေလာင္းေတာ္ရေသ့က ဥယ်ာဥ္ေတာ္အတြင္း ႏြားေခ်းပံုတစ္ခုေအာက္မွာေနတဲ့ ႏြားေခ်းပိုးႏွစ္ေကာင္ကို အဘိညာဥ္တန္ခိုးႏွင့္ ေခၚယူလိုက္ပါတယ္။ ေရာက္လာေတာ့ အေလာင္းေတာ္ရေသ့က ေမးပါတယ္။ ဒီအခါမွာ ႏြားေခ်းပိုးမက “သူဟာ အတိတ္ဘဝက ဥပရိမိဖုရားျဖစ္ပါေၾကာင္း၊ ယခုအခါ ဥယ်ာဥ္ေတာ္အတြင္းမွာ ႏြားေခ်းပိုးမ ျဖစ္ေနပါေၾကာင္း၊ အတိတ္ဘဝက အႆကဘုရင္ႏွင့္ ထီးနန္းစည္းစိမ္ကို အတူခံစားျပီး ဥယ်ာဥ္ေတာ္အတြင္းမွာ လွည့္လည္သြားလာ အတူေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့ဖူးေပမဲ့ ဘဝျခားသြားျပီျဖစ္ေၾကာင္း၊ အတူပါလာသူမွာ ယခုဘဝၾကင္ေဖာ္ ႏြားေခ်းပိုးထီးျဖစ္ေၾကာင္း၊ လက္ရွိဘဝ အတူေနရတဲ့ ႏြားေခ်းပိုးထီးကိုသာ ခ်စ္ေတာ့ေၾကာင္း” ေလွ်ာက္ထားပါတယ္။<br /><br />ဒီစကားကိုၾကားတာႏွင့္ ဥပရိမိဖုရားအေပၚထားခဲ့တဲ့ ဘုရင္ၾကီးရဲ႕ ေမတၱာေတြ သံေယာဇဥ္ေတြဆိုတာ ဘယ္ေရာက္ကုန္မွန္းမသိဘူး။ မစြန္႔ရက္ မပစ္ရက္ထားတဲ့ မိဖုရားအေလာင္းကို ခ်က္ခ်င္းလႊင့္ပစ္ဖို႔ အမိန္႔ေပးလိုက္ပါတယ္။ ေရခ်ဳိးဦးေခါင္းေလွ်ာ္ျပီးမွ နန္းေတာ္သို႔ဝင္ျပီး အျခားတစ္ေယာက္ကို မိဖုရားေျမႇာက္ပါေတာ့တယ္။<br /><br />ဒီသာဓကေတြဟာ ဘာကိုေဖာ္ညႊန္းေနသလဲဆိုရင္ ပါးစပ္က ၾကားေကာင္းေအာင္ ဘယ္လိုေျပာေနေျပာေန မိမိကိုယ္သာ အခ်စ္ဆံုးျဖစ္ေၾကာင္း ညႊန္ျပေနတာျဖစ္ပါတယ္။ ဘုရင္ေကာသလဟာ မလႅိကာမိဖုရားရဲ႕ ဒုတိယလူျဖစ္ရတာကို လက္မခံႏိုင္ မမေက်နပ္ႏိုင္ပါဘူး။ မလႅိကာရဲ႕ ပဌမလူက သူျဖစ္ရမယ္၊ မလႅိကာကိုယ္တိုင္က ဒုတိယေနရာမွာ ေနရမယ္၊ ဒီလိုျဖစ္ေစခ်င္တာ။ ျဖစ္မလာေတာ့ ဘုရင္ၾကီး စိတ္ေကာက္တယ္။ ခ်စ္ရပါတယ္ဆိုတဲ့ မိဖုရားကို အျပစ္ျမင္ေတာ့တယ္။<br /><br />အႆကဘုရင္လည္း ခ်စ္ရတဲ့မိဖုရားမို႔ အေလာင္းကိုပင္ မစြန္႔ရက္မပစ္ရက္ထားခဲ့ေပမဲ့ သူ႔ကိုယ္သူ ဒုတိယလူ၊ ႏြားေခ်းပိုးေလာက္မွ အသိအမွတ္ျပဳမခံရသူလို႔ သိသြားတဲ့အခါ မိဖုရားအေလာင္းကို ခ်က္ခ်င္းလႊင့္ပစ္ဖို႔ အမိန္႔ေပးပါတယ္။ မိဖုရားအေပၚထားခဲ့တဲ့ ေမတၱာေတြ သံေယာဇဥ္ေတြ ကြယ္ေပ်ာက္ျပီး ခ်က္ခ်င္းအျပစ္ျမင္သြားပါတယ္။ ဒါေတြဟာ ပါးစပ္က ဘယ္လိုေျပာေျပာ မိမိႏွင့္ပတ္သက္လာရင္ ခ်စ္လွပါတယ္ဆိုတဲ့မိဖုရားကိုပင္ အျပစ္ျမင္ေလာက္ေအာင္ မိမိကိုယ္ခ်စ္ေၾကာင္း ေဖာ္ညႊန္းေနတဲ့ သာဓကေတြပါပဲ။<br /><br />ျပီးေတာ့ ရွိပါေသးတယ္။ မိဘႏွင့္္သားသမီးတို႔ရဲ႕ခ်စ္ခင္<wbr>မႈကို အသန္႔ရွင္းဆံုး အခိုင္ျမဲဆံုးလို႔ ေလာကမွာ ေျပာရိုးဆိုစဥ္ရွိပါတယ္။ ဒီေလာက္ ခ်စ္ခင္မႈခိုင္ျမဲပါတယ္ဆိုတဲ့ မိဘႏွင့္သားသမီးပင္လွ်င္ ကိုယ္ေရးၾကံဳလာရင္ မိမိကိုယ္သာ ဦးစားေပးတတ္ၾကတာပါ။ ေျပာဆိုဆံုးမတာကိုမနာခံဘဲ ဂုဏ္သိကၡာထိခိုက္ေအာင္ အၾကိမ္ၾကိမ္လုပ္လို႔၊ ပစၥည္းဥစၥာေတြကို ျဖဳန္းတီးလို႔၊ စိတ္ဆင္းရဲကိုယ္ဆင္းရဲျဖစ္ေအာင္ အမ်ဳိးမ်ဳိးလုပ္လို႔၊ ကိုယ္ထိလက္ေရာက္ေစာ္ကားလို႔ စသည္ျဖင့္ အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးေၾကာင့္ သားသမီးကို အေမြျဖတ္စြန္႔ပစ္တာေတြ၊ မေခၚႏိုင္မေျပာႏိုင္ျဖစ္ၾကတာေတြ<wbr>ကို ေတြ႔ဖူးၾကားဖူးေနၾကတာပဲ မဟုတ္လား။<br /><br />မိမိကိုယ္က်ေတာ့ အမ်ဳိးမ်ဳိးကာကြယ္ၾကေတာ့တာပါပဲ။ မျဖစ္သင့္မလုပ္သင့္တာ လုပ္မိတာကိုပင္ ဘာေၾကာင့္ညာေၾကာင့္ဆိုျပီး ဆင္ေျခဆင္လက္ေပးတတ္ၾကပါတယ္။ အျပစ္ကိုေရွာင္လႊဲတတ္ၾကပါတယ္။ ဒါေတြဟာ မိမိကိုယ္ ဘယ္ေလာက္ခ်စ္တယ္ဆိုတဲ့ သာဓကေတြပါ။ ဒါေပမဲ့ ဒီလုပ္ရပ္ေတြဟာ လက္ရွိဘဝအတြက္ေလာက္ပဲ ခ်စ္တတ္ၾကတဲ့သေဘာပါ။ အနာဂတ္အထိ ေမွ်ာ္ေတြးခ်စ္တတ္ဖို႔က အေရးၾကီးပါတယ္။ အနာဂတ္အထိ ေမွ်ာ္ေတြးႏိုင္ပါမွ မိမိကိုယ္ တကယ္ခ်စ္တတ္သူ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ အနာဂတ္အထိ ေမွ်ာ္ေတြးႏိုင္ဖို႔က အာစိဏၰကံေကာင္းတစ္ခုခု မရွိမျဖစ္ရွိေနဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။ ဒီထက္စြမ္းႏိုင္ရင္ေတာ့ အရိယာျဖစ္ေအာင္ က်င့္ၾကံႏိုင္ရင္ အေကာင္းဆံုးေပါ့။<br /><br />ဒါေၾကာင့္ ဆီမီးလွဴ ပန္းလွဴ ေရခ်မ္းလွဴ ဆြမ္းလွဴ ဆြမ္းေလာင္းစတဲ့ ဒါနမႈေတြ၊ ေန႔စဥ္ ငါးပါးသီလ၊ ဥပုသ္ေန႔ေတြမွာ ဥပုသ္သီလထိန္းမႈစတဲ့ သီလမႈေတြ၊ ဘုရားဝတ္တတ္မႈ၊ ပုတီးစိပ္မႈ၊ ရုပ္နာမ္တရားရဲ႕ မျမဲတဲ့အနိစၥသေဘာ ဆင္းရဲတဲ့ဒုကၡသေဘာ အစိုးမရတဲ့ အနတၱသေဘာကို ထင္ျမင္ေအာင္ရႈမွတ္တဲ့ ဘာဝနာမႈေတြကို က်င့္ဝတ္တစ္ခု၊ အဓိ႒ာန္ခ်က္တစ္ခုအေနျဖင့္ထားျပီ<wbr>း ေန႔စဥ္မွန္မွန္ လုပ္ထားသင့္ပါတယ္။ လုပ္တဲ့အခါလည္း ပတ္ဝန္းက်င္အထင္ၾကီးရံု ၾကည့္ေကာင္းရံုမဟုတ္ဘဲ မိမိစိတ္မွာ တကယ္ လိုလိုလားလား ၾကည္ၾကည္ႏူးႏူးျဖစ္ေအာင္ လုပ္ထားသင့္ပါတယ္။<br /><br />ဒီအာရံုုေတြကို ႏွလံုးသားမွာ စြဲထင္ေနေအာင္ အေလ့အလာလုပ္ထားသူဟာ ရုတ္တရက္ၾကံဳလာရတဲ့ အျခားအာရံုေတြကို အလြယ္တကူ ေက်ာ္လႊားႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။ ဒီလိုေကာင္းမြန္တဲ့အာရံုႏွင့္ ဘဝကူးခဲ့ရင္ တမလြန္ဟာ ေကာင္းတဲ့ဘဝျဖစ္ဖို႔ ေသခ်ာပါတယ္။<br /><br />ဒီသေဘာကိုနားလည္ၾကလို႔ ပညာရွိသူေတာ္ေကာင္းၾကီးမ်ားဟာ ဒါနမႈ သီလမႈ ဘာဝနာမႈေတြကို အာစိဏၰကံေျမာက္ေအာင္ ၾကိဳးစားလုပ္ေဆာင္သြားၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။ အနာဂတ္အထိ ေမွ်ာ္ေတြးျပီး မိမိကိုယ္ခ်စ္ျပသြားၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။ အျခားသူေတြကိုလည္း အာစိဏၰကံေကာင္းေတြ လုပ္မိစုမိၾကေစလိုလို႔ အကုသိုလ္မွန္သမွ်ေရွာင္ဖို႔၊ ကုသိုလ္မွန္သမွ်လုပ္ေဆာင္ဖို႔ ဆံုးမတိုက္တြန္းသြားၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။ “ကုသိုလ္တစ္ခုေန႔စဥ္ျပဳ” ဆိုတဲ့လမ္းညႊန္ကို ေပးသြားခဲ့ၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />ဒီေတာ့ <b>မိမိမွာ ေနာင္ဘဝအတြက္ စိတ္ေက်နပ္ေလာက္တဲ့ အာစိဏၰကံေကာင္းတစ္ခုခု ရွိျပီးျပီလား?-</b> ဒါဟာ မိမိကိုယ္မိမိ ေန႔စဥ္ေမးသင့္တဲ့ ေမးခြန္းတစ္ခုပါ။ တကယ္လုိ႔ မရွိေသးဘူးဆိုရင္ေတာ့ မိမိကိုယ္မိမိ တကယ္ခ်စ္တာမဟုတ္ေသးဘူး။ မိမိကိုယ္မိမိ မခ်စ္တတ္ေသးဘူးလို႔သာ မွတ္ပါ။<br /><br />ျပဆိုခဲ့တဲ့ ေလ့လာခ်က္ေတြဟာ ရွင္္ေတာ္ျမတ္ဘုရား ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့တဲ့ ေဒသနာေတာ္မ်ားကိုအေျခခံျပီး ေနာက္ဘဝ ပဋိသေႏၶက်ဳိးကိုေပးမယ့္ ကံသေဘာကို ေယဘုယ်ေလ့လာၾကည့္တဲ့ အခ်က္အလက္ေတြသာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘယ္သူ႔ကို ေနာက္ဘဝမွာ ဘယ္ကံက ဘယ္လိုအက်ဳိးေပးမယ္လို႔ အတိအက်သိႏိုင္တာက ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားရဲ႕ “ဝိပါကဉာဏ္ေတာ္” အရာသာျဖစ္ပါတယ္။ အျခားသူေတြရဲ႕အရာ မဟုတ္ပါဘူး။<br /><br />ဒါေပမဲ့ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားရဲ႕ ေဒသနာေတာ္ေတြဟာ မွန္(ေၾကးမံု)ႏွင့္ တူပါတယ္။ ေလာကမွာ အသံုးျပဳေနၾကတဲ့ မွန္(ေၾကးမံု)ဟာ မ်က္စိအျမင္ရွိသူတိုင္း မိမိအေျခအေနကို ၾကည့္ႏိုင္ျမင္ႏိုင္တဲ့အရာ ျဖစ္ပါတယ္။ ျပံဳးေနရင္ျပံဳးေနတဲ့အတိုင္း၊ မဲ့ေနရင္မဲ့ေနတဲ့အတိုင္း၊ ငိုေနရင္ ငိုေနတဲ့အတိုင္း၊ ရယ္ေနရင္ ရယ္ေနတဲ့အတိုင္း ေတြ႔ႏိုင္ျမင္ႏိုင္တဲ့အရာ ျဖစ္ပါတယ္။ ပစၥည္းရွိပစၥည္းမဲ့၊ အာဏာရွိ အာဏာမဲ့ဆိုျပီး မ်က္ႏွာလိုက္ေလ့မရွိပါဘူး။ သဘာဝအတိုင္း ေတြ႔ျမင္ႏိုင္တဲ့အရာ ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />ဒီအတိုင္းပါပဲ။ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားရဲ႕ ေဒသနာေတာ္ေတြဟာ (ေၾကးမံု)မွန္ေတြပါပဲ။ ကံအက်ဳိးေပးသေဘာကို နားလည္သေဘာေပါက္သူတိုင္း မိမိရဲ႕ တမလြန္အေျခအေနကို ၾကည့္ရႈႏိုင္ ျမင္ေတြ႔ႏိုင္တဲ့အရာေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ မိမိရဲ႕ လက္ရွိလုပ္ရပ္ေတြကို ရွင္ေတာ္ဘုရားရဲ႕ ေဒသနာေတာ္ (ေၾကးမံု)မွန္မွာ တိုက္ဆိုင္ၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္။ မိမိမွာ ေကာင္းတဲ့ဂရုကံ၊ ေကာင္းတဲ့အာစိဏၰကံစသည္ ရွိ-မရွိ၊ မေကာင္းတဲ့ ဂရုကံ၊ မေကာင္းတဲ့အာစိဏၰကံစသည္ ရွိ-မရွိကိစၥကို မိမိကိုယ္တိုင္ အသိဆံုးျဖစ္ပါတယ္။ ေကာင္းတဲ့ဂရုကံ၊ ေကာင္းတဲ့အာစိဏၰကံစသည္ ရွိေနရင္ မိမိရဲ႕ ေကာင္းတဲ့အနာဂတ္ဘဝသစ္ကို ျမင္ေတြ႔ႏိုင္သလို၊ မေကာင္းတဲ့ဂရုကံ၊ မေကာင္းတဲ့အာစိဏၰကံစသည္ ရွိေနရင္လည္း မေကာင္းတဲ့အနာဂတ္ဘဝသစ္ကို ျမင္ေတြ႔ႏိုင္ပါတယ္။ ။<br /><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0);">*ေကာက္ႏုတ္ခ်က္ = “ဘာသာေရးအႏွစ္သာရမ်ား” စာစဥ္(၂) - အရွင္နႏၵေသနာလကၤာရ (သာမေဏေက်ာ္၊ ဓမၼာစရိယ၊ မဟာဓမၼာစရိယ MA)</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0);">*Article shared by အရွင္သိရိႏၵ (သီရိမဂၤလာဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္း၊ Portland, OR, U.S.A.)</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0);">*Article typed by</span> <span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">Craton</span><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/676598595813183873-9020986720793679194?l=www.cratonblogger.com' alt='' /></div>Cratonhttp://www.blogger.com/profile/10027938769571376826noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-676598595813183873.post-86112627501634797682011-12-18T17:09:00.003+08:002011-12-18T17:18:57.074+08:00<div style="text-align: justify;"><span style="font-weight: bold;">ဘဝလွလွ တည္ေဆာက္လိုလွ်င္</span><br /><br />“ပုဂၢိဳလ္ထူးလွ်င္ အက်ဳိးေပးထူးမည္၊ ပုဂၢိဳလ္ဆန္းလွ်င္ အက်ဳိးေပးဆန္းမည္” ဆိုေသာ အၾကားျဖင့္ (အထင္ျဖင့္) လိုက္၍ ဆည္းကပ္အားကိုးေနသည္မွာ စိတ္မသက္မသာစရာ၊ စိတ္မေကာင္းစရာမ်ားပင္ ျဖစ္၏။<br /><br />လူတို႔သည္ က်န္းမာေရး၊ ပညာေရး၊ စီးပြားေရး၊ အိမ္ေထာင္ေရး၊ လူမႈေရးစသည့္ အေရးေပါင္းေျမာက္မ်ားစြာျဖင့္ ဘဝတစ္ခုကို တည္ေထာင္ထားၾက၏။ ထို႔ေၾကာင့္ က်န္းမာဖို႔လိုအပ္သလို ပညာတတ္ဖို႔လည္း လိုအပ္ေလ၏။ တဖန္ စီးပြားေရးေကာင္းမြန္ရမည္ျဖစ္<wbr>သလို လင္ေကာင္းမယားေကာင္း၊ သားေကာင္းသမီးေကာင္း၊ မိတ္ေကာင္းေဆြေကာင္းတို႔ႏွင့္လည္း ျပည့္စံုရန္ လိုအပ္ေပေသး၏။<br /><br />လူတို႔၏ အေရးကိစၥဆိုသည္မွာလည္း တစ္ခုႏွင့္္တစ္ခု ဆက္ႏြယ္ေနသည္သာ ျဖစ္၏။ အေရးကိစၥတစ္ခု အဆင္မေျပလွ်င္ က်န္သည့္အေရးကိစၥမ်ားသည္လည္း ယိမ္းယိုင္လာတတ္ေလ၏။ ပမာအားျဖင့္ က်န္းမာေရးခြ်တ္ယြင္းလွ်င္ က်န္သည့္ပညာေရး၊ စီးပြားေရး၊ အိမ္ေထာင္ေရး၊ လူမႈေရးတို႔သည္လည္း အတိုင္းအတာတစ္ခုအထိ ထိခိုက္လာတတ္၏။ ထို႔ေၾကာင့္ အေရးကိစၥတစ္ခုခု ပ်က္ယြင္းသြားမွာကို စိုးရိမ္ၾက၏။ ပူပန္ၾက၏။ ေၾကာက္လန္႔ၾက၏။<br /><br />သို႔ျဖစ္၍ က်န္းလည္းက်န္းမာေအာင္၊ ပညာလည္းတတ္ေအာင္၊ စီးပြားေရးလည္းျဖစ္ထြန္းေအာင္၊ လင္ေကာင္းမယားေကာင္း၊ သားေကာင္းသမီးေကာင္း၊ မိတ္ေကာင္းေဆြေကာင္းႏွင့္လည္း ျပည့္စံုေအာင္ ၾကိဳးပမ္းအားထုတ္ၾကေလ၏။ ထို႔ျပင္ ကိုးကြယ္ရာ၊ အားကိုးရာ၊ မွီခိုရာတို႔ကိုရွာေဖြကာ ကိုးကြယ္ၾက၊ အားကိုးၾက၊ မွီခိုၾကေလ၏။<br /><br />ထိုတြင္ အေရးကိစၥမ်ား မခြ်တ္ယြင္းရေလေအာင္ ေဆာင္ရြက္ရာ၌ က်န္းမာေရးဂရုစိုက္ျခင္း၊ ပညာကိုၾကိဳးစားသင္ယူျခင္း၊ စီးပြားဥစၥာကို ၾကိဳးစားရွာေဖြျခင္း၊ ေလာကက်င့္ဝတ္တရားမ်ားႏွင့္အညီ က်င့္သံုးေနထိုင္ျခင္းတို႔သည္ အမွန္တကယ္ လက္ေတြ႔က်ေသာ ၾကိဳးစားအားထုတ္မႈမ်ားပင္ ျဖစ္၏။ ထို႔ေၾကာင့္ အေျခံက်ေသာ အမွန္တကယ္ လက္ေတြ႔က်ေသာအရာတို႔ကို ၾကိဳးစားေဆာင္ရြက္ရမည္ျဖစ္၏။<br /><br />သို႔ပါေသာ္လည္း အခ်ဳိ႕ေသာလူတို႔သည္ အမွန္တကယ္ လက္ေတြ႔က်ေသာ အရာတို႔ကိုမူ ၾကိဳးစားလုပ္ေဆာင္ျခင္းမရွိ။ တဖန္ ၾကိဳးစား၍ မေအာင္ျမင္လွ်င္လည္း ဘာေၾကာင့္ မေအာင္ျမင္တာလဲဟု အေၾကာင္းတရားကို မရွာေဖြ။ ကိုးကြယ္ရာ၊ အားကိုးရာ၊ မွီခိုရာပုဂၢိဳလ္တို႔ကိုသာ အတင္းရွာေဖြေလေတာ့၏။<br /><br />တဖန္ ထိုသူတို႔၏ ကိုးကြယ္ရာ၊ အားကိုးရာ၊ မွီခိုရာမ်ားကို ၾကည့္ျပန္လွ်င္လည္း သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာႏွင့္ ျပည့္စံုျပီး စစ္မွန္ေသာ လမ္းညႊန္မႈ၊ စစ္မွန္ေသာ ေအးခ်မ္းမႈတို႔ကို ေပးစြမ္းႏိုင္ေသာပုဂၢိဳလ္မ်ား မဟုတ္ၾကေပ။ အမ်ားအားျဖင့္ ထူးထူးဆန္းဆန္းဆိုေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ားသာျဖစ္ေလ၏။ “သင့္၊ မသင့္” ကို မစဥ္းစား။ “ျဖစ္ႏိုင္၊ မျဖစ္ႏိုင္” ကို မသံုးသပ္။ “ပုဂၢိဳလ္ထူးလွ်င္ အက်ဳိးေပးထူးမည္၊ ပုဂၢိဳလ္ဆန္းလွ်င္ အက်ဳိးေပးဆန္းမည္” ဆိုေသာ အၾကားျဖင့္ (အထင္ျဖင့္) လိုက္၍ ဆည္းကပ္အားကိုးေနသည္မွာ စိတ္မသက္မသာ၊ စိတ္မေကာင္းစရာမ်ားပင္ ျဖစ္၏။<br /><br />ထိုတြင္ ထူးထူးဆန္းဆန္းကိုမွ မွီခိုအားထားလိုသူမ်ား ေလးေလးနက္နက္ စဥ္းစားႏိုင္ရန္အတြက္ (၅၅)ႏွစ္တိုင္တိုင္ လိမ္လည္လွည့္စားခံခဲ့ရေသာ အဂၤတိုင္းသား၊ မဂဓတိုင္းသားတို႔၏ ျဖစ္အင္ကို ျပဆိုပါဦးမည္။<br /><br /><b> ဝဋ္ဒုကၡၾကီးမားလွေသာ ဇမၺဳက</b><br /><br /> ဘုရားရွင္ ရာဇျဂဳိဟ္၌ သီတင္းသံုးစဥ္က ျဖစ္၏။ ထိုအခ်ိန္က ရာဇျဂိဳလ္ျပည္၌ အလြန္ခ်မ္းသာၾကြယ္ဝသည့္ သူေဌးတစ္ဦးရွိ၏။ ထိုသူေဌး၏ ဇနီးသည္ ေနာင္တစ္ခ်ိန္၌ ဇမၺဳကဟု အမည္တြင္လာမည့္ သားတစ္ေယာက္ကို ေမြးဖြားေလ၏။ ထိုဇမၺဳကကေလးသည္ မတ္တပ္သြားႏိုင္သည့္အခ်ိန္မွစျပီး အိပ္ရာေပၚ၌ မအိပ္။ ေျမျပင္ေပၚ၌သာ အိပ္ေလ၏။ စားသည့္အခါ၌လည္း ထမင္းကိုမစား။ ကိုယ့္အညစ္အေၾကးကို ျပန္စား၏။ အဝတ္ကိုမဝတ္။ ကိုယ္လံုးတီးသာ ေန၏။ ဇမၺဳက၏ မိဘတို႔သည္ “အသက္အရြယ္ငယ္ေသး၍ မသိမလိမၼာသည့္အတြက္ ထိုသို႔ျပဳမူေနတာပဲ” ဟု ယူဆကာ ဇမၺဳကကေလးကို သြန္သင္ျပသေပးၾက၏။<br /><br />သို႔ပါေသာ္လည္း ဇမၺဳကသည္ အသက္အရြယ္သာ ၾကီးလာ၏။ အခ်ဳိးကမေျပာင္းေပ။ အဝတ္မဝတ္ဘဲ လွည့္လည္သြားလာျမဲ။ ေျမၾကီးေပၚ၌သာ အိပ္ျမဲ။ ကိုယ့္မစင္ကိုသာ ျပန္စားျမဲပင္။ ထိုအခါ ဇမၺဳက၏ မိဘတို႔သည္ ပတ္ဝန္းက်င္ကို မ်က္ႏွာမျပရဲသည့္အတြက္ ဇမၺဳကကို အဝတ္မဝတ္ ကိုယ္လုံးတီးေနေသာ အာဇီဝက တကၠတြန္းတို႔အထံသို႔ ပို႔ေဆာင္လိုက္ၾကေလ၏။ အာဇီဝက တကၠတြန္းတို႔ကလည္း ဇမၺဳကကို တကၠတြန္းအျဖစ္ ခံယူေစကာ ထန္းေစ့မႈတ္ျဖင့္ ဆံပင္တို႔ကို ႏႈတ္ၾကေလ၏။<br /><br />ယင္းေနာက္ ဇမၺဳက၏ မိဘတို႔သည္ တကၠတြန္းတို႔အား ေနာက္ေန႔သူတို႔အိမ္သို႔ ဆြမ္းစားၾကြရန္ ပင့္ဖိတ္ကာ ျပန္သြားၾကေလ၏။ ေနာက္ေန႔ေရာက္ေသာအခါ တကၠတြန္းတို႔က ဆြမ္းစားသြားရန္ ဇမၺဳကကို ေခၚၾကေလ၏။ သို႔ပါေသာ္လည္း ဇမၺဳကက “မလိုက္ေတာ့ပါဘူး၊ ဒီမွာ စားစရာရွိပါတယ္” ဟုဆိုကာ အေၾကာက္အကန္ ျငင္းေလ၏။ တကၠတြန္းတို႔က မည္သို႔ပင္ေခၚေခၚ ဇမၺဳကကေတာ့<br /><br />--------------------------------------------------------------------------------------------------------<br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">*ဇမၺဳက၏ အဝတ္မဝတ္ျခင္း၊ ေျမၾကီးေပၚ၌အိ္ပ္ျခင္း၊ မစင္ကိုစားျခင္း၊ ဆံပင္ကို ထန္းေစ့မႈတ္ျဖင့္ ညႇပ္၍ႏႈတ္ခံရျခင္းတို႔သည္ ကႆပဘုရားရွင္လက္ထက္ ေတာေနရဟန္းျဖစ္စဥ္က အာဂႏဳၱ ရဟႏၱာတစ္ပါးအား မစၧရိယစိတ္ျဖင့္ -</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);"> “၁။ အရွင္ဟာ သူၾကြယ္လွဴတဲ့သကၤန္းကို ဝတ္ရံုမည့္အစား အဝတ္မဝတ္ဘဲ ကိုယ္လံုးတည္းေနတာက ပိုေကာင္းဦးမယ္။</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">၂။ သူၾကြယ္ယူခ့ဲတဲ့ ေညာင္ေစာင္းေပၚမွာအိပ္မည့္အစား ေျမၾကီးေပၚအိပ္တာကမွ ပိုေကာင္းဦးမယ္။</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">၃။ သူၾကြယ္အိမ္ကဆြမ္းကို စားမည့္အစား မစင္ကိုစားတာကမွ ပိုေကာင္းဦးမယ္။</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);"> ၄။ သူၾကြယ္ေခၚလာတဲ့ ဆတၱာသည္နဲ႔ ေခါင္းရိတ္မည့္အစား ဆံပင္ေတြကို ထန္းေစ့မႈတ္နဲ႔ ႏုတ္ခိုင္းတာက ပိုေကာင္းဦးမယ္”</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ဟု ဆဲေရးခဲ့ေသာ အကုသိုလ္ကံေၾကာင့္ ဝဋ္ခံရျခင္းျဖစ္၏။</span><br /><br />----------------------------------------------------------------------------------------------------------<br />ၠ<br />ျငင္းျမဲပင္။ ထို႔ေၾကာင့္ သူ႔ကို ထားရစ္ခဲ့ၾကေလ၏။ ဇမၺဳကသည္ တကၠတြန္းတို႔ ရြာထဲသြားေသာအခါ ကုဋီအဖံုး(အိမ္သာအဖံုး)ကို ဖြင့္ျပီး ကုဋီတြင္း(အိမ္သာတြင္း)သို႔ဆင္းကာ မစင္တို႔ကို အားရပါးရ စားသံုးေလေတာ့၏။<br /><br />ထိုသို႔ျဖစ္ေနသည္မွာ တစ္ရက္လည္းမဟုတ္၊ ႏွစ္ရက္လည္းမဟုတ္။ ၾကာလာသည္ႏွင့္အမွ် တကၠတြန္းတို႔သည္ ဇမၺဳကကို သံသယဝင္လာ၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ဇမၺဳကကိုေစာင့္ဖမ္းရန္ တိုင္ပင္ၾကေလ၏။ ယင္းေနာက္ တကၠတြန္းႏွစ္ေယာက္သည္ အျခားတကၠတြန္းတို႔ႏွင့္အတူ ဆြမ္းခံၾကြဟန္ေဆာင္ကာ တဖန္ျပန္လွည့္လာျပီး ဇမၺဳကကို ေစာင့္ၾကည့္ေနၾကေလ၏။ ဇမၺဳကသည္ တကၠတြန္းအားလံုး ဆြမ္းခံသြားျပီဟုထင္ကာ ကုဋီတြင္း(အိမ္သာတြင္း)သို႔ဆင္း၍ ထံုးစံအတိုင္း မစင္တို႔ကို စားသံုးေလေတာ့၏။<br /><br />ေခ်ာင္းေျမာင္းၾကည့္ရႈေနၾကေသာ တကၠတြန္းတို႔သည္ ဇမၺဳကအေၾကာင္းကို အျခားတကၠတြန္းတို႔အား ေျပာျပၾကေလ၏။ တကၠတြန္းတို႔သည္ “ထိုအေၾကာင္း လူတို႔သိသြားလွ်င္ ကဲ့ရဲ႕ၾကလိမ့္မည္။ ငါတို႔ကိုလည္း အၾကည္ညိဳပ်က္ၾကေပလိမ့္မည္”ဟု စဥ္းစားကာ ဇမၺဳကကို သူတို႔ေက်ာင္းမွ ႏွင္ထုတ္လိုက္ၾကေလ၏။<br /><br /><b>ေလဆြမ္းစားေသာ ဇမၺဳက</b><br /><br />ဇမၺဳကသည္လည္း တကၠတြန္းတုိ႔က ႏွင္ထုတ္လိုက္သည့္အတြက္ ထိုေက်ာင္းမွထြက္ခြါကာ လူတို႔ မစင္စြန္႔ရာအရပ္တြင္ ခင္းထားေသာ ေက်ာက္ျဖာၾကီးေပၚ၌ ေနေလေတာ့၏။ ဇမၺဳကအတြက္ လူတို႔စြန္႔ထားသည့္မစင္ကို စားေနရသည့္အတြက္ စားစရာကေတာ့ ျပႆနာမရွိေပ။ သို႔ပါေသာ္လည္း သူ မစင္စားသည္ကို လူတို႔မရိပ္မိေစခ်င္။ ထို႔ေၾကာင့္ ယံုၾကည္လည္းလြယ္္၊ ထူးထူးဆန္းဆန္းဆိုလွ်င္လည္း လိုက္၍ ၾကည္ညိဳတတ္ေသာသူတို႔ကို လွည့္စားရန္အတြက္ လူအသြားအလာမ်ားခ်ိန္၌ ေက်ာက္ဖ်ာအစြန္းကို လက္တစ္ဖက္ျဖင့္ေထာက္ျပီး ေျခတစ္ဖက္ကို အျခားတစ္ဖက္၏ ဒူးေပၚ၌ေထာက္ကာ (ေျခတစ္ေပါင္က်ဳိးရပ္ကာ) ပါးစပ္ကို ဟလ်က္ ေနေလ၏။<br /><br />ထိုျမင္ကြင္းကို ေတြ႔ျမင္ၾကရေသာသူတို႔သည္ ဇမၺဳကအထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္ကာ -<br />“အရွင္ျမတ္... အရွင္ျမတ္ဟာ ဘာျဖစ္လို႔ ပါးစပ္ကိုဟျပီး ေျခတစ္ေပါင္က်ဳိး ရပ္ျပီးေနရတာလဲ”<br />ဟု ဝိုင္း၍ေမးၾကရာ ဇမၺဳက က -<br />“ငါဟာ ေလကိုသာ စားတယ္။ ေလကလြဲျပီး ဘာမွမစားဘူး။ ေနာက္ျပီး ငါဟာ ျပင္းထန္တဲ့ အက်င့္ျမတ္ကို က်င့္ေနတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ကမာၻေျမၾကီးဟာ ငါ့ေျခႏွစ္ဖက္လံုး အေထာက္မခံႏုိင္ဘူး။ ငါ့ေျခႏွစ္ဖက္စလံုးသာ ေျမၾကီးေပၚေထာက္လိုက္ရင္ ကမာၻေျမၾကီးဟာ တုန္ခါေနလိမ့္မယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ငါဟာ ေန႔ေရာညေရာ အိပ္လည္းမအိပ္ႏိုင္ဘူး။ ထိုင္လည္း မထုိင္ဘူး။ အခ်ိန္ျပည့္ အခုလို ပါးစပ္ဟျပီး ေျခတစ္ေပါင္က်ဳိး ရပ္ေနတာ”<br />ဟု ေျဖၾကားေလ၏။<br /><br />လူ႔သဘာဝကား အမ်ားအားျဖင့္ စကားကိုၾကားရံုမွ်ျဖင့္ပင္ ယံုၾကည္တတ္ၾက၏။ ထို႔ေၾကာင့္ -<br />“အံ့ၾသစရာေကာင္းလိုက္တာ၊ ေလာကမွာ ဒါမ်ဳိးအက်င့္ကို က်င့္ႏိုင္တဲ့သူ မရွိႏိုင္ဘူး။ ဒါမ်ဳိးအက်င့္ က်င့္တဲ့သူကို ဟိုအရင္ကလည္း မေတြ႔ဖူး၊ မျမင္ဖူးဘူး။ ေနာင္လည္း ဒီအရွင္ျမတ္ကလြဲျပီး ေတြ႔ျမင္ႏိုင္မွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး”<br />ဟု ဝိုင္းဝန္းကာ ခ်ီးမြမ္းၾကေလ၏။ ယင္းေနာက္ စားစရာေသာက္စရာတို႔ကို ယူလာၾကကာ ဇမၺဳကကို ကပ္ၾကလွဴၾကေလ၏။<br /><br />ထိုအခါ ဇမၺဳက က -<br />“ငါဟာ ေလကိုသာစားတယ္၊ ေလကလြဲျပီး ဘာကိုမွ မစားဘူး။ တျခားအရာကိုစားရင္ ငါ့အက်င့္ေတြ ပ်က္စီးလိမ့္မယ္”<br />ဟု ေျပာကာ လူတို႔ကပ္သည့္ အစားအေသာက္မွန္သမွ်ကို ျငင္းပယ္ေလ၏။<br /><br />လူတို႔ကလည္း -<br />“အရွင္ျမတ္... တပည့္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ဘဝေလးေတြကို မဖ်က္ဆီးပါနဲ႔။ တပည့္ေတာ္တို႔ကပ္တဲ့ အစားအေသာက္ေတြကို အရွင္ျမတ္လို ပုဂၢိဳလ္မ်ဳိးသာ ဘုဥ္းေပးရင္ တပည့္ေတာ္တို႔ဟာ စီးပြားျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ တပည့္ေတာ္တို႔ တစ္သက္တာလံုး စီးပြားျဖစ္ထြန္းေအာင္၊ ခ်မ္းသာေအာင္ နည္းနည္းေလာက္ေတာ့ ဘုဥ္းေပးေတာ္မူပါ”<br />ဟု ဆိုကာ ထပ္ကာထပ္ကာ ေတာင္းပန္ၾကေလ၏။<br /><br />လူတို႔က အတင္းေတာင္းပန္ေသာအခါ ဇမၺဳကကလည္း မျငင္းသာေတာ့။ ထို႔ေၾကာင့္ ထိုလူတို႔ယူေဆာင္လာသည့္ စားစရာေသာက္စရာတို႔ကို သမန္းျမက္ဖ်ားေလးျဖင့္ လိုက္တို႔ကာ လွ်ာဖ်ားေပၚ တင္ရံုမွ် တင္ျပျပီး<br />“ကဲ - ဒီေလာက္ဆိုရင္ သင္တို႔ စီးပြားျဖစ္ေလာက္၊ ခ်မ္းသာေလာက္ပါျပီ။ သင္တို႔ ကိုယ့္အိမ္ကို ျပန္ၾကပါေတာ့”<br />ဟု ဆိုကာ လူတို႔ကို ျပန္လႊတ္လိုက္ေလ၏။<br /><br />လူတို႔ကလည္း သူတို႔ယူေဆာင္လာသည့္ စားစရာေသာက္စရာမ်ားကို ဇမၺဳက က သမန္းျမက္ဖ်ားျဖင့္ လွ်ာဖ်ားေပၚတင္ျပသည့္အတြက္ သူတို႔တေတြ အမွန္တကယ္ပင္ စီးပြားျဖစ္ထြန္းေတာ့မည္၊ ခ်မ္းသာေတာ့မည္ဟု ထင္ကာ ေပ်ာ္ရႊင္ၾကည္ႏူးစြာျဖင့္ပင္ အိမ္ျပန္သြားၾကေလ၏။<br /><br />ဇမၺဳကသည္ ထိုကဲ့သို႔ အဝတ္မဝတ္၊ မစင္ကိုစားျပီး ေျခတစ္ေပါင္က်ဳိးရပ္၍ လူတို႔ကို လွည့္စားခဲ့သည္မွာ (၅၅)ႏွစ္တိုင္ေအာင္ပင္ ျဖစ္၏။ ယင္းေနာက္မွ ဘုရားရွင္၏ ေခ်ခြ်တ္မႈေၾကာင့္ ရဟႏာၱျဖစ္သြားေလ၏။<br /><br />အထက္ပါ အျဖစ္အပ်က္၌ ဇမၺဳက၏ အဝတ္မဝတ္ဘဲ ကိုယ္လံုးတီးေနျခင္း၊ ထမင္းစေသာ စားဖြယ္ေသာက္ဖြယ္တုိ႔ကို မစားသံုးျခင္းသည္ ေလာဘကင္းေအာင္ က်င့္ၾကံေနျခင္း မဟုတ္။ အမွန္အားျဖင့္ ဝဋ္ဒုကၡခံေနရျခင္းျဖစ္၏။ တဖန္ ပါးစပ္ကိုဟ၍ ေျခတစ္ေပါင္က်ဳိးရပ္ေနျခင္းသည္လည္း ျမင့္ျမတ္ေသာအက်င့္ကို က်င့္ၾကံေနသည္ မဟုတ္။ သူ႔အျပစ္ကို ဖံုးကြယ္လို၍ လူတို႔ကို လိမ္လည္လွည့္ျဖားေနျခင္းသာ ျဖစ္၏။ သူ၏လွ်ိဳ႕ဝွက္ခ်က္ကို မည္သူမွ် မသိေခ်။ ဘုရားရွင္တစ္ပါးတည္းသာလွ်င္ သိရွိေလ၏။<br /><br />ဤ၌ (၅၅)ႏွစ္လံုးလံုး အလွည့္စားခံရေသာ အဂၤတိုင္းသား၊ မဂဓတိုင္းသားတို႔မွာ စီးပြားျဖစ္လို၊ ခ်မ္းသာလိုေသာ ဆႏၵမ်ားသာရွိ၏။ ျဖစ္ႏိုင္၊ မျဖစ္ႏိုင္၊ အေၾကာင္းယုတၱိရွိ၊ မရွိ၊ စစ္မွန္ေသာ ေအးခ်မ္းမႈကို ရ၊ မရ စသည္ျဖင့္ စူးစမ္းဆင္ျခင္မႈ အားနည္းၾက၏။ “ထူးထူးဆန္းဆန္းလုပ္ျပလွ်င္ ျဖစ္ႏိုင္တယ္” ဆိုေသာ ယံုၾကည္မႈတစ္ခုတည္းျဖင့္ အားထားမွီခိုခဲ့ျခင္းသာ ျဖစ္၏။ ထို႔ေၾကာင့္ အလွည့္စားခံရျခင္း ျဖစ္၏။ ယခုအခါ၌ ထူးထူးဆန္းဆန္းကိုမွ ကိုးကြယ္အားထားလိုေသာသူတို႔အတြက္ မွတ္သားစရာ၊ သင္ခန္းစာယူစရာ အျဖစ္အပ်က္တစ္ခုပင္။<br /><br />အမွန္အားျဖင့္ လူတိုင္းလူတိုင္း က်န္းမာလို၊ ပညာတတ္လုိ၊ ေငြေၾကးဥစၥာရွိေစလို၊ လင္ေကာင္းမယားေကာင္း၊ သားေကာင္းသမီးေကာင္း၊ မိတ္ေကာင္းေဆြေကာင္းတို႔ႏွင့္ ျပည့္စံုလိုၾကသည္သာ ျဖစ္၏။ ထိုခ်မ္းသာသုခကို လိုခ်င္လွ်င္ အမွန္တကယ္ အေျခခံက်ေသာ နည္းလမ္းမ်ားျဖင့္ ၾကိဳးစားေဆာင္ရြက္ရမည္သာ ျဖစ္၏။<br /><br />ပမာအားျဖင့္ ခ်မ္းသာလိုေသာသူသည္ အမွန္တကယ္ ခ်မ္းသာလိုေသာ ဆႏၵရွိရမည္ ျဖစ္၏။ တဖန္ ဆႏၵရွိရံုမွ်ျဖင့္ မျပီးေသး။ ဆႏၵသာရွိျပီး ပ်င္းရိေနက ခ်မ္းသာလာမည္မဟုတ္။ ထို႔ေၾကာင့္ ၾကိဳးစားအားထုတ္ဖို႔လည္း လိုေသး၏။ ထိုတြင္ အလုပ္ၾကိဳးစားရံုျဖင့္ မျပည့္စံုေသးေပ။ မိမိက မည္မွ်ၾကိဳးစားၾကိဳးစား တခါတရံ၌ အဆင္မေျပမႈမ်ားႏွင့္ ၾကံဳေတြ႔ရတတ္ေသး၏။ ထိုအခါ စိတ္ဓာတ္မက်ရေပ။ စိတ္ဓာတ္က်လွ်င္ ဘာမွျဖစ္ေတာ့မည္မဟုတ္။ ထို႔ေၾကာင့္ ခ်မ္းသာဖို႔အတြက္ စိတ္ဓာတ္ၾကံ့ခို္င္ရန္လည္း လိုအပ္ေပေသး၏။ တဖန္ စိတ္ဓာတ္ၾကံ့ခိုင္ေနလွ်င္ေကာ ခ်မ္းသာႏိုင္ျပီလားဟု ေမးစရာ ရွိျပန္၏။ ထိုမွ်ျဖင့္လည္း မခ်မ္းသာႏိုင္ေသးေပ။ အလုပ္လုပ္ရာ၌ ဉာဏ္ပညာမရွိလ်င္လည္း လုပ္သမွ် အခ်ည္းႏွီးျဖစ္တတ္ျပန္ေသး၏။ ထို႔ေၾကာင့္ “မည္သို႔လုပ္ရမည္၊ မည္သူႏွင့္ ေဆာင္ရြက္ရမည္၊ မည္သူ႔ကို မည္မွ်ေပးကမ္းရမည္” စသည့္ လုပ္ငန္းခြင္ပညာကိုလည္း ေစစားရျပန္ေသး၏။<br /><br />ခ်ဳပ္၍ေျပာရလွ်င္ ခ်မ္းသာလိုေသာသူသည္ -<br />၁။ ဆႏၵ (ျပင္းျပင္းျပျပ ခ်မ္းသာလိုေသာ ဆႏၵ)<br />၂။ ဝီရိယ (ၾကိဳးစားမႈ)<br />၃။ စိတၱ (စိတ္ဓာတ္ၾကံ့ခိုင္မႈ)<br />၄။ ပညာ (လုပ္ငန္းခြင္ပညာ)<br />ဆိုေသာ အခ်က္ေလးခ်က္ႏွင့္ ျပည့္စံုရမည္ျဖစ္၏။<br /><br />ထိုအခ်က္တို႔ႏွင့္ ျပည့္စံုလွ်င္ ခ်မ္းသာမည္ ျဖစ္၏။ က်န္သည့္ က်န္းမာေရး၊ ပညာေရးစသည့္ အေရးကိစၥတို႔ကိုလည္း ထိုအခ်က္ေလးခ်က္ႏွင့္ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္၏။ ဤကား အေျခခံက်သည့္ ဘုရားရွင္ေပးေသာ နည္းလမ္းမ်ားပင္ ျဖစ္၏။<br /><br />အခ်ဳိ႕ကမူ ၾကီးပြားလို၏။ ခ်မ္းသာလို၏။ သို႔ပါေသာ္လည္း အမွန္တကယ္ ၾကီးပြားခ်မ္းသာႏုိင္ေသာ နည္းလမ္းမ်ားျဖင့္ မၾကိဳးစား။ မိမိတို႔၏ စြမ္းအားကို ဥေပကၡာျပဳကာ ဇမၺဳကကဲ့သို႔ ထူးထူးဆန္းဆန္းဆိုေသာ ပုဂၢိဳလ္တို႔ကိုသာ အားထားမွီခိုေနၾက၏။။<br /><br />ထူးထူးဆန္းဆန္းဆိုေသာ ထို“ဦးထူးဆန္း”တို႔မွာ ဇမၺဳကကဲ့သို႔ပင္ လိမ္လည္လွည့္ဖ်ားေနသည္သာ ျဖစ္၏။ စီးပြားေရးမလုပ္ဘဲ ငုတ္တုပ္ထိုင္ေနလွ်င္ ၾကီးပြားမည္မဟုတ္။ ခ်မ္းသာမည္မဟုတ္။ ထိုဦးထူးဆန္းတို႔အေနျဖင့္ ငုတ္တုပ္ထိုင္ေနသူအား ၾကီးပြားေအာင္၊ ခ်မ္းသာေအာင္ မန္းမႈတ္ႏိုင္ပါမည္လား။ လူတို႔အေနႏွင့္ စဥ္းစားသင့္ေပ၏။ ခ်င့္ခ်ိန္သင့္ေပ၏။<br /><br />ထိုသို႔ စဥ္းစားခ်င့္ခ်ိန္၍ နည္းမွန္လမ္းမွန္ျဖင့္ ၾကိဳးစားေဆာင္ရြက္ရမည္္္သာ ျဖစ္၏။ သို႔မွသာ လူမႈဒုကၡေပါင္း ေျမာက္မ်ားစြာကို အခက္အခဲမရွိ ေက်ာ္ျဖတ္ႏိုင္မည္ ျဖစ္၏။ တည္ျငိမ္ေအးခ်မ္းေသာ ဘဝတစ္ခုကို လွလွပပ ထူေထာင္ႏိုင္မည္ ျဖစ္၏။<br /><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0);">*အရွင္ေကာ႑ည (သာသနာ့တကၠသိုလ္) ၏ “ဓမၼျဖင့္ ဘဝကို မြမ္းမံတည္ေဆာက္ျခင္း” စာအုပ္မွ..။</span><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0);"> *book shared by ဆရာေတာ္ ဘဒၶႏ ၱသိရိႏၵ (သီရိမဂၤလာေက်ာင္း၊ Portland)</span><wbr style="color: rgb(255, 102, 0);"><wbr style="color: rgb(255, 102, 0);"><wbr style="color: rgb(255, 102, 0);"><wbr style="color: rgb(255, 102, 0);"><wbr style="color: rgb(255, 102, 0);"><wbr style="color: rgb(255, 102, 0);"><wbr style="color: rgb(255, 102, 0);"><wbr style="color: rgb(255, 102, 0);"><wbr style="color: rgb(255, 102, 0);"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/676598595813183873-8611262750163479768?l=www.cratonblogger.com' alt='' /></div>Cratonhttp://www.blogger.com/profile/10027938769571376826noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-676598595813183873.post-67230326303969531992011-12-14T18:55:00.002+08:002011-12-14T18:58:18.579+08:00၁။ ျပီးျပည့္စံုေသာ လူ႔ဘဝ<br /><br /><div style="text-align: justify;">“မင္းၾကီးက ဘာေၾကာင့္ ငါ့ကို သူမ်ားထက္ ပိုမိုျမတ္ႏိုးတာလဲ၊ ပိုမိုအေလးထားတာလဲ၊ ပိုျပီးအခြင့္အေရးေပးတာလဲ၊ အမ်ဳိးဇာတ္ျမင့္ျမတ္ေနလို႔လား၊ (ဒါမွမဟုတ္) ပညာတတ္ျဖစ္ေနလို႔လား၊ စံုစမ္းရဦးမယ္”<br /><br />ေလာက၌ လူတို႔သည္ ဘ၀တစ္ခု တည္တည္တံ့တံ့ ရပ္တည္ႏိုင္ရန္ ရုန္းကန္အားထုတ္ၾကရ၏။ ငယ္စဥ္ကတည္းကပင္ “ဆရာဝန္ႀကီး ျဖစ္ရမယ္၊ အင္ဂ်င္နီယာႀကီး ျဖစ္ရမယ္၊ စီးပြားေရး လုပ္ငန္းရွင္ၾကီး ျဖစ္ရမယ္” စသည္ျဖင့္ လူလူသူသူ ေနထိုင္ႏိုင္ေသာ ဘဝကို စိတ္ကူးခဲ့ၾက၏။ ထိုသို႔ စိတ္ကူးခဲ့သည့္အတိုင္း ေအာင္ျမင္မႈရရန္ ခဲခဲယဥ္းယဥ္း ႀကိဳးစားအားထုတ္ၾကရ၏။<br /><br />ထိုတြင္ မိမိေနာက္ခံအသိုင္းအဝိုင္း၏ ပံ့ပိုးေပးႏိုင္မႈ အေျခအေနႏွင့္ မိမိ၏ အရည္အခ်င္းတို႔အေပၚ မူတည္ကာ အခ်ိဳ႕ ဆိုင္ရာဆိုင္ရာ အတတ္ပညာရွင္မ်ား ျဖစ္ခဲ့ၾက၏။ အခ်ိဳ႕ကမူ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္မ်ား ျဖစ္ခဲ့ၾက၏။ မွန္ေပသည္။ လူျဖစ္လွ်င္ ဆိုင္ရာဆိုင္ရာ အတတ္ပညာတစ္ခုခုႏွင့္ ခိုင္မာေသာ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းတစ္ခုခုကိုကာ<wbr>း ပိုင္ဆိုင္ထားရမည္ ျဖစ္၏။ သို႔မွသာ ဘဝလမ္းခရီးကို မပင္မပန္း ေလွ်ာက္လွမ္းႏိုင္မည္ ျဖစ္၏။ သို႔ပါေသာ္လည္း ထိုအရာမ်ားကို ပိုင္ဆိုင္ထားရံုမွ်ျဖင့္ ျပီးျပည့္စံုေသာ လူ႔ဘဝကို ရရွိထားသည္ဟုကား မဆိုႏိုင္ေသးေပ။ ထို မိမိတတ္ကြ်မ္းထားေသာ အတတ္ပညာမ်ားႏွင့္ ရွာေဖြရရွိထားေသာ ပစၥည္းဥစၥာတို႔မွာ ဘဝလမ္းခရီးအတြက္ အေထာက္အပံ့ေကာင္းတစ္ခုမွ်သာ ျဖစ္ေပ၏။<br /><br />ပမာအားျဖင့္ ကိုယ္က်င့္တရားမေကာင္းေသာ အတတ္ပညာရွင္ကို မည္သူမွ် တန္ဖိုးထားမည္မဟုတ္။ ထို႔အတူပင္ ခိုင္မာေသာ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းတစ္ခုခုကို ပိုင္ဆိုင္၍ ေငြေၾကးဥစၥာသာၾကြယ္ဝျပီး ကိုယ္က်င့္တရားမရွိေသာ ပုဂၢိဳလ္ကိုလည္း မည္သူကမွ် ယုံၾကည္မည္မဟုတ္။ ေလးစားၾကမည္မဟုတ္ေပ။ အတတ္ပညာလည္းတတ္၊ (သို႔မဟုတ္) ေငြေၾကးဥစၥာလည္းၾကြယ္ဝျပီး ကိုယ္က်င့္တရားလည္းေကာင္းမြန္ေသာ ပုဂၢိဳလ္ကိုသာ ယံုၾကည္ၾကမည္ျဖစ္၏။ တန္ဖိုးထားၾကမည္ျဖစ္၏။<br /><br />ထို႔ေၾကာင့္ လူ႔ဘဝတြင္ ကိုယ္က်င့္တရားသည္ အရာရာတိုင္းထက္ အေရးပါ၏။ အရာရာတိုင္းထက္ ပဓာနက်၏။ အရာရာတိုင္းထက္ တန္ဖိုးၾကီးမား၏။ ထို “ကိုယ္က်င့္တရားကို ပိုင္ဆိုင္ထားမွသာလွ်င္ ျပီးျပည့္စံုေသာ လူ႔ဘဝကို ရရွိထားသည္” ဟု ဆိုရမည္ျဖစ္၏။<br /><br />ေလာကမွာ အတတ္ပညာက အခရာလား၊ (သို႔မဟုတ္) ေငြေၾကးဥစၥာက ပဓာနလား၊ (သုိ႔တည္းမဟုတ္) ကိုယ္က်င့္တရားက အဓိကလား၊ ဆိုသည္ကို ေရွးယခင္က ဘုရားေလာင္းကိုယ္တိုင္ပင္ ေလ့လာခဲ့၏။ စံုစမ္းခဲ့၏။ စမ္းသပ္ခဲ့၏။ ထိုသို႔ ေလ့လာစံုစမ္းစမ္းသပ္ျပး ေလာကအတြက္ ဒႆနတစ္ရပ္ ခ်မွတ္ေပးခဲ့သည္မွာ စိတ္ဝင္စားစရာျဖစ္၏။<br /><br /><b>ဘယ္အရာက ပဓာနလဲ</b><br /><br />တခါက ဘုရားေလာင္းပုဏၰားသည္ ျဗဟၼဒတ္မင္းၾကီးအထံ ဝင္ထြက္ခစားေလ၏။ ထိုပုဏၰားသည္ အမ်ဳိးဇာတ္အားျဖင့္ ျမတ္၏။ ပညာတတ္၏။ ကိုယ္က်င့္တရား ေကာင္းမြန္၏။ သူသာမဟုတ္၊ သူ၏ ေဆြစဥ္မ်ဳိးဆက္ ခုနစ္ဆက္တိုင္ေအာင္ပင္ မဟုတ္တာ မလုပ္ၾကေပ။ မင္းၾကီးသည္ အျခားပုဏၰားမ်ားထက္ ထိုပုဏၰားကို ပို၍ျမတ္ႏိုး၏။ ပို၍ အေရးေပး၏။ ပုိ၍ အေလးထား၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ထိုပုဏၰားသည္ ဗာရာဏသီျပည္၌ ေက်ာ္ၾကားထင္ရွားေသာ ပုဂၢိဳလ္တစ္ေယာက္ ျဖစ္လာ၏။<br />ိ<br />ထုိပုဏၰားသည္ “မင္းၾကီးက ဘာေၾကာင့္ငါ့ကို သူမ်ားထက္ ပိုမိုျမတ္ႏိုးတာလဲ၊ ပိုမိုအေလးထားတာလဲ၊ ပိုျပီးအခြင့္အေရးေပးတာလဲ၊ အမ်ဳိးဇာတ္ျမင့္ျမတ္ေနလို႔လား၊ (ဒါမွမဟုတ္) ပညာတတ္ျဖစ္ေနလို႔လား၊ စံုစမ္းရဦးမယ္” ဟု ၾကံစည္ေလ၏။<br /><br />ယင္းေနာက္ နန္းေတာ္မွအျပန္တြင္ ေရႊပန္းထိမ္သည္ထံသို႔ဝင္၍ မေျပာမဆို တစ္က်ပ္သားခန္႔ပမာဏရွိေသာ ေရႊထည္အပိုင္းအစတစ္ခုကို ေကာက္ယူသြား၏။ ေရႊပန္းထိမ္သည္သည္ ထုိပုဏၰားကို ရိုေသေလးစားေသာေၾကာင့္ တစ္ခြန္းတစ္ပါဒမွ် မေျပာေပ။ မသိဟန္ေဆာင္၍သာ ေနေလ၏။ ေနာက္ေန႔တြင္ ႏွစ္က်ပ္သားခန္႔ပမာဏရွိေသာ ေရႊထည္အပိုင္းအစတစ္ခုကို ေကာက္ယူသြားျပန္၏။ ေရႊပန္းထိမ္သည္ကလည္း မသိဟန္ေဆာင္၍ ေနျပန္၏။ သံုးရက္ေျမာက္ေန႔၌မူ သံုးက်ပ္သားခန္႔ပမာဏရွိေသာ ေရႊထည္အပိုင္းအစတစ္ခုကို ေကာက္ယူသြားျပန္၏။<br /><br />ထိုအခါ ေရႊပန္းထိမ္သည္သည္ သည္းမခံႏိုင္ေတာ့ေပ။ ထို႔ေၾကာင့္ “မင္းၾကီးအပ္ႏွံထားေသာ မင္းဘ႑ာကို သံုးၾကိမ္တိတိခိုးယူခဲ့ေသာ သူခိုးကို ဝိုင္းဝန္းဖမ္းေပးၾကပါ” ဟု ေအာ္ဟစ္ကာ အကူအညီေတာင္းေလ၏။ အနီးအနားရွိလူတို႔ကလည္း “ကိုယ္က်င့္သီလမရွိဘဲ ကိုယ္က်င့္သီလရွိဟန္ေဆာင္ေသာ ပုဏၰား” ဟုဆိုကာ ရိုက္ႏွက္ထိုးၾကိတ္ၾကေလ၏။ ၄င္းေနာက္ ဖမ္းဆီးခ်ဳပ္ေႏွာင္ကာ မင္းၾကီးထံ ေခၚေဆာင္သြားၾကေလ၏။<br /><br />နန္းေတာ္သို႔အသြား လမ္းခရီးအၾကား၌ ေျမြအလမၸါယ္ျပပြဲႏွင့္ ေတြ႔ဆံု၏။ ထိုအခ်ိန္တြင္ ေျမြအလမၸါယ္သမားတို႔သည္ အဆိပ္ျပင္းေသာေျမြၾကီး၏ အျမီးကို ဆြဲျပေနၾက၏။ ယင္းေနာက္ ေျမြၾကီး၏လည္ပင္းကိုလည္း ဖမ္းဆုပ္ျပၾက၏။ တဖန္ မိမိတို႔၏လည္ပင္းမွာ ရစ္ပတ္ျပၾကျပန္၏။<br /><br />ပုဏၰားၾကီးသည္ ထိုျမင္ကြင္းကို ျမင္ေသာအခါ -<br />“အေမာင္တို႔... ေျမြကို အဲသလို မဆြဲမကိုင္ၾကနဲ႔။ မင္းတို႔ ေျမြကိုက္ေသလိမ့္မယ္”<br />ဟု တားျမစ္ေလ၏။ ထိုအခါ ထိုအလမၸါယ္ဆရာတို႔က -<br />“အသင္ပုဏၰား... အသင္မပူနဲ႔။ ဒီေျမြၾကီးဟာ သင့္လိုမဟုတ္ပါဘူး။ အက်င့္သီလရွိပါတယ္။ အသင္ပုဏၰားသာ အက်င့္သီလပ်က္ေနလို႔ အခုအဖမ္းခံရတာ မဟုတ္လား” ဟု ျပန္လည္ေျပာဆိုၾကေလ၏။<br /><br />ပုဏၰားၾကီးသည္ ေျမြအလမၸါယ္သမားတို႔စကားကို ၾကားေသာအခါ “ေျမြကိုေတာင္မွ မကိုက္ရင္ သီလရွိတယ္လို႔ေျပာၾကေသးတယ္။ လူဆိုရင္ေတာ့ ဘာေျပာစရာ ရွိဦးမွာလဲ။ လူ႔ေလာကမွာ ကိုယ္က်င့္တရားသည္သာ အျမတ္ဆံုးျဖစ္တယ္။ ကိုယ္က်င့္တရားထက္ျမတ္တာ ဘာမွမရွိေတာ့ဘူး” ဟု သိရွိသြားေလ၏။<br /><br />မင္းၾကီးထံေရာက္၍ မင္းၾကီးက ေမးေသာအခါ -<br />“အရွင္မင္းၾကီး... ကြ်န္ေတာ္မ်ဳိးဟာ ပစၥည္းဥစၥာကိုမက္ေမာ၍ ခိုးယူျခင္းမဟုတ္ပါ။ အျခားသူမ်ားထက္ မင္းၾကီးရဲ႕ျမတ္ႏိုးမႈ၊ အေလးထားမႈ၊ အေရးေပးမႈမ်ားရျခင္းဟာ အမ်ဳိးဇာတ္ျမင့္ျမတ္လို႔လား၊ ပညာတတ္လို႔လား၊ ကိုယ္က်င့္တရားေကာင္းလို႔လား၊ စံုစမ္းလို၍ ျဖစ္ပါသည္။ ယခု အျဖစ္မွန္ကို သိရပါျပီ။ အျခားသူမ်ားထက္ အခြင့္ထူးပိုမိုရရွိျခင္းဟာ အမ်ဳိးဇာတ္ျမင့္ျမတ္လို႔လဲမဟုတ္။ ပညာတတ္လို႔လဲမဟုတ္။ ကိုယ္က်င့္တရားေၾကာင့္ဆိုတာ နားလည္သေဘာေပါက္ပါျပီ”<br />ဟုေလွ်ာက္၍ မင္းၾကီးအား တရားေဟာျပီး ရေသ့ဝတ္သြားေလသည္။<br /><br />ဘုရားေလာင္းပုဏၰားသည္ “ေလာကမွာ ကိုယ္က်င့္တရားကသာလွ်င္ အျမတ္ဆံုး၊ ကိုယ္က်င့္တရားကသာလွ်င္ အေရးပါဆံုးျဖစ္၏။ ကိုယ္က်င့္တရားထက္ ျမတ္တာ၊ ကိုယ္က်င့္တရားထက္ အေရးပါတာ ဘာမွမရွိ” ဟူေသာအျမင္ကို ခ်မွတ္ျပခဲ့၏။<br /><br />သို႔ျဖစ္လွ်င္ အတတ္ပညာကို သင္စရာမလိုေတာ့ဘူးလား၊ စီးပြားေရးကိုေကာ ရွာေဖြစရာ မလိုေတာ့ဘူးလားဟု ကတ္ကတ္သပ္သပ္ ေမးစရာရွိ၏။ ၾကက္ဥတစ္လံုးတြင္ အကာသည္ မပါမျဖစ္ေသာအရာတစ္ခု ျဖစ္၏။ သို႔ပါေသာ္လည္း အဓိက ပဓာနက်ေသာအရာမွာ ထိုအကာမဟုတ္ေပ။ အထဲမွ အႏွစ္ပင္ ျဖစ္၏။ ထို႔အတူပင္ အတတ္ပညာႏွင့္ စီးပြားဥစၥာတို႔သည္လည္း ဘဝ၏ အစိတ္အပိုင္းျဖစ္၍ မသင္၍ မရ။ မရွာေဖြ၍ မရေပ။ ဘဝတြင္ လူလူသူသူ ေနထိုင္ႏိုင္ရန္ သင္ရ၊ ရွာေဖြရမည္သာ ျဖစ္၏။ သို႔ပါေသာ္လည္း အတတ္ပညာတတ္ရံု၊ စီးပြားဥစၥာ ရွာေဖြႏိုင္ရံုမွ်ႏွင့္ေတာ့ လူ႔ဘဝသည္ မျပည့္စံုႏိုင္ေသးေပ။ ကိုယ္က်င့္တရား ေစာင့္ထိန္းရန္လည္း လိုအပ္ေပေသး၏။<br /><br />ေလာကတြင္ ကိုယ္က်င့္တရား ပ်က္ျပား၍ အသံုးမျပဳႏိုင္ေတာ့ေသာ အတတ္ပညာရွင္မ်ား ရွိသလို စီးပြားဥစၥာ ပ်က္စီးသြားသူမ်ားမွာလည္း ဒုႏွင့္ေဒးပင္။ ကိုယ္က်င့္တရားပ်က္၍ ဒုကၡေရာက္လွ်င္ မိမိတက္ကြ်မ္းထားေသာ အတတ္ပညာကလည္း ကယ္တင္ႏိုင္မည္မဟုတ္။ မိမိ၏ စီးပြားဥစၥာကလည္း ေဖးမကူညီႏိုင္မည္ မဟုတ္ေပ။ အကယ္၍ ဒုကၡမေရာက္ေသးေတာင္မွ သမင္သတၱဝါကဲ့သုိ႔ပ္ အရာရာကို ထိတ္လန္႔ေနရတတ္၏။ တုန္လႈပ္ေနရတတ္၏။ ပူပန္ေနရတတ္၏။ ေၾကာက္ရြံ႕ေနရတတ္၏။<br /><br />တဖန္ ကိုယ္က်င့္တရားပ်က္ျပားျပီး လူမႈကိစၥ စသည္တို႔မွာ ေရွ႕တန္းေရာက္ေနသူေတြေကာ မရွိဘူးလားဟု ေမးစရာရွိေပေသး၏။ မွန္ပါသည္။ ထိုသို႔ေသာပုဂၢိဳလ္မ်ား အခ်ဳိ႕ေနရာ၌ ရွိေပသည္။ သို႔ပါေသာ္လည္း ထိုသူတို႔၏ ေရွ႕တန္းေရာက္ေနမႈသည္ အခုိက္အတန္႔မွ်သာ ျဖစ္၏။ အစဥ္ထာဝရ မဟုတ္ေပ။ ထိုသူ၏ ကိုယ္က်င့္တရား ပ်က္ျပားမႈကို ပတ္ဝန္းက်င္က သိသည္ႏွင့္တျပိဳင္နက္ ထိုသူသည္ အလိုလို ေနာက္ေရာက္သြားသည္သာ ျဖစ္၏။ ကိုယ္က်င့္သီလရွိေသာ လူမႈပတ္ဝန္းက်င္အတြင္း၌ ထိုလူအတြက္ ေနရာမရွိေတာ့ေပ။<br /><br />ကိုယ္က်င့္သီလရွိေသာ လူမႈပတ္ဝန္းက်င္အတြင္း၌ ေနရာမရွိေတာ့ေသာ ထုိလူအတြက္ အဘယ္မွာ တန္ဖိုးရွိပါေတာ့မည္နည္း၊ အဘယ္မွာ ဂုဏ္သိကၡာရွိပါေတာ့မည္နည္း၊ လူျဖစ္လ်က္ လူ႔တန္ဖိုး၊ လ႔ူဂုဏ္သိကၡာမရွိေသာ ထိုပုဂၢိဳလ္မွာ အဘယ္မွာ ေအးခ်မ္းတည္ျငိမ္ပါေတာ့မည္နည္း။<br /><br />သို႔ျဖစ္၍ လူတို႔သည္ ဆိုင္ရာဆိုင္ရာ အတတ္ပညာရွင္မ်ားျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားရမည္ျဖစ္၏။ စီးပြားဥစၥာကိုလည္း ရွာေဖြရမည္ျဖစ္၏။ ကိုယ္က်င့္တရားမပ်က္ျပားေအာင္လည္း ေစာင့္ထိန္းရမည္ျဖစ္၏။ သို႔မွသာ တည္ျငိမ္ေအးခ်မ္း၍ ျပီးျပည့္စံုေသာ လူ႔ဘဝကို ရရွိႏိုင္မည္ ျဖစ္ေပ၏။<br /></div><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0);">*အရွင္ေကာ႑ည (သာသနာ့တကၠသိုလ္) ၏ “ဓမၼျဖင့္ ဘဝကို မြမ္းမံတည္ေဆာက္ျခင္း” စာအုပ္မွ..။</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">*shared by ဆရာေတာ္ ဘဒၵႏ ၱသိရိႏၵ (သီရိမဂၤလာေက်ာင္း)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/676598595813183873-6723032630396953199?l=www.cratonblogger.com' alt='' /></div>Cratonhttp://www.blogger.com/profile/10027938769571376826noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-676598595813183873.post-34407138013304104682011-12-12T20:44:00.008+08:002012-01-09T21:57:05.156+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-WFR7avU9SCs/TuX3jHFNE1I/AAAAAAAACOk/ftUTBLoiqOU/s1600/hachiko_poster_big.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 226px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-WFR7avU9SCs/TuX3jHFNE1I/AAAAAAAACOk/ftUTBLoiqOU/s320/hachiko_poster_big.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5685222287193477970" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;">“ဟခ်ိကို” ကို လူတိုင္းမၾကည့္ဖူးေတာင္ ျဖစ္ရပ္မွန္အေၾကာင္းကိုေတာ့ လူတိုင္းသိမယ္ထင္တယ္။ မူရင္းဂ်ပန္ဗားသွ်င္းကို မၾကည့္ဖူးရင္ေတာင္ အနည္းဆံုး အဂၤလိပ္ဗားသွ်င္းေတာ့ ၾကည့္ဖူးၾကမွာပါ။ ကိုယ္ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက ဒီအျဖစ္အပ်က္ကို ဖတ္ဖူးျပီး စြဲစြဲလမ္းလမ္းျဖစ္ခဲ့ရာက ၂၀၀၉ခုႏွစ္မွာ ရုပ္ရွင္ထြက္ေတာ့ အထပ္ထပ္ၾကည့္ျဖစ္ခဲ့တယ္။ သိပ္ၾကိဳက္ခဲ့တယ္။ ကိုယ္ကေတာ့ ဒီကားကို စိတ္လိုလက္ရရွိတိုင္း ျပန္ျပန္ၾကည့္တာ အနည္းဆံုး ၆ေခါက္၇ေခါက္ေလာက္ေတာ့ ေၾကာ့ျပီးသြားျပီထင္တာပဲ။ မမွတ္မိဘူး။<br /></div><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/-XkfIr7I8OZE/TuX3iZKCtxI/AAAAAAAACOc/ABLH8932zzY/s1600/hachiko_a_dog_s_story04.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-XkfIr7I8OZE/TuX3iZKCtxI/AAAAAAAACOc/ABLH8932zzY/s320/hachiko_a_dog_s_story04.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5685222274865739538" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;">မေန႔ညကလည္း ထပ္ၾကည့္ျဖစ္တယ္။ ၾကည့္တိုင္း ေၾကကြဲရငိုရတယ္။ ကိုယ့္အဖို႔ အဲ့ေလာက္ခံစားရတဲ့ကား ငိုရတဲ့ကား ဘဝမွာ တစ္ကားမွမရွိေသးဘူး။ သာမန္လူေတြအခ်စ္မ်ဳိးမွ မဟုတ္ဘဲကိုး။ သခင္အေပၚခ်စ္တဲ့ သူ႔ရဲ႕အခ်စ္နဲ႔ သစၥာရွိမႈဟာ ေသဆံုးသည္ထိ မပ်က္ျပယ္ဘူးဆိုတာကိုက ေလးစားဖို႔ေကာင္းလြန္းေနျပီ။ တကယ္လို႔ ဟခ်ိေလးသာ အဲ့ဒီ၉ႏွစ္ထက္ပိုျပီး အသက္ဆက္ရွည္ဦးမယ္ဆိုရင္.. ဘယ္ေလာက္အထိ သူေစာင့္ဦးမလဲဆိုတာကို ကိုယ္ေတာ့ ေတြးေတြးျပီး ဝမ္းနည္းတာပဲ။ ဒီရုပ္ရွင္ကို ထပ္တလဲလဲၾကည့္လည္း ထပ္ငိုမိတယ္။ ငိုခ်င္လို႔လည္း သြားၾကည့္မိတာကိုး။ ကိုယ့္လို ျပန္ငိုခ်င္သူမ်ားအတြက္ ေဒါင္းလုပ္လင့္ခ္ေတြတင္ေပးထားတယ္။ ေအာက္ဆံုးမွာ။ ေဒါင္းလုပ္ျပီး မၾကည့္တတ္သူမ်ားအတြက္ အရင္ ရုပ္ရွင္ပို႔စ္ေဟာင္းေတြကိုသြားဖတ္ပါ။ ေက်းဇူး။<br /></div><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/--zSftTinoKI/TuX3iLp00JI/AAAAAAAACOM/HBxRw6XZUpY/s1600/Hachiko.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 218px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/--zSftTinoKI/TuX3iLp00JI/AAAAAAAACOM/HBxRw6XZUpY/s320/Hachiko.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5685222271240949906" border="0" /></a></div><div style="text-align: center;">(တကယ့္ အျပင္မွာ သက္ရွိထင္ရွားရွိခဲ့တဲ့ ဟခ်ိကိုေလး)<br /><br /><br /></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-9JikkkFG1Ok/TuX3jTNlxxI/AAAAAAAACOw/bL8Wd3krymg/s1600/hachiko-a-dogs-story-716557l.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 213px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-9JikkkFG1Ok/TuX3jTNlxxI/AAAAAAAACOw/bL8Wd3krymg/s320/hachiko-a-dogs-story-716557l.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5685222290449876754" border="0" /></a></div><div style="text-align: center;">(ရုပ္ရွင္ထဲက သိပ္ေၾကကြဲဖို႔ေကာင္းေအာင္ သရုုပ္ေဆာင္ေကာင္းတဲ့ ဟခ်ိကိုေလး)<br /><br /></div><div style="text-align: justify;"><a href="http://www.movshare.net/video/ihzmlryj9e7cg" target="_blank">ဒီေနရာမွာ</a>၊ ဒါမွမဟုတ္ <a href="http://www.novamov.com/video/1gdikmrtngvs5" target="_blank">ဒီေနရာကို</a>၊ ႏွိပ္ျပီးေတာ့ အြန္လိုင္းကေန free ၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္။ advertisement ေတြေပၚလာရင္ အကုန္ပိတ္ပစ္ျပီး "Click to watch movie" တို႔ "Continue to movie" တို႔ စတဲ့လင့္ခ္ေတြေပၚရင္ ႏွိပ္လိုက္ပါ။ ၾကည့္လို႔ရပါလိမ့္မယ္။ ေဒါင္းလုပ္လင့္ခ္ေတြ ထည့္ေပးထားခဲ့ေပမဲ့ Mediafire က violation လုပ္ျပီးဖ်က္ပစ္လိုက္တာေၾကာင့္ ျဖဳတ္ပစ္လိုက္ရပါတယ္။<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/676598595813183873-3440713801330410468?l=www.cratonblogger.com' alt='' /></div>Cratonhttp://www.blogger.com/profile/10027938769571376826noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-676598595813183873.post-15832310697288971092011-12-11T17:27:00.007+08:002011-12-11T18:04:18.487+08:00<div style="text-align: justify;">Loving to share my favorite top two versions of this song. Enjoy it, and have yourself speechless~! ^_^ mp3 downloads are at the very bottom of the post.<br /><br /><div style="text-align: center;"> <iframe src="http://ultramarine90.opendrive.com/files/listen.php?file_id=52574202_Zvyqw&amp;autoplay=false" style="border:0" allowtransparency="true" width="370" scrolling="no" frameborder="0" height="35"></iframe><br />Celtic Woman - Nella Fantasia<br /></div><br /><div style="text-align: center;"><img style="margin: 0pt 0.2ex; vertical-align: middle;" src="https://mail.google.com/mail/e/814" /><img style="margin: 0pt 0.2ex; vertical-align: middle;" src="https://mail.google.com/mail/e/814" /><img style="margin: 0pt 0.2ex; vertical-align: middle;" src="https://mail.google.com/mail/e/814" /><img style="margin: 0pt 0.2ex; vertical-align: middle;" src="https://mail.google.com/mail/e/814" /><img style="margin: 0pt 0.2ex; vertical-align: middle;" src="https://mail.google.com/mail/e/814" /><img style="margin: 0pt 0.2ex; vertical-align: middle;" src="https://mail.google.com/mail/e/814" /><img style="margin: 0pt 0.2ex; vertical-align: middle;" src="https://mail.google.com/mail/e/814" /><img style="margin: 0pt 0.2ex; vertical-align: middle;" src="https://mail.google.com/mail/e/814" /><img style="margin: 0pt 0.2ex; vertical-align: middle;" src="https://mail.google.com/mail/e/814" /><img style="margin: 0pt 0.2ex; vertical-align: middle;" src="https://mail.google.com/mail/e/814" /><img style="margin: 0pt 0.2ex; vertical-align: middle;" src="https://mail.google.com/mail/e/814" /><img style="margin: 0pt 0.2ex; vertical-align: middle;" src="https://mail.google.com/mail/e/814" /><img style="margin: 0pt 0.2ex; vertical-align: middle;" src="https://mail.google.com/mail/e/814" /><br /><br /><iframe src="http://ultramarine90.opendrive.com/files/listen.php?file_id=52574203_S0IMz&amp;autoplay=false" style="border:0" allowtransparency="true" width="370" scrolling="no" frameborder="0" height="35"></iframe><br />ll Divo - Nella Fantasia<br /></div><br /></div><br /><span style="font-weight: bold;">"Nella Fantasia"</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Nella fantasia io vedo un mondo giusto,</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);"> Lì tutti vivono in pace e in onestà.</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);"> Io sogno d'anime che sono sempre libere,</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);"> Come le nuvole che volano,</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);"> Pien' d'umanità in fondo all'anima.</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);"> Nella fantasia io vedo un mondo chiaro,</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);"> Lì anche la notte è meno oscura.</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);"> Io sogno d'anime che sono sempre libere,</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);"> Come le nuvole che volano.</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);"> Nella fantasia esiste un vento caldo,</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);"> Che soffia sulle città, come amico.</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);"> Io sogno d'anime che sono sempre libere,</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);"> Come le nuvole che volano,</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);"> Pien' d'umanità in fondo all'anima.</span><br /><br /><img style="margin: 0pt 0.2ex; vertical-align: middle;" src="https://mail.google.com/mail/e/813" /><img style="margin: 0pt 0.2ex; vertical-align: middle;" src="https://mail.google.com/mail/e/813" /><img style="margin: 0pt 0.2ex; vertical-align: middle;" src="https://mail.google.com/mail/e/813" /><img style="margin: 0pt 0.2ex; vertical-align: middle;" src="https://mail.google.com/mail/e/813" /><img style="margin: 0pt 0.2ex; vertical-align: middle;" src="https://mail.google.com/mail/e/813" /><img style="margin: 0pt 0.2ex; vertical-align: middle;" src="https://mail.google.com/mail/e/813" /><img style="margin: 0pt 0.2ex; vertical-align: middle;" src="https://mail.google.com/mail/e/813" /><img style="margin: 0pt 0.2ex; vertical-align: middle;" src="https://mail.google.com/mail/e/813" /><img style="margin: 0pt 0.2ex; vertical-align: middle;" src="https://mail.google.com/mail/e/813" /><img style="margin: 0pt 0.2ex; vertical-align: middle;" src="https://mail.google.com/mail/e/813" /><br /><br /><b>English Translation</b><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">In my imagination I see a fair world,</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> Everyone lives in peace and in honesty there.</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> I dream of souls that are always free,</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> Like the clouds that fly,</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> Full of humanity in the depths of the soul.</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> In my imagination I see a bright world,</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> Even the night is less dark there.</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> I dream of souls that are always free,</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> Like clouds that fly.</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> In my imagination there exists a warm wind,</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> That breathes on the cities, like a friend.</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> I dream of souls that are always free,</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> Like clouds that fly,</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> Full of humanity in the depths of the soul.</span><br /><br /><div style="text-align: justify;">Download Celtic Woman's version <span style="font-size:130%;"><a href="http://www.box.com/s/tzz73or6rhkpe2rluto7" target="_blank">Here</a></span>, and ll Divo's version <span style="font-size:130%;"><a href="http://www.box.com/s/q6yn10qqdphl7bruqrag" target="_blank">Here</a></span> respectively. Thanks~!<br /><br /><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(255, 102, 0);">*Song reminded by my brother, Turn On Ideas, from Facebook. Thanks to him~!</span></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/676598595813183873-1583231069728897109?l=www.cratonblogger.com' alt='' /></div>Cratonhttp://www.blogger.com/profile/10027938769571376826noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-676598595813183873.post-20164116124281454832011-12-09T20:23:00.005+08:002011-12-09T20:31:57.404+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-pXdppjAtX88/TuH5kux9heI/AAAAAAAACN0/p6FKXWMQwA0/s1600/Me-Too-Flower-Poster3.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 219px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-pXdppjAtX88/TuH5kux9heI/AAAAAAAACN0/p6FKXWMQwA0/s320/Me-Too-Flower-Poster3.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5684098614146467298" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;">ကိုယ္ အခု ၾကည့္ေနတဲ့ ကာရီးယိုးဒရာမာသစ္ "Me too, flower!" ။ မဆိုးပါဘူး။ cute ျဖစ္တယ္။ ဇာတ္လမ္းကေတာ့ ဘာမွ မထူးျခားဘူး။ သာမန္ ကာရီးယိုးေတြရိုက္ေနက် ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းတဲ့ အခ်စ္ဒရာမာပဲ။ ကားသစ္ဆိုေတာ့ ထံုးစံအတိုင္းပဲ အခုလက္ရွိ ကာရီးယိုးရုပ္ျမင္သံၾကားမွာလည္း ျပေနတုန္း၊ mysoju ေပၚမွာလည္း တပတ္စီ upload ေပးေနတုန္းဆိုေတာ့ ဇာတ္လမ္းက မဆံုးေသးဘူး။ ကိုယ္လည္း ျပီးသေလာက္ ေစာင့္ေစာင့္ၾကည့္ေနရတယ္။ Baker King “ကင္မ္ထပ္ဂူ” ဇာတ္ကားနဲ႔ နာမည္ၾကီးလာတဲ့ မင္းသား ယြန္းရွီယြန္း နဲ႔ Athena: Goddess of War ဒရာမာထဲက မင္းသမီး လီဂ်ီအာတို႔ တြဲရိုက္ထားတဲ့ကားသစ္။ မင္းသားက ကေလးရုပ္နဲ႔ so cute ၊ မင္းသမီးက prettily အျငိမ္ဇယား။ ဒီလိုတြဲလိုက္ေတာ့လည္း သူ႔ဟာနဲ႔သူ အံဝင္ခြင္က်ေနတာပါပဲ။ ေအာက္ဆံုးမွာ ရုပ္ရွင္ၾကည့္ခ်င္သူေတြၾကည့္ဖို႔ လင့္ခ္ေပးထားတယ္။ ဇာတ္လမ္းထဲက ဇာတ္ဝင္ေတးကိုလည္း ဗီဒီယိုေရာ စာသားသံုးမ်ဳိးလံုးပါ တင္ထားေပးတယ္။ လိုက္ဆိုလို႔လြယ္တယ္။ သီခ်င္းက အေတာ္ေကာင္းပဲ။ "So Many Tears" တဲ့။ ေဆြးတယ္။ နားေထာင္ၾကည့္။ ေဒါင္းသြားခ်င္ရင္ ဟိုးေအာက္ဆံုးမွာပဲ mp3 လင့္ခ္ရွိတယ္။ ကိုယ့္အတြက္ေတာ့ song of the week ေပၚပင္ျဖစ္ေနတယ္။<br /></div><br /><div style="text-align: center;"><iframe src="http://www.youtube.com/embed/o2_xTqI9iB4" allowfullscreen="" frameborder="0" height="349" width="425"></iframe></div><h3 style="font-weight: normal;" class="post-title entry-title"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:arial;font-size:85%;">Artist : Suzy (수지) / Miss A<br />Title Album : Me Too, Flower! (나도,꽃!) Ost Part 2<br />Format : Single, Studio<br />Title Track : </span><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-family:arial;font-size:85%;" >So Many Tears (눈물이 많아서)</span><span style="font-family:arial;font-size:100%;"><span style="font-size:85%;"><br />Genre : Drama Ost<br />Release Date : November 23, 2011<br />Label | Distribution : Ice Works Media | KT Music</span><br /><br /></span><span style="font-weight: bold; font-family:arial;font-size:100%;" >Hangul and simple romanization:</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 51, 255);">난 마음이 약해요 외로움도 많아</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">nan maeumi yakheyo weroumdo mana</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 255);">가끔 혼자서 울기도 해요</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">gakkeum honjaso ulgido heyo</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 255);">나는 바보라 하나밖에 몰라요</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">naneun babora hanabakke mollayo</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 255);">사랑을 줄수 있어도 버리는 법은 모르죠</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">sarangeul julsu issodo borineun bobeun moreujyo</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 51, 255);">난 가시가 많아요 그래서 상처가 많아</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">nan gasiga manayo geureso sangchoga mana</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 255);">이런 날안아 줄수있나요</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">iron narana julsu innayo</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 255);">기대고싶어 그대의 품 안에서</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">gidegosipo geudeye pum aneso</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 255);">버리고 버렸던 나의 사랑을 다시한번 믿고싶어</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">borigo boryotdon naye sarangeul dasihanbon mitgosipo</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 51, 255);">눈물이 많아서 사랑에 겁이 많아서</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">nunmuri manaso sarange gobi manaso</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 255);">그댈 앞에 두고 한걸음도 못가</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">geuder-ape dugo han-goreumdo motga</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 255);">정말 날 사랑한다면 달려와 나를 안아줘요</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">jongmal nal saranghandamyon dallyowa nareur-anajwoyo</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 255);">난 볼수없죠 눈물이 많아서</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">nan bolsuopjyo nunmuri manaso</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 51, 255);">난 비밀이 많아요 그래서 거짓도 많아</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">nan bimiri manayo geureso gojitdo mana</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 255);">이런 나라도 이해하나요</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">iron narado ihehanayo</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 255);">지우고 싶어 다시 돌리고 싶어</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">jiugo sipo dasi dolligo sipo</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 255);">속이고 속았던 지난 사랑을 다시한번 잊고싶어</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">sogigo sogatdon jinan sarangeul dasihanbon itgosipo</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 51, 255);">눈물이 많아서 사랑에 겁이 많아서</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">nunmuri manaso sarange gobi manaso</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 255);">그댈 앞에 두고 한걸음도 못가</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">geuder-ape dugo han-goreumdo motga</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 255);">정말 날 사랑한다면 달려와 나를 안아줘요</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">jongmal nal saranghandamyon dallyowa nareur-anajwoyo</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 255);">난 볼수없죠 눈물이 많아서</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">nan bolsuopjyo nunmuri manaso</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 51, 255);">바람이 불어 와요 난 살며시 눈을 감았죠</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">barami buro wayo nan salmyosi nuneul gamatjyo</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 255);">그대향기 느껴지는데</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">geudehyanggi neukkyojineunde</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 255);">어디에 서 있나요 나를 보고 있나요</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">odie so innayo nareul bogo innayo</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 255);">내가 원해 그대를 원해</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">nega wonhe geudereul wonhe</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 51, 255);">눈물이 넘쳐서 사랑에 겁이 넘쳐서</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">nunmuri nomchyoso sarange gobi nomchyoso</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 255);">그댈 앞에 두고 알아보지 못해</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">geuder-ape dugo araboji mot-he</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 255);">정말 날 사랑한다면 달려와 나를 안아줘요</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">jongmal nal saranghandamyon dallyowa nareur-anajwoyo</span><br /><span style="color: rgb(102, 51, 255);">난 볼수없죠 눈물이 많아서</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">nan bolsuopjyo nunmuri manaso</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 51, 255);">그대 손으로 내 눈물 닦아줘요</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">geude soneuro ne nunmul dakkajwoyo</span></span></h3><p><br /></p><div style="overflow: hidden; color: rgb(0, 0, 0); background-color: rgb(255, 255, 255); text-align: left; text-decoration: none; border: medium none;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-slGSXqGf5RE/TuH5k5qO4lI/AAAAAAAACOA/N5R-LW6iEC8/s1600/Me_Too_Flower_Korean_Drama_2011_6685_poster.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 256px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-slGSXqGf5RE/TuH5k5qO4lI/AAAAAAAACOA/N5R-LW6iEC8/s320/Me_Too_Flower_Korean_Drama_2011_6685_poster.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5684098617066840658" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: bold;">English Translation:</span><br /><br /></div><div class="post-header"> </div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> <span style="color: rgb(51, 51, 255);">I have a weak heart - I get really lonely too</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">Sometimes, I cry by myself too</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">Because I'm a fool, I only know one thing</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">Even though I know how to give love, I don't know how to throw it away</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">I have many thorns so I have a lot of scars</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">Can you still hug me, who is like this?</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">I want to lean against you in your embrace</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">I want to believe in my love that I kept throwing away, once again</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">* Because I have many tears, because I fear love</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">I can't take a step toward you although you are in front of me</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">If you really love me, run to me and hug me</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">I can't see because I have many tears</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">I have many secrets, so there are a lot of lies too</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">Even if I'm this way, do you understand?</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">I want to erase, I want to turn it back</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">I want to forget the past love that deceived and deceived me, once again</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">* repeat</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">The wind is blowing and I softly close my eyes</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">I feel your fragrance</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">Where are you? Are you looking at me?</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">I want it - I want you</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">Because tears overflow, because my fear for love overflows</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">I don't recognize you although you're right in front of me</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">If you really love me, run to me and hug me</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">I can't see because I have many tears</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">With your hands, wipe away my tears</span><br /><br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/-X2b-V4G7Agc/TuH5OdNOJDI/AAAAAAAACNo/NcpSihIgDFY/s1600/me%2Btoo%2Bflowers%2Bost.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-X2b-V4G7Agc/TuH5OdNOJDI/AAAAAAAACNo/NcpSihIgDFY/s320/me%2Btoo%2Bflowers%2Bost.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5684098231471842354" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;">သီခ်င္းရဲ႕ mp3 ကို <a href="http://www.box.com/s/kyfnyqkhivtfu1ninn5p" target="_blank">ဒီေနရာ</a>မွာ ေဒါင္းလုပ္ႏိုင္ပါတယ္။ အြန္လိုင္းကေန အဲ့ရုပ္ရွင္ကို ၾကည့္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ <a href="http://www.mysoju.com/korean-drama/me-too-flower/" target="_blank">ဒီေနရာ</a>ကိုႏွိပ္ျပီး တစ္ပိုင္းစီ သြားေရာက္ၾကည့္ရႈႏိုင္ပါတယ္။<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/676598595813183873-2016411612428145483?l=www.cratonblogger.com' alt='' /></div>Cratonhttp://www.blogger.com/profile/10027938769571376826noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-676598595813183873.post-17206878323001208512011-12-07T17:27:00.005+08:002011-12-07T17:48:05.098+08:00<div style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;">(၁)<br /><br />ထိုစဥ္က ၂၀၉ အဲကြန္းဘတ္စ္မ်ား၊ ပါရမီ၁၈၂ လိုင္းကားမ်ား၊ ရန္ကုန္-ပဲခူးေျပးဆြဲေသာ ဟိုင္းေဝးအဆင့္ျမင္ကားၾကီးမ်ား မေပၚေသး။ ေခတ္သစ္ ရြာသာၾကီးစီးပြားေရးတကၠသိုလ္လည္း မရွိေသး။ ရြာသာၾကီး စိတ္က်န္းမာေရးေဆးရံု ဆိုသည္လည္း မေပၚေသး။ စည္လည္းမစည္ေသး။ ထို႔ေၾကာင့္ ၁ဝ၅၊ ၂၂၉၊ ၃၉(ဗိုက္ပူ) စသည့္လိုင္းကားမ်ားသည္လည္း ထိုတကၠသိုလ္သို႔ ယေန႔အခ်ိန္တြင္ ေျပးဆြဲေနရပါေတာ့မည္လားဟူ၍ အိပ္မက္ပင္မက္ဖူးၾကဦးမည္မဟုတ္။ ထိုအခါက တိုက္ၾကီး၊ လွည္းကူးအထိေရာက္သည့္ ကိုလိုနီေခတ္လက္က်န္ ဗိုက္ပူဘတ္စ္ကားအိုၾကီးမ်ား သို႔မဟုတ္ ပဲခူး၊ သနပ္ပင္၊ ရစ္ကန္ၾကီး၊ ကမာစဲထိေပါက္ေသာ ဒတ္ဆမ္းကားလတ္ကေလးမ်ားကို စင္းလံုးညြတ္မတတ္ ကုန္ေရာလူပါ ေခါင္မိုးေပၚမက်န္ ျပြတ္သိပ္ၾကပ္ညပ္စြာ အျပည့္တင္ျပီး စီးၾကရသည္။<br /><br />ကြ်န္ေတာ္တို႔ရြာမွာဂိတ္ဆံုးေသာလိုင္းကားဟူ၍ ၅၂ဒိုင္နာကားတစ္မ်ဳိးသာရွိ၏။ ၅၂သည္ပင္ ထိုအခါက ယခုလို ဂိတ္အေရာင္၂မ်ဳိး၃မ်ဳိးမေပၚေသး။ ၅၂ဆိုလိုက္သည္ႏွင့္ သဃၤန္းကြ်န္းရွိ ဘုရားလမ္း-ဇဝနမွတ္တိုင္ႏွင့္ ေလးေထာင့္ကန္ေက်းရြာကို ဂိတ္စဂိတ္ဆံုးေျပးဆြဲေသာ တစ္ခုတည္းေသာလိုင္းကားမွန္း လူတိုင္းသိၾကသည္။ စီးေရကလည္း ခပ္က်ဲက်ဲ။ တစ္စီးႏွင့္တစ္စီးထြက္ရန္ တေမ့တေမာေစာင့္ရသည္။ ကားေတြေပၚ လက္ေပြ႔လိုက္ေရာင္းသည့္ ငံုးဥျပဳတ္သည္၊ ကြမ္းယာေဆးလိပ္သည္၊ စာေစာင္သည္၊ ခ်ဳိခ်ဥ္သည္တို႔ တမုန္းေစာင့္ေရာင္းလို႔ဝမွ ေနာက္ကားတစ္စီးက ဝင္လာသည္။ ေစာင့္ေနရေသာပထမကားမွာလည္း ေဘးထိုင္ခံုႏွစ္တန္းႏွင့္ ေခါင္းခန္းျပည့္သည့္အျပင္ အလယ္တန္းမွာပါ မတ္တပ္ရပ္စီးသူမ်ား၊ ၾကက္ျခင္းပန္းျခင္းမ်ား အတန္အသင့္ တင္ျပဳျပီးကာမွ ထြက္ေတာ့သည္။<br /><br />ကြ်န္ေတာ္တို႔အဘိုးအဘြားေတြ ေနထိုင္ရာရြာသို႔ သီတင္းကြ်တ္သြားကန္ေတာ့လွ်င္ျဖစ္ေစ၊ ေႏြရာသီေက်ာင္းပိတ္ရက္ ခဏတျဖဳတ္သြားေနလွ်င္ျဖစ္ေစ ထိုသို႔တစ္ေခါက္တစ္ခါအလည္သြားရတိုင္း ဇဝနဂိတ္စမွတ္တိုင္မွ ေနရာရေအာင္ သြားစီးေလ့ရွိၾကသည္။ ခရီးက တေမွ်ာ္တေခၚဆိုမဟုတ္လား။ မထိုင္ရလွ်င္ ကေလးသာသာရွိေသးေသာ ကြ်န္ေတာ့္အဖို႔ ကိုင္စရာျပဳစရာ မမွီမကမ္းႏွင့္မို႔ အဆင္မေျပ။ နီးစပ္ရာခရီးသြားမ်ားက ကေလးမို႔ ေတြ႔ရာေပါင္ေပၚပစ္တင္ေပးလိုက္ေတာ့လည္း ကြ်န္ေတာ္မထိုင္တတ္။ ၾကီးကခပ္က်ယ္က်ယ္ခပ္ဖြယ္ဖြယ္ပင္။<br /><br />တခါတေလလည္း အခ်ိန္မရတာတစ္ေၾကာင္း၊ ေဆြမ်ဳိးသားခ်င္းေတြစုျပီး သြားရတာကတစ္ေၾကာင္းမို႔ ဂိတ္ၾကီးသြားမေနတာ့ဘဲ အမ်ဳိးေတြစုရပ္ႏွင့္အနီးဆံုးျဖစ္သည့္ စံျပေစ်း-ေရႊရည္မွတ္တိုင္မွပင္ တက္စီးလိုက္ၾကသည္။ လူမ်ားေတာ့ ကြ်န္ေတာ္လည္းေပ်ာ္သည္။ ေညာင္းရပန္းရမွန္းပင္ ေမ့ေနတတ္သည္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔အစုထဲက တစ္ေယာက္ေယာက္ေနရာရသြားလွ်င္ ညည္းျပညဴျပတတ္ေသာကြ်န္ေတာ့္အဖို႔ အျမဲထိုင္စရာရသည္ခ်ည္း။ သည္မွတ္တိုင္တြင္လည္း လိုင္းကားစံု၊ ေစ်းသည္ေပါင္းစံုတို႔က အလုအယက္ေက်ာက္ခ်ၾကသည္ပဲ။<br /><br />လူျပည့္သူျပည့္ ဝန္စည္စလယ္အျပည့္ႏွင့္ စပယ္ယာစိတ္တိုင္းက်ျပီဆိုလွ်င္ေတာ့ စံျပေစ်းမွတ္တိုင္မွ ကားက ျပည္ေထာင္စုခံုးေက်ာ္တံတားအတိုင္း ေမာ့ေတာ့ေမာ့ေတာ့ႏွင့္ တအိအိထြက္ေတာ့သည္။ စံျပေစ်းမွလြတ္ျပီဆိုလွ်င္ေတာ့ ကားက ၾကားမွာ သိပ္ၾကာၾကာမရပ္ေတာ့ဘဲ အတင္အခ်ျပီးသည္ႏွင့္ မွတ္တိုင္မွတန္းထြက္ေလ့ရွိသည္။ ကြ်န္ေတာ္အပါအဝင္ ခရီးသည္အားလံုးကလည္း ခံုးေက်ာ္တံတားေပၚကေန ကားဘီးသြက္သြက္ကေလးလွိမ့္ခ်လာမွ၊ ေလခပ္ေျပေျပကေလး ရွဴမိေတာ့မွ ဟင္းခနဲသက္မခ်ႏိုင္ၾကသည္ကိုး။ ေခြ်းေစးေတြလည္းပ်ံလွျပီ။<br /><br />ထိုအခါက ကားတြယ္စီးၾကသူမ်ားကို ကြ်န္ေတာ္ အံ့ၾသအသည္းယားခဲ့ဖူးသည္။ ၅၂ဒိုင္နာသည္ လိုင္းကားတကာတို႔တြင္ ၾသခ်ရေလာက္ေအာင္ ျမန္သည္ဟုန္သည္ဟုဆို၏မဟုတ္လား။ သူမ်ားတကာလို ျမိဳ႕ထဲ မ်က္စိျပဴးေအာင္ ထိန္းကြင္း၍ေမာင္းရသည္မွမဟုတ္ဘဲ။ ေက်းလက္ျမိဳ႕ျပင္ဖက္ကိုတာပစ္ျပီး ျပိဳင္ျမင္းတစ္ေကာင္လို လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေပါက္ေပါက္ေျမာက္ေျမာက္ စိတ္ၾကိဳက္ေျပးႏိုင္သည္။ ငမိုးရိပ္တံတားအိုၾကီးကို ခပ္မွန္မွန္ျဖတ္ေက်ာ္၍ တံတားျဖဴမွတ္တိုင္မွာလူထပ္တင္ကာ ဒဂံုေတာင္ေျမာက္လမ္းဆံု မီးပြိဳင့္လြန္ျပီးျပီဆိုသည္ႏွင့္ ၅၂တို႔စားက်က္ေတြ႔ျပီ။ ဝူးခနဲဒိုင္းခနဲ ေျပးလိုက္သည့္ကားၾကီး၊ ခုန္လိုက္ေဆာင့္လိုက္သည့္လမ္း။ ယာဥ္ေနာက္ဖက္ပိုင္းတြင္ထိုင္သူမ်ားက ကားေဆာင့္သည့္ဒဏ္ ပို၍ခံၾကရသည္။ သို႔ေသာ္ ကားၾကပ္သည့္အခါမ်ားတြင္ေတာ့ သိပ္မသိသာ၊ သိပ္အမႈမထားမိၾက။ ထိုင္ေနသူမ်ားေရာ မတ္တပ္ရပ္စီးသူမ်ားပါ ထိုမွလြန္လာသည္ႏွင့္ ျမိဳ႕ျပင္၏ရႈခင္းကို ကားျပတင္းမ်ားမွေန၍ လွမ္းလွပ္ၾကည့္ၾကရသည္ခ်ည္း။ ေလက သိသိသာသာ လြတ္လပ္လာသလို ျမင္ကြင္းမ်ားကလည္း တမူထူးျခားစြာ ၾကည္လင္လတ္ဆတ္လာသည္ကိုး။ ျမင္ေနက်ရန္ကုန္ၾကီးက မ်က္စိတစ္မွိတ္အတြင္း ေပါ့ပါးသာယာလာသည္ေလ။<br /><br />ေႏြရာသီတြင္ တံလွ်ပ္ထေနသည့္ကတၱရာလမ္းမၾကီးေပၚမွာ ေနပူေလပူ တျဖဴးျဖဴးတဝူးဝူးကို အေျခာက္တိုက္ခံယူရင္း ေက်းလက္ရနံ႔ေလးကိုပင္ ထိုေလထုထဲမွာ အသည္းအသန္ ရွာေဖြေနမိၾကျပီ။ ရြာကို ျမန္ျမန္ေရာက္ခ်င္ၾကလွျပီ။<br /><br /><br />(၂)<br />ငယ္စဥ္က ကားမူးတတ္ေသာကြ်န္ေတာ္ ဘယ္သြားသြားဘယ္လာလာ အဆင္မေျပျဖစ္ခဲ့ေပါင္းမ်ားသည္။ “ေလးေထာင့္ကန္”သြားမည္ၾကားသည္ႏွင့္ လူက မူးခ်င္သလိုလိုအန္ခ်င္လာသလိုလို။ ျငီးစီစီခံစားမႈက အလိုအေလ်ာက္ ပ်ဳိ႕တက္လာတတ္သည္။ ကားစထြက္သည္မွ ရြာေရာက္သည္အထိ တစ္နာရီေက်ာ္ေက်ာ္ ကားမူးသည့္ဒဏ္ကို လွိမ့္ေနေအာင္ခံရဦးမည္ေလ။ အိမ္မွာတစ္ေယာက္တည္းေနခဲ့ခ်င္ေသာ္လည္း အေမတို႔အေဒၚတို႔ကအတင္းေခၚသျဖင့္ မလိုက္မျဖစ္လိုက္ရသည္ခ်ည္း။ အဘိုးအဘြားႏွင့္ ဦးေလးတို႔က သည္ေျမးသည္တူကို လြမ္းေနလိမ့္မည္တဲ့ေလ။ ေဆြျပမ်ဳိးျပ ရြာအသြားမ်က္ႏွာပန္းေလးလွေအာင္ လက္ေဆာင္ပစၥည္းမ်ားမ်ားစားစား မပါရလွ်င္ေန၊ ကေလးေတြကိုေတာ့ လူၾကီးေတြက မျဖစ္ျဖစ္သည့္နည္းႏွင့္ လူစံုအပါေခၚသြားတတ္ၾကသည္။ ဝမ္းကြဲညီအစ္ကိုေတြ သံုးေလးေယာက္ေလာက္အေဖာ္ပါလွ်င္ေတာ့ ရြာသြားဖို႔ကိစၥကို ကြ်န္ေတာ္ ၾကာၾကာျငင္းမေနေတာ့။ လူစည္လွ်င္ ကြ်န္ေတာ္က ေပ်ာ္တတ္သည္။<br /><br />ရြာမွာ အလွဴပြဲမို႔ရွိျပီဆိုလွ်င္ ကြ်န္ေတာ္တစ္ေယာက္ အိပ္ရာမွပင္ အေစာၾကီးႏိုးေနတတ္ျပီး တျပင္ျပင္ႏွင့္ ျဖစ္ေနတတ္ေတာ့သည္။ ကားေစာင့္ရသည့္ဒုကၡ၊ ကားၾကပ္ၾကပ္ၾကီး တမူးစီးရသည့္ဒုကၡမ်ားကို ကြ်န္ေတာ္ ၾကိတ္မွိတ္မ်ဳိသိပ္ျပီးခံႏိုင္သည္။ ရြာေရာက္သည္ႏွင့္ ထိုအရာအားလံုးကို ေမ့ေပ်ာက္သြားေတာ့သည္မဟုတ္လား။<br /><br />ရြာ့အလွဴသြားရသည့္အေခါက္မ်ဳိးဆို တစ္ႏွစ္မွတစ္ခါ အိမ္မွာပင္မစားရသည့္ ဟင္းသင္းအမယ္ေတြကလည္း အဖြယ္စံုလင္လွသည္ကိုး။ ဝက္သားဆီျပန္၊ ငါးၾကင္းေၾကာ္ႏွပ္၊ ၾကက္သားဘူးသီးခ်က္၊ သရက္ခ်ဥ္သုပ္၊ အစံုသုပ္၊ ဆူးပုပ္ပဲၾကီးဟင္းခ်ဳိ၊ ငါးေျခာက္ေထာင္းေၾကာ္၊ ဘဲသားဟင္း၊ ငါးသေလာက္ေပါင္း၊ မန္က်ည္းရြက္သုပ္စသည္ျဖင့္ ဘယ္ဟင္းခြက္ႏိႈက္ရမွန္းပင္မသိ။ အခ်ဳိပြဲမ်ားတြင္လည္း ေကာ္ဖီမႈန္႔က်က်ႏွပ္၊ ခ်က္ႏို႔ဆီပ်စ္ပ်စ္ခပ္ျပီး သၾကားညိဳျဖဴးဖ်တ္ကာ က်ဲတိက်ဲတဲေဖ်ာ္ထားေသာေကာ္ဖီကို ဒန္ခြက္ခ်ဳိက္ၾကီးမ်ားႏွင့္ တည္ခင္းထားတတ္ေသးသည္။ မည္သူမဆို ေဘးမွာ ဆင့္၍ထပ္ထားေသာ ပလပ္စတစ္ခြက္ကိုယ္စီျဖင့္ လိုသေလာက္ခပ္ေသာက္ႏိုင္သည္။<br /><br />အညြန္႔ေတြခ်ည္းႏွပ္ထားတတ္ျပီး အေၾကာ္စံုအၾကပ္စံုကို ယြန္းခြက္ကေလးေတြထဲ တစ္ကန္႔စီခြဲမွ်ထည့္၊ ပုစြန္ေျခာက္ႏိုင္ႏိုင္ ပဲဆီရႊဲရႊဲတို႔စိမ္လ်က္ ငရုပ္သီးစိမ္းေလးျမႇဳပ္ျပီး ေဂၚဖီတဂြ်မ္းဂြ်မ္းျဖင့္ကိုက္စားရသည့္ လက္ဖက္သုပ္အရသာမွာလည္း ဘာႏွင့္မွ်မတူေခ်။ ေရႊခ်ီဆႏြင္းမကင္း၊ ငွက္ေပ်ာသီးဆႏြင္းမကင္း၊ အုန္းေက်ာက္ေက်ာ၊ ထန္းေက်ာက္ေက်ာစသည့္ ကြ်န္ေတာ့္အၾကိဳက္ ရိုးရာမုန္႔မ်ဳိးစံုကိုလည္း အီဆိမ့္ေနေအာင္ ရက္သတၱပတ္လံုးစားရေသးသည္။<br /><br />ကြ်န္ေတာ္တစ္ခါမွမျမင္ဖူးေသာ အမည္နာမပင္မၾကားဖူးေသာ မ်ားေျမာင္လွသည့္ေဆြမ်ဳိးမ်ားကိုလည္း စံုစံုလင္လင္ေတြ႔ရေလ့ရွိသည္။ ရြာထဲမွ ေပေပတူးတူး မည္းမည္းသည္းသည္း ရြယ္တူၾကီးသူကေလးေပါင္းစံုကိုလည္း ေတြ႔ရသည္။ ရြာသူရြာသားေဆြမ်ဳိးမ်ားက ကြ်န္ေတာ့္ကို လူၾကားသူၾကားထဲ “ရန္ကုန္သားကေလး” ၊ “ျမိဳ႕ေက်ာင္းမွာစာသိပ္ေတာ္တဲ့ကေလးေလ” ၊ “ေလးတန္းေတာင္ေအာင္ျပီးသြားျပီ” ဟူ၍ ပင့္ေျမႇာက္ခ်ီးမြမ္းအေရးေပးလွ်င္မ်ား ကြ်န္ေတာ့္မွာ ေက်နပ္ပီတိျဖစ္လို႔မဆံုး၊ ၾကြားဝင့္လို႔မဆံုးႏိုင္ေတာ့။ ထိုစဥ္တုန္းက ဒီရြာကလူေတြထက္ပဲ ကိုယ္ကပညာေတြပိုတတ္ေနသလိုလို သူတို႔ထက္ပဲ အဆင့္အတန္းေတြ ျမင့္မားသာလြန္ေနသလိုလို ခံစားမိခဲ့ဖူးသည္။ ေျမာက္ၾကြေျမာက္ၾကြႏွင့္ ဟုတ္ေသာ္ရွိမဟုတ္ေသာ္ရွိ ယံုၾကည္မႈကေတာ့အျပည့္။<br /><br />စိတ္ထဲကသာ ထိုသို႔ဂုဏ္မာန္ၾကီးတစ္ခြဲသားႏွင့္ေပမင့္ ရြာကလူေတြကိုေတာ့ တန္းတူရည္တူပင္ ကရုဏာထားဆက္ဆံတတ္ခဲ့သည္မွာ ကြ်န္ေတာ္ကေလးဘဝတည္းကျဖစ္သည္။ ကြ်န္ေတာ္က အလြန္သနားတတ္သည္။ သူတို႔ေတြကို ေပးရကမ္းရ လွဴရတန္းရလွ်င္ စိတ္ထဲတြင္ ပီတိျဖစ္မဆံုး၊ ဝမ္းေျမာက္မဆံုး။ ရိုးသားေအးေဆးေသာ သူတို႔ဘဝမ်ားကို ကြ်န္ေတာ္ခ်စ္ျမတ္ႏိုးသည္။ တစ္ေလ့တစ္ဘာသာ ေဒသအယူစြဲကေလးေတြ ကိုယ္စီရွိတတ္ၾကေသာ သူတို႔စရိုက္သဘာဝကို ကြ်န္ေတာ္ေလးစားသည္။ လယ္လုပ္ယာျပင္ ၾကက္ေမြးဘဲသတ္ႏွင့္ ၾကမ္းတမ္းဆင္းရဲလွေသာ သူတို႔လုပ္ငန္းခြင္မ်ားကို ကြ်န္ေတာ္စိတ္ဝင္စားသည္။ ဖားရိုက္ငါးရွာ မွ်စ္ခ်ဳိးကန္စြန္းခင္းႏွင့္ သူတို႔စားေသာက္ပံုေျဖရွင္းၾကပံုကို ကြ်န္ေတာ္သေဘာက်သည္။<br /><br />ကြ်န္ေတာ့္ဇာတိခ်က္ေၾကြမဟုတ္ေသာ္လည္း ၾကီးျပင္းအထိန္းအေက်ာင္းခံရင္း လက္ပြန္းတတီး ေနလာခဲ့ရသည့္ရြာကေလးမို႔ သံေယာဇဥ္ၾကီးသည္။ ရြာကေလးတိုးတက္ေစခ်င္ခဲ့သည္။ မတိုးတက္ဘဲ အရင္အတိုင္းကေလးရွိေနလွ်င္လည္း ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ ခ်စ္ျမဲခ်စ္ေနဦးမည္။ အတိုးတက္လြန္သြား၍ ပ်က္သုဥ္းေပ်ာက္ကြယ္သြားေသာ ပတ္ဝန္းက်င္သဘာဝႏွင့္ ယဥ္ေက်းမႈေတြက အမ်ားၾကီးမဟုတ္လား။<br /><br />(၃)<br />ေလးေထာင့္ကန္စံျပေက်းရြာဆိုလိုက္လွ်င္ ဒဂံုေတာင္/ေျမာက္၊ သဃၤန္းကြ်န္း-သုဝဏၰတို႔တြင္သာမက ဟိုးဘက္ ေမွာ္ဘီတိုက္ၾကီးစသည္တို႔တြင္ ေနထိုင္သူမွန္သမွ် အားလံုးလိုလိုသိၾကသည္။ ရြာေလးက ထိုျမိဳ႕နယ္ၾကီးမ်ားအၾကား ရန္ကုန္-ပဲခူး တိုက္ရိုက္ေပါက္ေသာ လမ္းမနံေဘးတြင္ တည္ရွိေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ ဒဂံုေတာင္ဘက္မွဆိုလွ်င္ အားလံုး ရြာကိုျဖတ္ျပီးမွ ႏွင္ၾကရသည့္ခရီးခ်ည္းပင္။<br /><br />ရြာကေလးက က်ယ္ျပန္႔လွေသာ ဒဂံုျမိဳ႕သစ္ေတာင္ပိုင္းပိုင္နက္ထဲတြင္ အက်ဳံးဝင္ျပီး ျမိဳ႕သစ္တစ္ဖက္စြန္ဟုေျပာရမည္။ ကြ်န္ေတာ္ငယ္ငယ္ကေနထိုင္ခဲ့ေသာ ရန္ကုန္ျမိဳ႕ ဆင္ေျခဖုန္းရပ္ကြက္ကေလးမွဆိုလွ်င္ ခုနစ္မိုင္ခြဲ၊ ရွစ္မိုင္ေလာက္ေတာ့ အသာကေလးေမာင္းရမည္ထင္၏။ ယခုဆိုလွ်င္ေတာ့ လက္ရွိ ကြ်န္ေတာ္တို႔ျမိဳ႕ထဲကအိမ္ႏွင့္ မလွမ္းမကမ္းက သခင္ျမပန္းျခံဂိတ္သြား၍ ၂၀၉အဲကြန္းဘတ္စ္ကို အခန္႔သားတက္စီးလိုက္ရံုပင္။ သို႔ဆိုလွ်င္ေတာ့ ခရီးက ဂိတ္စ-ဂိတ္ဆံုးျဖစ္သြားသျဖင့္ မတန္တဆ ပိုရွည္သြားသည္။ သို႔ေသာ္ ထိုင္စရာ ေနရာေတာ့ရလိမ့္မည္။<br /><br />ေလးေထာင့္ကန္သည္ ကြ်န္ေတာ္ငယ္စဥ္အခ်ိန္က ျမိဳ႕မက်ေတာမက် တကယ့္ေက်းရြာကေလးတစ္ခုမွ်သာျဖစ္၏။ သို႔ေသာ္ နံေဘးက ရြာငယ္ရြာမြားေလးမ်ားထက္စာလွ်င္ေတာ့ ရြာၾကီးတစ္ခုဟုဆိုႏိုင္သည္။ လွ်ပ္စစ္မီးမရွိ၊ စက္ရံုအလုပ္ရံုမရွိ၊ တိုက္အိမ္တာအိမ္မရွိ၊ အဝီစိေရတြင္းပင္မရွိေသး။ ေသာက္ေရကန္ၾကီးမ်ားကိုသာ ခပ္ဟယ္သံုးဟယ္ႏွင့္ အားကိုးေနၾကရသည္။ ဗြီဒီယိုရံုဆိုလွ်င္ တစ္ရြာလံုးေနမွ ႏွစ္ရံုေလာက္သာရွိသည္။ ရန္ကုန္လို အိမ္တိုင္းတီဗြီမထားႏိုင္၊ ကက္ဆက္မဝယ္ႏိုင္။ အလင္းေရာင္အလို႔ငွာ ဖေယာင္းတိုင္၊ မွန္အိမ္မီးခြက္ႏွင့္ ဘတၳရီအိုးကိုသာသံုးၾကရသည္။<br />တစ္ရြာလံုး ေန႔လုပ္ေန႔စား သာမန္လယ္သမားယာသမားမ်ား၊ ေမြးျမဴေရးသမားမ်ားခ်ည္းျဖစ္ၾကသည္။ တခ်ဳိ႕က ေစ်းေရာင္းစားၾကျပီး တခ်ဳိ႕က လက္သမားပန္းရံသမားမ်ားျဖစ္သည္။ ေန႔စဥ္မျပတ္ ျမိဳ႕တက္အလုပ္လုပ္ရသူဟူ၍ မရွိ။ ရြာ၌သာ အေျခတက်လုပ္ကိုင္စားေသာက္ၾကသူမ်ား ျဖစ္သည္။ အတန္အသင့္ပိုက္ဆံရွိသူဆို၍ အေပါင္ခံစားသူ၊ လယ္ပိုင္ယာရွင္အခ်ဳိ႕ႏွင့္ ကုန္သည္ပြဲစား လူနည္းစုေလာက္ပဲရွိသည္။ ရြာနီးခ်ဳပ္စပ္မ်ားအပါအဝင္မွ ေလးေထာင့္ကန္ေစ်းၾကီး တစ္ေစ်းသာလွ်င္ရွိ၍ ေဆးရံုေဆးေပးခန္းရယ္လည္းမနီး။ ေက်းလက္ေဆးခန္းေလးဆိုလွ်င္ ေဆးကုခန္းျဖစ္သည္ဆိုရံု တစ္ခန္းတည္းသာရွိ၏။ အေရးအေၾကာင္းၾကီးၾကီးမားမားဆို ၾကံဳရာကားငွားျပီး ရန္ကုန္တက္ကုၾကရသည္။ သို႔ေသာ္ ရပ္ကြက္ရံုးႏွင့္ ရဲစခန္းကေတာ့ ရွိသည္။ စံျပေက်းရြာမို႔ထင္ပါသည္။<br /><br />ဘာသာေရးလိုက္စားသူခ်ည္းပဲမို႔ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းမ်ား အႏွံ႔အျပားရွိသည္။ ရြာထဲတြင္ ပရိယတၱိစာသင္တိုက္တစ္ခုလည္းရွိျပီး ခပ္က်ဥ္းက်ဥ္း အစိုးရမူလတန္းေက်ာင္းေလး တစ္ေက်ာင္းရွိသည္။ ရန္ကုန္ျမိဳ႕ထဲႏွင့္ ေျပာပေလာက္ေအာင္ ခရီးသိပ္မသြားရေသာ္လည္း ရြာေနလူမ်ားက သာေရးနာေရး က်န္းမာေရးစီးပြားေရးစသည္ျဖင့္ အေၾကာင္းကိစၥရယ္လု႔ိ ထူးေထြရွိမွသာ ျမိဳ႕သို႔တက္ၾကသည္။ ေသလွ်င္ပင္ ရြာျပင္ကသခၤ်ဳိင္းမွာပဲ သျဂိဳလ္လိုက္ၾကသည္။ သူတို႔အေနႏွင့္ ရန္ကုန္သည္ျမိဳ႕ၾကီး၊ သူတို႔ရြာကေလးသည္ ေတာဟူ၍သာ မွတ္ထားခဲ့ၾကသည္။<br /><br />ကြ်န္ေတာ့္အဘိုးအဘြားမ်ားက ထိုရြာကေလးတြင္ အိမ္ေထာင္ရက္သားစက်ကတည္းက အေျခခ်ေနထိုင္လာခဲ့ၾကသူမ်ားျဖစ္သည္။ အဘိုးကပညာတတ္ပီပီ သူ႔သားသမီးေျခာက္ေယာက္ကို လင္မယားႏွစ္ေယာက္တည္း လုပ္အားကေလးျဖင့္ ၾကိဳးစားပမ္းစားျခစ္ျခဳတ္ကာ ျဖစ္ေအာင္ပညာသင္ေပးခဲ့ျပီး အခ်ိန္တန္ေတာ့ သင့္ေတာ္ရာေလ်ာက္ပတ္ရာ အိမ္ေထာင္ရက္သားအသီးသီးခ်ေပးခဲ့ၾကသည္။ အဘိုးအဘြားတို႔သည္ မိဘဝတၱရား အလြန္ေက်ပြန္ခ်င္ေသာ ရိုးသားေအးေဆးသည့္ သာမန္လူတန္းစားမ်ားပဲျဖစ္ၾက၏။ လက္ရွိတြင္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္ဦးေလးအငယ္ဆံုးျဖစ္သူ ႏွလံုးေရာဂါသည္လူပ်ဳိၾကီးႏွင့္၊ အေဒၚလတ္တို႔မိသားစုႏွင့္အတူ ေနထိုင္သည္။<br /><br />စကားစပ္၍ေျပာရလွ်င္ ကြ်န္ေတာ့္အဘြားျဖစ္သူ၏နာမည္မွာ ေဒၚျမျဖစ္သည္။ တစ္မ်ဳိးလံုးတြင္ အဘြားျဖစ္သူကို “ေမေမျမ”ဟု စေခၚသူမွာ ကြ်န္တာ္တစ္ဦးတည္းသာျဖစ္၏။ မသိသူမ်ားက ေမေမျမဟုေခၚသံၾကားလွ်င္ သားအမိမို႔ေခၚသလားဟု ေမးတတ္ၾကသည္။ ထိုအခါ ေမေမျမက ေမြးကတည္းကပင္ ကြ်န္ေတာ္က ထိုကဲ့သို႔ေခၚခဲ့ေၾကာင္း မေမာမပန္း အျမဲရွင္းရွင္းျပတတ္သည္။ ယခုေတာ့ ေနာက္ဖြားကေလးမ်ားကပါ ေမေမျမဟု လိုက္ေခၚတတ္ၾကသည္။ အေမၾကီးဟုေခၚေသာေျမးက ရွားသည္။ အဘိုးကိုေတာ့ ေျမးအားလံုးက အေဖၾကီးဟုသာ တညီတညြတ္တည္း ေခၚၾကသည္။<br /><br />ကြ်န္ေတာ္သည္ မိခင္ဘက္မွေဆြမ်ဳိးရင္းခ်ာထဲတြင္ ေျမးဦးျဖစ္သည့္အေလ်ာက္ အငယ္ေလးေတြ မေမြးေသးစဥ္ကာလတုန္းက အလြန္အမင္း အလိုလိုက္ခံရသူ၊ အခ်စ္ခံရသူျဖစ္သည္။ သြားေလရာ တေကာက္ေကာက္ေခၚသြားတတ္ေသာ လက္စြဲေတာ္အသည္းေက်ာ္ကေလးျဖစ္သည္။ ကြ်န္ေတာ္က ေဆြမ်ဳိးထဲတြင္ အဘြားျဖစ္သူကိုသာ အခ်စ္ဆံုးျဖစ္သည္။ အတန္းပညာ ေပါက္ေပါက္ေျမာက္ေျမာက္ မတတ္ခဲ့ရွာေသာ္လည္း ေမေမျမသည္ ဗဟုသုတ အေတြ႔အၾကံဳအရာတြင္ အလြန္ၾသခ်ရသည္။ အိမ္ေထာင္ထိန္းသိမ္းမႈတြင္ လြန္စြာေစ့စပ္ကြ်မ္းက်င္သည္။ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရးတြင္လည္း အကဲဆတ္ျပီး လူတိုင္းႏွင့္တည့္ေအာင္ခင္ေအာင္ ေျပာတတ္ဆိုတတ္သည္။ အရိပ္သံုးပါးနားလည္သည္။ လာဘ္ျမင္၍ အကင္းပါးသည္။ သားသမီးလုပ္စာကိုမေမွ်ာ္ကိုးဘဲ မိမိေျခေထာက္ေပၚမိမိ ယေန႔ထိရပ္တည္ေနႏိုင္ေအာင္ ငယ္ရြယ္စဥ္ကတည္းက စနစ္က်စြာ၊ ေစ့ကုတ္ျခိဳးျခံစြာ ေနခဲ့သူျဖစ္သည္။ ကြ်န္ေတာ့္အေလးစားဆံုးပုဂၢိဳလ္မ်ားထဲတြင္ ေမေမျမသည္ ထိပ္ဆံုးကပါဝင္ေလသည္။<br /><br />ေမေမျမတို႔သည္ ရြာတြင္ အသင့္အတင့္ ေငြေၾကးတတ္ႏိုင္သူမ်ားျဖစ္ကာ သာမန္ ေစ်းေရာင္းေစ်းဝယ္လုပ္ငန္းကေလးျဖင့္ပင္ တင့္ေတာင့္တင့္တယ္ တစ္သီးပုဂၢလေနႏိုင္ၾက၏။ အဘိုး၏မိဘမ်ားလက္ထက္က ယာအနည္းအက်ဥ္းကိုေတာ့ အေမြအျဖစ္ရထားၾကသည္။ တခါတေလလည္း ရပ္ထဲရြာထဲအဆင္မေျပသူမ်ားရွိလွ်င္ ပစၥည္းအေပါင္ကေလးဘာေလးခံေပး၍ အကူအညီေပးတတ္သည္။ ေက်းလက္ေတာသူေတာင္သားစစ္စစ္ၾကီးမ်ား မဟုတ္ၾကေသာ္လည္း ေက်းလက္တြင္သာ ရိုးေအးစြာေနထိုင္လိုၾကသူမ်ားျဖစ္၏။ ယေန႔တိုင္ ဘုရားဖူး၊ေဆးကုကိစၥတို႔မွအပ ထိုရြာကေလးမွ တစ္ဖဝါးမွ်မခြါေပ။ ျမိဳ႕တြင္ဆိုလွ်င္ “မ်က္စိေတြနားေတြ ရႈပ္လြန္းလို႔ပါေအ” ဟုဆိုသည္။ ကိုယ့္ရြာေရာက္မွပင္ ကိုယ့္လက္ကိုယ့္ေျခ ကိုယ့္အိမ့္ကိုယ့္ေျမဟု ယူဆၾကသျဖင့္ ျမိဳ႕မွကိစၥျပီးသည္ႏွင့္ ရြာကိုသာတန္းျပန္တတ္ၾက၏။ ရြာကိုခ်စ္ၾကသလို ရပ္ေဆြရပ္မ်ဳိးလိုျဖစ္ေနေသာ ရြာသူရြာသားမ်ားအေပၚလည္း သံေယာဇဥ္ၾကီးသည္။<br /><br />ေလးေထာင့္ကန္ရြာကေလးသည္ မတိုးတက္မေခတ္မီလွေသာ္လည္း ခ်စ္စရာေကာင္းသည္၊ ရိုးသားေအးခ်မ္းသည္၊ သာယာသည္၊ ေမတၱာေစတနာတို႔ျဖင့္ အရင္းခံတည္ထားေသာ ေရ၊ေလ၊ေျမတို႔ကို ပိုင္ဆိုင္စားသံုးေနရသည့္ရြာ ျဖစ္သည္။<br /><br />(၄)<br />အဘိုးအဘြားတို႔၏ သားသမီးတူေျမးမ်ားက အထူးသျဖင့္ ဝါကြ်တ္ခ်ိန္ျဖစ္ေသာ သီတင္းကြ်တ္တို႔၊ စာျပန္ပြဲရွိသည့္ နတ္ေတာ္လတို႔ဆိုလွ်င္ ရြာသို႔လာေရာက္ကန္ေတာ့ေလ့ရွိၾကသည္။ သီတင္းကြ်တ္ျဖစ္ေစ၊ ေႏြရာသီေက်ာင္းပိတ္ရက္ျဖစ္ေစ ကြ်န္ေတာ္တို႔မိဘမ်ားက ကြ်န္ေတာ္တို႔ ညီအစ္ကိုေမာင္ႏွမဝမ္းကြဲတစ္သိုက္ကို ေမေမျမတို႔အိမ္ရွိရာ ရြာတြင္လာထားတတ္ၾကသည္။ သူတို႔အတူေနသည့္အခါမ်ားလည္းေနကာ ျမိဳ႕သို႔အလုပ္ကိစၥျဖင့္ ငါးရက္တစ္ပတ္ေလာက္ ခဏတျဖဳတ္ ျပန္ခ်င္လည္းျပန္သြားတတ္ၾက၏။ ေႏြေက်ာင္းပိတ္ရက္ရွည္ဆိုလွ်င္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ရြာမွာ တစ္လကိုးသီတင္း တေပ်ာ္တပါးၾကီးေနခဲ့ၾကရသည္။<br /><br />ရြာထံုးစံအတိုင္း မိုးခ်ဳပ္သည္ႏွင့္ ဗြီဒီယိုရံုမွ ညပြဲျပသည့္ရက္မွလြဲ၍ သံေခ်ာင္းရွစ္ခ်က္ကိုးခ်က္ေခါက္လွ်င္ အားလံုးအိပ္ရာဝင္ၾကရသည္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔မွာျမိဳ႕သားမ်ားျဖစ္၍ မ်က္စိေၾကာင္ကာ အိပ္မတတ္ျဖစ္ေနေသာ္လည္း ဘာမွ်အထြန္႔မတက္ႏိုင္။ ၾကိတ္မွိတ္အိပ္ေပ်ာ္ေအာင္လုပ္ၾကရသည္။ တီဗြီထၾကည့္စရာ၊ ဂိမ္းထေဆာ့စရာ၊ ညဦးညေန ေျခခင္းလက္သာလမ္းေလွ်ာက္ထြက္စရာ၊ မုန္႔ထြက္ဝယ္စားစရာ ဆိုင္မရွိဘာမရွိ။ ေခြးမ်ားပင္အိပ္ကုန္ၾကျပီထင္သည္။ တစ္ရြာလံုးတိတ္ဆိတ္ေမွာင္မိုက္ကာ ဟိုအိမ္သည္အိမ္ ဟိုတဲသည္တဲမွ မွန္အိမ္ေရာင္ေလး တစ္ပြင့္စႏွစ္ပြင့္စသာ ျမင္ရေတာ့သည္။ တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ ျခံေနာက္ဖက္ကပ္လ်က္ရွိ မီးရထားသံလမ္းမွ အျမန္ရထားမ်ား မီးေသြးေခါင္းရထားမ်ား ဥၾသဆြဲ၍ တဂ်ဳန္းဂ်ဳန္းျဖတ္သြားသံကိုသာ ေၾကာက္လန္႔စဖြယ္ၾကားရတတ္သည္။<br /><br />အေပါ့အပါးထသြားခ်င္လွ်င္ပင္ အိမ္သာမွာ အတန္လွမ္းသည့္ ျခံေနာက္ေဖးႏွင့္ စည္းရိုးကပ္လ်က္တြင္ရွိသျဖင့္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ကေလးေတြ ဘယ္သူမွမသြားရဲၾက။ ျခင္ေထာင္ေျခရင္းဘက္တံခါးနားတြင္ အသင့္ခ်ေပးထားေသာ ပလပ္စတစ္ဆီးခြက္မ်ားထဲတြင္ စြန္႔လိုကစြန္႔၊ သို႔မဟုတ္လွ်င္လည္း ကေလးပီပီ အိမ္ေအာက္ထပ္ဆင္းျပီး အိမ္ေနာက္ေဖးေရကျပင္ဘက္ကပ္၍ အဆင္ေျပသလို ေျဖရွင္းလိုကလည္း ေျဖရွင္းႏိုင္ၾကသည္။ သို႔ေသာ္ မ်ားေသာအားျဖင့္ေတာ့ ေရနံေခ်းေတြဝေနေသာ ထိုႏွစ္ထပ္အိမ္မည္းၾကီးေနာက္ေဖးသို႔ ဟုတ္တိပတ္တိ တစ္ေယာက္မွမထြက္ရဲေခ်။<br /><br />အစားမွားမိ၍ ညၾကီးအခ်ိန္မေတာ္ တပိုတပါးကိစၥမ်ားေပၚလာလွ်င္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႔ကေလးေတြ ဒုကၡေရာက္ၾကသည္။ ျခံအေနာက္ေျမာက္ဖက္ေထာင့္က မန္က်ည္းပင္အိုၾကီးကိုေၾကာက္ၾကသျဖင့္ အိမ္သာသို႔ ေယာင္လုိ႔ပင္မလွည့္ရဲ။ လေရာင္ေၾကာင့္ ေမွာက္ထိုးက်ေနေသာအရိပ္မွန္သမွ် ကြ်န္ေတာ့္အဖို႔ တေစၦလိုလိုဘာလိုလို ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္ေနတတ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အိမ္သာသြားဖို႔ရန္မွာ အင္မတန္အားထုတ္ရေသာ အလုပ္တစ္ခုျဖစ္၏။ ေတာ္ရံုတန္ရံုကို သည္းခံလိုက္သည္။ ေနာက္ဆံုး မေအာင့္အီးႏိုင္လြန္းေသာအခါမွသာ လူၾကီးတစ္ေယာက္ေယာက္ကိုႏိႈးႏွက္၍ မွန္အိမ္ကို ေရနံဆီမိုင္ကုန္တင္ျပီး သြားရေတာ့သည္။ ဒါေတာင္ အိမ္သာႏွင့္ခပ္ေဝးေဝးမွာ လူၾကီးကိုမေစာင့္ခိုင္း။ အိမ္သာထဲမွၾကားရေအာင္ အသံတစ္ခုခု လွမ္းျပဳခိုင္းေနတတ္ေသး၏။ ဒါမွမဟုတ္ ကြ်န္ေတာ့္ဟာကြ်န္ေတာ္ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ကို မတိုးမက်ယ္ဆိုေနမိသည္။ ညဥ့္၏တိတ္ဆိတ္ျခင္းအသံကို ကြ်န္ေတာ္မၾကားရဲ၍ျဖစ္သည္။ ကြ်န္ေတာ့္ငယ္ဘဝသည္ ထိုမွ်ရယ္စရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ သူရဲေဘာေၾကာင္လြန္းခဲ့သျဖင့္ အပိုေဝယ်ာဝစၥအမ်ားအျပား ကသီလင္တျဖစ္ခ့ဲရေခ်သည္။<br /><br />မနက္ဆိုလွ်င္လည္း အရုဏ္မပ်ဳိ႕ခင္ကတည္းက တစ္ရြာလံုးႏိုးေနၾကျပီ။ အရုဏ္ဦးဖ်ဖ်တြင္ အိမ္ေပါက္ေစ့မွ ထမင္းဟင္းခ်က္ျပဳတ္ေနၾကေသာ ထင္းမီးခိုးမ်ားက ရြာလမ္းမမ်ားမွာ အူဆိုင္းေနေတာ့သည္။ လုပ္ငန္းခြင္ဝင္သူတို႔ကဝင္၊ စက္ဘီးကေလးကလင္ကလင္ျဖင့္ ေစ်းထြက္သူတို႔ကထြက္သြားၾကျပီး အိမ္ဆိုင္ဖြင့္ထားသူတို႔ကလည္း ေနာက္ေဖးမွာ ဆြမ္းဟင္းကေလးေျပးခ်က္ရင္းက ဆိုင္ခင္းေနတတ္ၾကသည္။ ပဲျပဳတ္၊ ေကာက္ညႇင္းေပါင္း၊ ဟင္းသီးဟင္းရြက္စံုႏွင့္ လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ ငါးကေလးဖားကေလးမ်ားကို ေခါင္းေပါင္းဗန္းရြက္ ရြာထဲလည္ေရာင္းသူတို႔က ေရာင္းေနၾကျပီ။<br /><br />အသံဗလံေတြေၾကာင့္တစ္ေၾကာင္း၊ နံနက္ေစာေစာခါမ်ားတြင္ ရြာဓေလ့ရြာအဆင္ မည္သို႔မည္ပံု လုပ္ၾကကိုင္ၾက လႈပ္ရွားသြားလာၾကသလဲ စပ္စုခ်င္၊ စနည္းနာခ်င္သည္ကတစ္ေၾကာင္း ကြ်န္ေတာ္တို႔ကေလးတစ္သိုက္ ေကာင္းေကာင္းႏွပ္မေနႏိုင္ၾကေတာ့။ ၆နာရီေလာက္ဆိုလွ်င္ အားလံုးေငါက္ခနဲ အိပ္ရာမွထၾကျပီး အိမ္ေပၚထပ္မွ တဝုန္းဝုန္းေျပးဆင္းလာၾကကာ လူၾကီးေတြအလုပ္လုပ္ေနသည္ကို ဘာရယ္မဟုတ္ တစ္အံုတစ္မၾကီး လိုက္လိုက္ၾကည့္ၾကသည္။ ေမေမျမႏွင့္အေဒၚလတ္တို႔က မီးဖိုေခ်ာင္ကျပင္က ဧရာမသစ္တံုးခင္းၾကီးမ်ားေပၚတြင္ ခ်က္ျပဳတ္ေၾကာ္ေလွာ္၊ အေဖၾကီးက ေဆးေပါ့လိပ္ကေလးဖြာရင္း အိမ္ေရွ႕မွာေစ်းဆိုင္ခင္း၊ ဦးငယ္က ပန္းပင္မ်ားေရေလာင္း ျခံကိုလွဲဖတ္ရွင္းလင္းႏွင့္ အသီးသီးအသသ အလုပ္ရႈပ္ေနၾကသည္ခ်ည္းျဖစ္၏။<br /><br />ကြ်န္ေတာ္တို႔အတြက္ သြားတိုက္ရန္မွာ မီးေသြးခဲ (သို႔မဟုတ္) ဆားတစ္မ်ဳိးတည္းသာျဖစ္သည္။ ဆပ္ျပာမွာလည္း ေရႊဝါ (သို႔မဟုတ္) ကာေဘာ္လစ္။ အေမၾကီးတို႔အိမ္ေရွ႕အိမ္ ျခံနံေဘးမွ ကပ္ေဖာက္သြားလိုက္လွ်င္ လူသြားလမ္း ခပ္က်ဥ္းက်ဥ္းကေလးရွိသည္။ ထိုလမ္းေလးအတိုင္းတည့္တည့္ တစ္ေခၚစာေလာက္မေလွ်ာက္ရမီပင္ ကုန္းမုိ႔မို႔ေလးေမာက္ေနေသာ ကန္ေဘာင္ၾကီးအစပ္သို႔ေရာက္မည္။ ထိုကန္မွာ ေလးေထာင့္စပ္စပ္ ေဖာက္တည္ထားေသာ “ေလးေထာင့္ကန္ၾကီး”ပင္ျဖစ္ေတာ့သည္။ ၾကာစြယ္တရုန္းရုန္း က်ဴပင္တအံုးအံုးႏွင့္ ယင္းေရကန္ၾကီးထဲမွ တစ္ရြာလံုး ေသာက္ေရသံုးေရအတြက္ လိုသလို ေခါက္တု႔ံေခါက္ျပန္ တံပိုးဆြဲသံုးၾကရသည္။<br /><br />“မိဘုတ္ေက.. ေရသံုးထမ္းေလာက္ထည့္ပါဦးေဟ့” ၊ “နီနီေအး.. သမီး၊ ဒီမနက္ေတာ့ ေလးပံုးဆိုေလာက္ျပီေအ” ဟု တစ္ခ်ီႏွစ္ခ်ီလွမ္းေအာ္လိုက္သည္ႏွင့္ ေမေမျမတို႔ျခံထဲက တန္းစီထားေသာစဥ့္အိုးၾကီးေတြထဲမွာ ေရေတြေမာက္လွ်ံသြားျပီျဖစ္သည္။ ျပည့္သြားေသာအိုးမ်ားကို ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ကေလးတစ္သိုက္က သစ္ျပားအအုပ္ကေလးမ်ားျဖင့္ ျပန္လိုက္ဖံုးၾကရသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ မ်က္ႏွာသစ္၊ ေရခ်ဳိးေရေသာက္၊ ပန္းကန္ေဆးကအစ အသံုးျပဳေနေသာေရမွန္သမွ်သည္ ၾကည္လင္ေအးျမေနေသာ ေလးေထာင့္ကန္ေရစစ္စစ္ျဖစ္ေပ၏။<br /><br />မနက္စာကို ၇နာရီခြဲေလာက္ဆိုလွ်င္ အိမ္ရွိလူအကုန္ စံုစံုလင္လင္ စားျပီးေသာက္ျပီးေနၾကျပီ။ ပဲေၾကာ္၊ ဘယာေၾကာ္ေလး ေစ်းသည္ဆီမွ ဝယ္စားသည့္အခါစားသည္။ အေဒၚ့ေယာက်္ားက စက္ဘီးႏွင့္ ေစ်းေစာေစာေျပးျပီး အသုပ္စံုေလး၊ မုန္႔ဟင္းခါးေလး သြားဝယ္သည့္အခါဝယ္လာတတ္သည္။ တခါတေလလည္း ထမင္းၾကမ္းခဲကိုယ္စီႏွင့္ ၾကက္ဥကေလးေခါက္ေၾကာ္ကာတစ္မ်ဳိး၊ ပုလင္းဝိုင္းသန္႔သန္႔ေတြထဲ ေမေမျမ အသင့္ထည့္ေဆာင္ထားေလ့ရွိေသာ လက္ဖက္သားဆီစိမ္၊ ငါးေျခာက္ေထာင္းေၾကာ္မြမြ၊ ေျမပဲဆားေလွာ္ရြရြေလးတို႔ျဖင့္တစ္ဖံု အဆင္ေျပသလို ျမိန္ရာဟင္းေကာင္း ေလြးလိုက္ၾကသည္သာ။ စိတ္လိုလက္ရရွိတတ္သည့္အခါ ေနေကာင္းေနလွ်င္ေတာ့ ဦးငယ္က တူ၊တူမေတြလက္ဆြဲလို႔ လမ္းထိပ္ေလးငါးအိမ္ေက်ာ္က လက္ဖက္ရည္ဆိုင္သို႔ လက္ဖက္ရည္ေသာက္ကေလး ထြက္ျဖစ္ၾကသည္။ တခါတရံလည္း ျခံထဲေပါက္ေနၾကေသာ မာလကာပင္မ်ားမွ အူနီသီးမ်ား၊ မန္က်ည္းပင္မွ မန္က်ည္းသီးစိမ္းခ်ဳိခ်ဳိမ်ားကို လိုက္လံခူးေကာက္ကာ တစ္ထိုင္တည္း ေျခြခြ်တ္စားေနလိုက္ၾကေတာ့၏။<br /><br />ေန႔လည္စာအတြက္ေတာ့ တစ္ေန႔တစ္မ်ဳိး မရိုးရေလေအာင္ ေမေမျမက ဖြယ္ကာရာကာျဖင့္ ေျမးေတြကို ခ်က္ေကြ်းလိုက္သည္မွာ တစ္ရက္တစ္ရက္ ေမေမျမ မီးဖိုထဲကထြက္ရသည္မရွိ။ မႈတ္ေျပာင္းကေလးႏွင့္မီးကူးလိုက္၊ ထင္းကေလးစိုက္လိုက္၊ ေရေႏြးအိုးလွယ္လိုက္၊ ဟင္းကေလးဆက္ခ်က္လိုက္၊ ပန္းကန္ကေလး ဖင္တရြတ္တိုက္ေျပးေဆးလိုက္ႏွင့္ ေမေမျမ၏ ဝဖိုင့္ဖိုင့္ကိုယ္လံုးၾကီးမွာ စိန္ေဗဒါဗံုပတ္တီးသလို ဟိုလွည့္သည္ကုန္းျဖင့္ ဇယ္တဆက္ဆက္ လုပ္ေနရေတာ့သည္။ ထိုအထဲမွ ဟိုေျမးကေျပးလာ သည္ေျမးကေရာက္လာျပီး ေကာ္ဖီအေဖ်ာ္ခိုင္း၊ ေၾကာင္အိမ္ေပၚကဘီစကြပ္မုန္႔ပံုး လွမ္းအယူခိုင္းႏွင့္ ေမေမျမက မညည္းမညဴ လုပ္ေပးရွာပါသည္။<br /><br />(၅)<br /><br />၅၂ဒိုင္နာၾကီးသည္ လမ္းမတစ္ေလွ်ာက္ ဟိုရြာသည္ရြာမ်ားတြင္ လူတင္လူခ်ျပဳျပီးသည္ႏွင့္ ႏႈန္းထားမျပတ္ ခပ္မွန္မွန္ပင္ေျပး၏။ ေႏြေလရူးဘယ္လိုသုန္သုန္၊ မိုးေရဘယ္ပံုျဖန္းျဖန္း၊ ေဆာင္းျမဴဘယ္သို႔ေဝေဝ ၅၂သည္ ဝတၱရားမပ်က္ သူ႔အလုပ္ကိုသူ ဆယ့္ႏွစ္ရာသီပတ္လံုး ေက်ပြန္ေအာင္လုပ္ေဆာင္သည္။ အလြတ္ရေနေသာလမ္းမၾကီးကို ေန႔စဥ္ႏွင့္အမွ် နမ္းရွိဳက္ေနရေသာ္လည္း ျငီးေငြ႔မသြား တြန္႔ဆုတ္မသြား။ သစၥာရွိစြာ တသိမ့္သိမ့္ေထြးေပြ႔ထားေသာ ခ်ဳိင့္ခြက္အျပည့္ႏွင့္လမ္းမၾကီးကို တျမိန္႔ျမိန္႔ျပန္လည္ႏႈတ္ဆက္ရင္း ေက်းဇူးဆပ္ေနျမဲျဖစ္သည္။<br /><br />၅၂ေပၚမွေငးၾကည့္လွ်င္ မိုးကုပ္စက္ဝိုင္းဆိုသည္ကို သစ္အုပ္ေတာအုပ္မ်ားကသာ ေဘာင္ခတ္ျခယ္လွယ္ထားသည္ကို ေတြ႔ျမင္ရသည္။ ရန္ကုန္သည္ ေတာင္ကုန္းေတာင္တန္းမရွိသျဖင့္ အေဝးတြင္ တေမွ်ာ္တေခၚမိႈင္းညိဳ႕ေနမည့္ ေတာင္စြယ္ေတာင္ရိုးမ်ားကို ဘယ္အခါမွမျမင္ရတတ္။ သို႔ေသာ္ တျပန္႔တေျပာလယ္ကြင္းျပင္မ်ား၊ မိုးရာသီေရေတြေဖြးေနတတ္ေသာ အိုင္ေခ်ာင္းကန္ေျမာင္းမ်ား၊ စိမ္းလြင္ေတာက္ပေနသည့္ သစ္ပင္သစ္ေတာမ်ား၊ နီဝါလက္ျဖာေနေသာစိန္ပန္းပင္မ်ား၊ ျငိမ္ဆိမ္သက္ဝင္ေနသည့္ တင္းကုပ္တဲပုတ္ကေလးမ်ား၊ စားက်က္လႊတ္ထားေသာ ကြ်ဲႏြားသိုးအုပ္မ်ား၊ ေႏြရာသီတြင္ ဟည္းထေနတတ္သည့္ ေရႊဝါေရာင္စပါးႏွံခင္းမ်ားႏွင့္ ေက်းလက္သေကၤတျဖစ္ေသာ ေကာက္ရိုးပံုၾကီးမ်ားတို႔ျဖင့္ ေတာင္ဒဂံုျမိဳ႕သည္ ရႈမဝေအာင္လွရက္ေပသည္။<br /><br />ေတာင္ဒဂံု၏တစ္ခုတည္းေသာ ႏြားသတ္ရံုၾကီးမွာလည္း ထိုလမ္းမၾကီးနံေဘးတြင္ပင္ရွိသည္။ အထဲသို႔ တစ္ေခါက္မွ်မဝင္ဖူးေသာ္လည္း ထိုအေရွ႕မွျဖတ္မိလွ်င္ကို လိႈင္ေဟာက္ထြက္လာေသာ ေသြးနံ႔၊ ညႇီနံ႔၊ ေနာက္ေခ်းနံ႔မ်ားႏွင့္အျပိဳင္ ႏြားေအာ္သံဝမ္းဘဲၾကီးမ်ားကို အျမဲၾကားေနရတတ္သည္။ အေအးခန္း(သားငါးတင္ပို႔စက္ရံု)သို႔ လြန္လာလွ်င္ အျခားခရီးသည္မ်ားေတာ့မသိ၊ ကြ်န္ေတာ္တစ္ေယာက္ကျဖင့္ ရင္ခုန္ႏႈန္းေတြျမန္ေနတတ္ျပီ။ ရြာႏွင့္နီးကပ္လာျပီဆိုေသာ အသိေၾကာင့္လည္းေကာင္း၊ ကြ်န္း၊ အင္ၾကင္း၊ သစ္ပကန္၊ သစ္ရာတို႔က လမ္းေဘးတစ္ဖက္တစ္ခ်ပ္မွာ အုပ္အုပ္ဆိုင္းဆိုင္းၾကီး မားမတ္ဆီးၾကိဳေနၾကသျဖင့္လည္းေကာင္း၊ ၄င္းတို႔ကိုျမင္လိုက္ရသည္ႏွင့္ ကားမူးလာသျဖင့္ ေတာက္ေလွ်ာက္ရီေဝထိုင္းမိႈင္းေနခဲ့ေသာ စိတ္ညစ္စိတ္ရစ္မ်ား ဂဂၤါျမစ္ေရႏွင့္ပက္ျဖန္းခံလိုက္ရသလို ၾကည္ႏူးလင္းစင္သြားေသာေၾကာင့္လည္းေကာင္း ျဖစ္ေပသည္။ ထိုခံစားခ်က္၊ ထိုရင္ခုန္သံတို႔သည္ ငယ္ရြယ္ခ်ိန္မွ ယေန႔ထက္တိုင္ “ရြာဆီသို႔ခရီး”တိုင္းတြင္ တစ္ထပ္တည္းက်ေနဆဲပင္ျဖစ္ပါလိမ့္မည္။<br /><br />ေလးေထာင့္ကန္ကားဂိတ္ေရာက္သည့္အခါ ကားေပၚရွိလူမ်ားအားလံုး စိတ္လြတ္လပ္ေပါ့ပါးကုန္ၾကသည္ခ်ည္း။ ကြ်န္ေတာ္ဆိုလွ်င္ ကားေျခနင္းခံုေပၚမွ ေအာက္သို႔အျမဲတမ္း ခုန္ခုန္ခ်သည္။ လူၾကီးမ်ားလို တန္းကိုကိုင္လ်က္ တေနတထားဆင္းမေနႏိုင္။ ေလးေထာင့္ကန္ေရာက္ျပီပဲ။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ရြာေရာက္ျပီပဲ။ ဘာေတြကိုခ်ဳပ္တည္းထိန္းကြပ္ေနေတာ့မလဲ။ စိတ္အားလံုး ခံစားခ်က္အားလံုးကို လႊတ္ေပးထားလိုက္ရမည္။ ရြာေလကို တရွိဳက္ငင္ငင္ရွဴသြင္းရင္း ရြာဓေလ့ရြာအရသာကို တဝၾကီးခံစားပံုေဖာ္ပစ္လိုက္မည္။ ကဲလိုက္သဲလိုက္မည္။ ဆိုးလိုက္ႏြဲ႔လိုက္မည္။ တစ္ႏွစ္ပတ္လံုး အလွေမြးကန္ထဲမြန္းၾကပ္ေနခဲ့ရေသာ ငါးေလးတစ္ေကာင္ ၾကာညိဳနံ႔တသင္းသင္းႏွင့္ အေဖာ္အေပါင္းစံုလင္သည့္ ေရကန္သာၾကီးထဲ စြက္ခနဲခုန္ဆင္းလိုက္ရသကဲ့သုိ႔ ေပ်ာ္လိုက္သည့္အေပ်ာ္၊ ၾကည္ႏူးလိုက္သည့္စိတ္အရသာ.. ပံုပင္မေဖာ္တတ္ေတာ့ေပ။<br /><br />ကြ်န္ေတာ္တို႔က လိုရာသို႔ဆိုက္ေရာက္ျပီျဖစ္ေသာ္လည္း ၅၂ကေတာ့ ခရီးတစ္တိုင္ဆက္ရဦးမည္။ ေလးေထာင့္ကန္ေစ်းၾကီးထိပ္မွာ လူအမ်ားဆင္းသြားၾကေပမင့္ သင္းကေတာ့ ခရီးသည္ သံုးေယာက္စေလးေယာက္စကို ဆက္လက္တင္ေဆာင္လ်က္ ဂိတ္ၾကီးရွိရာ“ဆိုက္ထဲ”ဘက္သို႔ ဟိုခ်ဳိင့္ဝင္၊သည္ခဲပြတ္ျဖင့္ ေျမနီလမ္းက်ဥ္းေလးအတိုင္း ဖုန္တေသာေသာထေအာင္ ထြက္သြားရဦးမည္။<br /><br />ထံုးစံအတိုင္း ကြ်န္ေတာ္တို႔ ကားဂိတ္တဲကေလးအနီးမွ ဆိုက္ကားငွားသြားၾကသည္။ “သံလမ္းေကြ႔”ဟုေျပာလိုက္လွ်င္ လံုေလာက္ျပီ။ ဆိုက္ကားဆရာက ေမေမျမတို႔အိမ္ရွိရာ လမ္းထိပ္ကုန္းေကြ႔ေလးအထိ နင္းသြားလိမ့္မည္။ ဆိုက္ကားစီးတိုင္း ကြ်န္ေတာ္ကေလးဘဝက ေနာက္ခံုမွာခ်ည္းထိုင္ရေသာ္လည္း အရြယ္ကေလးနည္းနည္းေရာက္လာေတာ့ ဆိုက္ကားသမားအေနာက္ရွိ ကယ္ရီခံုတြင္သာ တေစာင္းကေလးထိုင္ျဖစ္ခဲ့သည္။ ေဘးတိုက္ရႈခင္းကို အတည့္ခံစားရေသာေၾကာင့္ တစ္မ်ဳိးေလးေတာ့ဆန္း၏။ ေတာလားတစ္ပုဒ္ထိုင္ဖတ္ေနရသလို ခံစားရသည္။ ဆိုက္ကားသမားေက်ာကုန္းႏွင့္ တိုက္တိုက္ေနသျဖင့္ ထိုင္ခံုေနရာက်ဥ္းသည္ထင္ရေသာ္လည္း ပိုလြတ္လပ္သည္ ပိုစြန္႔စားရသည္ဟု ကေလးဘဝကတည္းက ကြ်န္ေတာ္ခံယူထားခဲ့သည္။<br /><br />ကန္ေတြပတ္လည္ဝိုင္းလ်က္ရွိေသာ ေလးေထာင့္ကန္ရြာကေလးမွာ စတင္ေျခခ်လိုက္သည္ႏွင့္ ရြာဦးေစတီကေလး၊ ေလွကေလးလွည္းကေလးမ်ားျဖင့္ ျမင္ရသူအဖို႔ စိတ္ခ်မ္းသာစရာေကာင္းလွသည္။ ကန္အစပ္အေပါက္တို႔တြင္ ဘဲအုပ္အုပ္ငွက္လႈပ္လႈပ္ျဖင့္ ေဗဒါ၊ ဘဲစာ၊ ျမင္းခြာႏွင့္ ကနစိုကနေဖာ့တို႔က ဖံုေနေအာင္စိမ္းက်ဴေနေတာ့သည္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔အမ်ဳိးေတြစုလာျဖစ္လွ်င္ ဆိုက္ကားေလးငါးစီးခန္႔ တန္းစီငွားသြားၾကရသည္။ အေရွ႕ဆိုက္ကား အေနာက္ဆိုက္ကား ေအာ္ဟစ္ေျပာဆိုလိုက္ၾက၊ နံေဘးမွျဖတ္သြားမိေသာေဆြမ်ဳိးမ်ားက ဝမ္းသာအယ္လဲ လွမ္းႏႈတ္ဆက္ၾက လွမ္းေမးၾကျမန္းၾကျဖင့္ ဆိုက္ကားစီးရခ်ိန္ ဆယ္မိနစ္ေလာက္သည္ပင္ အေတာမသတ္ႏိုင္ေအာင္ ေပ်ာ္စရာေကာင္းလွေတာ့၏။<br /><br />ေရွ႕ခပ္လွမ္းလွမ္းတြင္ သံလမ္းေကြ႔ထိပ္မွ ဟိႏၵဴဘုရားေက်ာင္းကို လွမ္းျမင္လိုက္ရျပီဆိုလွ်င္ ကမာၻေပၚတြင္ ရွိရွိသမွ်အေပ်ာ္တို႔မွာ ကြ်န္ေတာ့္ႏွလံုးအိမ္ဆီသို႔ အရွိန္အဟုန္ႏွင့္ တိုးေဆာင့္လာၾကျပီျဖစ္၏။ ဘုရားေက်ာင္းဝင္းႏွင့္ မ်က္ေစာင္းထိုးတြင္ ခရီးဆံုးလုျပီမဟုတ္လား။ ထိုေက်ာင္းဝင္းၾကီးထဲတြင္လည္း ဟိႏၵဴဘုရားလွည့္ပြဲမ်ားႏွင့္ၾကံဳတိုင္း မီးနင္းပြဲ၊ နတ္ဝင္ပြဲ၊ ကပြဲခုန္ပြဲတို႔ျဖင့္ ရင္တမမ ေပ်ာ္ၾကရျမဲျဖစ္သည္။<br /><br />ဆိုက္ကားေပၚမွမဆင္းဘဲ ဆက္စီးသြားမည္ဆိုလွ်င္ တစ္ခုတည္းေသာ ရထားသံလမ္းကို တေဝးတဆံုးၾကီး ျမင္ရမည္ျဖစ္၏။ ထိုသံလမ္းတစ္ဖက္ကိုလြန္သြားလွ်င္ ကားလမ္းအဆက္ႏွင့္ သခၤ်ဳိင္း၊ ထိုသခၤ်ဳိင္းအစပ္ကိုလြန္လွ်င္ တေမွ်ာ္တေခၚ ကန္သင္းေဘာင္ကြပ္လယ္ကြင္းစိမ္းမ်ား၊ သူတို႔ကိုလြန္ျပန္လွ်င္ ဟိုတစ္စုသည္တစ္ခုရပ္ေနၾကေသာ လယ္ေစာင့္တဲပုေလးမ်ား၊ ငွက္ေပ်ာေတာကေလးမ်ား..၊ အိုးေခါင္းစြပ္စာေျခာက္ရုပ္မ်ား..။<br /><br />ကြ်န္ေတာ္တိ႔ု ထိုလယ္ကြင္းမ်ားထဲသို႔ သြားၾကပါဦးမည္၊ မိေတးတို႔ ဘုတ္ဆံုတို႔ ဂဏန္းႏိႈက္သည္ကို ေငးၾကပါဦးမည္၊ ကံေကာင္း၍ မိုးကေလးမ်ားစြတ္စြတ္ျဖန္းလာခဲ့လွ်င္ ဖိနပ္မပါဘဲ စိတ္ရွိတိုင္း ေျပးၾကလႊားၾကပါဦးမည္၊ လယ္သူမအပ်ဳိၾကီး ေဒၚေလးမိဒိုင္းတို႔တဲတြင္ ငါးရွဥ့္ေျခာက္စပ္ကေလး အုန္းႏို႔ဆန္ျပဳတ္ကေလး တဝသြားျမည္းၾကပါဦးမည္။ ေလာေလာဆယ္ေတာ့ ဆိုက္ကားမွဆင္းဆင္းခ်င္း ရြာေရာက္တိုင္း ကြ်န္ေတာ္ငတ္မေျပေအာင္စားေလ့ရွိသည့္ ေရခဲျခစ္တုတ္ကေလးမ်ားကို အေရာင္မ်ဳိးစံုေနေအာင္ဆမ္းခိုင္း၍ ေခ်ာင္းဆိုးသည္အထိ ဝယ္စားပစ္လိုက္ဖို႔ ေတးထားသည္။ ေမေမျမတို႔ျခံေရွ႕ေရာက္သြားလွ်င္ ၾကိဳတင္အေၾကာင္းမၾကားထားဘဲ တစ္အုပ္တစ္မၾကီးေပါက္ခ်လာၾကေသာ သားခ်င္းတူေျမးမ်ားက “ေမေမျမေရ..” ဆိုလွ်င္ “ေဝး... ဘယ္သူေတြမ်ားတံုးဟဲ့” ဟု ျပန္ေအာ္ထူး၍ အိမ္မည္းၾကီးထဲမွ မ်က္ေမွာင္ကေလးကုပ္ရင္း မႈန္တိမႈန္မႊားႏွင့္အားစိုက္ၾကည့္ေနမည့္ ေမေမျမ၏ အံ့အားတသင့္မ်က္လံုးကေလးမ်ားကို ကြ်န္ေတာ္တို႔ ေတြ႔ၾကရပါဦးမည္။<br /><br />(၆)<br /><br />အတိတ္ႏွင့္ ရြာကန္သင္း၊ ရြာရႈခင္းတို႔သည္ ကြ်န္ေတာ့္အသည္းႏွလံုးမ်ားကို တႏံု႔ႏု႔ံေျခြရစ္ခ်လ်က္ရွိေခ်ျပီ။ လြတ္လပ္ေသာရြာေလျဖဴးမ်ားသည္ ေႏြးရေထြးရမည့္အစား ကြ်န္ေတာ့္တစ္ကိုယ္လံုးကို သိမ္းက်ဳံးျပီး ေအးစက္ေဝွ႔ယမ္းပစ္လိုက္သည္။ ရုတ္တရက္ျပန္ဝင္လာေသာအသိေၾကာင့္ ေဝ့တက္လာေသာမ်က္ရည္စမ်ားကို လက္ခံုျဖင့္ပင့္သုတ္ရင္း ေအးစက္ေနျပီျဖစ္ေသာ ေျခာက္တိေျခာက္ကပ္ေန႔လည္စာကို အားတင္းျပီးမ်ဳိခ်ပစ္လိုက္သည္။ အစားဝင္သြားေသာရင္ခြင္သည္ ဟာတာနင့္နဲ၍ေနေတာ့သည္။<br /><br />ျပတင္းတံခါးက ဟေနသည္။ အိမ္ျပင္တြင္ ႏွင္းမိုးကေလးမ်ား တဖြဲဖြဲက်ေနသည္။ စိုစြတ္ေအးစက္သည့္ေလေသြးမ်ားက အတိုင္းသား ဟပ္ဝင္လာသည္။ ၃၁ဒီဂရီဖာရင္ဟိုက္ ရွိမည္မွန္း မနက္က ဖုန္းထဲတြင္ၾကည့္ထားလိုက္မိသျဖင့္ စိတ္ထဲက သိေနသည္။ စားလက္စကိုသတ္ျပီး အေႏြးထည္အက်ႌကို ကပ်ာကယာပင္ ထပ္ဝတ္လိုက္သည္။ လွ်ပ္စစ္မီးမ်ားကို ေသခ်ာစစ္ပိတ္ျပီး အိမ္ျပင္ကိုတစ္ခ်က္လွမ္းၾကည့္ရင္း သက္မခ်လိုက္မိသည္။ “ယႏၱရားကြ်န္”ဆန္လွစြာ ဝတၱရားအရလႈပ္ရုန္းေနၾကရေသာ ေန႔စဥ္ေလာကထဲသို႔ အျခားသူမ်ားနည္းတူ ကြ်န္ေတာ္သည္လည္း အခ်ိန္မီ ျပန္ဆင္းရဦးမည္။ ေရွ႕ေလွ်ာက္ သည့္ထက္ခ်မ္းစိမ့္ရက္စက္ဦးမည့္၊ အထီးက်န္မာေၾကာေနဦးမည့္ ေဆာင္းရက္ရွည္မ်ားစြာကို ကြ်န္ေတာ္ ျဖတ္သန္းရေပဦးမည္။ အလြမ္းအတမ္းမ်ားကို မည္မွ်ၾကာဦးမည္မသိေသာ အခ်ိန္ကာလေတြဆီအထိ ပစ္စလက္ခတ္ ထိုးၾကိတ္ထည့္သိမ္းထားရဦးမည္။ “ရြာဆီခရီးမ်ား”ကို ဒူးကေလးနံ႔၍ ေနာက္တစ္ေၾကာ့အိပ္မက္ရန္မွာ “ေရႊျပည္ေတာ္ေမွ်ာ္တိုင္းေဝး”လွသည္၊ ေမာလွေမ်ာလွေခ်သည္ေကာ။ ။<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">Craton</span><br />(၂၅ရက္ ႏိုဝင္ဘာလ ၂၀၁၁)<br /><br /><span style="color: rgb(204, 102, 0);">ဝန္ခံခ်က္။ ။ ဒီဝတၳဳတိုေလးကို လူတစ္ေယာက္အတြက္ လက္ေဆာင္ေပးဖို႔ေရးထားခဲ့တာပါ။ သူဖတ္ျပီး ေက်နပ္ေတာ့ Publish လုပ္လို႔ရတယ္ဆိုလို႔ လုပ္လိုက္ပါတယ္။ ဒီဝတၳဳေလးကို ေရးျဖစ္သြားေအာင္ အမ်ားၾကီးကူညီေပးခဲ့တဲ့ မခ်ဳိခကို ေက်းဇူးအမ်ားၾကီးတင္ပါတယ္။ ၁၉၉၀ႏွစ္လြန္မ်ားတဝိုက္ဆီက ေလးေထာင့္ကန္စံျပေက်းရြာအေၾကာင္းကို အေျခတည္၍ ေရးဖြဲ႔ထားသျဖင့္ သတင္းအခ်က္အလက္ တစံုတရာ အနည္းႏွင့္အမ်ား ခြ်တ္ေခ်ာ္လြဲမွားမႈရွိခဲ့ပါက စာေရးသူ၏ မွားယြင္းမႈသာျဖစ္ပါတယ္။</span></span><span style="font-size:100%;"><br /></span></div><span style="font-size:100%;"> </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/676598595813183873-1720687832300120851?l=www.cratonblogger.com' alt='' /></div>Cratonhttp://www.blogger.com/profile/10027938769571376826noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-676598595813183873.post-27225673851841119422011-11-27T11:46:00.005+08:002011-11-27T13:49:52.349+08:00<div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(0, 0, 153);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);"><iframe src="http://ultramarine90.opendrive.com/files/listen.php?file_id=51687040_kuLBz&amp;autoplay=false" style="border:0" allowtransparency="true" frameborder="0" height="35" scrolling="no" width="370"></iframe><br /><br />Download mp3 <a href="http://www.box.com/s/amindgzu620tyrkczp30" target="_blank">HERE</a>~!</span><br /><br />အရံႈးအႏိုင္ - ကဗ်ာဘြဲ႔မွဴး + လင္းနစ္</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">(Verse 1)</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">တို႔ရင္မွာ ခ်စ္ျခင္းမ်ားရယ္ မွားေနတယ္ ကိုယ္လည္းနားမလည္</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">အရံႈးအႏိုင္ေတြကိုင္စြဲျခင္းဟာ အလြမ္းေတြကို ဖန္ဆင္းခဲ့တယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">မာနေလးမ်ားနဲ႔ တံု႔ျပန္ခဲ့ျခင္းဟာ ဒီအထိေဝးဖို႔ျဖစ္လာေတာ့</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">(Chorus)</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ငါတို႔အခ်စ္ေတြ အသစ္ကျပန္စရင္း တစ္သက္လံုးမင္းကို အရံႈးေပးခ်စ္သြားမယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">အို ဝန္ခံမယ္ ကိုယ္ကေတာ့လြမ္းေနတယ္ ၾကင္နာသူမသိလည္းဘဲ ျပန္လာခဲ့မွာလား...</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">(Verse 2)</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ညဆိုရင္ ၾကယ္စုေလးေတြ တို႔အရင္လို ထိုင္ၾကည့္ၾကမယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">နားလည္စြာ တည္ေဆာက္ၾကမယ္ အရံႈးအႏိုင္ေတြ ေမ့ထားေတာ့ကြယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">မာနေလးမ်ား တို႔ ေဘးဖယ္ကာထားပါ ျပန္လည္ေႏြးေထြးၾကမယ္အခ်စ္ေရ..</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">(Chorus) </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">xxxxx xxxx xxxxx</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ငါတို႔အခ်စ္ေတြ အသစ္ကျပန္စရင္း တစ္သက္လံုးမင္းကို အရံႈးေပးခ်စ္သြားမယ္</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">(Chorus)</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ျပန္လာခဲ့မွာလား....</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/676598595813183873-2722567385184111942?l=www.cratonblogger.com' alt='' /></div>Cratonhttp://www.blogger.com/profile/10027938769571376826noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-676598595813183873.post-3892855100391325402011-11-22T06:54:00.004+08:002011-11-22T06:55:40.047+08:00<span style="color: rgb(0, 153, 0);">တစ္လလံုးခ်ဳိလိုက္တဲ့မိုးကြယ္..</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">တစိမ့္စိမ့္တျငိမ့္ျငိမ့္နဲ႔ သိမ့္ေနေအာင္က်တဲ့ မိုး</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">သိပ္သိပ္ဖြဲဖြဲနဲ႔ စိပ္စိပ္စဲစဲကေလးခ်တဲ့ မိုး</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">အဲ့လိုမိုးမ်ဳိးမွာမွ ႏိုဝင္ဘာက ေရခဲခပ္ထားေလရဲ႕</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ေဆာင္းဦးရြက္ေတြေၾကြေျခာက္ျပီး သစ္ကိုင္းေတြက ရိုးရိုးေထာင္ေထာင္ရွိလာျပီ</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ထင္းရွဴးနံ႔ေတြက ေခါင္းတိုင္အသီးသီး ကုန္းသြယ္အသသမွာ တသင္းသင္းတပ်ံ႕ပ်ံ႕နဲ႔</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ငြင့္လို႔လူလို႔မဆံုး၊ လြင့္လို႔ၾကဴလို႔မဆံုး</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ေနမင္းၾကီးသာပြင့္တတ္မယ္ဆိုရင္ သက္တံ့ေတြဟာ ကြန္႔မဆံုးညြန္႔မဆံုးေတာ့ေပါ့။</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">“ႏွင္းမိုး”တဲ့..</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ကိုယ္ဟာ မူလလက္ေဟာင္း “မီးအိမ္ရွင္”သီခ်င္းေလးတစ္ပုဒ္နဲ႔ပဲ</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">တစ္မနက္ခင္းလံုးေစြပစ္ခဲ့တယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">"ျပင္သစ္ဗေနးလာ" ကပခ်ီႏိုခြက္ေလးက ကိုယ့္ေပါင္ေပၚမွာ တေထာင္းေထာင္းထလို႔</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">အဲ့ဒီ“ႏွင္းမိုး”ေတြေၾကာင့္ပဲ အလြမ္းေတြဟာ တရိပ္ရိပ္တဖ်တ္ဖ်တ္ ပြင့္လွပ္လာခဲ့တယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">“တစ္စက္.. ႏွစ္စက္.. သံုးစက္..” ကိုယ့္ႏႈတ္ခမ္းလႊာက ရူးတယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">အစိမ္းေရာင္ေလေတြကလည္း ျမဴးတယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">တစ္ရာသီလံုး ခိုက္ခိုက္တုန္ေအာင္လြမ္းေတာ့မယ္ထင္ရဲ႕။</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">သဇင္ပန္းကို တ,မိတဲ့အခ်ိန္မွာ “ဒါလီယာ”ပြင့္ေတြပဲ ကိုယ့္ေရွ႕ေရာက္လာ</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">အာ.. ဒီျမိဳ႕က ပန္းေတြဟာ ဘယ္လိုဟာေတြလဲ...</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">“ႏွင္းမိုး”ေတြခ်ဳိသေလာက္ ပန္းေတြကခါးတယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">အနံ႔မရွိတဲ့ႏွင္းဆီေတြ ေစာေစာစီးစီး ေသကုန္တာပဲေအးတယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">အို.. ကိုယ္က ပန္းေတြကို ေသေစလိုသူ မဟုတ္ပါဘူး</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">အနမ္းေတြကိုပဲ မြတ္မြတ္သိပ္သိပ္ လန္းေစခ်င္သူပါ</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ဒါေပမယ့္ အလြမ္းေတြက ႏိုဝင္ဘာလိုပဲ</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ခ်ဳိခါးဓာတ္ေတြ တလွည့္စီသုတ္လိမ္းထားခံရတဲ့ ခ်ဳပ္ေဆးမ်ဳိးမဟုတ္လား</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ဒီ“ရသ”ကိုပဲ ကိုယ္ကလည္း မလြန္ဆန္ႏိုင္</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">အင္း... ျမတယ္။</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">Craton</span><br />(၂၁ ႏိုဝင္ဘာ ၂၀၁၁)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/676598595813183873-389285510039132540?l=www.cratonblogger.com' alt='' /></div>Cratonhttp://www.blogger.com/profile/10027938769571376826noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-676598595813183873.post-58302750150343096192011-11-16T11:22:00.002+08:002011-11-16T11:23:30.543+08:00<span style="color: rgb(0, 153, 0);">အခ်ိန္ဇံုၾကီးက ဒီေန႔ပဲ တစ္နာရီထပ္ဆုတ္သြားတယ္ ႏွင္း..</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ညဟာ ေအးသိပ္ျပီး အရွည္အတိုမညီတဲ့ပိတ္တစ္စလို ေဖြး..ေနခဲ့တယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ကိုယ္က ေဒသခံငွက္သိုက္တစ္ခုရဲ႕အထူကို ဘယ္ေလာက္ရွိမွန္း ေတြး..ေနခဲ့တယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ေဟာ...</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ႏွင္းေျပးဆင္းလာမယ့္အမႈန္လမ္းမွာ သူတို႔ ေရခဲေငြ႔ေတြ ၾကိဳဆမ္းထားေလရဲ႕</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ႏွင္းကိုယ္တိုင္ဟာ အဲ့ဒီသဘာဝတၳေတြထဲက အသိမ္ေမြ႔ဆံုးရနံ႔တစ္ခုေပါ့</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ႏွင္းဟာ ကိုယ့္ဆီ.. တျဖည္း..ျဖည္း.. နီးကပ္လာေတာ့မွာေပါ့။</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ႏွင္းေရ...</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ဒန္ဒယ္လိုင္းယန္းပြင့္ေတြနဲ႔အတူ ဆုေတာင္းေတြကို ေလထဲ မႈတ္လႊတ္ပါ</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">လြတ္ေမ်ာသြားတဲ့ ဆုေတာင္းဖတ္ေလးေတြရဲ႕နံေဘးမွာ</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ကိုယ္တို႔ ေက်းဇူးေတာ္ခ်ီးမြမ္းၾကရေအာင္လို႔။</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ေပ်ာ္မယ္မဟုတ္လား ႏွင္း..</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ကိုယ္ေတာ့ သိပ္ကိုေပ်ာ္ေနျပီကြယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">အဲ့ဒီသစ္ရြက္ေတြေသဆံုးျပီးတဲ့ရာသီအေကြ႔မွာ ႏွင္းကိုေတြ႔ခ်င္တယ္။</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ျမိဳ႕ကိုနင္းျပီးမွ အနင္းျပန္ခံရမယ့္ဘဝေလးနဲ႔ ႏွင္းေရ..</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ကိုယ္ ႏွင္းကိုေပြ႔ဖက္ထားမွာပါ</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ကိုယ္ကႏွင္းကိုေႏြးေစျပီး ႏွင္းကကိုယ့္ကိုေအးေစပါ</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ကိုယ္တို႔အတူ.. သမမွ်တတဲ့စက္ဝန္းေလးတစ္ခု ဝိုင္းလိုက္ၾကမယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ျပီးရင္.. ႏွင္းထုတ္ဝွက္လိုက္မယ့္ တစ္မနက္ခင္းလံုးကို</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ကိုယ္ ေကာ္ဖီပူတစ္ခြက္နဲ႔ ထိုင္ခ်စ္မွာပါ ႏွင္း..။</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ယံုပါ။ ။</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">Craton</span><br />(၁၅ရက္ ၁၁လ ၂၀၁၁)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/676598595813183873-5830275015034309619?l=www.cratonblogger.com' alt='' /></div>Cratonhttp://www.blogger.com/profile/10027938769571376826noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-676598595813183873.post-5109237727319074082011-11-09T03:47:00.006+08:002011-11-09T04:04:15.636+08:00<div style="text-align: center;"><iframe width="425" height="349" src="http://www.youtube.com/embed/VCSiAOr-sV8" frameborder="0" allowfullscreen=""></iframe></div><br /><div style="text-align: left;"><b style="font-family: Verdana, Arial; font-size: 13px; text-align: center; background-color: rgb(204, 204, 221); "><div style="display: inline !important; "><b>"Anyway"</b></div></b></div><div style="text-align: left;"><br /></div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Arial; font-size: 13px; text-align: center; background-color: rgb(204, 204, 221); "><div style="text-align: left;">You can spend your whole life buildin'</div><div style="text-align: left;">Somethin' from nothin'</div></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Arial; font-size: 13px; text-align: center; background-color: rgb(204, 204, 221); "><div style="text-align: left;">One storm can come and blow it all away</div></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Arial; font-size: 13px; text-align: center; background-color: rgb(204, 204, 221); "><div style="text-align: left;">Build it anyway</div></span><div style="text-align: left;"><br /></div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Arial; font-size: 13px; text-align: center; background-color: rgb(204, 204, 221); "><div style="text-align: left;">You can chase a dream</div></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Arial; font-size: 13px; text-align: center; background-color: rgb(204, 204, 221); "><div style="text-align: left;">That seems so out of reach</div></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Arial; font-size: 13px; text-align: center; background-color: rgb(204, 204, 221); "><div style="text-align: left;">And you know it might not ever come your way</div></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Arial; font-size: 13px; text-align: center; background-color: rgb(204, 204, 221); "><div style="text-align: left;">Dream it anyway</div></span><div style="text-align: left;"><br /></div><i style="font-family: Verdana, Arial; font-size: 13px; text-align: center; background-color: rgb(204, 204, 221); "><div style="text-align: left;"><i>[chorus:]</i></div></i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Arial; font-size: 13px; text-align: center; background-color: rgb(204, 204, 221); "><div style="text-align: left;">God is great, but sometimes life ain't good</div></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Arial; font-size: 13px; text-align: center; background-color: rgb(204, 204, 221); "><div style="text-align: left;">When I pray it doesn't always turn out like I think it should</div></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Arial; font-size: 13px; text-align: center; background-color: rgb(204, 204, 221); "><div style="text-align: left;">But I do it anyway</div></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Arial; font-size: 13px; text-align: center; background-color: rgb(204, 204, 221); "><div style="text-align: left;">I do it anyway</div></span><div style="text-align: left;"><br /></div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Arial; font-size: 13px; text-align: center; background-color: rgb(204, 204, 221); "><div style="text-align: left;">This world's gone crazy and it's hard to believe</div></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Arial; font-size: 13px; text-align: center; background-color: rgb(204, 204, 221); "><div style="text-align: left;">That tomorrow will be better than today</div></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Arial; font-size: 13px; text-align: center; background-color: rgb(204, 204, 221); "><div style="text-align: left;">Believe it anyway</div></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Arial; font-size: 13px; text-align: center; background-color: rgb(204, 204, 221); "><div style="text-align: left;">You can love someone with all your heart</div></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Arial; font-size: 13px; text-align: center; background-color: rgb(204, 204, 221); "><div style="text-align: left;">For all the right reasons</div></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Arial; font-size: 13px; text-align: center; background-color: rgb(204, 204, 221); "><div style="text-align: left;">And in a moment they can choose to walk away</div></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Arial; font-size: 13px; text-align: center; background-color: rgb(204, 204, 221); "><div style="text-align: left;">love 'em anyway</div></span><div style="text-align: left;"><br /></div><i style="font-family: Verdana, Arial; font-size: 13px; text-align: center; background-color: rgb(204, 204, 221); "><div style="text-align: left;"><i>[chorus]</i></div></i><div style="text-align: left;"><br /></div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Arial; font-size: 13px; text-align: center; background-color: rgb(204, 204, 221); "><div style="text-align: left;">You can pour your soul out singing</div></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Arial; font-size: 13px; text-align: center; background-color: rgb(204, 204, 221); "><div style="text-align: left;">A song you believe in</div></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Arial; font-size: 13px; text-align: center; background-color: rgb(204, 204, 221); "><div style="text-align: left;">That tomorrow they’ll forget you ever sang</div></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Arial; font-size: 13px; text-align: center; background-color: rgb(204, 204, 221); "><div style="text-align: left;">Sing it anyway</div></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Arial; font-size: 13px; text-align: center; background-color: rgb(204, 204, 221); "><div style="text-align: left;">Yeah, sing it anyway</div></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Arial; font-size: 13px; text-align: center; background-color: rgb(204, 204, 221); "><div style="text-align: left;">I sing, I dream, I love</div></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Arial; font-size: 13px; text-align: center; background-color: rgb(204, 204, 221); "><div style="text-align: left;">Anyway</div></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Arial; text-align: center; background-color: rgb(204, 204, 221); "><div style="font-size: 13px; text-align: left; ">yeah</div><div style="font-size: 13px; text-align: left; "><br /></div><div style="text-align: left; "><span class="Apple-style-span">Download <a href="http://www.box.net/shared/eqba4hqc0fmec48oe8l2" target="_blank">mp3</a> here! </span></div><div style="text-align: left; "><span class="Apple-style-span"><br /></span></div><div style="text-align: left; "><span class="Apple-style-span">*Song shared by Ma PhyO. Thank you, sis~!</span></div></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/676598595813183873-510923772731907408?l=www.cratonblogger.com' alt='' /></div>Cratonhttp://www.blogger.com/profile/10027938769571376826noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-676598595813183873.post-65193661638230171432011-10-06T10:02:00.004+08:002011-10-06T10:09:01.593+08:00<div style="text-align: justify;">၁။ (အေမး)။ ဘုန္းေတာ္ေျခာက္ဆူ ပန္းမဥၨဴျဖင့္ လိႈင္ၾကဴၾကည္ေအး ဘံုတေ၀းကို ပ်ံ႕ေမႊးေတာ္မူေစႏိုင္ေသာ ရွင္ေတာ္ဘုရားသည္ ပ႒ာန္းေဒသနာေတာ္ျမတ္ကို အဘယ္အရပ္၌ ေဟာၾကားေတာ္မူပါသနည္း။<br />၁။ (အေျဖ)။ ဘုန္းေတာ္မကိုဋ္ ေအာင္လံစိုက္၍ သံုးတိုက္ေ၀ေန မ်ားဗိုလ္ေခ်တို႔၏ ရိုေသဦးညြတ္ရာ ျဖစ္ေတာ္မူေသာ သံုးေလာကထြဋ္ထား ျမတ္စြာဘုရားသည္ ယူဇနာတစ္ေသာင္းက်ယ္ေသာ တာ၀တိ ံသာ နတ္ျမိဳ႕ေတာ္ၾကီးအတြင္း ပင္လယ္ကသစ္ပင္ရင္း၌ ခင္းထားအပ္ေသာ ပ႑ဳကမၺလာ ျမေက်ာက္ျဖာထက္ ထူးဆန္းနက္နဲလွစြာေသာ ပ႒ာန္းေဒသနာေတာ္ျမတ္ကို အက်ယ္အားျဖင့္ ေဟာၾကားေတာ္မူပါသည္။<br /><br />၂။ (အေမး)။ ပ႒ာန္းေဒသနာေတာ္၏ ေဟာၾကားရာဌာနကို သိရပါျပီ။ ရွင္ေတာ္ဘုရားသည္ ထိုပ႒ာန္းေဒသနာေတာ္ျမတ္ကို အဘယ္ကာလ အဘယ္အရပ္ဌာနတြင္ ေရွးဦးစြာ ဆင္ျခင္သံုးသပ္ေတာ္မူပါသနည္း။<br />၂။ (အေျဖ)။ ေဗာဓိမ႑ိဳင္၀ယ္ ေလးခိုင္ေသာ သစၥာပန္းကို ဆင္ျခင္ေတာ္မူျပီး၍ သံုးေလာကထြဋ္ထား ဘုရားအျဖစ္သို႔ ေရာက္ေတာ္မူျပီးေနာက္ ခုနစ္ပါးေသာ အရပ္ဌာနတို႔၌ သတၱာဟ စံေနေတာ္မူစဥ္အခါ စတုတၳသတၱာဟ ရတနာဃရ ေရႊအိမ္နန္းတြင္ ပ႒ာန္းေဒသနာေတာ္ျမတ္ၾကီးကို သံုးသပ္ဆင္ျခင္ေတာ္မူပါသည္။<br /><br />၃။ (အေမး)။ ဓမၼသဂၤဏီအစရွိေသာ အဘိဓမၼာခုနစ္က်မ္းတု႔ိတြင္ ဤပ႒ာန္းက်မ္းသည္ အဘယ္ဌာန၌ တည္ရွိပါသနည္း။<br />၃။ (အေျဖ)။ ဓမၼသဂၤဏီက်မ္း၊ ၀ိဘင္းက်မ္း၊ ဓာတုကထာက်မ္း၊ ပုဂၢလပညတ္က်မ္း၊ ကထာ၀တၳဳက်မ္း၊ ယမိုက္က်မ္း၊ ပ႒ာန္းက်မ္း ဟူ၍ အဘိဓမၼာခုနစ္က်မ္းရွိရာတြင္ ဤပ႒ာန္းက်မ္းသည္ ခုနစ္ခုေျမာက္ သတၱမဌာနတည္ေသာ က်မ္းၾကီးျဖစ္ပါသည္။<br /><br />၄။ (အေမး)။ ရတနာဃရသတၱာဟ၌ ထိုပ႒ာန္းက်မ္းျမတ္ကို သံုးသပ္ဆင္ျခင္ေတာ္မူေသာအခါ ရွင္ေတာ္ဘုရား၏ သဏၭာန္ေတာ္မွာ အဘယ္ကဲ့သို႔ ထူးေထြေသာအျခင္းအရာ ျဖစ္ေပၚလာေတာ္မူပါသနည္း။<br />၄။ (အေျဖ)။ ဓမၼသဂၤဏီ အစရွိေသာ ေအာက္ေျခာက္က်မ္းတို႔ကို သံုးသပ္ဆင္ျခင္ေတာ္မူေသာအခါ ရွင္ေတာ္ဘုရား၏ သဏၭာန္ေတာ္မွ ေရာင္ျခည္ေတာ္ေျခာက္ပါး ကြန္႔ျမဴးျခင္းမရွိပါ။ ပ႒ာန္းက်မ္းျမတ္ကို သံုးသပ္ဆင္ျခင္ေတာ္မူေသာအခါ၌သာလွ်င္ ေရာင္ျခည္ေတာ္ေျခာက္ပါး ထင္ရွားစြာ ထြက္ေပၚကြန္႔ျမဴး၍လာပါသည္။<br /><br />၅။ (အေမး)။ အဘယ္အေၾကာင္းေၾကာင့္ ပ႒ာန္းက်မ္းျမတ္ကို သံုးသပ္ဆင္ျခင္ေတာ္မူေသာအခါမွ ေရာင္ျခည္ေတာ္ေျခာက္ပါး ထင္ရွားစြာ ထြက္ေပၚကြန္႔ျမဴး၍လာပါသနည္း။<br />၅။ (အေျဖ)။ ပ႒ာန္းက်မ္းျမတ္သည္ အျခားေသာ အဘိဓမၼာက်မ္းတို႔ထက္ သေဘာသဘာ၀တၳ နည္းနိသွ်အားျဖင့္ ၾကီးက်ယ္နက္နဲလွပါသည္။ သဗၺညဳတဉာဏ္ေတာ္သည္ အျခားေသာ အဘိဓမၼာေျခာက္က်မ္းတို႔၌ အစြမ္းရွိသမွ် လူးလြန္႔ကြန္႔ျမဴးခြင့္ မရပါ။ နည္းေပါင္းမ်ားစြာတို႔ျဖင့္ က်ယ္၀န္းနက္နဲ၍ နယသာဂရမည္ေသာ ပ႒ာန္းက်မ္းၾကီး၌သာ အစြမ္းရွိသမွ် လူးလြန္႔ကြန္႔ျမဴးခြင့္ကို ရပါသည္။<br /><br />သမုဒၵရာသဖြယ္ ၾကီးက်ယ္နက္နဲလွေသာ ပ႒ာန္းေဒသနာေတာ္ျမတ္ၾကီးအတြင္း၌ သဗၺညဳတ ေရႊဉာဏ္ေတာ္ျမတ္ၾကီး က်က္စားကြန္႔ျမဴးေလေသာအခါ ေရွးဦးစြာ ေရႊဉာဏ္ေတာ္တည္းဟူေသာ နာမ္ဓာတ္မ်ားသည္ အထူးသျဖင့္ ၾကည္လင္ေတာ္မူၾကပါသည္။ ဉာဏ္ေတာ္၏ ၾကည္လင္ျခင္းေၾကာင့္ ထိုဉာဏ္ေတာ္၏အရွိန္ကိုခိုလံႈ၍ ျဖစ္ၾကကုန္ေသာ ရုပ္ဓာတ္အေပါင္းတို႔သည္ ေကာင္းစြာ ၾကည္လင္ေတာ္မူၾကပါသည္။ ထိုအခါ ကိုယ္ေတာ္ျမတ္၏ ရုပ္ဓာတ္သဏၭာန္ေတာ္မွ ေရာင္ျခည္ေတာ္ေျခာက္ဆိုင္တို႔သည္ အျပိဳင္အျပိဳင္ ထြက္ေပၚကြန္႔ျမဴးေတာ္မူၾကပါသည္။ ဤသည္ကား ပ႒ာန္းေဒသနာေတာ္ကို ဆင္ျခင္ေတာ္မူရာ၌ ေရာင္ျခည္ေတာ္ေျခာက္ဆူတို႔၏ ထြက္ေတာ္မူပံုသေဘာ ျဖစ္ပါသည္။<br /><br />၆။ (အေမး)။ ပ႒ာန္းက်မ္းျမတ္ကို သံုးသပ္ဆင္ျခင္ေတာ္မူရာ၌ ထြက္ေပၚလာေသာ ေရာင္ျခည္ေတာ္ေျခာက္ပါးတို႔၏ သရုပ္ကို ထုတ္ျပပါ။<br />၆။ (အေျဖ)။<br />(၁) နီလ - စိမ္းညိဳေသာ ေရာင္ျခည္ေတာ္<br />(၂) ပီတ - ၀ါေရႊေသာ ေရာင္ျခည္ေတာ္<br />(၃) ေလာဟိတ - နီျမန္းေသာ ေရာင္ျခည္ေတာ္<br />(၄) ၾသဒါတ - ျဖဴေဖြးေသာ ေရာင္ျခည္ေတာ္<br />(၅) မၪၨိ႒ - ေမာင္းေသာ ေရာင္ျခည္ေတာ္<br />(၆) ပဘႆရ - အေရာင္စံုေရာယွက္၍ ျပိဳးျပိဳးျပက္ျပက္ ထြန္းလင္းေသာ ေရာင္ျခည္ေတာ္။<br /><br />ဤသည္တို႔ကား ေရာင္ျခည္ေတာ္ေျခာက္ပါးတို႔၏ သရုပ္အဓိပၸာယ္ ျဖစ္ပါသည္။<br /><br />(၇)။ (အေမး)။ ထိုေရာင္ျခည္ေတာ္ေျခာက္ပါးတို႔သည္ အဘယ္မွ်ေလာက္ပ်ံ႕ႏွံ႔၍ ထြန္းလင္းႏိုင္ပါသနည္း။<br />(၇)။ (အေျဖ)။ ရွင္ေတာ္ဘုရား၏ကိုယ္ေတာ္မွ ထြက္က်ကြန္႔ျမဴးေသာ ေရာင္ျခည္ေတာ္စံု ရူပါရံုတို႔သည္ ထက္၀န္းက်င္ အရပ္ဆယ္မ်က္ႏွာသို႔ ပ်ံ႕ႏွံ႔၍ အနႏ ၱေလာကဓာတ္မ်ားသို႔တိုင္ေအာင္ လႊမ္းမိုး၍ ထြန္းလင္းႏိုင္ပါသည္။<br /><br />(၈)။ (အေမး)။ ထိုေရာင္ျခည္ေတာ္ေျခာက္ပါးတို႔သည္ ယခုအခါသို႔တိုင္ေအာင္ ထြန္းလင္းေနဆဲရွိၾကပါေသးသေလာ။<br />(၈)။ (အေျဖ)။ အဆံုးမရွိေသာ အနႏၱေလာကဓာတ္မ်ားသို႔ ပ်ံသန္းကြန္႔ျမဴးၾကေသာ ေရာင္ျခည္ေတာ္တို႔သည္ ယခုအခါသို႔တိုင္ေအာင္ ခ်ဳပ္ကြယ္ျခင္းမရွိဘဲ ထြန္းေတာက္ဆဲျဖစ္ၾကသည္ဟု က်မ္းဂန္တို႔၌ ျပဆိုပါသည္။<br /><br />(၉)။ (အေမး)။ သာဓု၊ သာဓု၊ သာဓု။ ပ႒ာန္းေဒသနာေတာ္ကို ဆင္ျခင္ရာဌာနမွစ၍ ေရာင္ျခည္ေတာ္ေျခာက္စံု၏ ထြန္းေတာက္ကြန္႔ျမဴးပံုမ်ားကို အက်ယ္အားျဖင့္ ေျဖၾကားေပးေသာေၾကာင့္ ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာစြာ သဒၶါၾကည္ညိဳရေပသည္။<br />ထို႔ျပင္ တဖန္ေမးျမန္းရန္ရွိသည္မွာ ရွင္ေတာ္ဘုရားသည္ ထိုပ႒ာန္းတရားကို အဘယ္အခါကာလ၌ ေဟာၾကားေတာ္မူပါသနည္း။<br />(၉)။ (အေျဖ)။ ေျခာက္၀ါအလြန္ ခုနစ္၀ါေျမာက္ေသာကာလ၌ ထိုပ႒ာန္းတရားေတာ္ကို ေဟာၾကားေတာ္မူပါသည္။<br /><br />(၁၀)။ (အေမး)။ အဘယ္အရပ္ဌာနမွာ ေဟာၾကားေတာ္မူပါသနည္း။<br />(၁၀)။ (အေျဖ)။ တာ၀တိ ံသာ နတ္ျပည္မွာ ေဟာၾကားေတာ္မူပါသည္။<br /><br />(၁၁)။ (အေမး)။ ထိုပ႒ာန္းတရားေတာ္ ေဟာၾကားရန္အလို႔ငွာ ဘယ္အရပ္ဌာနမွ တာ၀တိ ံသာ နတ္ျပည္သုိ႔ ၾကြေတာ္မူပါသနည္း။<br />(၁၁)။ (အေျဖ)။ ဘုန္းေတာ္ေျခာက္ဆူ ေအာင္လံထူ၍ ျပိဳင္တူဖက္ကင္း မင္းထက္မင္း ျဖစ္ေတာ္မူေသာ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားသည္ ေျခာက္၀ါအလြန္ ခုနစ္၀ါေျခာက္ခါနီးကာလတြင္ သာ၀တၳိ ေနျပည္ေတာ္ၾကီး၌ တိတၳိအေပါင္းတို႔ကို ႏွိမ္နင္းေတာ္မူျခင္းငွာ တန္ခိုးျပာဋိဟာကို အံ့ၾသဖြယ္ရာ ျပေတာ္မူ၍အျပီးတြင္ ဖန္ဆင္းအပ္ေသာ ရတနာစႀကႍၾကီးမွ တာ၀တိ ံသာ နတ္ျပည္သို႔ တက္ၾကြေတာ္မူပါသည္။<br /><br />(၁၂)။ (အေမး)။ တာ၀တိ ံသာနတ္ျပည္သို႔ ၾကြေတာ္မူရာတြင္ အဘယ္သို႔ တက္ၾကြေတာ္မူပါသနည္း။<br />(၁၂)။ (အေျဖ)။ ႏွစ္လွမ္းသံုးဖ၀ါး တန္းခိုးေတာ္အားျဖင့္ တက္ၾကြေတာ္မူပါသည္။<br /><br />(၁၃)။ (အေမး)။ ႏွစ္လွမ္းသံုးဖ၀ါး တက္ၾကြေတာ္မူပံုကို ထင္ရွားေအာင္ေဖာ္ျပပါ။<br />(၁၃)။ (အေျဖ)။ တန္ခိုးေတာ္ျပေတာ္မူရာျဖစ္ေသာ ရတနာစႀကႍထက္မွ လက္ယာေျခေတာ္ကိုၾကြ၍ ယုဂႏၶဳိရ္ေတာင္ထိပ္၌ တစ္ဖ၀ါးနင္းေတာ္မူပါသည္။ ထို႔ေနာက္ ရတနာစႀကႍထက္မွ လက္၀ဲေျခေတာ္ကိုၾကြ၍ ျမင္းမိုရ္ေတာင္ထိပ္၌ တစ္ဖ၀ါးနင္းေတာ္မူပါသည္။<br />(၁) ရတနာစႀကႍထက္မွ ယုဂႏၶဳိရ္ေတာင္ထိပ္သို႔ တစ္လွမ္း<br />(၂) ရတနာစႀကႍထက္မွ ျမင္းမိုရ္ေတာင္သို႔ တစ္လွမ္း<br />(၃) ရတနာစႀကႍထက္၌ ဖ၀ါးတစ္ခု<br />(၄) ယုဂႏၶဳိရ္ေတာင္ထိပ္၌ ဖ၀ါးတစ္ခု<br />(၅) ျမင္းမိုရ္ေတာင္ထိပ္၌ ဖ၀ါးတစ္ခု<br /><br />ဤသည္ကား ႏွစ္လွမ္းသံုးဖ၀ါး တက္ၾကြေတာ္မူပံုကို ထင္ရွားစြာ သိလြယ္ေအာင္ အဓိပၸာယ္ေဖာ္ျပခ်က္ ျဖစ္ပါသည္။<br /><br />(၁၄)။ (အေမး)။ တာ၀တိ ံသာနတ္ျပည္၌ ပ႒ာန္းတရားေတာ္ ေဟာၾကားေတာ္မူသည္ဟုဆိုရာတြင္ အဘယ္ေနရာထက္၌ သီတင္းသံုးကာ ေဟာၾကားေတာ္မူပါသနည္း။<br />(၁၄)။ (အေျဖ)။ ပင္လယ္ကသစ္ပင္ရင္း၌ ခင္းထားအပ္ေသာ ပ႑ဳကမၺလာ ျမေက်ာက္ဖ်ာထက္၌ သီတင္းသံုး ေဟာၾကားေတာ္မူပါသည္။<br /><br />(၁၅)။ (အေမး)။ ထိုပ႑ဳကမၺလာ ျမေက်ာက္ဖ်ာသည္ အလ်ားအနံအထု ယူဇနာအားျဖင့္ အဘယ္မွ်ရွိပါသနည္း။<br />(၁၅)။ (အေျဖ)။ ပ႑ဳကမၺလာ ျမေက်ာက္ဖ်ာသည္ အလ်ားအားျဖင့္ ယူဇနာေျခာက္ဆယ္၊ အနံအားျဖင့္ ယူဇနာငါးဆယ္၊ အထုအားျဖင့္ တစ္ဆယ့္ငါးယူဇနာ ရွိပါသည္။<br /><br />(၁၆)။ (အေမး)။ အဘယ္ပုဂၢိဳလ္ကို အမွဴးထား၍ ပ႒ာန္းေဒသနာတရားေတာ္ကို ေဟာေတာ္မူပါသနည္း။<br />(၁၆)။ (အေျဖ)။ မယ္ေတာ္ျဖစ္ခဲ့ဖူးေသာ သႏၱဳသိတ နတ္သားကို အမွဴးထား၍ ေဟာေတာ္မူပါသည္။<br /><br />(၁၇)။ (အေမး)။ ထိုအခါ အဘယ္မွ်ေလာက္ေသာ စၾကာ၀ဠာတို႔မွ နတ္ျဗဟၼာအေပါင္းတို႔ လာေရာက္၍ ပ႒ာန္းတရားေတာ္ကို ၾကားနာၾကပါသနည္း။<br />(၁၇)။ (အေျဖ)။ တစ္ေသာင္းေသာ စၾကာ၀ဠာတိုက္တို႔မွ နတ္ျဗဟၼာအေပါင္းတို႔ လာေရာက္၍ ပ႒ာန္းတရားေတာ္ကို ၾကားနာၾကပါသည္။<br /><br />(၁၈)။ (အေမး)။ အဘိဓမၼာခုနစ္က်မ္းကို အဘယ္မွ်ေလာက္ ကာလအပိုင္းအျခားတို႔ျဖင့္ ျပီးဆံုးေအာင္ ေဟာၾကားေတာ္မူပါသနည္း။<br />(၁၈)။ (အေျဖ)။ ခုနစ္၀ါေျမာက္ေသာအခါ ၀ါဆိုလျပည့္ေက်ာ္ တစ္ရက္ေန႔မွစ၍ သီတင္းကြ်တ္လျပည့္ေန႔သို႔တိုင္ေအာင္ သံုးလအပိုင္းအျခား။<br />ရက္အပိုင္းအျခားျဖင့္ကား ရက္ေပါင္းကိုးဆယ္ ေဟာၾကားေတာ္မူပါသည္။<br /><br />(၁၉)။ (အေမး)။ အဘယ္ခုႏွစ္သကၠရာဇ္တြင္ ပ႒ာန္းတရားကို ေဟာၾကားေတာ္မူပါသနည္း။<br />(၁၉)။ (အေျဖ)။ မဟာသကၠရာဇ္ (၁၀၉)ခုႏွစ္တြင္ ပ႒ာန္းတရားေတာ္ကို ေဟာၾကားေတာ္မူပါသည္။<br /><br />(၂၀)။ (အေမး)။ ဓမၼသဂၤဏီအစ ပ႒ာန္းအဆံုးရွိေသာ အဘိဓမၼာခုနစ္က်မ္းတို႔ကို ေဟာၾကားေတာ္မူျပီးေသာအခါ အဘယ္မွ်ေလာက္ အေရအတြက္ရွိေသာ နတ္ျဗဟၼာအေပါင္းတို႔သည္ တရားထူးကိုသိျမင္၍ ကြ်တ္တမ္း၀င္ၾကပါကုန္သနည္း။<br />(၂၀)။ (အေျဖ)။ နတ္ျဗဟၼာအေပါင္း ကုေဋတစ္ေသာင္းတို႔သည္ တရားအထူးကိုသိျမင္၍ ကြ်တ္တမ္း၀င္ၾကပါသည္။<br /><br />(၂၁)။ (အေမး)။ မယ္ေတာ္ျဖစ္ခဲ့ဖူးေသာ သႏၱဳသိတနတ္သားသည္ အဘိဓမၼာတရားပြဲၾကီး ျပီးဆံုးေသာအခါ အဘယ္သို႔ေသာ အက်ဳိးထူးမ်ားကို ခံစားရပါသနည္း။<br />(၂၁)။ (အေျဖ)။ သႏၱဳသိတနတ္သားသည္ ဒိ႒ိႏွင့္ ၀ိစိကိစၧာကို ရွင္းလင္းေအာင္ပယ္ခြာ၍ ေသာတာပန္ျဖစ္ျခင္းတည္းဟူေသာ အက်ဳိးထူးကို ခံစားရပါသည္။<br /><br />(၂၂)။ (အေမး)။ တာ၀တိ ံသာနတ္ျပည္မွာေဟာေသာ ပ႒ာန္းတရားေတာ္သည္ လူ႔ျပည္လူ႔ေလာကမွာ အဘယ္ပုဂၢိဳလ္ကို အေၾကာင္းျပဳ၍ ထြန္းကားလာပါသနည္း။<br />(၂၂)။ (အေျဖ)။ အရွင္သာရိပုၾတာကိုယ္ေတာ္ျမတ္ၾကီးကို အေၾကာင္းျပဳ၍ ထြန္းကားလာပါသည္။<br /><br />(၂၃)။ (အေမး)။ ထိုအေၾကာင္းကို ထင္ရွားစြာေဖာ္ျပပါ။<br />(၂၃)။ (အေျဖ)။ ရွင္ေတာ္ဘုရားသည္ တာ၀တိ ံသာနတ္ျပည္ ပင္လယ္ကသစ္ပင္ရင္း၌ ခင္းထားအပ္ေသာ ပ႑ဳကမၺလာ ျမေက်ာက္ဖ်ာထက္၌ ၀ါကပ္ေတာ္မူျပီးလွ်င္ အဘိဓမၼာခုနစ္က်မ္းကို ေဟာၾကားေတာ္မူရာ ဆြမ္းခံခ်ိန္အခါ၌ တရားမပ်က္ေစရန္ နိမၼိတ ကိုယ္ေတာ္ပြားကို ဖန္ဆင္း၍ထားခဲ့ျပီးမွ ေျမာက္ကြ်န္းသို႔ ဆြမ္းခံၾကြေတာ္မူရန္ ဟိမ၀ႏာၱအေနာတတ္အိုင္သို႔ ဆင္းသက္ေတာ္မူပါသည္။<br />ထိုအခါ အရွင္သာရိပုၾတာ ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ၾကီးသည္ ရွင္ေတာ္ဘုရားအား ၀တ္ၾကီး၀တ္ငယ္ အသြယ္သြယ္တို႔ကို ျပဳလုပ္ေဆာင္ရြက္ေတာ္မူပါသည္။ ရွင္ေတာ္ဘုရား တာ၀တိ ံသာနတ္ျပည္၌ ေဟာၾကားျပီးသမွ်ေသာ အဘိဓမၼာ တရားေတာ္မ်ားကို အရွင္သာရိပုၾတာအား ေန႔စဥ္ ျပန္၍ေဟာၾကားေတာ္မူပါသည္။<br /><br />ထိုေနာက္တဖန္ ရွင္သာရိပုၾတာကိုယ္ေတာ္ျမတ္ၾကီးက တပည့္ရဟန္းေတာ္ငါးရာတို႔အား ေန႔စဥ္အားျဖင့္ သင္ၾကားပို႔ခ်ေတာ္မူပါသည္။ ထိုအခါကစ၍ အဘိဓမၼာေဒသနာေတာ္ၾကီးသည္ လူ႔ျပည္လူ႔ေလာက၌ ထြန္းကားျပန္႔ပြား၍လာပါသည္။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">ေကာက္ႏုတ္ = ပ႒ာန္းအေမးအေျဖ (ဆရာေတာ္ အရွင္ဧသက)</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">သုႏၵရာရာမ ျဗဟၼ၀ိဟာရေက်ာင္း (အဇူဇာ)</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">1790-1830 N. Azusa and San Gabriel Canyon Road, Azusa, California 91702. U.S.A</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/676598595813183873-6519366163823017143?l=www.cratonblogger.com' alt='' /></div>Cratonhttp://www.blogger.com/profile/10027938769571376826noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-676598595813183873.post-83148042283852409682011-09-15T23:49:00.003+08:002011-09-16T14:54:03.997+08:00<div style="text-align: justify;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-9HdTlrx1yIc/TnG4ra2rEZI/AAAAAAAACM8/kdps4BL7j1Q/s1600/Water-For-Elephants-Movie-Trailer-Official-HD.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-9HdTlrx1yIc/TnG4ra2rEZI/AAAAAAAACM8/kdps4BL7j1Q/s320/Water-For-Elephants-Movie-Trailer-Official-HD.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5652502063409205650" border="0" /></a><br />အညႊန္းရွည္ၾကီးေရးရမွာ ဒီတစ္ေခါက္ေတာ့ ပ်င္းသြားပီ။ ဒီကားက ထူးထူးေထြေထြ ေရးေပးရေလာက္ေအာင္ေတာ့ ထူးဆန္းတဲ့ကားမဟုတ္လို႔ မေရးေတာ့ဘူး။ info ေတြပဲ ကူးေပးေတာ့မယ္။ အခ်စ္ဇာတ္လမ္းသက္သက္ကားပါပဲ။ circus ခန္းေတြ ရထားတြဲေပၚတြဲေအာက္ ခုန္ပ်ံေက်ာ္လႊားရတဲ့အခန္းေတြ ပါတာေၾကာင့္ မစိုစေလာက္ကေလးေတာ့ စြန္႔စားရတာေတြပါတယ္။<br /><br /></div><br /><div style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-6Vn74wZQkgA/TnLnmYnRbPI/AAAAAAAACNE/h5JH4CxIkvg/s1600/robertpattinsonwfetrailer.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 213px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-6Vn74wZQkgA/TnLnmYnRbPI/AAAAAAAACNE/h5JH4CxIkvg/s320/robertpattinsonwfetrailer.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5652835128931609842" border="0" /></a><br />မင္းသားနဲ႔မင္းသမီးက တကယ့္ hot ေတြခ်ည္းပဲမို႔ ကိုယ္က ၾကည့္ျဖစ္တာ။ ဧျပီ၊ ေမေလာက္ကတည္းက ထြက္ေနတာပါ။ ကိုယ္က သြားမၾကည့္ျဖစ္ခဲ့တာ။ ခုမွပဲ ၾကည့္လိုက္ေတာ့လည္း မဆိုးပါဘူး။ အခ်စ္ဇာတ္လမ္းကေလး (romantic drama film) ပီသတယ္။ အဆံုးသတ္ေလးလည္း လွေပမယ့္ ကိုယ္ကေတာ့ ဘာေၾကာင့္ရယ္မသိဘူး အဘိုးၾကီးအဘြားၾကီးအခ်စ္ေတြကို သိပ္ေလးစားမိလို႔ထင္တာပဲ၊ ဝမ္းနည္းသလိုလို ဟာတာတာၾကီး ခံစားလိုက္ရတယ္။ နိဒါန္းခ်ီထားပံုေလးကလည္း ခ်စ္စရာ..။ ျပန္ေျပာင္းေျပာျပေနတယ္လို႔ကို မထင္ရတဲ့ ဇာတ္လမ္းတစ္ခုေပါ့။ အဲ့ထဲက အသက္၅၃ႏွစ္ရွိျပီျဖစ္တဲ့ Rosie ဆိုတဲ့ဆင္မၾကီး သိပ္လိမၼာတယ္၊ သိပ္လည္း သနားဖို႔ေကာင္းတယ္။<br /></div><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-IpyLbR9q_c0/TnG4rX-zc8I/AAAAAAAACM0/YE2C8pWHNeg/s1600/Water-for-Elephants-movie-trailer.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 206px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-IpyLbR9q_c0/TnG4rX-zc8I/AAAAAAAACM0/YE2C8pWHNeg/s320/Water-for-Elephants-movie-trailer.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5652502062638003138" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;">ဒီထဲမွာ Reese သိပ္လွေနသလို Robert ကလည္း ပိုေခ်ာေနသလိုပဲ။ အဲ့ဒါေပါ့ ခ်စ္ရင္အျပစ္မျမင္ဆိုတာ :) Sara Gruen ရဲ႕ Water For Elephants ဆိုတဲ့ဝတၳဳကို ျပန္ရိုက္ထားတာပါ။ ဒါရိုက္တာက Francis Lawrence ။ Screenplay က Richard LaGravenese ။ Cinematography က Rodrigo Prieto နဲ႔ Editing က Alan Edward Bell ။ ဇာတ္ကားအတြက္ ကုန္က်ေငြက အေမရိကန္ေဒၚလာ ၃၈သန္းျဖစ္ျပီး ရရွိတဲ့ဝင္ေငြက (box office အရ) ၁၁၇သန္းေက်ာ္တယ္။ 20th Century Fox က ျဖန္႔ခ်ိတာ။<br /></div><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-I-B_DGW6_cs/TnG4rAEKakI/AAAAAAAACMs/x3_VvW9ldMw/s1600/water-for-elephants-movie-picture-530x353.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 213px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-I-B_DGW6_cs/TnG4rAEKakI/AAAAAAAACMs/x3_VvW9ldMw/s320/water-for-elephants-movie-picture-530x353.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5652502056218028610" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;">ဇာတ္လမ္းရဲ႕ ကာလေနာက္ခံဟာ ၁၉၃၁ ႏွစ္ျဖစ္ျပီးေတာ့ ေဒသေနာက္ခံကေတာ့ အေမရိကမွာပါပဲ။ <span style="display: block;" id="formatbar_Buttons"><span onmouseover="ButtonHoverOn(this);" onmouseout="ButtonHoverOff(this);" onmouseup="" onmousedown="CheckFormatting(event);FormatbarButton('richeditorframe', this, 8);ButtonMouseDown(this);" class=" down" style="display: block;" id="formatbar_CreateLink" title="Link"><img src="http://www.blogger.com/img/blank.gif" alt="Link" class="gl_link" border="0" /></span></span>ဒီရုပ္ရွင္ကားနဲ႔ Robert က 2011 Teen Choice Awards မွာ Choice Movie Actor (Drama) ဆု ရရွိခဲ့ျပီး Reese ကေတာ့ ဆန္ခါတင္အဆင့္ သတ္မွတ္ခံခဲ့ရပါတယ္။ ၂၀၁၁ ႏိုဝင္ဘာ ၁ရက္ေန႔မွာမွ ဒီကားကို DVD, Blue-ray တို႔ တရားဝင္ထြက္မယ္လိ႔ု ေၾကျငာထားေပမဲ့ ကိုယ္ကေတာ့ HD Quality နဲ႔ ၾကည့္ျပီးေနပါျပီ။ ကိုယ့္လိုၾကည့္ခ်င္သူမ်ားအတြက္လည္း ေအာက္မွာလင့္ခ္ေတြေပးထားပါတယ္။ ခါတိုင္းလိုပဲ ေဒါင္းလုပ္လုပ္ျပီး hj-split နဲ႔ တြဲၾကည့္ပါ။ မလုပ္တတ္ရင္ <a href="http://www.cratonblogger.com/2010/12/tinker-bell-hd.html" target="_blank">ဒီပို႔စ္</a>ကို အရင္သြားဖတ္ပါ။<br /></div><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-8WdUS5IRUqc/TnG4qx0BOJI/AAAAAAAACMk/aRo4oA-zeyA/s1600/water-for-elephants-325.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 283px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-8WdUS5IRUqc/TnG4qx0BOJI/AAAAAAAACMk/aRo4oA-zeyA/s320/water-for-elephants-325.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5652502052392220818" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;"><a href="http://www.mediafire.com/?o18s6tp3hu6h3sg" target="_blank">အပိုင္း(၁)</a>၊ <a href="http://www.mediafire.com/?z4q7106l002x0je" target="_blank">အပိုင္း(၂)</a>၊ <a href="http://www.mediafire.com/?ssf4qo40kodn3ro" target="_blank">အပိုင္း(၃)</a>၊ <a href="http://www.mediafire.com/?6t49bw82avs0vze" target="_blank">အပိုင္း(၄)</a> နဲ႔ <a href="http://www.mediafire.com/?9o7xh23v4sskohm" target="_blank">အပိုင္း(၅)</a> တို႔ကို အသီးသီး ေဒါင္းလုပ္လုပ္ပါ။ Password ေတာင္းရင္ 300mbfilms.com လို႔ရိုက္ထည့္လိုက္။ ျပီးရင္ တြဲဆက္ျပီး ၾကည့္လို႔ရပါျပီဗ်ာ။<br /></div><br /><div style="text-align: justify;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-0RoLsCJYHeE/TnG4qwoAWJI/AAAAAAAACMc/yZmdagC1fWM/s1600/33595-witherspoon-pattinson-elephant__crop-landscape-534x0.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 180px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-0RoLsCJYHeE/TnG4qwoAWJI/AAAAAAAACMc/yZmdagC1fWM/s320/33595-witherspoon-pattinson-elephant__crop-landscape-534x0.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5652502052073396370" border="0" /></a>သူမ်ားေတြရဲ႕ everlasting အခ်စ္ကိုအားက်ခ်င္ရင္ စြန္႔စြန္႔စားစား ခ်စ္ခ်င္စိတ္ေပါက္ခ်င္ရင္ ဒီကားကိုၾကည့္ပါ။<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/676598595813183873-8314804228385240968?l=www.cratonblogger.com' alt='' /></div>Cratonhttp://www.blogger.com/profile/10027938769571376826noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-676598595813183873.post-38833023878210537432011-09-09T00:34:00.001+08:002011-09-09T15:37:17.826+08:00<div style="text-align: center;"><iframe src="http://ultramarine90.opendrive.com/files/listen.php?file_id=44397138_7jgxK&amp;autoplay=false" style="border:0" allowtransparency="true" frameborder="0" height="35" scrolling="no" width="370"></iframe><br /></div><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">It's Raining - Eleni Mandell</span><br /><br />It's raining so hard<br />Looks like it's going to rain all night<br />And this is the time<br />I love to be holding you tight<br />But I guess I'll have to accept<br />The fact that you're not here<br />I wish the night would hurry up<br />And end my dear<br /><br />It's raining so hard<br />It's really coming down<br />Sittin' by my window<br />Watchin the rain fall to the ground<br />This is the time<br />I love to be holding you tight<br />I guess I'll just go crazy tonight<br /><br />It's raining so hard<br />It brings back memories<br />Of the time when you were here with me<br />Counting every drop<br />About to blow my top<br />I wish this rain would hurry up and stop<br /><br />I got the blues so bad<br />I can hardly catch my breath<br />The harder it rains<br />The worse it gets<br />This is the time<br />I love to be holding you tight<br />I guess I'll just go crazy tonight<br /><br />Download mp3 file <a href="https://ultramarine90.opendrive.com/files?44397138_7jgxK" target="_blank">HERE</a> (opendrive) or <a href="http://www.mediafire.com/?abt9ubdys1cusvo" target="_blank">HERE</a> (mediafire)~!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/676598595813183873-3883302387821053743?l=www.cratonblogger.com' alt='' /></div>Cratonhttp://www.blogger.com/profile/10027938769571376826noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-676598595813183873.post-63790724683673126912011-09-08T03:42:00.001+08:002011-09-08T18:46:28.040+08:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/-7sfcImKZuvQ/Tk6SXWBlt0I/AAAAAAAACMM/_J5tggFTUKg/s1600/An-American-Crime-Screencaps-movies-1657635-1024-576.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 180px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-7sfcImKZuvQ/Tk6SXWBlt0I/AAAAAAAACMM/_J5tggFTUKg/s320/An-American-Crime-Screencaps-movies-1657635-1024-576.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5642608312888702786" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;">ရုပ္ရွင္အညႊန္းေတြမေရးတာ ေမ့ေမ့ေပ်ာက္ေပ်ာက္ျဖစ္ေနေလာက္ေအာင္ ၾကာသြားခဲ့တဲ့ကိုယ့္ကို ဆက္ေရးဖို႔ အေတာ္မ်ားမ်ားက တိုက္တြန္းၾကတယ္။ Cbox မွာ လာေတာင္းဆိုသြားၾကသူေတြရွိသလို၊ ကိုယ္ ရုပ္ရွင္ေတြျပန္ၾကည့္ေနျပီၾကားတာနဲ႔ Facebook က wall ေတြမွာ share ဖို႔၊ အညႊန္းတင္ဖို႔ ေျပာလာၾကတယ္။ အဲဒါကတစ္ေၾကာင္း။ ဒီရုပ္ရွင္ေလးကို ကိုယ္ၾကည့္မိျပီး ကိုယ္တိုင္မ်က္ရည္ဝဲခဲ့ရ၊ မခံခ်ိမခံသာနဲ႔ ေဒါသေတြအလိပ္လိုက္ထြက္ခဲ့ရတဲ့အတြက္ ေဝမွ်ခ်င္တာ။ ဒါကေနာက္တစ္ေၾကာင္း။<br /><br />ဒီကားကို မထင္မွတ္ဘဲ နာမည္ကိုဖတ္မိျပီးေတာ့ စိတ္ဝင္စားသြားတာနဲ႔ IMDb မွာ story-line ေလးနည္းနည္း သြားဖတ္ၾကည့္မိတယ္။ အဲ့ဒါနဲ႔ ကိုယ္ေတာင္မၾကည့္ရေသးခင္ ျပီးခဲ့တဲ့လက သူငယ္ခ်င္းမေလးတစ္ေယာက္က သူပါၾကည့္ခ်င္တယ္ဆိုတာနဲ႔ လင့္ခ္ေတြအကုန္ေပးလိုက္ျပီး ဘယ္လိုဘယ္ဝွါၾကည့္ဟဲ့ဆိုျပီး skype မွာေျပာျဖစ္ၾကတယ္။ သူကအရင္ၾကည့္ျပီး ကိုယ္ကေနာက္မွ ၾကည့္ရတယ္။ သူ႔ဆီက ကိုယ္ေက်နပ္ေစေလာက္တဲ့ feedback ျပန္မလာတာနဲ႔ ကိုယ္တိုင္ပဲ စိတ္ႏွစ္ျပီး ဒီကားေလးကို ၾကည့္ျဖစ္လိုက္တယ္။ ႏွလံုးေသြးေတြ ေျပာင္းျပန္ျဖစ္သြားရေလာက္ေအာင္ပဲ။ ဇာတ္သိမ္းမွာ ကိုယ္မ်က္ရည္က်တယ္။ ၾကည့္တဲ့သူေတြလည္း ကိုယ့္လိုျဖစ္မွာပဲ။ အင္မတန္ေၾကကြဲရတဲ့ဇာတ္။ အသည္းငယ္ရင္ မၾကည့္ဖို႔နဲ႔ သိပ္သနားတတ္လြန္းျပီး အိပ္မေပ်ာ္ျဖစ္တတ္သူေတြ မၾကည့္ဖို႔ပဲ ေျပာခ်င္တယ္။ က်န္တဲ့သူေတြကေတာ့ စိတ္ဝင္စားရင္ ၾကည့္ႏိုင္တယ္။ ဒီရုပ္ရွင္ကို ကိုယ္ အူလိႈက္သည္းလိႈက္ညႊန္းပါမယ္။<br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-IDoJT8L2Sa0/Tk6SeU_edLI/AAAAAAAACMU/EtPygUzCGdI/s1600/American_crimemp.jpg">ဲ </a><br /><div style="text-align: justify;">အေမရိကန္ crime-drama အမ်ဳိးအစား။ ဒီကားကိုအမွန္ First Look International studios ကဖန္တီးခဲ့ေပမဲ့ သူတို႔ရဲ႕ အတြင္းေရးျပႆနာတခ်ဳိ႕ေၾကာင့္ ရံုသြင္းတင္ျပဖို႔အဆင့္ထိ မေရာက္ႏိုင္ခဲ့ဘူး။ 2007 Sundance Film Festival မွာ ပြဲဦးထြက္ျပသခဲ့ျပီးေတာ့ ၂၀၀၈ခုႏွစ္မွာမွ Showtime television Network ကေန တရားဝင္ျဖန္႔ခ်ိခဲ့တာျဖစ္တယ္။ ဒါရိုက္တာ Tommy O'Haver က ရိုက္ကူးထားျပီး ကုန္က်ေငြ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၂သန္းခန္႔ပါ။<br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/--mpO5gSWaF8/Tk6SXHT1H-I/AAAAAAAACME/2tL5AsZXFbw/s1600/americancrime-review.jpg"><br /></a><br /><div style="text-align: justify;">၁၉၆၆ခုႏွစ္က Indiana ျပည္နယ္ Indianapolis ျမိဳ႕ေတာ္မွာ တရားခံ Gertrude Baniszewski က်ဴးလြန္ခဲ့တဲ့ ျပစ္မႈတစ္ခုနဲ႔ပတ္သက္ျပီး အေမရိကန္တစ္ႏိုင္ငံလံုး ဟိုးေလးတေက်ာ္ျဖစ္သြားခဲ့ဖူးတယ္။ New York Times သတင္းစာမွာလည္း အက်ယ္တဝင့္ လူေျပာမ်ားခဲ့တယ္။ အဲ့ဒီအမႈအတြက္ စစ္ေဆးမွတ္တမ္းတင္ခဲ့သမွ် တကယ့္recordအမွန္ေတြကို သက္ေသေတြရဲ႕ထြက္ဆိုခ်က္ေတြအရ ျပန္လည္ဆန္းစစ္ျပီးေတာ့မွ Tommy O'Haver နဲ႔ Irene Turner တို႔က ဝတၳဳဇာတ္လမ္းအျဖစ္ ျပန္လည္ဖန္တီးေရးသားတာ ျဖစ္တယ္။ တကယ့္ေၾကာက္မယ္ဖြယ္ ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္တဲ့ ညႇဥ္းပန္းႏွိပ္စက္မႈပဲျဖစ္ပါတယ္။<br /></div><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-Zetey1GvXsk/Tk6SW4Vt3BI/AAAAAAAACL8/LkScvXCWtxU/s1600/americancrimep.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 226px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-Zetey1GvXsk/Tk6SW4Vt3BI/AAAAAAAACL8/LkScvXCWtxU/s320/americancrimep.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5642608304920058898" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;">ဇာတ္လမ္းက ကရုဏာသက္ဖို႔အလြန္ေကာင္းျပီး ဇာတ္လိုက္မိန္းကေလးရဲ႕ ဆိုးရြားလွတဲ့ ကံၾကမၼာကိုပဲ အျပစ္ပံုခ်ရေတာ့မွာပဲ။ သူဘာမွ အျပစ္မလုပ္ရပါဘဲနဲ႔ ဒီေလာက္ လိမၼာေရးျခားရွိတဲ့ကေလးကိုမွ အကုသိုလ္ေတြက အတံုးလိုက္အတစ္လိုက္ အၾကီးအက်ယ္ တန္းစီျပီးဝင္ေတာ့တာပါ။ သူ႔မိဘေတြက သိပ္ဆင္းရဲလို႔ carnival ပြဲေတာ္ေတြမွာ လိုက္ျပီး ကေလးကစားစရာပစၥည္းေတြကို ၾကံဖန္ေရာင္းခ်ရင္း လုပ္ကိုင္စားေသာက္ရသူေတြျဖစ္တယ္။ ျမန္မာျပည္မွာ ဘုရားပြဲ ဘာပြဲညာပြဲေတြရွိတဲ့ေနရာကို လိုက္ျပီးေရြ႕လ်ားေျပာင္းလဲရင္း လုပ္ကိုင္စားေသာက္ေနရသူေတြလိုေပါ့။ ပြဲေတာ္ရက္ေတြပဲ ဝင္ေငြမွန္တယ္။ ရဟက္ရွိမယ္၊ မီးေတြထိန္ထိန္လင္းေနတဲ့ သစ္သားျမင္းစီးအဝိုင္းၾကီးရွိမယ္၊ မ်က္လွည့္ရွိမယ္၊ ျမားပစ္ ပူေပါင္းေဖာက္တဲ့ကစားနည္းေတြရွိမယ္၊ စသျဖင့္ေပါ့။ သူတို႔ေတြက အဲ့လို နယ္တကာလွည့္ရင္း ေလွ်ာက္သြားေနရေတာ့ သမီးႏွစ္ေယာက္ကို ေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္းမွာ တည္တည္ပပ အေျခတက် မထားႏိုင္ဘူး။<br /><br />အဲလိုထားခ်င္ေတာ့ ကေလးေတြေက်ာင္းနားက ကေလးေတြအေဖနဲ႔ခင္တဲ့ အိမ္နီးခ်င္းအမ်ဳိးသမီးတစ္ေယာက္ဆီမွာထားဖို႔ စကားစပ္မိရင္း ေျပာျဖစ္ၾကတယ္။ အဲ့အိမ္ကမိန္းမက မုဆိုးမ/တစ္ခုလပ္။ ေယာက်္ားတကာနဲ႔လည္း တြဲခဲ့ျပီး သူတို႔နဲ႔ရထားခဲ့တဲ့သားသမီးကပဲ ေျခာက္ေယာက္။ သူ႔ကိုရွာေကြ်းမယ့္လူ မရွိိဘူး။ အားလံုးပစ္သြားတဲ့လူနဲ႔ ေသသြားတဲ့လူနဲ႔။ အငယ္ငါးေယာက္ကေက်ာင္းတက္။ သမီးအၾကီးဆံုးက ေက်ာင္းတက္ရင္း တစ္ဖက္က ဝင္ေငြရွာ။ သူကိုယ္တိုင္က က်န္းမာေရးခ်ဴခ်ာျပီး စိတ္ဖိစီးေသာကေတြေရာက္ေနရတဲ့ ဒုကၡသည္တစ္ေယာက္။ Phenobarbital Sulfate နဲ႔ Coricidin ေဆးရည္ေတြကို ႏွစ္ရွည္လမ်ား စြဲေသာက္လာခဲ့ရသူတစ္ေယာက္။ အိမ္နီးနားခ်င္းေတြဆီက ဒိုဘီအလုပ္ေလးလာအပ္ရင္လုပ္လိုက္၊ လက္ရွိတြဲေနတဲ့ ခပ္ငယ္ငယ္ေကာင္ေလးဆီက ရသမွ်ပိုက္ဆံေလးေတာင္းစားလိုက္နဲ႔ ဒီလိုပဲ စားဝတ္ေနေရး ေျဖရွင္းေနတာ။ တခါတလ သူ႔ရွိစုမဲ့စုေလးကို အဲ့ေကာင္ေလးက လာခ်ဴျပီးေတာင္းရင္ ေပးလိုက္ရျပန္ေရာ။ ခ်စ္တာ ခ်စ္တာ။ အိမ္မွာစားစရာမရွိေန၊ လင္ေတာ့မငတ္ေစရ၊ လင့္ေတာ့ မ်က္ႏွာမငယ္ရဆိုတ့ဲ ဇာတ္ေကာင္စရိုက္က အဲ့မွာစ,ပါလာတယ္။ လတ္တေလာေျဖရွင္းလိုက္တတ္တဲ့စရိုက္။<br /><br />ပတ္ဝန္းက်င္မွာ နာမည္ပ်က္ေနတဲ့မိန္းမတစ္ေယာက္ဆိုပါေတာ့။ ေခ်ာင္းတဟြတ္ဟြတ္နဲ႔ ၾကည့္လိုက္ရင္ လူမမာသည္ရုပ္ေပါက္ေနျပီး အေျပာခ်ဳိသေလာက္ ေသြးေအးေအးနဲ႔ လက္ရဲဇက္ရဲလုပ္တတ္တဲ့မိန္းမ။ ေယာက်္ားေတြနဲ႔ (၁၈ႏွစ္ေအာက္ကေလးေတြနဲ႔ေတာင္မွ) စကားေျပာရင္ ၾကာပစ္ျပီး ဟိုပြတ္ဒီသတ္နဲ႔ ေျပာတတ္တယ္။<br /><br />ကံဆိုးခ်င္ေတာ့ သူ႔အေၾကာင္းကိုေသခ်ာမသိဘဲ အဲ့ဒီအိမ္မွာ ကေလးႏွစ္ေယာက္ကို ခဏအပ္ထားခဲ့ဖို႔ ကေလးမေလးႏွစ္ေယာက္ရဲ႕အေဖက အဲ့မိန္းမၾကီးနဲ႔ သေဘာတူလိုက္ၾကတယ္။ သူတို႔လည္း ေလွ်ာက္သြားေနရမယ့္အတူတူ ေက်ာင္းနီးနီးနားနားကအိမ္မွာ စိတ္ခ်လက္ခ်အပ္ထားခဲ့ရင္း ဟိုကေန တစ္ပတ္တစ္ခါ ေငြလွမ္းလွမ္းပို႔ရင္းေထာက္လု႔ိရတာေပါ့ ဆိုျပီး မိဘေတြကေတြးၾကတာကိုး။ အားလံုးအတြက္ ယာယီအဆင္ေျပေလာက္မွာပါဆိုျပီး အဲ့ဒီနည္းနဲ႔ ျပႆနာကေျဖရွင္းလိုက္ၾကတယ္။ တစ္ပတ္ကို ေဒၚလာႏွစ္ဆယ္နဲ႔ ေစ်းတည့္သြားၾကတယ္။ သူတို႔ ဟိုဘက္ဒီဘက္မိသားစုေတြရဲ႕ ကေလးခ်င္းကလည္း အားလုံး ေမာင္ႏွမေတြလိုပဲ အတူေဆာ့ၾကအတူစားၾကဆိုေတာ့ မိဘႏွစ္ပါးက ယံုယံုၾကည္ၾကည္ပဲထားခဲ့တယ္။ ျပီးေတာ့ လုပ္ငန္းခြင္ရွိရာကို ထြက္သြားၾကတယ္။<br /></div><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-gbocD9fJjIU/Tk6SWgCFnHI/AAAAAAAACL0/lRDdqKxL5LE/s1600/14broe600.1.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 160px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-gbocD9fJjIU/Tk6SWgCFnHI/AAAAAAAACL0/lRDdqKxL5LE/s320/14broe600.1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5642608298395278450" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;">အဲ့ဒီကစျပီး ျပႆနာေတြက ေတာက္ေလွ်ာက္တက္ေတာ့တယ္။ မိန္းကေလးႏွစ္ေယာက္ထဲက ၁၆ႏွစ္အၾကီးမေလးနာမည္က Sylvia ။ သူ႔ညီမက Jennie ။ အစပိုင္းေတာ့ အဲ့အိမ္က ကေလးေျခာက္ေယာက္နဲ႔အတူ စားအတူ သြားအတူ အိပ္အတူပဲ။ ေနာက္ပိုင္းၾကာလာေတာ့ မိန္းမၾကီးရဲ႕ သမီးအၾကီးမက မနာလိုျဖစ္လာတယ္။ မိန္းမခ်င္းေတြဟာ ဒီလိုပဲ။ ျပိဳင္မယ္ဆိုင္မယ္ သူ႔ထက္သာလိုက္ရမွ ဆိုတာေတြမ်ဳိး။ ဒီေကာင္မေလးက စိတ္ပုပ္ေတာ့ Sylvia ေလးကို ေခ်ာက္တြန္းတယ္ (ေနာက္ပိုင္းမွာ မေနႏိုင္ေတာ့ဘဲ သူက ျပန္ကူညီတဲ့အပိုင္းေတြလည္း ရွိလာပါတယ္)။ သူ အျပင္မွာ ေကာင္တစ္ေယာက္နဲ႔ ဗိုက္ၾကီးလာတာကို Sylvia နဲ႔တိုင္ပင္မိလိုက္တာမွာ ျပႆနာစတက္တယ္။ သူဗိုက္ၾကီးတဲ့သတင္းက တစ္ျမိဳ႕လံုးပ်ံ႕သြားတယ္။ ေက်ာင္းမွာလည္း သူ႔ကို အဖက္မလုပ္ၾကေတာ့ဘဲ လူတိုင္းက ခ်ဥ္ၾကၾကဥ္ၾကတယ္။ ဒီေတာ့ သူအရွက္ကြဲရပါတယ္ဆိုျပီး Sylvia ေလွ်ာက္ဖြပါတယ္ဆိုျပီးလုပ္ေရာ။ အမွန္က (ကိုယ္ထင္တာ) သူနဲ႔ျဖစ္တဲ့ဘဲကပဲ ဒီသတင္းကို ဖြတာေနမွာ။ Sylvia က တကယ္မေျပာရရိုးအမွန္။ သူေလးက စိတ္ထားျဖဴတယ္။ ဗိုက္ၾကီးလာတဲ့အၾကီးမၾကီးကိုေတာင္ သူက ကာကြယ္ေပးခ်င္တဲ့စိတ္အျပည့္ရွိတာ။<br /><br />အဲ့ဒါနဲ႔ သူ႔အေမနဲ႔ ျပန္တိုင္တာေပါ့ အၾကီးမက။ Sylvia သြားပုတ္ေလလြင့္ေျပာလို႔ သူ႔နာမည္ပ်က္ျပီဆိုျပီး။ သူ႔အေမက Sylvia ကို ရိုက္တယ္။ အ့ဲအခ်ိန္မွာျဖစ္ခ်င္ေတာ့ Sylviaတို႔မိဘေတြက အဲ့လမွာ စီးပြားေရးအဆင္မေျပလို႔ ပိုက္ဆံအခ်ိန္မွီ မပို႔ႏိုင္ဘူး။ ဒီေတာ့ သူတို႔ကို အိမ္မွာ အလကားတင္ေကြ်းထားရသလိုျဖစ္ေနေရာ။ မိန္းမၾကီးမွာကလည္း ပိုက္ဆံက တျပားမွမရွိေတာ့ဘူး။ ဒီေတာ့ မိန္းမၾကီးကစဥ္းစားတယ္။ သူ႔သားသမီးေတြေတာ့ အငတ္မထားႏိုင္ဘူး။ ထားတန္းထား ဒီဟာမႏွစ္ေယာက္ပဲ ထားမဟဲ့၊ ငါ့အိမ္မွာအလကားေသာင္တင္ရဲ႕ဆိုျပီး အဲ့ကေလးႏွစ္ေယာက္ကို ေျမတိုက္ခန္းထဲထည့္၊ သံၾကိဳးနဲ႔ရိုက္၊ အစာငတ္ထားလိုက္တယ္။ နင္တုိ႔မိဘေတြဆီက ပိုက္ဆံမလာသေရြ႕ နင္တို႔အျပစ္ေပးခံရမွာပဲတဲ့။ ေနာက္အပတ္ သူတို႔မိဘေတြဆီက ပိုက္ဆံနည္းနည္းလာတယ္။ ဒါေပမဲ့ ပိုက္ဆံနဲ႔စာလာေၾကာင္းကို ကေလးမႏွစ္ေယာက္ကို အသိမေပးဘူး။ နင္တို႔မိဘေတြ နင္တို႔ကို စြန္႔ပစ္သြားျပီ ငါ့အိမ္မွာထားသြားျပီပဲ ေျပာထားတယ္။ မိဘေတြရွိရာလိပ္စာကိုလည္း ဝွက္ထားတယ္။ ဒါေပမဲ့ အငယ္မေလးက အမိႈက္ပံုးထဲမွာ သြားေတြ႔လို႔ အစ္မၾကီး Sylvia ကို စာရြက္ပိုင္းေလးသြားေပးျပီး ဖုန္းဆက္ခိုင္းတယ္။<br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/--mpO5gSWaF8/Tk6SXHT1H-I/AAAAAAAACME/2tL5AsZXFbw/s1600/americancrime-review.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 213px;" src="http://2.bp.blogspot.com/--mpO5gSWaF8/Tk6SXHT1H-I/AAAAAAAACME/2tL5AsZXFbw/s320/americancrime-review.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5642608308938678242" border="0" /></a><br />ဟုတ္ေတာ့လည္းဟုတ္ပါတယ္။ ဒီေလာက္ေၾကာက္စရာေကာင္းတဲ့ မိန္းမၾကီးရဲ႕အိမ္မွာ ဘယ္ေနခ်င္ၾကမလဲ။ လြတ္ေျမာက္ခ်င္တာေပါ့။ အေရးဆိုေတာ့ အေဖအေမေတြဆီ တ,ျပီး ကယ္ခိုင္းရမွာပဲ။ ဒါေပမဲ့ ေက်ာင္းဝင္းထဲမွာ အဲ့လိုဖုန္းခဏေလး ေျပာလိုက္တာကို မိန္းမၾကီး သားသမီးေတြကေတြ႔သြားျပီး ျပန္တိုင္ပါေလေရာ။ အဲ့ဒီေတာ့ ကဲ.. ဖုန္းက ဘယ္သူ႔ကိုဆက္သလဲ ျဖစ္ေရာ။ နင္တို႔ဘဲဆီဆက္တာလား၊ ဖုန္းဖိုး ဘယ္ကပိုက္ဆံရသလဲေပါ့။ အိမ္သားကေလးေတြ အားလံုး မ်က္ႏွာစံုညီေရွ႕မွာ စစ္တယ္။ Sylviaက ဆက္သူဆိုေတာ့ သူပဲေျဖရွင္းရတယ္။ မဟုတ္ရေၾကာင္း၊ သူ႔မိဘေတြဆီဆက္ေၾကာင္းေျပာျပေတာ့ မိန္းမၾကီး ေဒါသေတြ အထြတ္အထိပ္ေရာက္ကုန္တယ္။ သူမသိေစခ်င္လို႔ ဝွက္ထားခဲ့တဲ့ဟာကို ဘယ့္ႏွယ္သိသြားျပန္သလဲဆိုတာက တစ္ေၾကာင္း၊ သူတို႔ထြက္သြားရင္ သူတို႔မိဘေတြဆီက ပိုက္ဆံ မွန္မွန္မရေတာ့မွာ စိုးတာကတစ္ေၾကာင္း၊ အိမ္မွာ အိမ္ေစသေဘာမ်ဳိးလည္း ခိုင္းလို႔ေစလို႔ လုပ္ခ်င္သလို လုပ္လို႔ရေနတာလည္းတစ္ေၾကာင္းနဲ႔ မိန္းမၾကီးက သူတို႔ကိုၾကိမ္းတယ္။ ငါက အဆက္အသြယ္မရဘူးဆို မရဘူးေပါ့။ နင္တု႔ိက ဘာအထြန္႔တက္သလဲဘာညာနဲ႔ ေခ်ာ္လဲေရာထိုင္လုပ္ပစ္လိုက္ျပီး Sylvia ကို သူ႔ေသာက္လက္စေဆးလိပ္မီးနဲ႔တို႔တယ္။<br /><br />အဲ့ဒီလိုနဲ႔ အဲ့အခ်ိန္ကစျပီး သူ႔သမီးအၾကီးမ အျပင္မွာ ျပႆနာတစ္ခုခု၊ သတင္းဆိုးတစ္ခုခုထြက္လာျပီဆိုတာနဲ႔ Sylvia က မေက်နပ္လို႔ လုပ္ပါတယ္ေျပာပါတယ္ျဖစ္ေရာ။ မဟုတ္ပါဘူးေျပာလည္း ဝန္မခံမခ်င္း ေဆးလိပ္မီးနဲ႔ ကေလးမအသားထဲကိုထိုးတယ္။ ကေလးမက ငယ္သံပါေအာင္ေအာ္လည္း တစ္အိမ္သားလံုး ဘယ္သူကမွ မသနားဘူး။ သူ႔သားသမီးေတြက သူ႔အတိုင္းပဲ။ သူ႔တစ္ေသြးတစ္သံတစ္မိန္႔ကိုပဲ တစ္အိမ္လံုးက နာခံရတာကိုး။ ဒီအေမတစ္ေယာက္ပဲရွိတာ။ ဒီအေမေျပာတာ အကုန္ေခါင္းညိတ္၊ အကုန္လိုက္လုပ္တယ္။ ေသဆိုရင္ေတာင္ ေသလိုက္ၾကမယ့္ကေလးေတြ။<br /><br />တစ္ရက္ေတာ့ ပြဲေတာ္တစ္ခုရွိလို႔ တစ္ရပ္ကြက္လံုး လာစားၾကေသာက္ၾကနဲ႔ ျခံၾကီးထဲမွာေပါ့။ Sylvia ေလးဟာ စိတ္ထားကလည္းေကာင္း၊ ရုပ္ကေလးကလည္းလွဆိုေတာ့ ကိုကိုကာလသားေတြ သူ႔အနား ဝိုုင္းဝိုုင္းလည္ေနတယ္။ ဒါေပမဲ့ Sylvia ေလးက သူ႔ဟာသူေနရွာပါတယ္။ သူ႔စကားလာေျပာတဲ့လူေတြကိုေတာင္ ျပန္ေျပာဖို႔ကို အဘြားၾကီးမ်က္ႏွာ လွမ္းလွမ္းၾကည့္ေနရတယ္။ အဘြားၾကီးကလည္း တစ္ခ်ိန္လံုး အကဲခတ္ေနတာ။ မ်က္ႏွာရိပ္မ်က္ႏွာကဲကလည္း တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ လွမ္းျပေသးတာ။ အဲ့ဒါနဲ႔ တစ္ခ်ီ Sylvia ေလးက ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္နဲ႔ ဟိုဘက္ခဏထသြားမိျပီး တီးတိုးတီးတိုး ႏွစ္ကိုယ္ၾကားကိစၥ စကားေျပာလိုက္မိတယ္။ ျပီးေတာ့ အဲ့ေကာင္ေလးကားနဲ႔လိုက္သြားျပီး တစ္ခုခုလိုက္စားတယ္။ ညေနအိမ္ျပန္လာေတာ့ ကားနဲ႔လိုက္ပို႔တယ္။ အဲ့ဒါကို တစ္အိမ္သားလံုးက ႏွာေခါင္းရႈတ္ျပီး Sylvia ဟာ အပ်က္မ လုိ႔ လက္ခံထားလိုက္ၾကတယ္။ အဲ့လိုပဲ ေခၚရမယ္၊ သတ္မွတ္ရမယ္လို႔ မေအလုပ္သူက ကေလးေတြကို နားသြင္းထားတယ္။ သူ႔ကိုဆို အျပတ္ႏွိမ္ဖို႔ ေျပာထားျပီးသား။<br /><br />အဲ့ညေန သူလည္းအိမ္ျပန္ေရာက္ေရာ “မိေရႊSylvia ဒီၾကြခဲ့ပါဦး..” ဆိုျပီး ဘယ္ကျပန္လာသလဲ၊ ၾကာပစ္ခဲ့ျပန္ပလား၊ ငါ နင့္ကို ဘာေျပာထားသလဲ၊ ဘယ္လိုသြန္သင္ထားသလဲ .. အျပစ္မရွိအျပစ္ေတြရွာ၊ ပံုၾကီးေတြခ်ဲ႕ျပီး ဒီေလာက္ ေယာက်္ားတကာနဲ႔ ပလူးေနတာ နင္ အပ်ဳိမဟုတ္ေတာ့ဘူးမွတ္လား ဆိုျပီးလုပ္ေရာ။ ဗိုက္ၾကီးတာ ငါ့သမီးမဟုတ္ဘူးဟဲ့၊ နင္.. နင္မွအစစ္.. ဆိုျပီး ျဖစ္ေရာ။ ေျပာရင္းနဲ႔ မိန္းမၾကီးက ေဒါသေတြထြက္လာျပီး သူ႔ကေလးေတြအားလံုးေရွ႕မွာေရာ၊ Jennie ေလးေရွ႕မွာပါ ပုလင္းခြံတစ္လံုးကိုဆြဲျပီး Sylviaေလးကို မျမင္ဝ့ံမျမင္အပ္တဲ့အမႈကိစၥကို လုပ္ထည့္လိုက္ပါေရာ။ အတင္းလုပ္ခိုင္းတာ။ အေၾကာက္အကန္ျငင္းရွာေပမယ့္လည္း ေၾကာက္ရေတာ့ သံကုန္ျခစ္ျပီး ျငိမ္ခံေနရရွာတယ္။ ပတ္ဝန္းက်င္က ေအာ္သံၾကားေပမယ့္လည္း ဒီမိန္းမၾကီးပါးစပ္ကိုသိေနေတာ့ သြားမပတ္သက္ခ်င္တာနဲ႔ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနလိုက္ၾကတယ္။<br /><br />အဲ့အခ်ိန္ကစျပီး Sylvia ကို ေျမတိုက္ခန္းထဲမွာ အစာငတ္ထားျပီး ထည့္ထားလိုက္ၾကတယ္။ အိမ္မွာရွိရွိသမွ်လူတိုင္းေစ့ေရာ၊ သူတို႔အိမ္နီးခ်င္း သူငယ္ခ်င္းေတြကပါ ေျမတိုက္ခန္းထဲဝင္၊ အဘြားၾကီးခိုင္းတဲ့အတိုင္း Sylvia ေလးကို ကန္ေက်ာက္ရိုက္ႏွက္ ေဆးလိပ္မီးနဲ႔ တစ္ေယာက္စီဝိုင္းထိုး၊ လုပ္ခ်င္သလိုကိုလုပ္ေနၾကတာ။ ဒါကို အဘြားၾကီးက လိုလိုလားလားခြင့္ျပဳထားတယ္။ သူကိုယ္တိုင္လည္း Sylvia ကို အလ်င္းသင့္သလို လာလာလုပ္တယ္။ သူစိတ္ဆိုးလာတိုင္း အျပစ္မရွိတဲ့ ေျမတိုက္ခန္းထဲက Sylvia ေလးဆီ ဆင္းလာျပီး သက္သက္မဲ့ကို ႏွိပ္စက္တယ္။ ကေလးေတြေခၚလာျပီးေတာ့လည္း Sylvia ေလး ဝမ္းဗိုက္မွာ အပ္ခ်ိတ္န႔ဲဆြျပီး “က်မ အပ်က္မပါ” ဆိုတဲ့စာကိုထြင္းတယ္။ သူကိုယ္တိုင္ထြင္းရင္းနဲ႔ ဆက္မလုပ္ရဲေတာ့ Sylviaကို တစ္ခ်ိန္လံုးၾကိဳက္ေနခဲ့တဲ့ေကာင္ေလးကို အတင္းအၾကပ္လုပ္ခိုင္းတယ္။ Sylvia ေလးဟာ သူတို႔ျပဳသမွ် ႏုရေတာ့တယ္။ ေန႔စဥ္နဲ႔အမွ် နာက်င္ရလြန္း၊ အစာတ္ငတ္ေရငတ္ရလြန္း၊ ေအာ္ရလြန္းလို႔ ေသမတတ္ခံစားေနရတယ္။ စကားလည္းမေျပာႏိုင္ေတာ့ဘူး။ လူကလည္း တေန႔တျခား ပိန္ေျခာက္ညိဳမည္းလာတယ္။ တစ္ကိုယ္လံုးအႏွံ႔ ဒဏ္ရာေတြ ပြားပြားလာေတာ့တယ္။<br /><br />သူမ်ားလုပ္ရင္လိုက္လုပ္တာ၊ သူမ်ာလိုက္ခိုင္းတိုင္းလုိက္လုပ္တာ၊ သူမ်ား မိုးခါးေရေသာက္တိုင္း လိုက္ေသာက္တတ္တဲ့ လူ႔စရိုက္ေတြကို ဒီေနရာမွာ ျပထားတယ္။ Sylvia ကို သူမ်ားေတြ လူၾကီးေတြ ဝိုင္းလုပ္ေနၾကတာနဲ႔ အဲ့အိမ္က ကေလးပိစိေလးေတြပါမက်န္ သူ႔ကို ဒါ၊ ဒီလိုလုပ္လို႔ ရတာပါလား၊ ဒီလိုလုပ္ရမွာ ထံုးစံပါလားထင္ျပီး အေတြးေတြက တစ္ဖက္သတ္စြဲကုန္ၾကတယ္။ အဲ့ဒါ လူမႈဘဝထဲမွာ တကယ္ျဖစ္ပ်က္ေနတဲ့အခ်က္ပဲ။<br /><br />အင္း.. ေျပာတာမ်ားသြားျပီ။ ဇာတ္ကို ဒီမွာပဲ ျဖတ္လိုက္ေတာ့မယ္။ စိတ္ေတာ့မဆိုးနဲ႔။ ေနာက္ပိုင္း သူလြတ္ေျမာက္သြားတယ္။ ဒါေပမဲ့..... တကယ္လြတ္ေျမာက္တာ မဟုတ္ဘူး။ ဒါေပမဲ့ တကယ္ အျပီးသတ္လြတ္ေျမာက္သြားတယ္လို႔လည္း ေျပာလို႔ရတယ္။ ကိုယ္ ဒီလိုေျပာလို႔ ရႈပ္တယ္ထင္ရင္ ကိုယ္တိုင္ၾကည့္ေတာ့ မွန္ေၾကာင္းေတြ႔ရလိမ့္မယ္။ ဇာတ္သိမ္းဟာ မလွဘူး။ အဲ့ဒီအမႈမွန္ဟာလည္း ဘယ္လိုဘယ္ပံု ေဖာ္ထုတ္သိရွိသြားခဲ့ၾကတယ္ဆိုတာ ဇာတ္လမ္းကိုၾကည့္မွ အရသာရွိရွိ သိႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။ ဇာတ္လမ္းအစမွာ ဒီအမႈအခင္းကို တရားရံုးမွာ စတင္စစ္ေဆးၾကားနာေနတဲ့အခန္းကေန စထားျပီး ဇာတ္လမ္းတစ္ခုလံုး သက္ေသ၊ တရားခံေတြရဲ႕ အေျပာအလိုက္ တစ္ကြက္ခ်င္း ျပန္ျပျပသြားတာမ်ဳိးပါ။ ဇာတ္သိမ္းတာနဲ႔ အားလံုးရွင္းသြားတာပါပဲ။<br /><br /> ေလာကၾကီးမွာ တရားမွ်တမႈလံုးဝမရွိတဲ့ တစ္ဖက္ေစာင္းနင္းကိစၥေတြ အမ်ားၾကီးရွိတယ္။ ေန႔စဥ္နဲ႔အမွ်ရွိေနတယ္။ သိသိလ်က္နဲ႔လည္း ျငိမ္ခံေနရတာမ်ဳိးေတြရွိတတ္တယ္။ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနလိုက္ရတာလည္းရွိတယ္။ အတင္းအၾကပ္ေစခိုင္းခံရတာေတြလည္းရွိတယ္။ တရားမွ်တမႈနဲ႔ အမွန္တရားဟာ ေလာကၾကီးမွာ “မတရားမႈ”ကို အျမဲတမ္းမႏိုင္ႏိုင္ဘူး။ “မတရားမႈ”ေလာက္လည္း မတည္ျမဲဘူး။ ႏိုင္တယ္ဆိုဦး..၊ တည္ျမဲတယ္ဆိုဦး.. ဆံုးရံႈးေပးဆပ္လိုက္ရတဲ့တန္ဖိုးဟာ သိပ္ၾကီးေလးတယ္။<br /><br />ကိုယ္တို႔ဗုဒၶဘာသာကေန ၾကည့္ရင္ေတာ့ အခုျပဳလုိက္တဲ့မေကာင္းမႈကံဟာ တစ္သံသရာလံုး ေတာက္ေလွ်ာက္လိုက္ေနျပီး ဒီမေကာင္းမႈကို ဝဋ္ဆိုတာနဲ႔ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ ျပန္ေခ်ဖ်က္ျပီး အျပစ္ခံရမယ္ေပါ့။ ဒါေပမယ့္ အဲ့လိုခံရမွာပါ ေနာက္မွ။ ေလာေလာဆယ္ ဆံုးရံႈးျပီးတာေတြက ဒီဘဝမွာ ဆံုးရံႈးျပီးခဲ့လိုုက္ျပီ။ အစားထိုးထပ္မရႏိုင္ေတာ့တဲ့ ဆံုးရံႈးမႈမ်ဳိးေတြဟာ လူေတြ ေန႔စဥ္နဲ႔အမွ် ၾကံဳေနၾကရတာပဲ။ ဒီဘဝတစ္ခုတည္းအေနနဲ႔ပဲၾကည့္ရင္ေတာ့ ခံလိုက္ရသူေတြဟာ လံုး....ဝမတန္ဘူး။ ထပ္တူထပ္မွ် ဘယ္ေတာ့မွ အစားျပန္မရႏိုင္တဲ့အရာဟာ ရာဇဝတ္မႈပဲ။ ေနာက္ အဲ့ဒီရာဇဝတ္ကို က်ဴးလြန္ေစတဲ့ စိတ္ပဲ။ အားလံုးပဲ စိတ္ဆိုးစိတ္ထြက္ႏိုင္ၾကပါေစ။ း)<br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/-IDoJT8L2Sa0/Tk6SeU_edLI/AAAAAAAACMU/EtPygUzCGdI/s1600/American_crimemp.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 214px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-IDoJT8L2Sa0/Tk6SeU_edLI/AAAAAAAACMU/EtPygUzCGdI/s320/American_crimemp.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5642608432870487218" border="0" /></a><br />ၾကည့္ခ်င္ရင္ <a href="http://www.mediafire.com/?8jdia9cpa5ol0d7" target="_blank">အပိုင္း (၁)</a>၊ <a href="http://www.mediafire.com/?g0zvk949ul9jk55" target="_blank">အပိုင္း (၂)</a>၊ <a href="http://www.mediafire.com/?6372q8x67v1ch53" target="_blank">အပိုင္း (၃)</a> နဲ႔ <a href="http://www.mediafire.com/?39kgvuu78uwwy0v" target="_blank">အပိုင္း (၄)</a> ေတြကို သူ႔လင့္ခ္နဲ႔သူေထာက္ျပီး အပိုင္းလိုက္ေဒါင္းပါ၊ Password ေတာင္းခဲ့ရင္ 300mbfilms.com လို႔ရိုက္ထည့္ပါ။ ျပီးသြားရင္ hj split နဲ႔ ဆက္ၾကည့္ပါ။ ၾကည့္ေနက်လူအဖို႔ေတာ့ လြယ္ပါတယ္။ မလုပ္တတ္ဘူးဆိုရင္ <a href="http://www.cratonblogger.com/2010/12/tinker-bell-hd.html" target="_blank">ဒီပို႔စ္ေဟာင္း</a>ေလးကို သြားျပီးဖတ္ႏိုင္ပါတယ္။ ညႊန္းရတာနဲ႔တန္ေအာင္ တကယ္ၾကည့္ရႈေပးသူမ်ားကို ေက်းဇူး။<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/676598595813183873-6379072468367312691?l=www.cratonblogger.com' alt='' /></div>Cratonhttp://www.blogger.com/profile/10027938769571376826noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-676598595813183873.post-31343824069076981612011-08-16T01:20:00.002+08:002011-12-22T13:30:43.651+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-ZWPpUpl6rxI/TklUsPhlK6I/AAAAAAAACKY/_oOtHth5rOI/s1600/Bad_meets_evil_feat_bruno_mars-lighters_s.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-ZWPpUpl6rxI/TklUsPhlK6I/AAAAAAAACKY/_oOtHth5rOI/s320/Bad_meets_evil_feat_bruno_mars-lighters_s.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5641133127316614050" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;">၂၀၁၁ ဇူလိုင္ ၅ရက္ေန႔မွာ Shady Records ကေန ထုတ္ခဲ့တဲ့ EP (extended play) အေခြအမ်ဳိးအစားျဖစ္တဲ့ Hell: The Sequel ထဲမွာပါရွိတဲ့ single အပုဒ္ျဖစ္ပါတယ္။ Lighters လို႔ အမည္ရပါတယ္။ Royce da 5'9" နဲ႔ Eminem တို႔ႏွစ္ေယာက္နဲ႔ဖြဲ႔စည္းထားတဲ့ Bad Meets Evil ဆိုတဲ့ စံုတြဲအဖြဲ႔ရဲ႕သီခ်င္းျဖစ္ျပီး featuring ကို Bruno Mars က ဆိုေပးထားပါတယ္။ ဒီသီခ်င္းက ကမာၻအႏွံ႔က ႏိုင္ငံအေတာ္မ်ားမ်ားရဲ႕ charts ေတြမွာ နံပါတ္ေကာင္းေကာင္းရရွိိခဲ့ျပီး လတ္တေလာ US Billboard Hot 100 စာရင္းမွာ နံပါတ္၅ ခ်ိတ္ထားပါတယ္။ နားေထာင္ခ်င္သူမ်ား နားဆင္ႏိုင္ျပီး mp3 file ကိုေတာ့ <a href="http://www.mediafire.com/?pxur575ln52pf3t" target="_blank">ဒီေနရာ</a>မွာ ေဒါင္းလုပ္ရယူပါ။<br /></div><b><br />"Lighters" - Bad Meets Evil</b><br /><span style="font-style: italic;" class="feat">(feat. Bruno Mars)</span><br /><br /><i style="color: rgb(0, 153, 0);">[Bruno Mars]</i><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">This one’s for you and me, living out our dreams</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">We’re all right where we should be</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Lift my arms out wide I open my eyes</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">And now all I wanna see</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Is a sky full of lighters</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">A sky full of lighters</span><br /><br /><i style="color: rgb(0, 153, 0);">[Eminem]</i><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">By the time you hear this I will have already spiralled up</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">I would never do nothing to let you cowards fuck my world up</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">If I was you, I would duck, or get struck like lightening,</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Fighters keep fighting, put your lighters up, point em’ skyward uh</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Had a dream I was king, I woke up, still king…</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">This rap game’s nipple is mine for the milking,</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Till nobody else even fucking feels me, till’ it kills me</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">I swear to god I’ll be the fucking illest in this music</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">There is or there ever will be, disagree?</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Feel free, but from now on I’m refusing to ever give up</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">The only thing I ever gave up’s using no more excuses</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Excuse me if my head is too big for this building</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">And pardon me if I’m a cocky prick but you cocks are slick</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Poppin' shit on how you flipped ya life around, crock-o-shit</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Who you dicks try to kid, flipped dick, you did the opposite</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">You stayed the same, cause cock backwards is still cock you pricks</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">I love it when I tell em shove it</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Cause it wasn’t that long ago when Marshall sat, luster lacked, lustered</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Cuz he couldn’t cut mustard, muster up nothing</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Brain fuzzy, cause he’s buzzin’, woke up from that buzz</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Now you wonder why he does it, how he does it</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Wasn’t cause he had buzzards circle around his head</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Waiting for him to drop dead, was it?</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Or was it, cause them bitches wrote him off</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Little hussy ass, cause fuck it, guess it doesn’t matter now, does it</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">What difference it make?</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">What it take to get it through your thick skulls</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">As if this ain't some bullshit</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">People don’t usually come back this way</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">From a place that was dark as I was in</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Just to get to this place</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Now let these words be like a switch blade to a haters rib cage</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">And let it be known from this day forward</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">I wanna just say thanks cause your hate is what gave me the strength</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">So let em bic’s raise cause I came with 5’9′ but I feel like I’m 6’8″</span><br /><br /><i style="color: rgb(0, 153, 0);">[Bruno Mars]</i><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">This one’s for you and me, living out our dreams</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">We’re all right where we should be</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Lift my arms out wide I open my eyes</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">And now all I wanna see</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Is a sky full of lighters</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">A sky full of lighters</span><br /><br /><i style="color: rgb(0, 153, 0);">[Royce Da 5'9"]</i><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">By the time you hear this I’ll probably already be outtie</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">I advance like going from toting iron to going and buying 4 or 5 of the homies the iron man Audi</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">My daddy told me slow down, boy, you goin to blow it</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">And I ain't gotta stop the beat a minute</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">To tell Shady I love him the same way that he did Dr Dre on the Chronic</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Tell him how real he is or how high I am</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Or how I would kill for him for him to know it</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">I cried plenty tears, my daddy got a bad back</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">So it’s only right that I right till he can march right into that post office and tell em to hang it up</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Now his career’s Lebron’s jersey in 20 years</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">I’ll stop when I’m at the very top</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">You shitted on me on your way up</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">It’s ’bout to be a scary drop</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Cause what goes up must come down</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">You going down on something you don’t wanna see like a hairy box</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Every hour, happy hour now</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Life is wacky now</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Used to have to eat the cat to get the pussy</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Now I’m just the cats meooww, ow</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Classic cow, always down for the catch weight like Pacquiao</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Ya’ll are doomed</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">I remember when T-Pain ain't wanna work with me</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">My car starts itself, parks itself and autotunes</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Cause now I’m in the Aston</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">I went from having my city locked up</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">To getting treated like Kwame Kilpatrick</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">And now I’m fantastic</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Compared to a weed high</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">And y’all niggas just gossipin’ like bitches on a radio and TV</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">See me, we fly</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Y’all buggin out like Wendy Williams staring at a bee-hive</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">And how real is that</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">I remember signing my first deal and now I’m the second best I can deal with that</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Now Bruno can show his ass, without the MTV awards gag</span><br /><br /><i style="color: rgb(0, 153, 0);">[Bruno Mars]</i><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">You and I know what it’s like to be kicked down</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Forced to fight</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">But tonight we’re alright</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">So hold up your light</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Let it shine</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Cause this one’s for you and me, living out our dreams</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">We’re all right where we should be</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Lift my arms out wide I open my eyes</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">And now all I wanna see</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Is a sky full of lighters</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">A sky full of lighters </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/676598595813183873-3134382406907698161?l=www.cratonblogger.com' alt='' /></div>Cratonhttp://www.blogger.com/profile/10027938769571376826noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-676598595813183873.post-52049951293091502782011-08-14T03:45:00.002+08:002011-08-14T03:53:04.507+08:00<p style="text-align: justify;">ကိုယ္တို႔က “ဦးတည္” လို႔ တရင္းတႏွီးေခၚၾကတဲ့ ကို <a href="http://anasiantouroperator.blogspot.com/" target="_blank">AATO</a> က မေန႔ညက အင္ဒို သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ပို႔ေပးတယ္။ ကိုယ္က 500 miles ကိုပို႔ေပးလို႔ ျပန္ပို႔ေပးထားတဲ့ သီခ်င္းေလး။ ဟိုေန႔က <a href="http://www.the-art-of-manorhary.com/" target="_blank">တီေနာ္</a>က ေတာင္းတာနဲ႔ 500 miles သီခ်င္းႏွစ္ပုဒ္ကို ကိုယ္ခင္တဲ့လူေတြအားလံုးဆီကိုပါ တခါတည္း Forward လုပ္ေပးျဖစ္တယ္။ ကိုယ္က ခုလိုဘေလာ့ဂ္မွာမတင္ျဖစ္တဲ့ သီခ်င္းေတြဆို ေမးလ္သိတဲ့ ဘေလာ့ဂါေတြဆီျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ္ခင္ရတဲ့ရင္းႏွီးသူေတြဆီျဖစ္ျဖစ္ အျမဲပို႔ေပးေလ့ရွိတယ္။ ဒါကလည္း ကိုယ့္လိုသီခ်င္းၾကိဳက္တဲ့သူေတြကို ေရြးပို႔ျဖစ္တာမ်ားပါတယ္။ အၾကိဳက္တူေလာက္မယ့္သူေတြဆီကိုေပါ့။ အဆိုးျမင္တတ္တဲ့လူေတြကိုေတာ့ မပို႔ျဖစ္ဘူး။ ကိုယ္ၾကိဳက္တာေလးဆို သူမ်ားကို ေပးနားေထာင္တယ္။ မွ်တယ္။ ခုလည္း ဦးတည္ပို႔တဲ့ဒီသီခ်င္းေလး အေတာ္သေဘာက်ေနတာနဲ႔ ဗြီဒီယိုနဲ႔တကြ တင္လိုက္တယ္။ စာသားလည္း ေအာက္မွာ ဘာသာျပန္ေပးထားတယ္၊ mp3 လည္းေအာက္မွာ။ သီခ်င္းကေတာ့ အလြမ္းေအးေအးေလးပါပဲ။ နားဆင္သြားပါ။ <br /></p><div style="text-align: center;"><iframe src="http://www.youtube.com/embed/VFhqvz8ssJo" allowfullscreen="" width="425" frameborder="0" height="349"></iframe></div><p></p><p style="text-align: center;">mp3 file ကို <a href="http://www.box.net/shared/9t02o1zrxq6quimtlu3p" target="_blank">ဒီေနရာ</a>မွာ ေဒါင္းလုပ္ပါ။</p><p style="font-weight: bold;">Lyrics and Translation:</p><p style="font-weight: bold;"><span style="color: rgb(51, 204, 0);">"Dadali - Disaat Aku Mencintaimu"</span> <br /></p><p>mengapa kau pergi, mengapa <wbr>kau pergi <span style="font-style: italic; color: rgb(102, 102, 204);">(ဘာလို႔သြားခဲ့သလဲ၊ ဘာေၾကာင့္သြားခဲ့သလဲ)</span> <br />di saat aku mulai mencintaimu <span style="font-style: italic; color: rgb(102, 102, 204);">(ကိုယ္ မင္းကို စခ်စ္လာမိတဲ့အခါ)</span> <br />berharap engkau jadi kekasih <wbr>hatiku <span style="font-style: italic; color: rgb(102, 102, 204);">(မင္းကို ကိုယ့္ခ်စ္သူျဖစ္ဖို႔ ေမွ်ာ္လင့္မိတယ္)</span> <br />malah kau pergi jauh dari <wbr>hidupku <span style="font-style: italic; color: rgb(102, 102, 204);">(အဲ့ဒီအစား မင္းကေတာ့ ကိုယ့္ဘဝထဲက အေဝးကိုထြက္သြားခဲ့တယ္)</span> <br /><span style="color:rgb(238, 238, 238)"></span> <br />menyendiri lagi, menyendiri <wbr>lagi <span style="font-style: italic; color: rgb(102, 102, 204);">(တစ္ေယာက္တည္းပါ၊ ထပ္ျပီးေတာ့ တစ္ေယာက္တည္းပါပဲ)</span> <br />di saat kau tinggalkan diriku <wbr>pergi <span style="font-style: italic; color: rgb(102, 102, 204);">(မင္းကိုယ့္ကို ထားရစ္ျပီးထြက္ခြာသြားတဲ့အခါ)</span> <br />tak pernah ada yang menghiasi <wbr>hariku <span style="font-style: italic; color: rgb(102, 102, 204);">(ကိုယ့္ေန႔ရက္ကို လင္းျဖာလွပေစမယ့္သူ တစ္ေယာက္မွမရွိေတာ့)</span> <br />di saat aku terbangun dari <wbr>tidurku <span style="font-style: italic; color: rgb(102, 102, 204);">(ကိုယ္ အိပ္ရာက ႏိုးထလာတဲ့အခါေတြမွာေပါ့ကြာ)</span> <br /></p><p>aku inginkan dirimu datang <wbr>dan temui aku <span style="font-style: italic; color: rgb(102, 102, 204);">(ကိုယ့္ကို လွမ္းလာၾကည့္ျမင္ေစခ်င္စမ္းတယ္ကြယ္)</span> <br />kan ku katakan padamu aku <wbr>sangat mencintai dirimu <span style="font-style: italic; color: rgb(102, 102, 204);">(မင္းကိုသိပ္ခ်စ္ပါတယ္လို႔ ကိုယ္ေျပာမယ္)</span> <br />aku inginkan dirimu datang <wbr>dan temui aku <span style="font-style: italic; color: rgb(102, 102, 204);">(ကိုယ့္ဆီ လွမ္းလာၾကည့္ျမင္ေစခ်င္တယ္ကြယ္)</span> <br />kan ku katakan padamu aku <wbr>sangat mencinta <span style="font-style: italic; color: rgb(102, 102, 204);">(ကိုယ္ မင္းကိုအရမ္းခ်စ္တယ္ဆိုတာ ေျပာမယ္)</span></p><div style="text-align: center;">~♪♫ ~♪♫ ^♪♫ ^♪♫ <br /></div><p><span style="display:block;padding-left:6em"><span></span></span><span style="display:block;padding-left:6em"><span></span></span></p> <p>menyendiri lagi, menyendiri lagi <span style="font-style: italic; color: rgb(102, 102, 204);">(တစ္ေယာက္တည္းပါ၊ ထပ္ျပီးေတာ့ တစ္ေယာက္တည္းပါပဲ)</span> <br />di saat kau tinggalkan diriku <wbr>pergi <span style="font-style: italic; color: rgb(102, 102, 204);">(မင္းကိုယ့္ကို ထားရစ္ျပီးထြက္ခြာသြားတဲ့အခါ)</span> <br />tak pernah ada yang menghiasi <wbr>hariku <span style="font-style: italic; color: rgb(102, 102, 204);">(ကိုယ့္ေန႔ရက္ကို လင္းျဖာလွပေစမယ့္သူ တစ္ေယာက္မွမရွိေတာ့)</span> <br />di saat aku terbangun dari <wbr>tidurku <span style="font-style: italic; color: rgb(102, 102, 204);">(ကိုယ္ အိပ္ရာက ႏိုးထလာတဲ့အခါေတြမွာေပါ့ကြာ)</span></p><p></p> <p>aku inginkan dirimu datang dan temui aku <span style="font-style: italic; color: rgb(102, 102, 204);">(ကိုယ့္ကို လွမ္းလာၾကည့္ျမင္ေစခ်င္စမ္းတယ္ကြယ္)</span> <br />kan ku katakan padamu aku <wbr>sangat mencintai dirimu <span style="font-style: italic; color: rgb(102, 102, 204);">(မင္းကိုသိပ္ခ်စ္ပါတယ္လို႔ ကိုယ္ေျပာမယ္)</span> <br />aku inginkan dirimu datang <wbr>dan temui aku <span style="font-style: italic; color: rgb(102, 102, 204);">(ကိုယ့္ဆီ လွမ္းလာၾကည့္ျမင္ေစခ်င္တယ္ကြယ္)</span> <br />kan ku katakan padamu aku <wbr>sangat mencinta <span style="font-style: italic; color: rgb(102, 102, 204);">(ကိုယ္ မင္းကိုအရမ္းခ်စ္တယ္ဆိုတာ ေျပာမယ္)</span></p><p></p> <p><span style="color: rgb(0, 0, 0);">semoga engkau kan mengerti </span><wbr style="color: rgb(0, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">tentang perasaan ini</span> <span style="font-style: italic; color: rgb(102, 102, 204);">(ဒီခံစားခ်က္ေတြအေၾကာင္း မင္းကေတာ့ နားလည္ခ်င္မွနားလည္မယ္)</span> <br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">maaf ku telah terbuai akan </span><wbr style="color: rgb(0, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">indahnya cinta</span> <span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);">(indahnya </span><wbr style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);"><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);">cinta)</span> <span style="color: rgb(102, 102, 204); font-style: italic;">(ကိုယ့္ရဲ႕ေတာင္းပန္စကားက အခ်စ္ရဲ႕အလွတရားကို ေခ်ာ့ျမႇဴလႈပ္သိပ္ေစခဲ့ပါလိမ့္မယ္) (အခ်စ္ရဲ႕အလွတရားကို)</span> <br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">maaf sungguh ku tak bisa</span> <span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);">(tak </span><wbr style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);"><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 153, 0);">bisa)</span> <span style="color: rgb(0, 0, 0);">untuk kembali padamu</span> <span style="font-style: italic; color: rgb(102, 102, 204);">(မင္းဆီျပန္မလာႏိုင္ခဲ့အတြက္ ကိုယ္ သိပ္ဝမ္းနည္းရပါတယ္)</span> <br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">maaf ku telah terbuai akan </span><wbr style="color: rgb(0, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">indahnya cinta</span> <span style="font-style: italic; color: rgb(102, 102, 204);">(ကိုယ့္ရဲ႕ေတာင္းပန္မႈဟာ အခ်စ္ရဲ႕အလွတရားအတြက္ ေခ်ာ့ျမႇဴလႈပ္သိပ္ပါေစသား..)</span> <br /></p> <p>aku inginkan dirimu datang dan temui aku <span style="font-style: italic; color: rgb(102, 102, 204);">(ကိုယ့္ကို လွမ္းလာၾကည့္ျမင္ေစခ်င္စမ္းတယ္ကြယ္)</span> <br />kan ku katakan padamu aku <wbr>sangat mencintai... <span style="font-style: italic; color: rgb(102, 102, 204);">(သိပ္ခ်စ္ပါတယ္လို႔ ကိုယ္ေျပာမယ္)</span> <br />aku inginkan dirimu datang <wbr>dan temui aku <span style="font-style: italic; color: rgb(102, 102, 204);">(ကိုယ့္ဆီ လွမ္းလာၾကည့္ျမင္ေစခ်င္တယ္ကြယ္)</span> <br />kan ku katakan padamu aku <wbr>sangat mencinta <span style="font-style: italic; color: rgb(102, 102, 204);">(ကိုယ္ မင္းကိုအရမ္းခ်စ္တယ္ဆိုတာ ေျပာမယ္)</span></p><p></p> <p>aku inginkan dirimu datang dan temui aku <span style="color: rgb(102, 102, 204);">(ကိုယ့္ကို လွမ္းလာၾကည့္ျမင္ေစခ်င္စမ္းတယ္ကြယ္)</span> <br />kan ku katakan padamu aku <wbr>sangat mencintai dirimu <span style="font-style: italic; color: rgb(102, 102, 204);">(မင္းကိုသိပ္ခ်စ္ပါတယ္လို႔ ကိုယ္ေျပာမယ္)</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/676598595813183873-5204995129309150278?l=www.cratonblogger.com' alt='' /></div>Cratonhttp://www.blogger.com/profile/10027938769571376826noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-676598595813183873.post-4379443600095900062011-08-05T06:50:00.001+08:002011-08-05T06:51:43.695+08:00<span style="color: rgb(0, 102, 0);">ေျခနင္းခံုရင္းမွာ ဝဲခနဲလြင့္က်ရစ္ခဲ့တာ က်မရဲ႕ညႇပ္ဖိနပ္တစ္ဖက္ပါ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ေမွာက္ခံုကေလးလား ပက္လက္တေစာင္းကေလးလား က်မလွည့္မၾကည့္ျဖစ္ခဲ့</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">က်မလက္ကို အေရွ႕ကဆြဲေခၚသြားသူရဲ႕ေျခလွမ္းေတြေနာက္ကို က်မျမန္ျမန္လိုက္ရတယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ရာသီဥတုအေတာင့္လိုက္ေအာက္မွာ က်မကျဖင့္ ေခြ်းေစးေတြနစ္လို႔ရယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ျခံၾကီးထဲကအလွပန္းပင္ေတြကို က်မဘယ္လိုျဖတ္ေက်ာ္ခဲ့ပါလိမ့္..</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">တိုက္ျဖဴၾကီးရဲ႕သံပန္းတံခါးေတြကလည္း ဟည္းထလို႔..၊</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">က်မကို သူ႔သားနဲ႔သမီးက ၾကည္ၾကည္ျဖဴျဖဴ လက္ခံပါ့မလား</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">အိုေလ.. သူတို႔အခန္းေတြထဲကထြက္လာရင္ဘဲ ကံေကာင္းလွရွိေရာ့</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">က်မမ်က္ႏွာကို အေနာက္မွာခဏခ်ထားခဲ့လိုက္တယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ေျခသံကို တတ္ႏိုင္သမွ် ဖြလို႔..</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">အသက္ကို ေအာင့္ႏိုင္သမွ် ေအာင့္လို႔..</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဘာျဖစ္လို႔ ခုလိုခိုးေၾကာင္ခိုးဝွက္လုပ္ေနမိမွန္းေတာ့ က်မ မသိရိုးအမွန္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">က်မရင္ဆိုင္ရေတာ့မယ့္မ်က္ႏွာေတြကို က်မေၾကာက္တယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">သူ႔အေမနဲ႔အစ္မက က်မကို ပက္ပက္စက္စက္ေတြေျပာျပီးမ်ား ျငင္းလႊတ္လိုက္ၾကမလား</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဒါမွမဟုတ္ က်မ ပါးရိုက္ခံရမွာလား</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">က်မ ငိုျပီးရင္းငို ရံႈးျပီးရင္းထပ္ရံႈးေနရဦးမွာလား</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ကြဲခဲ့ျပီးသား အရွက္သိကၡာေတြကို သူတို႔ေရွ႕မွာ ထပ္မံခ်ခင္းျပရဦးမွာလား</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">က်မႏႈတ္ခမ္းေတြျဖင့္ ျပာကုန္ျပီထင္ပါရဲ႕၊</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">သူက က်မလက္ကို မလႊတ္တမ္းတင္းဆြဲထားတယ္ (နာလိုက္တာ..)</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">သူ႔ေျခလွမ္းေတြကပဲျမန္ေနတာလား က်မေျခဖဝါးေတြကပဲတံု႔ေႏွးခ်င္ေနတာလား..</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ရင္ခုန္သံေတြကလည္း တသိပ္သိပ္တလွပ္လွပ္ စည္းခ်က္အမွားမွားနဲ႔ ရို႕ယဲ့ေနတယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">အသစ္ခ်ဳပ္ဝတ္လာတဲ့ ပန္းႏုေရာင္ဂ်ပန္ရိပ္ဝမ္းဆက္ကို အေျပးတပိုင္းနဲ႔ငံု႔ၾကည့္လိုက္တယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ေခြ်းစို႔ေနတဲ့အထည္ဟာ က်မမ်က္စိထဲ ႏြမ္းေရာင္လိုက္ေနလိုက္တာရွင္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ျပီးေတာ့.. ယဥ္မွယဥ္ရဲ႕လား အျမင္ေကာတင့္ပါ့မလား</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">“က်မေလ.. အဆင္ေျပေလာက္မွာပါေနာ္..”</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">သူက က်မအသံတိုးဖြဖြကို မၾကားထင္ပါရဲ႕.. လွည့္လို႔ေတာင္မၾကည့္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">သူ႔မိသားစုရွိမယ့္အိမ္ထဲဆီပဲ အာရံုကေစာေနတယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">အင္းေလ သူလည္း က်မကို ခ်စ္လြန္းလို႔ေခၚလာတာမွမဟုတ္ဘဲ၊</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">က်မမ်က္စိထဲ ဟိုလူၾကီးမ်က္ႏွာကို ဘာေၾကာင့္ရယ္မသိ ေျပးျမင္မိတယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">သင္းဆို အနည္းဆံုးေတာ့ က်မကို အားေပးရွာမွာပဲ ေခြ်းသိပ္ရွာမွာပဲ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">မဟုတ္ေတာင္ ပခံုးကေလးဖြဖြပုတ္ျပီး ျပံဳးျပမွာ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">အို.. ဘာေတြေတြးေနမိပါလိမ့္ေလ.. ျပီးခဲ့ျပီပဲ ၾကာခဲ့ျပီပဲ..</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">သစၥာမရွိတဲ့လူ႔ဗာလကို ဒီလိုအခ်ိန္မွာ က်မ တ,မေနသင့္ေတာ့ဘူး</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဟုတ္တယ္ က်မ အားလံုးကိုရင္ဆိုင္ရလိမ့္မယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">သင္းမရွိလည္း က်မ ေက်ာ္ျဖတ္ရဲရင့္ရလိမ့္မယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">အဆိုးဆံုးေတြကို က်မေတြးေတာေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ျပီးျပီပဲဟာ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">က်မလက္ကိုဆြဲထားသူအတြက္ က်မဘဝကို မေတာ္တဆအပ္ခဲ့မိျပီးျပီပဲ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ေရြးခ်ယ္စရာမရွိေတာ့တဲ့တစ္ဖက္ပိတ္လမ္းဆံုးကို က်မမ်က္စိမွိတ္ေလွ်ာက္ရေတာ့မည္ေလ၊</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဧည့္ခန္းမၾကီးက ဖိတ္ဖိတ္ေတာက္ခံ့ညားလွခ်ည့္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ကြ်န္းကႏုတ္ေတြခ်ည္း ခန္းလံုးမန္းလံုးကိုျပည့္လို႔</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">က်မတစ္သက္ မျမင္ဖူး၊ မအိပ္မက္ဖူးတဲ့ပစၥည္းေတြ.. အေဆာင္အေယာင္ေတြ..</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဒါေတြနဲ႔ က်မဟာ ဘာမွမအပ္စပ္သလိုပဲ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">က်မစိတ္ထဲ တအံု႔ေႏြးေႏြးစိုးစိတ္ကသာ တထင့္ထင့္ဖိုလိႈက္ေနရဲ႕</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">သူက က်မကို မတတ္သာတဲ့အၾကည့္မ်ဳိးန႔ဲ ခန္းမၾကီးထဲမွာ တစ္ေယာက္တည္းထားခဲ့တယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ေတာက္ပလွတဲ့အိမ္ၾကီးရခိုင္ထဲ က်မေသးငယ္သြားလိုက္တာမ်ားရွင္..</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">က်မ ဆိုဖာေတြေပၚမွာ မထိုင္ရဲပါဘူး</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ကိုယ္လံုးကို အဆံုးစြန္ထိက်ဳံ႕ထားလိုက္မိတယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ေခါင္းကိုငံု႔ မ်က္လႊာကိုအသာခ် ခါးကေလးတရို႕ရို႕နဲ႔ေပါ့၊</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">က်မနင္းထားတဲ့ၾကမ္းဟာ အစာမေၾကတဲ့မိေခ်ာင္းတစ္ေကာင္ရဲ႕ေက်ာကုန္း၊</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">က်မတင္းရွဴေနတဲ့ေလဟာ တရားသူၾကီးေရွ႕ေမွာက္ကတရားခံရဲ႕ထြက္သက္၊</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">က်မအခုရပ္ေနတ့ဲေျမဟာ က်ဴးေက်ာ္ေျမစိုက္တဲတံခါးဝက ရွိဳက္သံ၊</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">က်မမ်က္လံုးကို က်မ မပိုင္ဘူး</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">က်မကိုယ္တိုင္ရဲ႕တည္ရွိျခင္းကိုေတာင္ က်မ အစိုးမရေတာ့ဘူး</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">စားပြဲတင္ပန္းအိုးထဲကႏွင္းဆီေတြကိုက စည္းစည္းပိုင္ပိုင္ရွိလိုက္တာ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">အရာရာဟာ ထိကရုန္းေတြလိုပဲ..၊</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">နဂိုကတည္းက ပါလာခ်င္ေယာင္ေဆာင္ထားတဲ့သတၱိေတြ အရည္ေပ်ာ္က်ကုန္တယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">တစ္ေယာက္ေယာက္ က်မနားေရာက္လာမွာကို ေၾကာက္တယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ကမာၻၾကီးကို ဒီအတိုင္းေလးရပ္ထားပစ္ခ်င္တယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဘယ္သူမွ က်မေရွ႕ကိုေရာက္မလာပါနဲ႔</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဘယ္အရာကမွ က်မကို ဒီေနရာက တစ္ခ်က္မေရြ႕ပါေစနဲ႔</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဒါ စကၠန္႔တစ္ခုနဲ႔တစ္ခုၾကားကတန္ဖိုးကို က်မ ပထမဆံုးအၾကိမ္ တြက္မိျခင္းပဲ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဒါဟာ အဓမၼအျဖည့္ခံလိုက္ရတဲ့ မိန္းမတစ္ေယာက္ရဲ႕ အၾကီးအက်ယ္က်ရံႈးျခင္းအစပဲ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဟုတ္တယ္.. က်မ အခုေၾကာက္ေနတာ သူတို႔မဟုတ္ဘူး</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">က်မရဲ႕ကြက္လပ္ေတြအတြက္ ေနရာဝင္ယူလာေတာ့မယ့္အနာဂတ္ကိုေၾကာက္တာ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">က်မရဲ႕မ်ဳိသိပ္ဆံုးရံႈးျခင္းေတြအတြက္ေၾကာက္တာ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ခံႏိုင္ရည္ကိုစမ္းသပ္ေတာ့မယ့္ က်မစိတ္ကိုက်မ ေၾကာက္တာ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">က်မဟာ သတိၱမရွိဘူးလို႔ဆိုရင္.. မွန္ပါတယ္..</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဒါေတြကိုသိလ်က္နဲ႔ မိန္းမတစ္ေယာက္ရဲ႕ မျဖစ္မေန ပီသရမယ့္ရပ္တည္မႈတစ္ခုတည္းအတြက္ </span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဒီအထိလွမ္းလာခဲ့မိတဲ့ေျခလွမ္းတိုင္းကို က်မ အရွက္မဲ့စြာမုန္းတယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဆြဲေခၚလာတဲ့သူ႔ကို မုန္းတယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">က်မဟာ မခ်စ္တတ္ေတာ့သူပါ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">အခ်စ္ငတ္ေတာ့မယ့္သူလည္းျဖစ္ပါတယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဒါေပမဲ့ နာရီလက္တံေတြဟာ ဓာတ္ခဲကုန္သြားရင္ေတာင္ ႏွလံုးသားထဲမွာ ဆက္လည္ေနတတ္တဲ့အမ်ဳိး..။ ။</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">Craton</span><br />၅.၀၈.၂၀၁၁<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/676598595813183873-437944360009590006?l=www.cratonblogger.com' alt='' /></div>Cratonhttp://www.blogger.com/profile/10027938769571376826noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-676598595813183873.post-46044076808300401862011-07-30T01:57:00.001+08:002011-07-30T01:58:54.777+08:00<span style="color: rgb(0, 153, 0);">အဲ့ဒီလိုနဲ႔ က်ေနာ္ဟာ </span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">အိပ္မက္ေတြကိုေရွာင္တိမ္းရင္း</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">သစ္ခြပြင့္ေတြကိုစိုက္ေငးရင္း</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">အေမ့ဓာတ္ပံုကိုနမ္းရႈပ္ရင္း</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ဝယ္မိျပီးသားအလြမ္းဝတၳဳေတြကိုလွဴဒါန္းပစ္ရင္း</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">P90Xကိုလည္းမ်က္စပစ္ရင္း</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ေပါ့ပ္ဂီတထဲ မိုးေရစက္ေတြေလာင္းခ်ဳိးပစ္ရင္း</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Anne Hathaway ရဲ႕ ဘိုင္ၾသဂရပ္ဖီကိုဖတ္ရင္း</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ကန္းထရီးရုပ္ရွင္ထဲက သိုးအုပ္ေတြကိုလိုက္ေရရင္းနဲ႔</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">သန္ဘက္ခါအတြက္က်ိန္းေသေနတဲ့ Doomsday ကို ထိုင္ေစာင့္ခဲ့တယ္။ ။</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">Craton</span><br />(၃၀.၇.၂၀၁၁)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/676598595813183873-4604407680830040186?l=www.cratonblogger.com' alt='' /></div>Cratonhttp://www.blogger.com/profile/10027938769571376826noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-676598595813183873.post-70726430701721311622011-07-28T05:42:00.002+08:002011-08-03T06:44:10.043+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-tf8wTH1AJoQ/TjCAnSP2EvI/AAAAAAAACHE/Bspdoz56VQI/s1600/wpid-Best-Thing-I-Never-Had-Beyonce-590x590.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-tf8wTH1AJoQ/TjCAnSP2EvI/AAAAAAAACHE/Bspdoz56VQI/s320/wpid-Best-Thing-I-Never-Had-Beyonce-590x590.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5634144546242040562" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;">"Cause honestly you turned out to be the best thing I never had" တဲ့။ ခ်စ္ျခင္းတရားရဲ႕ အေငြ႔အသက္ေတြကို ခ်က္ခ်င္းႏိႈးဆြေပးလိုက္ႏိုင္တဲ့ ခက္ရွရွစာသားကေလး။ သူ႔ေနာက္ဆံုးအယ္လ္ဘမ္ "4" ထဲက new single ေလးပါပဲ။ music video ထဲမွာ သရုပ္ေဆာင္ထားတဲ့ပံုစံနဲ႔ အရူးတစ္ေယာက္လို ဟိုတြန္႔ဒီလိမ္လုပ္ေနတာကို သိပ္မၾကိဳက္ေပမဲ့ သီခ်င္းထဲကသူ႔အသံနဲ႔ ဖီလင္ကိုေတာ့ ခုတေလာၾကိဳက္ေနတယ္။ UK Singles Chart မွာ ေလာေလာလတ္လတ္ နံပါတ္၃ခ်ိတ္သြားခဲ့တယ္။ Columbia Records ကထုတ္ျပီးေတာ့ သီခ်င္းကိုေရးထားသူေတြက သူကိုယ္တိုင္အပါအဝင္ Antonio Dixon, Kenneth Edmonds, Larry Griffin, Jr., Caleb McCampbell, Patrick Smith နဲ႔ Shea Taylor တုိ႔ျဖစ္တယ္။ အဲ့ဒီmtvကိုၾကည့္ျပီး Jay-Zတစ္ေယာက္ မ်က္ခံုးလႈပ္ေနေတာ့မွာျမင္ေယာင္မိတယ္။ ဒီသီခ်င္းကို X Factor France မွာလည္း ျပီးခဲ့တဲ့ဇြန္လတုန္းက သြားေရာက္ေဖ်ာ္ေျဖခဲ့ပါေသးတယ္။<br /></div><br /><div style="text-align: justify;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-78-ywu4N_-I/TjCAnnurujI/AAAAAAAACHM/W72diifwwDM/s1600/beyonce-best-thing-i-never-had.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 180px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-78-ywu4N_-I/TjCAnnurujI/AAAAAAAACHM/W72diifwwDM/s320/beyonce-best-thing-i-never-had.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5634144552008530482" border="0" /></a><br />"There was a time" ဆိုတဲ့ သီခ်င္းရဲ႕စာသားအစကေလးဟာ ဘာရယ္မသိ ကိုယ့္ကို ယူက်ဳံးမရျဖစ္ေစတဲ့ ခံစားမႈကိုေပးပါတယ္။ "Thank God I dodged the bullet!"<br /></div><br /><div style="text-align: center;"><iframe src="http://www.youtube.com/embed/FHp2KgyQUFk" allowfullscreen="" frameborder="0" height="349" width="425"></iframe></div><br /><div style="text-align: center;">mp3ကို <a href="http://www.box.net/shared/svon5nsr1kyg651vz4xt" target="_blank">ဒီေနရာ</a>မွာ download လုပ္ႏိုင္ပါတယ္။<br /><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(51, 102, 255);">"Best Thing I Never Had"</span> - <span style="color: rgb(102, 51, 102);">Beyoncé Knowles</span><br /></div><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">What goes around comes back around (hey my baby)</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">What goes around comes back around (hey my baby)</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">I say what goes around comes back around (hey my baby)</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">What goes around comes back around...</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">There was a time</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">I thought that you did everything right</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">No lies, no wrong</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Boy, I must've been outta my mind</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">So when I think of the time that I almost loved you</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">You showed your ass and I saw the real you</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Thank God you blew it</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Thank God I dodged the bullet</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">I'm so over you</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">So baby good lookin' out</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">[Chorus]</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">I wanted you bad</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">I'm so through with that</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Cause honestly you turned out to be the best thing I never had</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">You turned out to be the best thing I never had</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">And I'm gon' always be the best thing you never had</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">I bet it sucks to be you right now</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">So sad you're hurt</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Boo hoo, oh, did you expect me to care?</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">You don't deserve my tears</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">I guess that's why they ain't there</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">When I think that there was a time that I almost loved you</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">You showed your ass and baby yes I saw the real you</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Thank God you blew it</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Thank God I dodged the bullet</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">I'm so over you</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Baby good lookin' out</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">[Chorus]</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">I wanted you bad</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">I'm so through with that</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Cause honestly you turned out to be the best thing I never had</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">I said, you turned out to be the best thing I never had</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">And I'll never be the best thing you never had</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Oh baby I bet sucks to be you right now</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">I know you want me back</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">It's time to face the facts</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">That I'm the one that's got away</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Lord knows that it would take another place, another time, another world, another life</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Thank God I found the good in goodbye</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">[Chorus]</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">I used to want you so bad</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">I'm so through with that</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Cause honestly you turned out to be the best thing I never had</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">You turned out to be the best thing I never had</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">And I will always be the, best thing you never had.</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Best thing you never had!</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">I used to want you so bad</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">I'm so through with that</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Cause honestly you turned out to be the best thing I never had</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Oh you turned out to be the best thing I never had</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Oh I will never be the best thing you never had</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Oh baby, I bet it sucks to be you right now</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Goes around, comes back around</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Goes around, comes back around</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Bet it sucks to be you right now</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Goes around, comes back around</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Bet it sucks to be you right now</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Goes around, comes back around</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">Bet it sucks to be you right now</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/676598595813183873-7072643070172131162?l=www.cratonblogger.com' alt='' /></div>Cratonhttp://www.blogger.com/profile/10027938769571376826noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-676598595813183873.post-82711031663376018692011-07-24T23:40:00.001+08:002011-07-24T23:41:28.608+08:00<span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဝတၳဳေတြကိုေပ်ာ္ရႊင္စရာေရးပါကြယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">နင့္ေနတဲ့သိပ္သည္းမႈက ေလးလြန္းလို႔ပါ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">တႏု႔ံႏုံ႔ေသြးပူသြားရတဲ့အျဖစ္မ်ဳိးနဲ႔</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ကြ်န္ေတာ့္အေသြးအသားကိုမွ်ားယူတာေတြ ရပ္ပါေတာ့</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ကဗ်ာေတြကို ခ်မ္းေျမ့သာယာခြင့္ေပးပါကြယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">သူတို႔ေမာရႏြမ္းရတာေတြလည္း ရွည္လြန္းလွျပီ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ပီတိျပံဳးေတြနဲ႔ အျဖဴထည္ရနံ႔ေတြသာ မ်ားမ်ားစြတ္လွည့္ပါ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ကြ်န္ေတာ့္အမုန္းတရားေတြ ကဗ်ာစုန္းတခ်ဳိ႕ထဲက လြတ္ခ်င္တယ္</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ေကာင္းကင္ေတြကို ေကာင္းေကာင္းလွည္းက်င္းေပးပါကြယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">သိပ္ၾကီးထူထဲမည္းေမွာင္ေနေအာင္မစုပံုပါနဲ႔</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ေလဖိအားနည္းတာမ်ားတာမ်ဳိးေတြ သမလွည့္ပါ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ကြ်န္ေတာ့္ကရုဏာေတြဟာ သတင္းဆိုးေတြအတြက္ခ်ည္းပဲ မျဖစ္သင့္ေတာ့ဘူး</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">အခန္းေတြကို ရွင္းလင္းသန္႔စင္ေစပါကြယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">အထူးသျဖင့္ ခင္ဗ်ားတို႔ရဲ႕အတြင္းခန္းေတြကိုေပါ့</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ေမတၱာနံ႔လိႈင္ေစမယ့္ စပေရးေပါင္းစံုကိုထြင္ၾကပါ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ကြ်န္ေတာ္က ခ်စ္ပဲခ်စ္ေနခ်င္တာ။ ။</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">Craton</span><br />၂၃.၇.၂၀၁၁<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/676598595813183873-8271103166337601869?l=www.cratonblogger.com' alt='' /></div>Cratonhttp://www.blogger.com/profile/10027938769571376826noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-676598595813183873.post-20078464066735809892011-07-11T13:39:00.004+08:002011-07-11T13:46:00.207+08:00<span style="color: rgb(0, 102, 0);">တစ္ညလံုးဖိအိပ္ထားသလိုထံုက်ဥ္ေသအံေနခဲ့</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ေသြးကေတာ္ေတာ္နဲ႔ျပန္မစီးႏိုင္ေတာ့ဘူး</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">အမွန္ကေတာ့နာရီပိုင္းေလးတင္ကပ္လြဲ..</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">အံေသေနပါတယ္ဆိုမွ ကိႏၷရီေမာင္ႏွံ႔ရက္စြဲေတြကိုသြားသတိရမိျပန္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">အံေသေနတာေတြက အဲ့သေလာက္နဲ႔ကုန္ဆံုးသြားမွာလား....</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">အံေသေနတဲ့လက္ေတြက ျဖဳတ္ခ်လိုက္ဖို႔လား၊ ဆက္ေသေနဖို႔လား...။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">စတစ္ကာတစ္ခုကေတာ့ ကပ္ရလြယ္သေလာက္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">မယိုမယြင္းခြါထုတ္ပစ္ဖို႔ခက္တယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">အခ်စ္စစ္တစ္ခုကလည္း ေမြးဖြါးဖို႔လြယ္သေလာက္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ေသဆံုးခ်ဳပ္ျငိမ္းသြားဖို႔ခက္တယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">လူေျပာမ်ားေနတဲ့ “တည္ေဆာက္ရခက္ျပီးျဖိဳရလြယ္သေလာက္”ေတြ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဘယ္ေလာက္အဓြန္႔ရွည္ထားျပီလဲ...</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ေသအံေနတဲ့လက္ေတြ.....</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ငါ့နားရြက္ကိုဆြဲမဆိတ္ဘဲ ေျပာလွည္႔ပါ...။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">အမွတ္တမဲ့ဓါးရိုးကိုင္မိတဲ့ အျဖဴေရာင္လက္ဟာ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဓါး(အတြက္)ကိုပဲ ထာဝရေပးနီရမယ္ဆိုရင္ ဒါဟာအေလ်ာ္အစားမ်ားတဲ့ဂိမ္းပဲ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ေလာင္းကစားတစ္ခုဆိုတာကလည္း ပဋိပကၡမရွိဘဲမွ မရွင္သန္ႏိုင္တာကိုး</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">အဲ့ဒီပဲြစဥ္ေတြအတြက္ ေကာင္းကင္က ဒိုင္လူၾကီးျဖစ္သလား...</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">အို... မိတ္ေဆြတို႔.. ဘုရားသခင္ကို ဆြဲမထည့္ၾကပါနဲ႔။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ခုန္ဖို႔ ၾကိဳးကိုင္လိုက္တဲ့လက္ဟာ..</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ၾကိဳးကိုင္ဖို႔ခုန္လိုက္တဲ့လက္နဲ႔ တခါတေလသြားတိုက္ႏိုင္တယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">အဲ႔ဒီအခါမွာ အံေသေနတဲ့လက္ ၾကိဳးမရဘူးေပါ႔</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ၾကိဳးမရတဲ့လက္က ပြင့္ပြင့္ထင္ထင္ သူ႔ဟာသူ ျပံဳးရယ္ေနႏိုင္ေသးသလို...</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ၾကိဳးကိုင္မိသြားတဲ့လက္ဟာလည္း သူ႔ဟာသူ ၾကိဳးဆြဲခ်ေသဆံုးဖို႔ျဖစ္ႏိုင္တယ္....</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ လက္ဟာ ႏွစ္ေခ်ာင္းပဲရွိပါတယ္။ ။</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">Craton</span><br />၁၉.၇.၂၀၁၀<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/676598595813183873-2007846406673580989?l=www.cratonblogger.com' alt='' /></div>Cratonhttp://www.blogger.com/profile/10027938769571376826noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-676598595813183873.post-43947918536778909962011-07-06T12:05:00.001+08:002011-07-06T12:06:36.714+08:00<span style="color: rgb(0, 102, 0);">ေၾကာင္စုတ္ ေၾကာင္ပ်က္ ေၾကာင္ကာလနာလို႔ ေအာ္ဆဲတယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ခင္ဗ်ား ကံတစ္ပါးထပ္က်ဳိးလို႔ ေနာက္ဘဝ ၾကြက္ျဖစ္မယ္လို႔က်ိန္လိုက္တယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဒါေပမဲ့ ငိုသံမပါဘူး ေတာင္းပန္သံမပါဘူး</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ေရွ႕ေနာင္ၾကီးအဆက္ဆက္ဆီက သင္ခန္းစာေတြတေထာၾကီးရထားတယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">အက်ဳိးမဲ့ဆက္လက္ အေၾကာင္းတစ္ခုအေပၚ အားထုတ္မေနလိုက္ေတာ့ဘူး</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">နိပ္မွာလည္းမဟုတ္ဘူး</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ငါးပါးကေတာ့ ခပ္ဝဝပဲ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ကြန္ထက္မွာတစ္ခါညပ္ေသတယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဓားဖ်ားမွာတစ္ခါရွေသတယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဆားဇလံုထဲတစ္ခါစပ္ေသတယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဆီပူမွာလည္းအၾကိမ္ၾကိမ္ၾကြပ္ေသခဲ့တယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ခုတစ္ခါ </span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">သြားေခ်းအထပ္ထပ္နဲ႔လွ်ာၾကမ္းၾကီးၾကားမွာ တစ္ခါမြေသရဦးမယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဘဝကလည္း ေၾကလြယ္ဖ်င္းလြယ္လိုက္တာ..</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">လီဆယ္လိမ္းက်ံထားရတဲ့ရနံ႔ေတြ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဘာေၾကာင့္မ်ားဒင္းကိုစြဲေဆာင္ေနပါလိမ့္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဝဝလင္လင္အေမြးခံထားရရဲ႕သားနဲ႔</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ရြံတယ္....</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ေၾကာင္ေသနာ!!!!</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ငါ့ကိုမစားနဲ႔..။ ။ </span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">Craton</span><br />5/7/2011<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/676598595813183873-4394791853677890996?l=www.cratonblogger.com' alt='' /></div>Cratonhttp://www.blogger.com/profile/10027938769571376826noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-676598595813183873.post-64789700901399425932011-06-26T10:41:00.001+08:002011-06-26T10:42:21.170+08:00<span style="color: rgb(0, 153, 0);"></span><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဒိုင္ယာရီ (၁)</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ကြ်န္ေတာ္ ပထမဦးဆံုးပါဆယ္ပို႔လိုက္တဲ့ ေက်ာက္စိမ္းလက္ေကာက္ကေလး</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">မင္းဝတ္ထားတာကို မေန႔ကေတြ႔ခဲ့ရတယ္ </span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ကြ်န္ေတာ္သိပ္ေပ်ာ္ေနတယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဒီေန႔အလုပ္အင္တာဗ်ဴးကို အဲ့ဒီခ်မ္းေျမ့ယံုၾကည္မႈနဲ႔အတူသြားခဲ့တယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ ဒုတိယံပိေပ်ာ္ရႊင္မႈနဲ႔ထပ္တူ </span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဒုတိယေျမာက္လက္ေဆာင္ေပးဖို႔အေတြးအေရြးေတြနဲ႔ အိပ္ရာဝင္ျဖစ္ခဲ့တယ္။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဒိုင္ယာရီ (၂)</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">လက္သန္းနဲ႔ပဲေတာ္လို႔ ကြ်န္ေတာ္စိတ္မေကာင္းဘူး</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဒါေပမဲ့ အနည္းဆံုး မင္းရဲ႕ညာလက္ေပၚမွာ ငိုက္ငိုက္စိုက္စိုက္ကေလးျပံဳးေနတဲ့</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">အဲ့ဒီေငြလက္စြပ္ကေလးကိုေတာ့ ကြ်န္ေတာ္မနာလိုျဖစ္ခဲ့မိတယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">မင္းရဲ႕၂၅ႏွစ္ေျမာက္ေမြးေန႔ပြဲညဟာ </span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ခ်စ္ျခင္းေမတၱာရနံ႔ေတြေၾကာင့္ တသိမ့္သိမ့္နဲ႔ အေဝးကေတာင္ေမႊးေနရဲ႕</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">မနက္ျဖန္ျပည္ပခရီးဟာ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဇူးမ္ၾကီးၾကီးဆြဲထားရတဲ့ မင္းရဲ႕ဓာတ္ပံုတစ္ပံုနဲ႔တင္ လံုေလာက္ေခ်ာေမြ႔ေတာ့မွာ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ကြ်န္ေတာ္.. မလြမ္းခ်င္ဘဲ အရွည္ၾကီးလြမ္းရဦးမယ္။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဒိုင္ယာရီ (၃)</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">မင္းရဲ႕သားကေလးေတာင္ ၃ႏွစ္ျပည့္ျပီေနာ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ျခံတံခါးနဲ႔ညႇပ္ထားခဲ့တဲ့ ႏွင္းဆီျဖဴပန္းစည္းကေလးထဲမွာ </span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ကြ်န္ေတာ္ လက္ပတ္နာရီအျပာတစ္လံုးထည့္ေပးထားခဲ့တယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ေသခ်ာတာေပါ့.. မိန္းမဝတ္ေပါ့</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">“မေတြ႔ရတာၾကာျပီ မင္းဝလာတယ္ ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ”လို႔ေရးထားတဲ့ </span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ပန္းေရာင္ကဒ္ကေလးပါ တယုတယထိုးခဲ့တယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">မင္းတို႔မိသားစု အျပင္ထြက္တဲ့အခါ တစ္ေခါက္ေလာက္ပတ္သြားျဖစ္ပါေစ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ကြ်န္ေတာ္ အရင္လို တေကာက္ေကာက္လိုက္မၾကည့္ရဲေတာ့ဘူး။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဒိုင္ယာရီ (၄)</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">မေန႔က ကြ်န္ေတာ္မဂၤလာေဆာင္လိုက္တယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ကြ်န္ေတာ့္အသက္ ၃၀တင္းတင္းျပည့္ခဲ့ျပီေလ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">မဂၤလာေဆာင္မဖိတ္လိုက္ရတဲ့အတြက္ စိတ္မေကာင္းျခင္းအေလ်ာ္အစားအျဖစ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဒီေန႔ညေနပဲ “သားေမေမကိုေပးလိုက္ပါ”ဆိုျပီး </span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">မင္းရဲ႕သားကေလးကို သူ႔ေက်ာင္းကအျပန္မွာ </span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ခရမ္းႏုေရာင္ပိုက္ဆံအိတ္ေလးတစ္လံုး ထည့္ေပးလိုက္တယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဟုတ္တာေပါ့.. ကြ်န္ေတာ္ရုပ္ဖ်က္သြားခဲ့တယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">မင္းလက္ကေလးနဲ႔ ေပြ႔ေပးပါ..</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">အိတ္ကေလးထဲမွာ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ျမတ္ႏိုးျခင္းေတြအားလံုး အစုလိုက္အျပံဳလိုက္ရွိေနတယ္။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဒိုင္ယာရီ (၅)</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဒီေန႔ မင္းရဲ႕စ်ာပနရက္လည္တဲ့ေန႔ျဖစ္တယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ကြ်န္ေတာ့္မိသားစုနဲ႔အတူ ေၾကေၾကကြဲကြဲေရာက္လာခဲ့တယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">လဲေလ်ာင္းေနတဲ့ဇာအုပ္ေဆာင္းၾကီးထဲမွာ မင္းေပါ့..</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ပန္းေတြနဲ႔ေဝလို႔.. </span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">မင္းရဲ႕ညာဖက္လက္မွာ ကြ်န္ေတာ့္လက္ေဆာင္သံုးခုကို အစီအရီေတြ႔ရတယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">မင္းရဲ႕ေခါင္းရင္းမွာ ခရမ္းႏုေရာင္ပိုက္ဆံအိတ္တစ္လံုး..</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ခံစားနားလည္ျခင္းအတိုင္းအတာတစ္ခု ကြ်န္ေတာ့္ကိုအေငြ႔လာရိုက္တယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ကြ်န္ေတာ့္အျပံဳးဟာ မ်က္ရည္ေတြနဲ႔..</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ကြ်န္ေတာ့္လက္နဲ႔တစ္ခ်ိန္လံုးပ်ဳိးခဲ့တဲ့ အနက္ေရာင္ႏွင္းဆီပြင့္ကို</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">မင္းလက္ကေလးထဲ ဘယ္သူမွမျမင္ေအာင္ အသာထည့္ေပးခဲ့တယ္။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဒိုင္ယာရီ (၆)</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ကြ်န္ေတာ့္အသက္ ၆၂ႏွစ္ရွိျပီ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ကြ်န္ေတာ့္မွာ ေျမးကေလးတစ္ဦးနဲ႔ ကင္ဆာလည္းရွိေနျပီ </span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ေသတမ္းစာေတာင္ေရးထားျပီးျပီ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">မင္းကိုပထမဆံုးစေတြ႔တဲ့ေန႔က လွမ္းခိုးၾကည့္ေနရသလိုမ်ဳိး ဒီေန႔ ကြ်န္ေတာ္သိပ္ေပ်ာ္ေနတယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ေသတဲ့အထိ ကြ်န္ေတာ့္ကိုမျမင္ဖူးသြားရွာတဲ့မင္း..</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">သိပ္မၾကာခင္လာေတြ႔ေတာ့မွ ကြ်န္ေတာ့္မ်က္ႏွာကိုတဝၾကည့္ပါ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ကြ်န္ေတာ့္ျမတ္ႏိုးျခင္းလက္ေဆာင္ေတြကို မင္းက တခုတ္တရဆင္ျမန္းထားေပးေပါ့</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ကြ်န္ေတာ္က မင္းလက္ကေလးကို ပန္ထားမယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ျပီးေတာ့ ေဟာဒီ့ဒိုင္ယာရီစာအုပ္ကေလး ေပးဖတ္မယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">မင္း ကြ်န္ေတာ့္ကို ဘယ္လိုတံု႔ျပန္မလဲ ဘာေတြမ်ားအျပစ္ဆိုမလဲ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ကြ်န္ေတာ္သိပ္သိခ်င္တာပဲ...။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ကြ်န္ေတာ္မင္းကိုဘယ္ေလာက္ခ်စ္ေၾကာင္း မင္းနဲ႔ကြ်န္ေတာ္ႏွစ္ဦးပဲသိခဲ့တယ္။ ။ </span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">Craton</span><br />(26.6.2011)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/676598595813183873-6478970090139942593?l=www.cratonblogger.com' alt='' /></div>Cratonhttp://www.blogger.com/profile/10027938769571376826noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-676598595813183873.post-18793907024201395132011-06-24T16:32:00.005+08:002011-06-24T16:54:33.918+08:00<div style="text-align: justify;">ျပံဳးေနေသာ အေဝးေျပးလမ္းမတစ္ခုေပၚတြင္ျဖစ္၏။ ဓာတ္တိုင္ကဲ့သို႔ ညီညာစီတန္းေနေသာ တိုင္ရွည္ၾကီးမ်ားသည္ အေျပးမရပ္တတ္ၾက။ ၾကာခ်ိန္မွာ ငွက္ကိုးအုပ္ ပ်ံျပီးသြားေပျပီ။ “ေရစက္ခ်ၾကရေအာင္ေလ” ဆိုသည့္စကားကို နားထဲတြင္ ပဲ့တင္ေစာင္းေနမိသည္။ ေရစက္ႏွင့္ေဝးခ်င္လို႔ ကြ်န္ေတာ္ ေရစက္မခ်ျဖစ္ခဲ့။ ဖိနပ္မပါဘဲ လွိမ့္၍ထြက္ေျပးခဲ့မိသည္။ အိတ္ႏွစ္လံုးျဖင့္။ တစ္အိတ္တြင္ ဆုေတာင္းမ်ား၊ တစ္အိတ္တြင္ ေရ။ ၄င္းတို႔သည္ လက္တစ္ဖက္စီထဲတြင္ေတာ့ ကိုင္ထား၍ရေနသည္။<br /><br />“ကံ”သည္ ေခါင္းတိုင္တေလ်ာက္ တက္လာေသာမီးခိုးအူမ်ားထက္ ပ်ံ႕လြင့္ရွိန္ျမန္လွေပ၏။ “ကံကူးသည္” မွာ “အလုပ္ေျပာင္းသည္” ႏွင့္ လြန္စြာတူလွေၾကာင္း သိရသည္။ ပတ္သက္ထားမႈမ်ား၊ ပိုင္ဆိုင္ေနသည္မ်ား အလိုအေလ်ာက္ဟန္႔သြားျပီး ရာထူးတက္/က်အလိုက္ တစ္ေနရာသို႔ ေရြ႕ရသည္။ ေရြ႕ကိုေရြ႕ရသည္။ သို႔မဟုတ္ “(ရွိဳ႕)မီးေလာင္ျခင္း”ႏွင့္ အပ္စပ္ႏိုင္သည္။ တားမႏိုင္ဆီးမရ.. အားမလိုအားမရ.. ျမိဳက္မႏိုင္ဆြဲမရ..။ သာသာကေလးလား သြက္သြက္ဆတ္ဆတ္ကေလးလား ဆိုသည္ကေတာ့ လိုက္၍ကြာျခားေပလိမ့္မည္။ ကြ်န္ေတာ္သည္ အလယ္လမ္းတြင္ျဖစ္ႏိုင္သည္။ “ကံ”သည္ ေလးလံလြန္းသျဖင့္ ကြ်န္ေတာ္ ထမ္းမယူလာခဲ့။<br />သို႔ေသာ္ ေရွ႕တြင္ေျပးေစာင့္ေနမည္မွာ အေသအခ်ာ။ သူသည္ The Universal Truth မဟုတ္ေလာ။<br /><br />အမွတ္တရႏွင့္ အတိတ္တို႔သည္ မီးေလာင္ရိုးထံုးစံမရွိ။ သို႔ေသာ္ ေသလြန္တိုင္း ေပ်ာက္ပ်က္ကုန္သည္ေတာ့လည္း မဟုတ္။ က်န္ခဲ့သူမ်ား၏ ဘယ္နံရိုးေအာက္မွ အခန္းေလးခန္းႏွင့္သာဆိုင္သည္။ သို႔မဟုတ္ ကြ်န္ေတာ့္ေျခေထာက္ေအာက္မွ အေဝးေျပးလမ္းမ၏ ခရီးအရွည္ႏွင့္ဆိုင္သည္။ ကြ်န္ေတာ့္တြင္ ထိုႏွစ္ခုစလံုးပိုင္ဆိုင္ထားသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္လည္း အတူတကြ မီးမေလာင္ခဲ့ျခင္းျဖစ္ဟန္တူသည္။ လြတ္ေျမာက္ျခင္းသည္ ခဏတာအတုအေယာင္ျဖစ္သည္ဆိုလွ်င္ပင္ ကြ်န္ေတာ္ ထူထူထဲထဲ လြတ္ေျမာက္ပစ္လိုက္မည္။ အေနာက္တြင္ မည္သည့္ၾကိဳးမွ်လိုက္မလာတတ္ေသာ လြတ္ေျမာက္မႈမ်ဳိးေတာ့ျဖစ္ရမည္။ ေသခ်ာပါသည္.. ထူခ်င္သေလာက္ထူလိုက္ပါ..။<br /><br />ကြ်န္ေတာ္ အနားယူရမွာ သိပ္ေၾကာက္ေနသည္။ ဘာမွန္းမသိေသာဘာၾကီး ကြ်န္ေတာ့္ကို မွီကမ္းလာမွာစိုးေသာေၾကာင့္ႏွင့္ အိတ္ထဲမွေရကို ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ ထုတ္ေသာက္မိမွာစိုး၍ျဖစ္သည္။ ေရအိတ္ကုန္လွ်င္ ကြ်န္ေတာ္ ဘာသြားေသာက္မည္နည္း။ Forrest Gump ကို ရုတ္တရက္ ေတာင့္တမိသည္။ သူသာပါလာခဲ့လွ်င္ ကြ်န္ေတာ္ အေဖာ္ရႏိုင္လိမ့္မည္။ အေမာကေလးကို ေမ့ထားႏိုင္လိမ့္မည္။ ကြ်န္ေတာ္ အလြန္ေမာပါသည္။ သုိ႔ေသာ္ ကြ်န္ေတာ္ေျပးေနသည္။ အေျပးသန္သူတစ္ေယာက္မဟုတ္ပါဘဲႏွင့္ ကြ်န္ေတာ္ေျပးေနပါသည္။<br /><br />ဓမၼာရံုမွစကားသံမ်ားသည္ ထင္သည့္အတိုင္း ကြ်န္ေတာ့္ကို မွီလာခဲ့သည္။ ေခါင္းတိုင္မွမီးခိုးေငြ႔မ်ားက ကြ်န္ေတာ့္အထက္တြင္ မိုးထားျပီး တိမ္မ်ားကိုလႊမ္းသြားသည္။ ထိုမီးခိုးလံုးမ်ားသည္ လိုက္ေရြ႕ေနေသာေတာင္တစ္လံုးႏွင့္ပင္ တူေနေသးေတာ့၏။ ဓမၼာရံုနံေဘးတုန္းက သူတို႔ေရစက္ခ်မည့္ေရကို ကြ်န္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ခပ္ေပးခဲ့ေၾကာင္း မည္သူမွ်မသိခဲ့ပါ။ ေငြသုတ္ဒန္ခရားထဲသို႔ ေရမ်ားမည္သို႔ေရာက္ေနေၾကာင္း မည္သူမွ်လည္း စိတ္ဝင္စားလိမ့္မည္မဟုတ္ပါ။ ကြ်န္ေတာ္ ေရစက္ကိုေရွာင္လိုသျဖင့္ ေရကိုခရားလိုက္ ခပ္ေပးခဲ့လိုက္သည္ပဲ။ ခရားသဏၭာန္ျဖစ္ေနျပီးသားေရကိုမွ အစက္ျပန္လုပ္လွ်င္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္လည္း မည္သို႔မွ်မတတ္ႏိုင္။<br /><br />ေရစက္ခ်ျဖစ္သြားဖို႔ အေထာက္အပံ့ျဖစ္ပါေစေတာ့ရယ္လို႔ “ကံ”ၾကီးက ထင္မွတ္မသြားေစရန္အတြက္ ကြ်န္ေတာ္တြင္းေရခပ္ေပးခဲ့ျခင္းမွာ ကြ်န္ေတာ့္အဖို႔ေသာက္ေရငင္ရင္း လမ္းၾကံဳလြန္းမကၾကံဳလြန္းေနသျဖင့္ အားနာ၍သာျဖစ္ေၾကာင္း၊ ထို႔အတြက္ မည္သည့္အလုပ္ မည္သည့္အဆိုးအေကာင္းကိုမွ် ေနာက္ဆက္တြဲမယူငင္လိုပါေၾကာင္း၊ ကြ်န္ေတာ့္အား အဘယ္ျဒပ္ရွိျဒပ္မဲ့အရာကိုမွ မေပးအပ္ပါမည့္အေၾကာင္း အၾကိမ္ၾကိမ္အဖန္ဖန္ ကြ်န္ေတာ္ဆုေတာင္းမ်ားေျခြခဲ့သည္။ ကြ်န္ေတာ့္တြင္လည္း ဆုေတာင္းခြင့္ေတာ့ရွိသည္ေလ။ ထိုဆုေတာင္းမ်ားသည္လည္း ယခု ကြ်န္ေတာ့္လက္ထဲမွအိတ္ထဲတြင္ ဝုန္းဒိုင္းၾကဲ၍ပါလာၾကသည္။ လမ္းတြင္ အေပ်ာက္အရွမရွိခဲ့ေၾကာင္း ကြ်န္ေတာ္ ဘုရားအဆူဆူေရွ႕တြင္ သက္ေသထြက္ဆိုႏိုင္သည္။<br /><br />အေဝးေျပးလမ္းသည္ မဆံုးေတာ့ဟုပင္ ထင္မိသည္။ သစ္ပင္က်ဲက်ဲအခ်ဳိ႕ႏွင့္ တစ္ခါမွ်မျမင္ဖူးေသာ စပါးႏွံႏွင့္ဆင္တူသည့္စိုက္ခင္းမ်ားေတာ့ လမ္းေဘးတစ္ဖက္တစ္ခ်ပ္တြင္ စိမ္းဖန္႔ဖန္႔ေတြ႔ရသည္။ လူအခ်ဳိ႕ကို ရိပ္ခနဲရိပ္ခနဲ ေတြ႔လိုက္သည္။ တခ်ဳိ႕က စိုက္ခင္းေတြထဲမွာ၊ တခ်ဳိ႕က ေရကန္ေတြထဲမွာ၊ တခ်ဳိ႕က လမ္းေဘးတြင္ထိုင္လ်က္၊ တခ်ဳိ႕ကလည္း ကြ်န္ေတာ့္လိုပင္ ေျပးေနလႊားေနၾကသည္။ တခ်ဳိ႕က အလုပ္လုပ္ေနၾကသည္။ စကားမ်ားလည္းေျပာေနၾကသည္။ ကြ်န္ေတာ့္အဖို႔ စကားေျပာေဖာ္ မရွိသျဖင့္တစ္ေၾကာင္း၊ စကားေျပာခ်င္စိတ္ အလ်ဥ္းမရွိသည္ကတစ္ေၾကာင္းေၾကာင့္ လမ္းတြင္ မည္သူ႔ကိုမွ် မည္သည့္အရာကိုမွ် ကြ်န္ေတာ္စကားမေျပာခဲ့။ ဘယ္ျမိဳ႕ဘယ္ရြာမွန္းေရာက္ေနမွန္း ကြ်န္ေတာ္မသိသလို ကြ်န္ေတာ္ဘယ္ကိုေျပးေနမွန္းလည္းကိုယ့္ကိုယ္ကိုမေသခ်ာ။ ေျပးေတာ့ေျပးေနသည္။ ေရာက္ေတာ့ေရာက္လိမ့္မည္။ ၾကာေကာင္းလည္းၾကာလိမ့္မည္။<br /><br />ထိုစဥ္ မိုးသက္မုန္တိုင္းၾကီးဆင္လာ၏။ ေကာင္းကင္တြင္ ငွက္ေတြလည္းမရွိေတာ့၊ ေနေတြလေတြလည္း ကြယ္ကုန္ၾကျပီထင္ရ၏။ မိုးေရစက္မ်ားသည္ မဟူရာေကာင္းကင္မွ တေဖ်ာေဖ်ာသြန္က်လာသည္။ ေအာ္ဟစ္ရႈပ္ေထြးသံမ်ားကို ၾကားရ၏။ လႈပ္ခတ္ရုတ္သဲမႈမ်ားကို ဝိုးတဝါးျမင္လိုက္ရ၏။ ဘာေတြေအာ္ေျပာေနၾကသည္ကိုေတာ့ ကြ်န္ေတာ္မၾကားရေပ။ လက္ထဲမွေရအိတ္ကေလးကို သနားသြားမိသည္။ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုလည္း သနားမိသည္။ မိုးရြာလိမ့္မည္ဟု<br />ေတြးပင္မေတြးမိခဲ့သျဖင့္ ေရအိတ္ကိုသယ္လာခဲ့ရျခင္းျဖစ္၏။ ယခု ေရအိတ္မလိုေတာ့ျပီ။ လမ္းတြင္ ပစ္ခ်ခဲ့လိုက္သည္။ ျပိဳးျပြန္းေဝဝါးေနခဲ့ေသာစိတ္ကေလး ေပ်ာ္ရႊင္ရိပ္ျပလာသည္ကို ကိုယ္တိုင္လည္းသိေနသည္။ ေရစက္ကို အလိုမရွိလွဟူေသာ ကြ်န္ေတာ္ကိုယ္တိုင္က ေရကိုေတာ့ အေတာ္မင္မက္ေသးပါလားဆိုသည္ကို မိုးေရစက္မ်ားက အက်ယ္ၾကီးေျပာျပလိုက္သည္။ ေရစက္ကို အဆိုးျမင္ေနမႈမ်ား၊ တနည္းအားျဖင့္ မလိုလားစိတ္မ်ား ေျပေပ်ာက္ခ်င္ခ်င္ပင္ ျဖစ္လာမိ၏။ အေျပးကလည္း မရပ္ႏိုင္။ မုန္တိုင္းၾကီးထဲတြင္ပင္ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ၾကီး တရစပ္ေျပးေနသည္။ မိုးေရစက္မ်ားေၾကာင့္ အေဖာ္ရလိုက္သလို အားရွိလွသည္။ ေျပးလို႔ေကာင္းလွသည္။<br /><br />မ်က္လံုးမ်ားျပာေဝသြားသည္အထိ တင္းမွိတ္ပစ္လိုက္ရင္း ေခါင္းေမာ့ထားလ်က္က ပါးစပ္ကိုကြဲျပဲသြားမတတ္ ဟပစ္လိုက္၏။ ဖြီ...။ အဖန္ေရေတြ..၊ မဟုတ္ေသး..၊ မိုးခါးေရေတြ...။ မိုးသည္းသည္းတြင္ေျပးေနလ်က္က<br />အၾကီးအက်ယ္ငိုေၾကြးလိုက္မိသည္။ အာေခါင္ေတြေျခာက္ခန္းလွျပီ၊ လည္ေခ်ာင္းေၾကာေတြျပတ္ထြက္လုျပီ၊ ရင္ဘတ္ေတြေအာင့္စပ္လွျပီ၊ ကိုယ္လက္ေတြနာလွခဲလွျပီ၊ ဖဝါးေတြျပဲလုျပီ။ ရပ္တန္႔၍ကား မရ၊ ေရေသာက္၍ကား မျဖစ္။ နံေဘးမွျဖတ္သြားေသာသူမ်ား ထိုမိုးခါးေရကိုပင္ စဥ့္အိုးေတြ စည္ပိုင္းေတြ ေနာက္ဆံုး လက္ခုပ္ေတြႏွင့္ ခံခံကာ ငတ္မေျပေသာက္သံုးေနၾကသည္။ ေရစက္မ်ားကို ပိုးစိုးပက္စက္မုန္းတီးသြားမိသည္။ ေသခါမွေသေရာ။ ေရမေသာက္ေတာ့။<br /><br />ထိုစဥ္ တစ္စံုတစ္ခုကို ကြ်န္ေတာ္ ေတြးလိုက္မိျခင္းျဖစ္သည္။ အေတြးနဲ႔အတူ ထက္ထက္ကေလး ေတာက္ေခါက္လိုက္သည္။ ထိုမွ် အသိေခါက္ခက္အဝင္နက္လွေသာဦးေႏွာက္ကို ကြ်န္ေတာ္က်ိန္ဆဲလိုက္၏။ ေရတစ္စက္၏အတိုင္းအတာကို သာမညမ်က္လံုးအျမင္ျဖင့္သာ ေတာက္ေလွ်ာက္ ျမင္ေနနားလည္ေနခဲ့မိ၍ျဖစ္သည္။ ေရတစ္စက္သည္ ၀.၀၀၁ မီလီမီတာစိတ္ကေလးမွ် ေသးေကြးခ်င္လည္းေသးေကြးႏိုင္သည္။ ဂါလံေပါင္းကုေဋကုဋာခ်ီျပီး က်ယ္ျပန္႔ၾကီးမားခ်င္လည္းၾကီးမားႏိုင္သည္။ ေရတစ္စက္ဘယ္မွ်ရွိရပါမည္ဟု တိုင္းတာသည့္စံကို မည္သူကမွ် ညီမွ်ျခင္းခ်မထား၊ ဥပေဒသထုတ္မထားေပ။<br /><br />ဤမွ်က်ယ္ဝန္းေသာ စၾကဝဠာမ်ားထဲတြင္ ေရစက္မ်ားသည္လည္း အက်ႌဆိုဒ္တိုင္းထြာသကဲ့သို႔ S, M, L, XL, XXL စသည္ျဖင့္ “ကံေနကံထား”အလိုက္ size အၾကီးအေသးမ်ားစြာ ရွိေနႏိုင္သည္ကို ကြ်န္ေတာ္ လံုးလံုးေမ့ေလ်ာ့ထားခဲ့သည္ပဲ။ ဓမၼာရံုတြင္ခပ္ေပးခဲ့ေသာ ေရပမာဏမွာလည္း စင္စစ္ ေရတြင္းထဲမွေရတစ္စက္ပဲ မဟုတ္လား။ အတိုင္းအတာႏွင့္ စံ၏တန္ဖိုးကို ေနာက္ဆံုးမ်က္ရည္က်အျပီးမွ နားလည္လိုက္ရသည္။ ဆိုးလိုက္သည့္ေကာင္..။ ေနာက္ဆံုး မ်က္ရည္စက္သည္လည္း ေရတစ္စက္ပဲမဟုတ္လား။<br /><br />ထိုစဥ္ မုန္တိုင္းစဲသြားသည္။ ပူျပင္းလွေသာေနက တရွိန္ရွိန္ျပန္ထြက္လာသည္။ ကြ်န္ေတာ္ အေျပးရပ္လိုက္ျပီးျဖစ္သည္။ မည္သည့္အခ်ိန္တြင္ အေျပးရပ္လိုက္မိမွန္း ကိုယ့္ကိုယ္ကိုပင္ သတိမထားမိလိုက္။ ေျခေထာက္မ်ားက အလိုလိုရပ္တန္႔သြားျခင္းျဖစ္ႏိုင္သည္။ သို႔မဟုတ္ပါကလည္း ကြ်န္ေတာ္သြားလိုသည့္ပန္းတိုင္ကို ေရာက္ရွိသြား၍ျဖစ္ႏိုင္သည္။ ဘာကိုမွန္းမသိ ေက်းဇူးတင္လြန္းစြာျဖင့္ လႊတ္၍ေကာင္းခ်ီးေတြေပးေနမိသည္။ လက္ထဲတြင္က်န္ေနေသးေသာ ဆုေတာင္းအိတ္ကေလးကို ၾကည့္လိုက္သည္။ ကြ်န္ေတာ့္မ်က္လံုးမ်ားသည္ ေနာင္တေရာင္ေတာက္ေနလိမ့္မည္ဟုေတာ့ ကြ်န္ေတာ္မထင္ပါ။ ထိုအစား ေက်နပ္ျခင္းမ်ား၊ ဝမ္းေျမာက္သာယာမႈမ်ား၊ ႏွစ္လိုအားရျခင္းမ်ားလည္း ရွိမေနၾက။ ကြ်န္ေတာ့္မ်က္လံုးမ်ားသည္ ရသပ်က္ေနေသာဂီတျမစ္တစ္စင္းကဲ့သု႔ိ ဗလာနတၳိျဖစ္ေန၏။ ထို႔ေနာက္ ဆုေတာင္းအိတ္ကေလးကိုပါ ထိုေနရာမွာ ကြ်န္ေတာ္ အသာခ်ထားခဲ့လိုက္သည္။<br /><br />လက္ရွိကြ်န္ေတာ္ရပ္ေနေသာေနရာမွာ အေဝးေျပးလမ္းမအလယ္ေခါင္တြင္ျဖစ္၏။ ယာဥ္မရွိ၊ လူမရွိ၊ ရွဴေနေသာေလပင္ မရွိဟု ထင္ရသည္။ အသြားအျပန္ပိုင္းျခားထားေသာ မ်ဥ္းျဖဴတစ္ေၾကာင္းေတာ့ရွိသည္။ ကြ်န္ေတာ္သည္ ထိုမ်ဥ္းကို တည့္တည့္မတ္မတ္ ခြလ်က္သား။ အေဝးေျပးလမ္းသည္ ယခုေတာ့ ျပံဳးလည္းမျပံဳး၊ မဲ့လည္းမမဲ့။ ကြ်န္ေတာ့္လိုပင္ အလယ္တည့္တည့္တြင္ တည္ေနသည္။ ေရွာင္လြဲမရႏိုင္သည့္ကိစၥမ်ားထဲသို႔ ကြ်န္ေတာ္ အတန္အသင့္ တိုးဝင္ခဲ့မိျပီးျဖစ္သည္။ ေျပးျခင္းသည္ ကိစၥ၊ မရပ္တန္႔ႏိုင္ျခင္းသည္ ကိစၥ၊ ေရစက္တိုင္းသည္ ကိစၥ၊ အေဝးေျပးလမ္းသည္ ကိစၥ၊ တိုင္ရွည္လံုးေခ်ာမ်ားသည္ ကိစၥ၊ ငွက္မ်ားသည္ ကိစၥ၊ အသံမ်ားသည္ ကိစၥ၊ လြန္ျပီးခဲ့ေသာဓမၼာရံုသည္ ကိစၥ၊ သုသာန္မွမီးခိုးမ်ားသည္ ကိစၥ၊ ေလာင္ကြ်မ္းရစ္ခဲ့ေသာ<br />ကြ်န္ေတာ့္အေခါင္းသက္သက္သည္ ကိစၥ၊ ေရစက္ခ်ျခင္းသည္ ကိစၥ၊ ေသျခင္းတရားသည္ ကိစၥ၊ ကူးေျပာင္းျခင္းအေရြ႕သည္ ကိစၥ၊ “ကံ”သည္ ကိစၥ။ ကြ်န္ေတာ္ၾကံဳေတြ႔ခဲ့ရသမွ် ကိစၥခ်ည္းျဖစ္သည္။<br /><br />ကြ်န္ေတာ္ ေရွ႕ဆက္ေျပးရဦးမည္လား၊ ခရီးဆံုးျပီလား၊ ဤေနရာမွာပင္ ရပ္တန္႔ေနရေတာ့မည္လား မည္သည့္အရာကမွ် အေျဖမေပးႏိုင္ေခ်။ ကိုယ္တိုင္သိျမင္နားလည္ရန္၊ ရင္ဆိုင္ပတ္သက္ရန္ခက္ခဲသည့္ ကိစၥတိုင္းသည္ မသိျခင္းစည္းတံတိုင္းျဖင့္ တားျမစ္အပိတ္ပင္ခံထားရသည့္အေလ်ာက္ ထာဝရအမွန္တရားမ်ားႏွင့္ ေတြ႔ဆံုစကားေျပာႏိုင္မည့္အခြင့္အေရးဆိုသည္ကို အဆံုးမဲ့အေဝးေျပးလမ္းမမ်ားေပၚတြင္ ကြ်န္ေတာ့္လို လိုက္ရွာေနရံုျဖင့္ ရႏိုင္လိမ့္မည္ဟုေတာ့ ကြ်န္ေတာ္မယံုၾကည္ပါ။ သို႔ေသာ္ ကိစၥမ်ားကို ကြ်န္ေတာ္မလြန္ဆန္ႏိုင္ေပ။ ေရစက္ႏွင့္လည္း ကြ်န္ေတာ္ ေဝး၍မရႏိုင္ေတာ့ေပ။<br /><br />ကြ်န္ေတာ္ကိုယ္တိုင္သည္ လူသားတစ္ဦးမဟုတ္။ ဟုတ္ကဲ့။ ကြ်န္ေတာ္သည္ “ကံ”တစ္ခုျဖစ္ေၾကာင္း အေထာက္အထားမ်ားရပါျပီ။ သို႔ေသာ္ ကြ်န္ေတာ့္size ကို ယခုထိ မသိရေသးပါ။ ။<br /></div><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">Craton</span><br />(24.6.2011)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/676598595813183873-1879390702420139513?l=www.cratonblogger.com' alt='' /></div>Cratonhttp://www.blogger.com/profile/10027938769571376826noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-676598595813183873.post-63846526588580821812011-06-21T20:35:00.003+08:002011-06-21T20:38:51.553+08:00<span style="color: rgb(0, 153, 0);">သူ႔ပခံုးမွာပါးေလးအပ္လို႔</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">သူ႔အျပံဳးကိုဆားေလးခပ္ထားတယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ၾကယ္ေတြဟာ အစင္းလိုက္အကြင္းလိုက္ လွပလြန္းၾကေပါ့၊</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">တစ္ေယာက္လက္ကို တစ္ေယာက္ကေထြးယူရင္း</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">တစ္ေယာက္ထက္တစ္ေယာက္ ေႏြးေႏြးျပီးခ်စ္တယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ပါးျပင္ေတြဟာငတ္ေမာလိႈက္ဖိုလို႔.. ပန္းေသြးေတြစို႔လို႔..၊</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">တိမ္ျပတ္ေတြက ဟိုး...အထက္မွာ ေကာင္းကင္ကိုစင္းေကာထားတယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">လေရာင္နဲ႔ၾကည္တဲ့ေလျပည္ရယ္ပါတဲ့</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ဆိတ္ဖလူးပြင့္ေတြ လက္ေခ်ာင္းျပင္ေတြေပၚ ခုန္တက္နမ္းလိုက္ၾက၊</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">အဟမရွိတဲ့ႏွစ္ဦးၾကားကိုမွ ႏွင္းတစ္ပြင့္က စိမ့္ယိုေပါက္ဆင္းက်လာ</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ေဆာင္းဦးဟာ အၾကင္နာအယုယေတြၾကားမွာ ျမဴးလို႔..</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">သူ႔အသံလိုျမျပီး သူ႔သဏၭာန္လိုခ်ဳိလို႔..၊</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ညဟာ ပုဇဥ္းရင္ခုန္သံေတြေၾကာင့္ စိမ့္စိုေနရဲ႕</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ေရကန္တစ္ခု.. ၾကာတစ္ပြင့္.. သစ္ပင္တစ္ပင္..</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ႏွင့္... အခ်စ္တစ္မွ်င္၊</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ဆယ္ႏွစ္နာရီနံ႔ေတြ လိႈက္လာတယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">မဟူရာမ်ဥ္းေတြ စိပ္လာတယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">အနမ္းႏွစ္ပြင့္ဟာ နရီကိုက္ျပီးမွ ေတးထဆိုတယ္၊</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">အလြမ္းဟာ လစဥ္ရင့္တတ္တဲ့ ေရာဂါ..</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">လမ္းခြဲနဲ႔လမ္းေတြ႔ၾကားမွာ မွန္မွန္ေလး ခါးတယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ဆုတ္ဆုတ္ဆိုင္းဆိုင္း မႈန္႔မႈန္႔မိႈင္းမိႈင္းသန္းလႊဲကို ေဒဝါေတြ အထာကိုင္သြားျပန္ျပီ၊</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">(မိုးမေသာက္ခင္သံုးနာရီအလို..)</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">သူ႔ႏွလံုးမွာ ဓ(ဓါး)သြားေလးႏွက္လို႔</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">သူ႔အဆံုးမွာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္လတ္လတ္ကေလး ကပ္ပါသြားတယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ႏိုဝင္ဘာညကို ေတြးေဆြးရင္း ေမာ....။ ။</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">Craton</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/676598595813183873-6384652658858082181?l=www.cratonblogger.com' alt='' /></div>Cratonhttp://www.blogger.com/profile/10027938769571376826noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-676598595813183873.post-33285109360481180072011-06-13T12:15:00.005+08:002011-08-18T03:07:46.930+08:00